De (on)zin van complimentenkaartjes

De (on)zin van complimentenkaartjes


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

De afgelopen dagen heb ik doorgebracht bij de kortste zomerbar van het land: Wolfbar/Mediacafé van het Mechelse medialab Project Wolf. Daar kunnen zowel de jongeren van Project Wolf als andere geïnteresseerden samen iets drinken en eten, spelletjes spelen, radiomaken en luisteren naar de tips van pro’s zoals illustratrice Chrostin en radiopresentator Vincent Vangeel. Het is ook de perfecte plaats voor mijn experiment…

Deze week breng ik twee aparte afleveringen met een leuke aanpak om eenvoudige complimentjes te geven, omdat random acts of kindness zoals deze zeker even belangrijk zijn als leuke dingen doen in het leven. Voor deel 1 kan ik me geen betere plaats bedenken om complimenen uit te wisselen dan bij Project Wolf, waar een hele poel aan getalenteerde jongeren me telkens weer weet te verbazen met knappe foto’s, hilarische radioshows en filmpjes, onverwachte blogideeën, inspirerende persoonlijkheden, …  Stof genoeg dus voor een onuitputtelijke stroom van welgemeende complimentjes.

Het plan
Ik heb al langer het plan om eens een sjabloon te ontwerpen voor complimentenkaartjes, en nu maak ik daar eindelijk eens de tijd voor vrij. Ik druk mijn sjabloon een paar keer af, knip de kaartjes uit en leg ze bij de Wolfbar zodat de jongeren ze zien liggen en zelf kunnen ervaren hoe leuk het is om elkaar complimenten te schrijven. Voor de minder creatieve zielen, of de degenen die geen pen kunnen bemachtigen, heb ik een blad gemaakt met van die leuke scheurbriefjes onderaan.

De derde avond van de Wolfbar is nog niet van start gegaan of ik ben al laaiend enthousiast over mijn plannetje. Het ontwerpen alleen al is voor mij een leuke kans om mijn InDesign-skills terug wat op te frissen, en tijdens de voorbereidingen vind ik het super om bezig te zijn met iets dat straks mensen een glimlach op hun gezicht gaat toveren – want wie wil er nu niet graag zo’n lief complimentenbriefje ontvangen?

20170512_162136-900

Het experiment
Aanvankelijk blijven de briefjes onaangeroerd, want het dreigende onweer met code geel schrikt vanavond flink wat bezoekers af. Maar naarmate het weekend vordert zie ik toch steeds meer scheurbriefjes verdwijnen. Ik krijg en geef er zelf ook een paar, waaronder ‘Jij bent echt hilarisch als je zat bent (…en anders eigenlijk ook)’ van Kristof, en dat maak ik onmiddellijk waar door hem in ruil een scheurbriefje met ‘Nee, uw gat is niet te dik in deze rok’ te overhandigen.

De complimentenkaartjes worden ook gebruikt, maar niet altijd zoals ik het had verwacht… Als ik de spiegelzaal binnenkom, waar een aantal jongeren schuilt voor de gietende regen, blijkt dat ze mijn zorgvuldig uitgeknipte en strategisch gedrapeerde kaartjes kapot hebben gescheurd en tegen hun voorhoofd hebben geplakt. “Hé Suzanne, doe je mee?”, vraagt Briek. “We zijn een spelletje aan het spelen. Iedereen schrijft een naam van een bekend figuur op een stukje papier, plakt het tegen zijn voorhoofd zonder te kijken en raadt met ja/nee-vragen wie het is.”

“Ze zijn zich aan het amuseren, en daar dragen mijn briefjes aan bij.”

