×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
Een relaas van een  doordeweekse nacht op de afdeling cardiologie in een Vlaams ziekenhuis….

Een relaas van een doordeweekse nacht op de afdeling cardiologie in een Vlaams ziekenhuis….


….Of hoe besparingen ( op personeel en werkingsmiddelen) het hart van de gezondheidszorg binnen onze welvaartstaat treft…


Een praktijkvoorbeeld, dat ik toch wens neer te schrijven omdat het volgens mij zo kenmerkend is.



Vooraf wil ik duidelijk maken dat ik met deze geen afbreuk wens te doen aan de inzet van de verzorgenden die hun uiterste best doen dag na dag maar die door opgelegde besparingen, herstructureringen verplicht worden te roeien met de riemen die (nog) beschikbaar zijn.

Ik wil ook zeggen dat mijn pijngrens eerder aan de hoge kant ligt, ik wil ook enkel duidelijk maken dat het geen operatie is aan de dikke teen!


Chronologisch:

Na de chirurgische ingreep onder volledige verdoving werd ik op donderdag 17 september terug wakker omstreeks 14uur.


Rond 17u30 kwam de cardioloog eens langs om te zien of alles ok was, de operatie zelf was goed verlopen en hij vroeg de verpleegkundige die hem vergezelde om me nog een pijnstiller (paracetamol via infuus) te geven omdat de wonde na de ingreep pijn deed.


Rond 21 uur begon ik moeilijkheden en stekende pijn te krijgen bij diep in-en uitademen. Om 21u30 bel ik de verpleging, want de pijn is niet meer te harden!


22u30 komt de verpleging en ik leg de situatie uit. 20 minuten later krijg ik een infuus paracetamol, waarmee volgens de verpleging de pijn verholpen zou moeten zijn…


23u30: Pijn ter hoogte van de operatie : OK met deze pijnstiller. Pijn in linkerlong verbetert niet, integendeel. Ik bel de verpleging


0uur: Verpleging vraagt te wachten tot de pijnstiller volledig begint te werken…. Ik zeg dat ik deze reeds rond 18uur had moeten krijgen ….. pijn operatie OK, linkerlong niet OK!

0u30: Ik bel de verpleging, nog steeds geen oog dicht gedaan. Ik vraag of de assistent arts eens naar mijn longen wil luisteren en of ik wat zuurstof kan krijgen….


1u30: De verpleegster zegt me wat de assistent arts gezegd heeft. Ik vertel van mijn vorig verblijf op cardiologie van eind maart waarbij ik ook een longontsteking had opgelopen en daardoor 4 dagen op Intensive care moest blijven.

Ik stel daarom nogal cynisch voor om nu via de Spoedopname te passeren…..


2u: Ik word afgehaald om een RX foto van de longen te laten nemen

( het ging vlot er was geen volk op dit nachtelijk uur)

2u15: Terug op de kamer stelt de verpleegster me slaapmedicatie voor. Ik weiger en vraag enkel nieuws ivm de pijn in mijn linkerlong!


3u: Ik informeer naar nieuws over de RX foto: op de foto is niks te zien van longontsteking of andere, waardoor er beslist wordt dat er niks aan de hand is…. Toch kan ik niet slapen van de pijn en door een gebrek aan adem!

3u30: De verpleegster heeft me 2 pilletjes: een ontstekingsremmer ( brufen) en nog een ander.


4u15: Ik vraag de verpleegster wanneer de assistent eindelijk eens kan/ wil langskomen. Het antwoord luidt dat ik nog 45minuten moet wachten totdat de gekregen medicatie begint te werken.


5u: De pijn wordt steeds erger. De dokter assistent komt langs en zegt dat de RX foto niks abnormaals toont, ze luistert naar mijn longen. Ze vraagt ook naar de hoogte van mijn pijngrens. Deze moet wel heel hoog zijn, want ondanks mijn weigering voor slaapmedicatie had ik ook reeds Zanax ( pijn –en kalmeringsmiddel) gekregen die dus toch niet het gewenste effect had!

Om 5u30 krijg ik een kalmerend /verdovend infuus en wordt om 8uur gewekt voor het ontbijt.



Dus 18 september, de dag dat ik naar huis mocht… Het diep in –en uitademen lukt moeizaam! Er wordt nog bloed afgenomen om uit te maken of er toch geen longontsteking zou kunnen zijn?!

Op de middag komt de assistent zeggen dat ik nog tot na het weekend moet blijven.


Om 16u30 word ik afgehaald voor een scanner –onderzoek van de longen met contrast, waarbij een ‘verwarmende’ vloeistof wordt ingespoten.

17u45 ben ik terug op de kamer, waar het avondmaal al klaar staat. Na 2 happen in een boterham word ik afgehaald voor een echo van het hart, want misschien is dit de reden van de pijn in de linkerlong?

18u30: 2e deel van de maaltijd

23u45: ik krijg de eerste medicatie tegen longontsteking.


Op zaterdagmorgen passeert de cardioloog om 9u30 op de kamer en bevestigt een longontsteking en gelukkig geen longembolie zoals ook werd betwijfeld.

Bij dit schouwspel maakte ik vooral de volgende bedenking ( terecht of onterecht…. Een empatisch gevoel….) :

Gelukkig heb ik een goede hospitalisatieverzekering, waarbij ik in dan onmiddellijk de bedenking maak: “wat voor diegenen zonder hospitalisatieverzekeringen of mensen die niet voldoende financiële middelen kunnen aantonen , zoals voorbeelden die ik ken uit Spanje; zal dan ook hier de toegang op de duur geweigerd worden tot deftige menswaardige gezondheidszorg????”

Ik hou mijn hart vast!
vrijblijvend mijn Yoors promoblog: https://yoo.rs/tomke1975/blog/geld-verdienen-met-yoo-rs-1444211638.html

 



liekje
Jeetje wat een gedoe. Zorg maar gewoon dat je niet meer hoeft ;)
22-10-2015 20:20
22-10-2015 20:20
Marjolein Mc
Interessante blog, gelukkig gaat t weer d egoede kant op met je!
21-10-2015 18:41
21-10-2015 18:41
RedM92
Je ziet ook wel eens cartoons voorbij komen dat je in de toekomst zelf aan de beademing ligt voor €2 per een aantal minuten.
20-10-2015 18:07
20-10-2015 18:07
Joni-Dorian
Leuk om dit eens te lezen
20-10-2015 16:28
20-10-2015 16:28
LenaH
wat een verhaal, hooop dat het beter gaat
20-10-2015 16:20
20-10-2015 16:20
valisha
Jeetje wat een verhaal ! Ik denk dat ik zelf behoorlijk pissig zou zijn geworden. Na mijn bevalling hebben ze de ruggenprik naald in mijn rug laten zitten en zodra het niet meer verdoofd is gaat dat pijn doen. Toen ik vroeg of het eruit gehaald mocht worden werd er verteld dat ze dus eerst naar de andere patienten moest voordat ze dat ging doen.. En toen ik zei dat het pijn deed werd er nogal bot gezegd: Je hebt net een bevalling achter de rug en werd het met brute kracht zo mijn rug uitgetrokken.. Kan ik dan wel net bevallen zijn als het pijn doet doet het pijn! Heel veel succes met je verdere herstel!
16-10-2015 12:26
16-10-2015 12:26
Annick Raes
Het moet een helse nacht geweest zijn, hopelijk gaat het nu wat beter met je?
07-10-2015 23:10
07-10-2015 23:10
Wendy
Heftig zeg, sterkte verder .
07-10-2015 13:28
07-10-2015 13:28
Ingrid Tips en meer
Letterlijk en figuurlijk #hartvast Even over de dikke teen... onderschat niet hoe ernstig dat kan zijn. Ik ken iemand die momenteel in afwachting is of de teen moet worden afgezet. Niet of onjuiste behandeling van diens hevige infectie kan tot de dood lijden.
07-10-2015 11:06
07-10-2015 11:06
Herman
lang wachten in deze situatie niet nogmaal meer
26-09-2015 07:57
26-09-2015 07:57
Rassi Health&Beauty
Gelukkig ben je nu weer thuis. Beterschap Tom!
23-09-2015 18:10
23-09-2015 18:10