zoveel

0 volgers
zoveel
Dit is big bear en reuke leefde tot gisteren op straat ik wist dat de ski periode eraan komt in bosnie en de dieren dan weer eens de tol betalen elk dier word weer nagejaagd en op gruwelijke manier gevangen met hun yzeren buis met en yzeren kabel erond dat dient als zogezegde halsband neen en strop die men dan zo vast trekt dat het dier stikt bijna van de straat naar het publieke asiel daar moet het veertien dagen blijven in de hoop dat er en baasje opduikt maar meestal is dat niet zo en vermits dat en publiek asiel beter genaamd DODINGSTATION want daar eindigt hun reis meestal met de dood word gerund door vrijwilligers hebben de dieren meestal noch eten noch drinken en pups zyn vaak nog maar 4 gram als ze uiteindelijk uit hun lijden zijn verlost ; Gelukkig had ik men maatje die me helpt en in bosnie woont de opdracht gegeven zovee mogelijk nog van de straten te halen voor ze worden gevangen en geslagen beer is en enorm vriendelijk dier maar grote dieren vinden zelden en forever huisje ik verkocht op fb wat van men antieke spullen en zo kan ik elke keer en hond zijn pension en eten betalen en hopen dat ik hem en forever huisje vind zodat hy en leven kan slijten in warmte en genegenheid in en warm gezinnetje en niet in de hel Zunovnica het asiel alias dodingstation nog tien dagen heb ik om zoveel mogelijk pups volwassen enorm mooie en lieve honden op tyd eruit te kunnen vrij kopen maar het doet steeds pijn je krijgt vyf minuten om honden te kiezen dan gaat deur toe achter je rug hoor je het zacht gehuil van de pups de moederziel angstige dieren die maar al te goed weten wat hun lot gaat zijn de geur van de dood van hun vriendjes het bloed alles herinnert me eraan wat en barbaars praktijken daar gebeuren hoelang de stryd duurt van en dier daar,Vandaag lag er meer dan en meter sneeuw de weg versperd naar het asiel men maatje barst in tranen uit weer en dag verloren weer en dag dat we en dier niet die pijn konden besparen want de weg er naartoe is versperd door de sneeuw
Dit is big bear en reuke leefde tot gisteren op straat ik wist dat de ski periode eraan komt in bosnie en de dieren dan weer eens de tol betalen elk dier word weer nagejaagd en op gruwelijke manier gevangen met hun yzeren buis met en yzeren kabel erond dat dient als zogezegde halsband neen en strop die men dan zo vast trekt dat het dier stikt bijna van de straat naar het publieke asiel daar moet het veertien dagen blijven in de hoop dat er en baasje opduikt maar meestal is dat niet zo en vermits dat en publiek asiel beter genaamd DODINGSTATION want daar eindigt hun reis meestal met de dood word gerund door vrijwilligers hebben de dieren meestal noch eten noch drinken en pups zyn vaak nog maar 4 gram als ze uiteindelijk uit hun lijden zijn verlost ; Gelukkig had ik men maatje die me helpt en in bosnie woont de opdracht gegeven zovee mogelijk nog van de straten te halen voor ze worden gevangen en geslagen beer is en enorm vriendelijk dier maar grote dieren vinden zelden en forever huisje ik verkocht op fb wat van men antieke spullen en zo kan ik elke keer en hond zijn pension en eten betalen en hopen dat ik hem en forever huisje vind zodat hy en leven kan slijten in warmte en genegenheid in en warm gezinnetje en niet in de hel Zunovnica het asiel alias dodingstation nog tien dagen heb ik om zoveel mogelijk pups volwassen enorm mooie en lieve honden op tyd eruit te kunnen vrij kopen maar het doet steeds pijn je krijgt vyf minuten om honden te kiezen dan gaat deur toe achter je rug hoor je het zacht gehuil van de pups de moederziel angstige dieren die maar al te goed weten wat hun lot gaat zijn de geur van de dood van hun vriendjes het bloed alles herinnert me eraan wat en barbaars praktijken daar gebeuren hoelang de stryd duurt van en dier daar,Vandaag lag er meer dan en meter sneeuw de weg versperd naar het asiel men maatje barst in tranen uit weer en dag verloren weer en dag dat we en dier niet die pijn konden besparen want de weg er naartoe is versperd door de sneeuw