Ik sta op het punt om tegelijk kwaad en verdrietig te worden omdat al de briefjes die ik hier gelegd had zomaar in stukken gescheurd zijn, maar ik bedenk me. Ze zijn zich aan het amuseren, en daar dragen mijn briefjes op een originele manier aan bij, dus ik zet me gewoon bij aan tafel. Uiteindelijk lachen we nog een hele tijd met hoe Florian tevergeefs probeert te raden dat hij de chihuahua van Paris Hilton is. Het is bepaald geen compliment, maar qua collectief feelgoodgehalte kan het wel tellen.

De conclusies
En wat is nu de moraal van het verhaal? Complimentenkaartjes zijn een prachtige manier om iemand gelukkig te maken. Het kost weinig moeite, het is gratis en degene die ze krijgt kan ze bewaren en telkens opnieuw glimlachen als hij of zij ze leest. Maar niet iedereen heeft er nood aan. Als ik er nu over nadenk, kan ik alleen maar concluderen dat we bij Project Wolf meestal geen tussenmedium zoals briefjes nodig hebben om elkaar complimentjes te geven en om bewondering voor elkanders werk te uiten. Dat doen we automatisch als we elkaar zien.

Zo heb ik de afgelopen dagen tijdens de vele babbels een paar hele mooie complimenten gekregen: Ward vertelde me dat een vriendin van hem na het artikel over geocachen te lezen heeft gezegd dat ze vindt dat ik keigoed kan schrijven. Een paar jongeren zijn met me komen praten over de posts die de voorbije weken verschenen zijn, en vertelden dat ze staan de popelen om het volgende verslagje te lezen. Ook de complimentenactie van vandaag vinden verschillende jongeren een leuk idee. Iemand heeft zelfs gevraagd of ik die briefjes zelf ontworpen heb en ze was schijnbaar onder de indruk. En je kan het ook breder zien: iets simpels als uitgenodigd worden om mee een spelletje te spelen is eigenlijk ook een compliment, want het is een teken dat ze je er graag bij willen.

“Nu besef ik pas ten volle hoe goed ik het heb bij Project Wolf.”

Ondanks dat ik geen bucketlist-ervaring beleefd heb deze week, ben ik wel blij dat ik stil heb gestaan bij en meer aandacht gegeven heb aan het belang van complimentjes geven. Nu besef ik namelijk ten volle hoe goed ik het heb bij Project Wolf. Ik ben ‘de wolven’ ontzettend dankbaar, want mensen die telkens weer je werk lezen, waarderen en je steunen zijn gewoonweg onmisbaar voor creatievelingen zoals ik. Bij dezen een welgemeende ‘dankjewel’!

Download het sjabloon voor de complimentenkaartjes op http://ongewoneweken.wordpress.com!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (6 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Ik vind het heel leuk!
| 15:29 |
Goed onderzoek. Ten eerste leuk geschreven denk wel day het inderdaad wisselt van persoon. Maar het initiatief is wel leuk en ze hebben er zich inderdaad mee vermaakt. Al was het even een kill your darlings effect.
| 15:17 |
Inderdaad ja, mooi verwoord! En bedankt voor de leuke feedback :-)
| 15:39 |
Mijn complimenten voor je blog ;-)
Ik ben op zoek naar een Nederlandse vertaling van het begrip "random act of kindness"
| 11:16 |
Dankje! :-) Random acts of kindness is de laatste maanden in België een begrip geworden, maar misschien dat het in Nederland nog niet zo bekend is? Het zijn willekeurige goede dingen die je doet om een beetje meer positiviteit/vreugde/liefde in de wereld te brengen.
| 11:19 |
Het begrip is mij al lang bekend hoor (Kijk maar eens bij mijn blogs)
Maar ik ben nog steeds opzoek naar een korte , krachtige vertaling
| 11:21 |
Iets à la 'onbaatzuchtige daden' misschien? Of daar heb je waarschijnlijk al aan gedacht :-)
| 11:25 |
Heeft toch leuk uitgepakt dan :) Zo zie je maar....
| 11:04 |
Geluk en plezier zitten vaak in kleine dingen, soms in een snippertje papier :)
| 11:02 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen