Boulimia

Boulimia


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Ik heb boulimia. Zo, dat is eruit. Al bijna 20 jaar heb ik de vreet-en-kots-ziekte. En hoewel het nu eigenlijk heel goed gaat, heb ik het afgelopen jaar gemerkt dat boulimia niet over gaat. Het gaat voorbij, maar blijft nooit weg. Het is mijn zwakke plek.

Ik ben de laatste twee jaar heel hard bezig om een gezondere versie van mezelf te worden, en hoewel dat vaak goed gaat, merk ik ook dat als ik heel gefocust ben op mijn lichamelijke gezondheid, ik nogal eens voorbij ga aan mijn mentale zwakheden. Helaas ben ik een paar maanden geleden voor de zoveelste keer van mijn boulimiavrije padje gegaan. Ik deed mee aan een afvalprogramma van de sportschool. Dat leek mij een goed initiatief, aangezien ik mijn sportieve motivatie kwijt was.

Maar toen diende mijn grootste vijand zich aan: De Weegschaal. Zodra ik daar eenmaal opsta versmelten we met elkaar. Elke ochtend en elke avond sta ik dan op dat ding om te zien hoeveel ik weeg. Als de weegschaal vindt dat ik te dik ben, dan begint de boulimia-duivel met me te sjansen, meestal met succes. En als die vingers dan mijn keel inglijden, dan ben én heb ik verloren. Dan moet ik zó diep gaan om weer uit die greep te ontsnappen, dat het bijna pijn doet. Lichamelijk pijn. Gelukkig is het me ook dit keer weer gelukt te ontsnappen. Het probleem is dan helaas wel dat ik nog een behoorlijke tijd doorga met teveel eten, en aangezien ik het er niet uitkots, word ik weer dikker en voel ik me kut, minderwaardig en een #fail. Dan is het cirkeltje weer rond. Om doodmoe van te worden.

Dit jaar ga ik het anders doen. Ik ga namelijk direct na het schrijven van dit blog mijn weegschaal in de kliko gooien. Mijn grootste trigger. Weg ermee. De weegschaal vertelt mij namelijk enkel en alleen hoeveel kilo ik weeg. Mijn weegschaal weet niet dat ik een geweldige vrouw ben (dat zegt mijn man tenminste, maar wie weet wil hij wat van me), een hele leuke moeder, een lieve vriendin, een goede dochter en een ‘kleine’ zus. Hij weet niet dat ik sterk ben, ziektes heb overwonnen, twee kinderen heb gebaard. Dat ik anderen uit de put trek, mijn laatste geld zou geven aan iemand die het harder nodig heeft dan ik. En toch laat ik elke keer weer mijn waarde bepalen door de getallen die hij weergeeft. Valt het mee, dan ben ik blij. Valt het tegen dan breek ik. En dan komt mijn grote afvalvriendin boulimia voor onbepaalde tijd logeren. Dan ben ik vele maanden kwijt aan het alleen maar bezig zijn met wat ik naar binnen werk en hoe ik dat dan weer kwijtraak.

Dit jaar wordt het écht anders. Dit jaar ben ík de baas. Dit jaar gaat het om zuivere spierkracht en mentale overwinningen, niet om een dunne taille en de maat van mijn broek. Fuck die weegschaal!

Beast Mode ON!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (6 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Oooh heb dit nu ook voor :( mijn hele verhaal heb ik ook gepost..
| 08:26 |
Heel veel succes! Ik worstel nu 3 jaar met dit probleem. En het wordt steeds erger..
| 23:32 |
Ik wens je een rotsvast vertrouwen in jezelf. En ik hoop dat die weegschaal zich niet inmiddels een weg terug heeft gevochten. ..
| 09:57 |
Dat is een heel goed besluit, weg met die weegschaal!
Succes.
| 13:33 |
Goed geschreven, ligt de weegschaal al in de kliko ? Heel goed van je, want je bent inderdaad zoveel meer
| 13:30 |
Go for it. Heb je de weegschaal weggegooid?
| 09:55 |
Zeker weten. Helaas zat de kliko al heel vol na al het gefeest in december. Het dramatische affect dat ik voor ogen had viel dus wel een beetje tegen
| 10:00 |
Oh dat is jammer.
| 10:57 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen