Manuel

Manuel


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

De afgelopen maanden heb ik een aantal mannen leren kennen die 2 dingen met elkaar gemeen hadden: Ze waren dol op vrouwen, en ze heette toevallig Manuel. Zo was er de leuke muzikant met wie ik een paar keer op stap ben geweest, totdat bleek dat hij getrouwd was. En dan was er mijn buurman in Arequipa, over wie ik al eens wat heb geschreven. Maar dit verslag gaat over Manuel, de eigenaar van een hostel in Ecuador.


Na een busrit van 9 uur, kom ik rond 19.00 uur aan bij mijn hostel in Baños, Ecuador. Zelfs in het donker is het een erg charmant hostel. Overal bloemen en hangmatten waar het heerlijk toeven is. Het duurt even voordat de deur wordt geopend, maar dan wordt ik hartelijk verwelkomd door Manuel. Ik krijg een mooie ruime kamer met een "My Little Pony" dekbed, en zodra ik een beetje ben gesetteld geeft Manuel me een rondleiding door het hostel en krijg ik zelfs een welkomsdrankje aangeboden. Een lekker glaasje Chileense wijn, dat in de mooie tuin bij de vuurkorf nog beter smaakt. Ik voel mij gelijk helemaal thuis!

Een paar uur later lig ik net op bed, als er op mijn deur wordt geklopt. Ik kijk op de klok en zie dat het 23.00 uur is geweest. Ik vraag wie het is en Manuel geeft antwoord. Denkende dat hij nog iets wil vertellen over het hostel, doe ik de deur open. En daar staat hij... met pizza in de ene hand en een grote fles bier in de andere. Manuel stapt mijn kamer binnen en zegt triomfantelijk: 'Dit is voor jou'. Normaal gesproken scoort een man serieuze punten als hij met drank en pizza op de stoep staat, maar ik moet zeggen dat ik het van de eigenaar een beetje vreemd vond... Ik bedank hem hartelijk voor het aanbod, maar zodra ik voorzichtig zeg dat ik vegetariër ben en daarom de salami pizza niet kan eten, betrekt zijn gezicht. Hij loopt weg en komt even later terug met een vaas (half verlepte) rozen. Mijn verbazing wordt steeds groter. Manuel plaatst de rozen op mijn kast en zegt dat ik deze krijg omdat ik de pizza niet kan eten en hij mij toch iets wilt geven. Daarna zingt hij luidkeels 'Passion' van Rod Stewart, begint te headbangen en zegt dat ie samen wilt salsa dansen. Ik wijs hem op het feit dat ik al in mijn pyjama sta en dat ik vanavond niet meer uit ga. Ook nu betrekt zijn gezicht weer. Hij schenkt een glaasje bier voor me in, pakt de pizza en de rest van het bier en loopt zonder iets te zeggen de kamer uit.


De volgende ochtend relax ik in 1 van de hangmatten als ik een andere soloreizigster ontmoet. Nanette, een leuke 60 jarige vrouw uit Chicago, die graag in Ecuador wil wonen. We babbelen erg gezellig op los en besluiten om samen op avontuur te gaan. Manuel luistert vanaf een afstand naar ons gesprek en springt voor onze neus op het moment dat we de deur uit willen lopen. 'Ik breng jullie wel!', roept hij enthousiast. We halen onze schouders op en stappen achter in zijn truck. We worden netjes in het centrum afgezet, vlakbij de bus die naar de 'Swing to Heaven' gaat. We bedanken Manuel voor het ritje en krijgen beide een dikke knuffel van hem. Hij blijft een beetje voor onze voeten dralen en zegt dan dat hij graag met ons mee wil gaan. Twijfelend kijken Nanette en ik elkaar aan. Wij gaan liever zonder Manuel op stap, maar hoe zeggen we dat op een aardige manier? We worden gered door de bel! Of in dit geval de ringtone van Manuel's telefoon. Het blijkt een nieuwe reiziger te zijn die graag wil inchecken. Schoorvoetend rijdt Manuel terug naar het hostel en gaan wij met ons tweetjes op pad.

Het duurt niet lang voordat het gesprek over Manuel gaat. Onder het genot van een kopje thee vraagt Nanette voorzichtig of hij ook met mij zo aan het flirten is. Ik antwoord van ja, en vertel haar over de pizza, de rozen en dat hij continu mijn hand vastpakt. Nanette begint te lachen. Zij heeft geen rozen gekregen, maar hij kwam om half 12 's avonds ook bij haar aan de deur. Met een koude pizza en een aangebroken fles bier.

Na een heerlijke middag lopen we terug naar het hostel. Manuel is nergens te bekennen en wij grappen dat hij vast een andere dame aan het entertainen is. Een aantal uren later komt Manuel terug. Hij kijkt geïrriteerd en verteld dat hij een paar uur door de stad heeft gereden, op zoek naar ons zodat hij ons terug kon brengen. Zijn irritatie duurt echter niet lang. Al snel ploft hij naast ons neer, pakt zonder te vragen mijn hand, en zegt dat we vanavond met ons drietjes moeten gaan salsa dansen. Ik trek mijn hand terug en zeg dat ik geen zin heb om te dansen. Nanette schud ook van nee. Manuel zucht. Wat een saaie vrouwen!

Voordat Manuel er erg in heeft, lopen we de volgende ochtend terug naar de stad om een dagje naar de watervallen te kijken. We giechelen dat hij waarschijnlijk in het hostel op zoek is naar ons, en we zien het al helemaal voor ons hoe hij driftig door het stadje rijdt, op zoek naar de twee blonde dames.
Dit blijkt te kloppen, want als we eind van de middag terugkomen verteld hij dat hij ons heeft gemist. Hij was verdrietig dat hij ons niet heeft gezien, want hij was maar al te graag met ons meegegaan.
De rest van de middag laat hij ons niet meer met rust. Een duidelijk 'No' wordt door hem vertaald als 'yes yes yes'.

Tegen de avond besluiten we om naar 1 van de thermale baden te gaan, en zonder het te vragen staat Manuel al met zwembroek en al klaar om ons er naartoe te rijden. Enorm frustrerend voor hem als er op dat moment weer nieuwe gasten aankomen om in te checken. We kijken hoe hij het eerste echtpaar snel afraffelt: 'De kamer is boven, hier is de sleutel, de keuken is nog een verdieping hoger en de badkamer is ergens daarachter. Volgende!'
We zien zijn irritatie steeds groter worden, want hij wil lekker zwemmen en nu zijn er allemaal gasten die willen inchecken en bomvol vragen zitten. Grrrr!!!!
We zeggen tegen Manuel dat hij rustig zijn nieuwe gasten moet helpen, wij kunnen makkelijk naar de thermale baden lopen.

We zijn er bijna als we door Manuel worden afgesneden. 'Joehoe, dames, hier ben ik dan!' roept hij enthousiast. Trots loopt hij voor ons uit. 'My women, my women,' zegt hij bij de ingang, terwijl hij naar ons wijst. Wij schudden beide van nee en betalen netjes onze eigen entree. Zodra we bij de baden zijn begint Manuel weer zijn geliefde liedje te zingen: 'Somebody somebody PASSION' schreeuwt hij en goot zijn hoofd naar achteren.
Hij gaat zo op in het nummer dat hij niet in de gaten heeft dat wij ondertussen al in 1 van de baden liggen te dobberen. We zien dat Manuel verschrikt om zich heen kijkt. Merkende dat hij geen publiek heeft, springt hij bij ons in het bad en probeert zichzelf tussen ons in te wringen. Het bad wordt al snel veel te heet voor hem en zwetend gaat hij naar een kouder bad. Hij maant ons om mee te komen, maar het is koud en wij zitten hier wel comfortabel.

Anderhalf uur later rijden we door de stad terug naar het hostel. We willen graag een hapje eten en vragen aan Manuel om ons bij het kruispunt eruit te laten. Uit beleefdheid vragen we of hij ook een hapje wilt eten. Deze keer is het Manuel die nee schud. Hij eet 's avonds altijd bij zijn moeder. We bedanken hem voor het ritje en zeggen dat we later zelf terug lopen naar het hostel zodat hij ons niet hoeft te zoeken.

Ver na middernacht staat Manuel ineens midden in mijn kamer. Hij ruikt naar drank. 'I'm back!' zegt hij luid. Ik schrik van zijn verschijning en zeg dat ie mijn kamer moet verlaten. 'Maar ik wil salsa dansen!' probeert hij nog te zeggen. Snel duw ik hem de kamer uit en zeg dat hij naar zijn eigen kamer moet gaan.
De schrik zit er goed in en de rest van de nacht doe ik geen oog meer dicht.
De volgende ochtend check ik uit. Manuel kijkt boos en wijst mij op de hostel regels en dat ik geen refund krijg als ik eerder uitcheck. 'Da's dan jammer', is mijn antwoord. Ook Nanette checkt eerder uit. Want nadat hij in mijn kamer stond, is hij bij haar gaan kijken.

We lopen samen naar het station, waar Nanette en ik afscheid nemen van elkaar. We hadden graag nog wat langer in Baños gebleven, maar aangezien het Carnaval is, zitten alle betaalbare overnachtingen vol. Nanette gaat naar Cuenca en ik reis verder naar Quito. We wisselen onze gegevens uit en zijn blij dat we het avontuur "Manuel" samen hebben beleefd.

Dat het leven van een reiziger nooit saai is, bewijst ook het hostel in Quito. Maar dat is voor een volgend verslag!









Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (6 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Wat een opdringerige vent... brrr
| 23:58 |
Manuel was een inderdaad erg opdringerig. Toch hebben we smakelijk kunnen lachen om zijn capriolen!
| 00:27 |
Het is niet nog verder uit de hand gelopen, dat scheelt. Wat een mentaliteit.
| 00:29 |
Dat was er toch wel over. Ik geef jullie volledig gelijk. :-)
| 17:09 |
Dankjewel! Als hij 's nachts niet naar onze kamer was gekomen dan was ik nog wel een dag of twee gebleven, maar nu ben ik snel verder gereisd.
| 22:45 |
kan ik gerust geloven :-)
| 14:22 |
Nu dus wel, haha
| 20:35 |
Wat een griezel, yack. Ik begrijp niet waar mijn reacties blijven maar ik zie ze niet op je blog
| 20:34 |
Leuk om je hier te zien, Sonja!! En dankjewel voor je reactie. Ik ben op Yoors gaan schrijven omdat je hier wordt betaald voor je blogjes, de reacties die je krijgt én de reacties die je bij anderen achterlaat. En een klein zakcentje is altijd wel meegenomen!
| 22:43 |
Je hebt het duidelijk niet getroffen met mannen die Manuel heten. Deze is iets minder grappig dan die uit Arequipa.
| 19:52 |
Zou het aan de naam liggen? Deze was inderdaad niet zo grappig, hoewel we toch smakelijk om het hele gebeuren hebben kunnen lachen! En deze Manuel was nog niet zo erg als de man die ik een paar dagen later zou ontmoeten. Daarover schrijf ik in een volgende blog!
| 22:42 |
Nog erger?? Ken je al een paar grove Spaanse scheldwoorden?
| 05:13 |
Wat een leuk geschreven geschiedenis, al had je er toen ongetwijfeld je bedenkingen bij.
| 17:34 |
Nou en of!! Hoewel we er ook op dat moment smakelijk om hebben kunnen lachen. Alleen het nachtelijke bezoek vond ik erg vervelend.
| 22:39 |
Wat een onwijs mooi lang goed leesbaar verhaal prachtig!
| 17:25 |
Dankjewel!! Ik was bang dat het té lang zou zijn, maar gelukkig is het een beetje leesbaar. ;)
| 22:38 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen