×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
Verstopt

Verstopt


Zomaar een dinsdag…de was… was en nog eens was..! Terwijl Sophie met haar Playmobil ziekenhuis speelt mopper ik wat dat de was van mij gerust eens uit zichzelf zou mogen verdwijnen…

Terwijl ik de droge was van het rek haal en de strijkplank uitklap drentelt ze ineens om me heen. “Mama...jij ziet niets…” “Huh” denk ik…oh wacht…ik zie de ondeugende gloed op d’r snuit en zeg “nee hoor, ik zie niets.” Ik concentreer me even op een broek die gestreken moet worden en zie vanuit mijn ooghoek dat ze bij het wasrek staat te rommelen. Dan sluipt ze weg richting haar speelhoek. Quasi nonchalant slentert ze terug naar het wasrek… “Hee mama…mijn jurk is verdwenen!” Ik kijk op en roep uit; “tuurlijk niet!” Dan draai ik me om en kijk naar het wasrek…haar jurk is inderdaad verdwenen. Ik kijk haar verschrikt aan en zeg: “Hoe kan dat nou? Waar is je jurk nou?” Ze kijkt me verheugd aan en ik zie even de vertwijfelde vraag in haar ogen of ik er echt intrap… Dus ik doe nog meer mijn best om oprecht verschrikt te kijken, kijk om me heen en zeg “Nou ja…hij is echt weg…! Sophie kijk nou, net hing je jurk hier nog en nou is ‘ie weg! Dat kan toch niet zomaar?” Ze begint te grinniken en zegt “misschien speelt ‘ie verstoppertje? Misschien moet je even in de keuken zoeken?” Ik schuif de strijkplank opzij en loop verbaasd mompelend over waar haar jurk nou toch zou kunnen zijn richting keuken. “Ik zoek wel mee mama” roept ze vrolijk uit.

Samen kijken we onder de keukentafel, in de keukenkastjes en keer op keer als we hem niet vinden zeg ik “nee, hier is ‘ie niet…da’s gek!” We vervolgen onze zoektocht in de woonkamer, kruipen samen over de vloer om onder de tafel, de bank en de stoelen te kijken. “Hij is echt verdwenen mama!” Ik kijk haar volkomen verbouwereerd aan…“Ja schat, ik denk het ook…nog nooit mee gemaakt, zo’n jurk die wegloopt!” Ze rolt schaterend over de vloer… Dan springt ze op en zegt “misschien moet je in de gang zoeken dan zoek ik in de speelhoek”

Oké, we splitsen op, goed plan…zo krijgt onze zoekactie een groter bereik…je moet er toch niet aan denken dat die jurk er stiekem echt vandoor gaat omdat wij op de verkeerde plek zoeken. Ik loop naar de gang en zoek me rot…dan hoor ik een triomfantelijke kreet vanuit de speelhoek…”mama kom eens kijken?” Ik ga met gezwinde spoed die kant op en kijk haar vragend aan…ze wijst naar haar poppenstoel…”gevonden!!!” roept ze blij uit… Ik zie haar jurk…keurig over de stoel gedrapeerd alsof de jurk een pop is. Ik slaak een zucht van verlichting…”gelukkig schat…wat goed van je!”

Ik ga bij haar op de grond zitten en doe net alsof ik heel erg van de schrik moet bijkomen. Ze slaat haar armen om me heen en ik krijg een kus…”was je geschrikt mama?” Ik speel nog maar even mee en zeg “ja lieverd…ik dacht echt dat je jurk weg was gelopen omdat ik zo liep te mopperen dat ik wilde dat de was verdween.” Ze aait me over mijn hoofd en zegt lachend “nee mama…dat kan toch niet…ik had hem gewoon verstopt!!!”