Beginnen en eindigen zijn twee Ik hoop in alle geval niet onder deze noemer te vallen met mijn spreekwoorden en gezegdes. Daarom zeg ik het maar vooraf: als ik eens een dagje oversla met dit onderwerp is dit enkel en alleen maar om nieuwe onderwerpen te zoeken, om even na te denken over wat ik ga schrijven. Mijn moeder zegt nog altijd, je moet eerst leren stappen vooraleer je kan lopen en ik luister nog altijd naar de wijze raad van een ervaren vrouw. Dit gezegd zijnde, spreekt het voor zichzelf wat het gezegde betekent: begin niet met al te veel zaken tegelijk anders geraakt er geen van alle afgewerkt. Ik kan het weten want soms springen zo veel ideeën tegelijk op in mijn hoofd, dat als ik ze allemaal neerpen, het moeilijk wordt om ze tot een goed en bevredigend einde te brengen. Zeer zeker als er daar een aantal grote projecten bij zitten. Ik heb ooit aan vier verhalen tegelijk gewerkt en geloof me, dat werkt dus niet. Personages van het ene verhaal doken plots op in een ander verhaal en ik vermoed dat een lezer het heel verwarrend vindt als er een onbekende en niets toe doende persoon in zijn verhaal opduikt. Om het stramien van het vorige artikel te volgen ben ik dan ook ten rade gegaan bij de Fransen. Ook zij zijn van dezelfde mening, hoe kan het anders. Zij zeggen het met de taal van Molière als volgt: 'Il est plus facile de commencer que de finir'. Het zouden natuurlijk de Fransen niet zijn als zij er zelfs nog een variatie op hadden, daarom klinkt het soms ook nog als: 'Il y a commencer et finir'. Beginnen is gemakkelijk dus, volhouden en voltooien een heel andere zaak en heel wat moeilijker. Trots zegt het Duitse volk, zeker dat zij deze kunst zeker en vast beheersen: 'Anfangen is leicht, Beharren ist die Kunst'. We weten dat Duitsers volharders zijn en eens ze zich vastbijten in iets, tot het gaatje gaan. De geschiedenis leert ons dat dit dan ook niet altijd zo positief te noemen is. Ik zie het Sean Connery of John Cleese zeggen, maar dan met een warme aardappel in de mond. Voor hen die dit spreekwoord niet kennen, moeten dan maar eens in onze streek van Vlaanderen terecht. 'Met ne warme patat kan ik ook Engels klappen' zei ons grootvader altijd. Waarmee ik niet wil zeggen dat het zo goed zou klinken als deze twee Britse topacteurs. Zij houden het bij: 'He who begins many things finishes but few.' Zij hebben zich wel degelijk niet onder deze noemer geschaard, want zij kunnen terugkijken op een geslaagde carriëre die nog altijd verder duurt. Een Spaans spreekwoord klinkt nog altijd warmer in de mond - en dan zonder aardappel - dan gelijk welke taal al mogen we natuurlijk onze Italiaanse Europeanen niet vergeten. Don Quichot moet ooit wel eens tegen zijn knecht en reisgezel Sancho Panza gezegd hebben, of was het omgekeerd, het kan ook zijn: 'Demasiado y demasiado poco pierde todo juego'. Ze zullen het geweten hebben, 'ook' en 'te weinig' verliest elk spel. Mijn Spaans is wel wat roestig, dus het is hier wel een vrije vertaling. Onze klassiekers spreken dan wiliswaar in een dode taal, een taal die niet meer gesproken wordt, het klinkt nog altijd ronkend wanneer een of andere grote filosoof opstaat en zegt: 'Plurima qui aggreditur, nil apte perficit'. Wie een beetje Frans kent zal hier wel in zien dat zij hiermee willen zeggen dat er veel zijn die iets aanvangen, maar er maar weinig zijn die alles goed vervolledigen. Ik kan het hiermee volledig eens zijn en sluit hier dan mee af. Wie iets dergelijks in het Russisch of Chinees kent, aarzel niet om dit door te geven. Al weet ik niet of mijn toetsenbord het Cyrillisch of Chinees lettersysteem aankan. Je weet maar nooit. © Rudi J.P. Lejaeghere
Beginnen en eindigen zijn twee Ik hoop in alle geval niet onder deze noemer te vallen met mijn spreekwoorden en gezegdes. Daarom zeg ik het maar vooraf: als ik eens een dagje oversla met dit onderwerp is dit enkel en alleen maar om nieuwe onderwerpen te zoeken, om even na te denken over wat ik ga schrijven. Mijn moeder zegt nog altijd, je moet eerst leren stappen vooraleer je kan lopen en ik luister nog altijd naar de wijze raad van een ervaren vrouw. Dit gezegd zijnde, spreekt het voor zichzelf wat het gezegde betekent: begin niet met al te veel zaken tegelijk anders geraakt er geen van alle afgewerkt. Ik kan het weten want soms springen zo veel ideeën tegelijk op in mijn hoofd, dat als ik ze allemaal neerpen, het moeilijk wordt om ze tot een goed en bevredigend einde te brengen. Zeer zeker als er daar een aantal grote projecten bij zitten. Ik heb ooit aan vier verhalen tegelijk gewerkt en geloof me, dat werkt dus niet. Personages van het ene verhaal doken plots op in een ander verhaal en ik vermoed dat een lezer het heel verwarrend vindt als er een onbekende en niets toe doende persoon in zijn verhaal opduikt. Om het stramien van het vorige artikel te volgen ben ik dan ook ten rade gegaan bij de Fransen. Ook zij zijn van dezelfde mening, hoe kan het anders. Zij zeggen het met de taal van Molière als volgt: 'Il est plus facile de commencer que de finir'. Het zouden natuurlijk de Fransen niet zijn als zij er zelfs nog een variatie op hadden, daarom klinkt het soms ook nog als: 'Il y a commencer et finir'. Beginnen is gemakkelijk dus, volhouden en voltooien een heel andere zaak en heel wat moeilijker. Trots zegt het Duitse volk, zeker dat zij deze kunst zeker en vast beheersen: 'Anfangen is leicht, Beharren ist die Kunst'. We weten dat Duitsers volharders zijn en eens ze zich vastbijten in iets, tot het gaatje gaan. De geschiedenis leert ons dat dit dan ook niet altijd zo positief te noemen is. Ik zie het Sean Connery of John Cleese zeggen, maar dan met een warme aardappel in de mond. Voor hen die dit spreekwoord niet kennen, moeten dan maar eens in onze streek van Vlaanderen terecht. 'Met ne warme patat kan ik ook Engels klappen' zei ons grootvader altijd. Waarmee ik niet wil zeggen dat het zo goed zou klinken als deze twee Britse topacteurs. Zij houden het bij: 'He who begins many things finishes but few.' Zij hebben zich wel degelijk niet onder deze noemer geschaard, want zij kunnen terugkijken op een geslaagde carriëre die nog altijd verder duurt. Een Spaans spreekwoord klinkt nog altijd warmer in de mond - en dan zonder aardappel - dan gelijk welke taal al mogen we natuurlijk onze Italiaanse Europeanen niet vergeten. Don Quichot moet ooit wel eens tegen zijn knecht en reisgezel Sancho Panza gezegd hebben, of was het omgekeerd, het kan ook zijn: 'Demasiado y demasiado poco pierde todo juego'. Ze zullen het geweten hebben, 'ook' en 'te weinig' verliest elk spel. Mijn Spaans is wel wat roestig, dus het is hier wel een vrije vertaling. Onze klassiekers spreken dan wiliswaar in een dode taal, een taal die niet meer gesproken wordt, het klinkt nog altijd ronkend wanneer een of andere grote filosoof opstaat en zegt: 'Plurima qui aggreditur, nil apte perficit'. Wie een beetje Frans kent zal hier wel in zien dat zij hiermee willen zeggen dat er veel zijn die iets aanvangen, maar er maar weinig zijn die alles goed vervolledigen. Ik kan het hiermee volledig eens zijn en sluit hier dan mee af. Wie iets dergelijks in het Russisch of Chinees kent, aarzel niet om dit door te geven. Al weet ik niet of mijn toetsenbord het Cyrillisch of Chinees lettersysteem aankan. Je weet maar nooit. © Rudi J.P. Lejaeghere
Beginnen en eindigen zijn twee Ik hoop in alle geval niet onder deze noemer te vallen met mijn spreekwoorden en gezegdes. Daarom zeg ik het maar vooraf: als ik eens een dagje oversla met dit onderwerp is dit enkel en alleen maar om nieuwe onderwerpen te zoeken, om even na te denken over wat ik ga schrijven. Mijn moeder zegt nog altijd, je moet eerst leren stappen vooraleer je kan lopen en ik luister nog altijd naar de wijze raad van een ervaren vrouw. Dit gezegd zijnde, spreekt het voor zichzelf wat het gezegde betekent: begin niet met al te veel zaken tegelijk anders geraakt er geen van alle afgewerkt. Ik kan het weten want soms springen zo veel ideeën tegelijk op in mijn hoofd, dat als ik ze allemaal neerpen, het moeilijk wordt om ze tot een goed en bevredigend einde te brengen. Zeer zeker als er daar een aantal grote projecten bij zitten. Ik heb ooit aan vier verhalen tegelijk gewerkt en geloof me, dat werkt dus niet. Personages van het ene verhaal doken plots op in een ander verhaal en ik vermoed dat een lezer het heel verwarrend vindt als er een onbekende en niets toe doende persoon in zijn verhaal opduikt. Om het stramien van het vorige artikel te volgen ben ik dan ook ten rade gegaan bij de Fransen. Ook zij zijn van dezelfde mening, hoe kan het anders. Zij zeggen het met de taal van Molière als volgt: 'Il est plus facile de commencer que de finir'. Het zouden natuurlijk de Fransen niet zijn als zij er zelfs nog een variatie op hadden, daarom klinkt het soms ook nog als: 'Il y a commencer et finir'. Beginnen is gemakkelijk dus, volhouden en voltooien een heel andere zaak en heel wat moeilijker. Trots zegt het Duitse volk, zeker dat zij deze kunst zeker en vast beheersen: 'Anfangen is leicht, Beharren ist die Kunst'. We weten dat Duitsers volharders zijn en eens ze zich vastbijten in iets, tot het gaatje gaan. De geschiedenis leert ons dat dit dan ook niet altijd zo positief te noemen is. Ik zie het Sean Connery of John Cleese zeggen, maar dan met een warme aardappel in de mond. Voor hen die dit spreekwoord niet kennen, moeten dan maar eens in onze streek van Vlaanderen terecht. 'Met ne warme patat kan ik ook Engels klappen' zei ons grootvader altijd. Waarmee ik niet wil zeggen dat het zo goed zou klinken als deze twee Britse topacteurs. Zij houden het bij: 'He who begins many things finishes but few.' Zij hebben zich wel degelijk niet onder deze noemer geschaard, want zij kunnen terugkijken op een geslaagde carriëre die nog altijd verder duurt. Een Spaans spreekwoord klinkt nog altijd warmer in de mond - en dan zonder aardappel - dan gelijk welke taal al mogen we natuurlijk onze Italiaanse Europeanen niet vergeten. Don Quichot moet ooit wel eens tegen zijn knecht en reisgezel Sancho Panza gezegd hebben, of was het omgekeerd, het kan ook zijn: 'Demasiado y demasiado poco pierde todo juego'. Ze zullen het geweten hebben, 'ook' en 'te weinig' verliest elk spel. Mijn Spaans is wel wat roestig, dus het is hier wel een vrije vertaling. Onze klassiekers spreken dan wiliswaar in een dode taal, een taal die niet meer gesproken wordt, het klinkt nog altijd ronkend wanneer een of andere grote filosoof opstaat en zegt: 'Plurima qui aggreditur, nil apte perficit'. Wie een beetje Frans kent zal hier wel in zien dat zij hiermee willen zeggen dat er veel zijn die iets aanvangen, maar er maar weinig zijn die alles goed vervolledigen. Ik kan het hiermee volledig eens zijn en sluit hier dan mee af. Wie iets dergelijks in het Russisch of Chinees kent, aarzel niet om dit door te geven. Al weet ik niet of mijn toetsenbord het Cyrillisch of Chinees lettersysteem aankan. Je weet maar nooit. © Rudi J.P. Lejaeghere
Beginnen en eindigen zijn twee Ik hoop in alle geval niet onder deze noemer te vallen met mijn spreekwoorden en gezegdes. Daarom zeg ik het maar vooraf: als ik eens een dagje oversla met dit onderwerp is dit enkel en alleen maar om nieuwe onderwerpen te zoeken, om even na te denken over wat ik ga schrijven. Mijn moeder zegt nog altijd, je moet eerst leren stappen vooraleer je kan lopen en ik luister nog altijd naar de wijze raad van een ervaren vrouw. Dit gezegd zijnde, spreekt het voor zichzelf wat het gezegde betekent: begin niet met al te veel zaken tegelijk anders geraakt er geen van alle afgewerkt. Ik kan het weten want soms springen zo veel ideeën tegelijk op in mijn hoofd, dat als ik ze allemaal neerpen, het moeilijk wordt om ze tot een goed en bevredigend einde te brengen. Zeer zeker als er daar een aantal grote projecten bij zitten. Ik heb ooit aan vier verhalen tegelijk gewerkt en geloof me, dat werkt dus niet. Personages van het ene verhaal doken plots op in een ander verhaal en ik vermoed dat een lezer het heel verwarrend vindt als er een onbekende en niets toe doende persoon in zijn verhaal opduikt. Om het stramien van het vorige artikel te volgen ben ik dan ook ten rade gegaan bij de Fransen. Ook zij zijn van dezelfde mening, hoe kan het anders. Zij zeggen het met de taal van Molière als volgt: 'Il est plus facile de commencer que de finir'. Het zouden natuurlijk de Fransen niet zijn als zij er zelfs nog een variatie op hadden, daarom klinkt het soms ook nog als: 'Il y a commencer et finir'. Beginnen is gemakkelijk dus, volhouden en voltooien een heel andere zaak en heel wat moeilijker. Trots zegt het Duitse volk, zeker dat zij deze kunst zeker en vast beheersen: 'Anfangen is leicht, Beharren ist die Kunst'. We weten dat Duitsers volharders zijn en eens ze zich vastbijten in iets, tot het gaatje gaan. De geschiedenis leert ons dat dit dan ook niet altijd zo positief te noemen is. Ik zie het Sean Connery of John Cleese zeggen, maar dan met een warme aardappel in de mond. Voor hen die dit spreekwoord niet kennen, moeten dan maar eens in onze streek van Vlaanderen terecht. 'Met ne warme patat kan ik ook Engels klappen' zei ons grootvader altijd. Waarmee ik niet wil zeggen dat het zo goed zou klinken als deze twee Britse topacteurs. Zij houden het bij: 'He who begins many things finishes but few.' Zij hebben zich wel degelijk niet onder deze noemer geschaard, want zij kunnen terugkijken op een geslaagde carriëre die nog altijd verder duurt. Een Spaans spreekwoord klinkt nog altijd warmer in de mond - en dan zonder aardappel - dan gelijk welke taal al mogen we natuurlijk onze Italiaanse Europeanen niet vergeten. Don Quichot moet ooit wel eens tegen zijn knecht en reisgezel Sancho Panza gezegd hebben, of was het omgekeerd, het kan ook zijn: 'Demasiado y demasiado poco pierde todo juego'. Ze zullen het geweten hebben, 'ook' en 'te weinig' verliest elk spel. Mijn Spaans is wel wat roestig, dus het is hier wel een vrije vertaling. Onze klassiekers spreken dan wiliswaar in een dode taal, een taal die niet meer gesproken wordt, het klinkt nog altijd ronkend wanneer een of andere grote filosoof opstaat en zegt: 'Plurima qui aggreditur, nil apte perficit'. Wie een beetje Frans kent zal hier wel in zien dat zij hiermee willen zeggen dat er veel zijn die iets aanvangen, maar er maar weinig zijn die alles goed vervolledigen. Ik kan het hiermee volledig eens zijn en sluit hier dan mee af. Wie iets dergelijks in het Russisch of Chinees kent, aarzel niet om dit door te geven. Al weet ik niet of mijn toetsenbord het Cyrillisch of Chinees lettersysteem aankan. Je weet maar nooit. © Rudi J.P. Lejaeghere
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen