jezelf associeren met een situatie of gebeurtenis


Jezelf associëren met iets

Hoe vaak gebeurt het niet dat je jezelf herkent in een verhaal of een gedicht?
 
Het zal je vaak overkomen, ik denk, dat bijna iedereen weleens iets van zichzelf in een verhaal herkent. Maar dat verhaal gaat helemaal niet over jou, toch kun je weleens de vermoedens hebben dat het over jou gaat! Wat dat betreft heb ik weleens vaker iets op mijn bordje gehad, waarvan ik het helemaal niet eens begreep. Wat was er aan de hand, had ik iets verkeerds gezegd, was er weer iets niet goed gelopen of had ik iemand onheus bejegend? Gelukkig kan ik voor mezelf dat uitsluiten, hoewel anderen zich mogelijk aangesproken hebben gevoeld. 
Ik heb het ook weleens, ik lees een boek en denk in een apart hoofdstuk, dat kon mijn verhaal wel eens zijn....maar dat is onmogelijk, degene die het heeft geschreven kent me helemaal niet eens, laat staan dat die het verhaal over mij heeft geschreven. Ook kom ik weleens een confrontatie tegen. Iets waar ik liever niet aan herinnert wil worden, dingen uit mijn verleden, dingen die ik zelf niet heb gedaan of juist wel, dingen waarin ik heb gefaald en dat kriebelt me dan soms enorm, want ik weet dat het over mij gaat, terwijl de schrijver niet mij bedoelt, maar over een algemeen iemand spreekt. Toch trek ik me dat weleens aan, want het is niet fijn om met je neus op je falen gedrukt te worden. Maar is de schrijver dan direct uit de gratie?
Nee, dat niet, al zal ik niet snel eerst weer iets lezen van deze schrijver, ik zal het moeten laten bezinken, zal erover na moeten denken wat de bedoeling was en voor mezelf lering moeten trekken uit datgene wat ik gelezen heb. Moet ik er wel lering uit trekken? Is de schrijver eigenlijk zo wijs om mij te vertellen hoe ik moet leven? Natuurlijk niet, mijn leven is mijn leven en ik mag fouten maken, net zoals de schrijver fouten heeft gemaakt. Wat dacht je, dat die geen fouten heeft gemaakt in zijn/haar leven? Niemand is perfect, niemand wordt perfect geboren en niemand gaat perfect dood. Gelukkig maar, je hebt geleefd!
 
Ik probeer altijd te leren, maar ik ben ook maar een mens. Anderzijds denk ik, wanneer iemand ergens moeite mee heeft, dan is het wel zo netjes om dat gewoon samen uit te spreken en niet de hele straat erbij te betrekken, of in sommige families, de hele familie opzetten tegen één persoon. En weet je, je kunt dat wel proberen, vaak lukt het ook nog, in het begin, maar later komt men er wel achter dat dat niet de oplossing is. 
Iedereen wordt weleens geconfronteerd met zichzelf, door iets te lezen, te horen of te zien. Betrek het niet gelijk op jezelf, hoewel het lijkt over je te gaan. Er zijn ook nog mensen die het goed met je voor hebben en die helemaal niet van plan zijn om je te kwetsen en te krenken. Het is wel heel naar als je dat zo voelt en wanneer dat escaleert, neem dan maar afstand en lees maar even niets meer.....