April uitdaging

April uitdaging


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Op een donkere nacht, de sterren schitteren aan de hemel, loop ik door een verlaten straat helemaal moederziel alleen. Achter mij hoor ik voetstappen, ik draai me om, maar zie niemand. In de verte zie ik een lampje branden en dat zou me gerust moeten stellen maar dat doet het niet. Nog steeds hoor ik de voetstappen achter mij, maar zie niemand. Mijn hart begint te bonken en het zweet breekt me uit...…



Rustig blijven Sylleke, rustig blijven. Ik loop rustig verder, nu wat langzamer, en ik hoor de voetstappen achter mij, ook steeds rustiger lopen. Ik zie het lampje steeds dichterbij komen. Daar moet ik naar toe denk ik nog. Hoe meer ik het lampje zie, hoe kalmer ik aan het worden ben. Ik zie dat het een cafe is, waar ik naar binnen ga. Ik bestel een wijntje. Ik adem even goed in en uit. 

Als ik door het raam kijk zie ik een schim. Wie is dat toch? Ik merk op dat ik niet meer bang ben. En eigenlijk wacht ik totdat die persoon binnen zal komen. 

Ik drink rustig mijn wijn op en vraag me af of die schim er nog is. Ik betaal mijn wijntje en ga toch weg. Ik kan hier wel de hele avond wel blijven zitten, maar dat schiet natuurlijk niet op. 

Na het afrekenen loop ik weer naar buiten, ik kijk wat om mij heen en ik zie niemand. Ik loop richting huis, het is nog maar 5 minuutjes lopen. Ik hoor geen voetstappen meer. Maar, de schrik is nog groter als ik zie dat bij mijn raam licht brandt. "Hoe kan dat nou"? Ik heb het licht toch uit gedaan? bedenk ik mij nog. 



Ik stop mijn sleutel in het slot en doe langzaam de deur open. Ik sta even stil en luister of ik iets hoor. Het is stil, totdat ik iets aan mijn benen voel. Ik spring bijna op van schrik. Ik hoor zachtjes miauwen. "Ohh kiddy van me! Je laat me schrikken". Ik aai mijn lieve kat en loop naar de keuken om hem wat te geven. 

Terwijl ik richting de keuken loop zie ik in mijn ooghoek dat het licht brandt in de woonkamer. De schrik slaat me om mijn hart, ik was het weer vergeten door mijn lieve kiddy. Ik loop richting de woonkamer maar zie helemaal niks. Vervolgens loop ik de woonkamer binnen en hoor ik iets achter mij. Ik sta stokstijf en ineens voel ik een hand voor mijn ogen. 

In mijn oor hoor ik gehijg en vervolgens een sstttt...Ik zeg niks, ik kan niks zeggen. Ik ben aan het bedenken wat ik zou kunnen doen. Met de handen voor mijn ogen neemt die persoon me mee, ik weet alleen niet waar naar toe. Ik hoor een deur open gaan. Ik moet een afstapje af, en ik hoor geroezemoes. 

Ineens een grote knal! Schrik me kapot. 

"GEFELICITEERD" hoor ik iedereen in koor roepen. De hand gaat weg bij mijn ogen en ik zie al mijn vrienden staan. Ik sta in de tuin en alles is versierd. Ik kijk mijn ogen uit. Ik kijk op mijn horloge en zie dat het net 00:00 uur is geweest.

 

Ohh ik ben jarig? stammelde ik. 

Dit was mijn bijdrage aan Vlindertje 73 haar uitdaging



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (5 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Wat een super leuke bijdrage! Hahha het begon zo spannend en dan die verassing. Erg leuk gedaan ;))
| 16:15 |
:-) Dank je wel!
| 17:03 |
Erg leuk verhaal!
| 16:31 |
Spannend verhaal heb je geschreven. Leuk!
| 15:23 |
Gefeliciteerd, levert een keileuk verhaal op
| 14:45 |
Een lekker enge en feestelijke bijdrage. En erg leuk!
| 14:27 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen