Arno van den Kieboom

Lid sinds: 26-09-2015

#proloog
09Aug2017
Arno van den Kieboom

Ik krijg veel berichten van lezers dat ze nieuwsgierig zijn naar mijn thriller: "Voor het leven getekend " Ze vragen dan ook of ik iets wil posten. Bij deze zal ik dan hier de proloog plaatsen. Ik kan verder na alle eerlijkheid zeggen dat ik vaak te horen krijg dat mijn verhaal lekker vlot weg leest. Dit zie ik uiteraard als een groot compliment. Lezers die na het lezen van de proloog geinteresseerd zijn... Mijn boek is bij elke boekhandel en webshop te bestellen. Wilt u een gesigneerd exemplaar.... ook dat kan. Stuurt u mij een berichtje en ik zorg ervoor dat het goedkomt. Bij genoeg belangstelling zal het boek ook als e-book worden uitgegeven. En dan volgt nu de proloog: Proloog                                                                                                        Tik. Tik. Tik. Gek werd ik van het geluid van mijn richtingaanwijzer. Deze gaf aan dat ik linksaf wilde slaan. Gek werd ik van de stoplichten. Dit was al de vierde die ik in korte tijd tegenkwam. Dat was nog niet eens het ergste. Het ergste was dat ik tot nu toe de pech had dat elk stoplicht voor mijn neus op rood sprong. Alsof de duivel ermee speelde. En tot overmaat van ramp leek het iedere keer weer een eeuwigheid te duren voordat de afgrijselijke kleur rood in groen veranderde. Ook werd ik gek van de bestuurder voor mij in zijn BMW. Uiteindelijk was het zijn schuld dat ik daar stond te wachten. Als hij gewoon door was gereden toen het stoplicht op oranje sprong had ik mooi mee kunnen profiteren. Was ik tenminste al weer meters dichter bij mijn eindbestemming. Geen minuut had ik te verliezen, maar nee hoor. Ik had de pech dat juist ik nu te maken kreeg met een zekere rijder, een zondagsrijder. Pfff. Ik haatte die man. Al kende ik hem niet persoonlijk, ik haatte hem toch. Ik omklemde mijn stuur zo stevig dat de knokkels van mijn handen spierwit werden. Zo kwaad was ik. Zo ontzettend kwaad. Ik kon me niet herinneren dat ik ooit eerder in mijn leven zo kwaad op iemand ben geweest. Ik wilde en zou nu zo snel mogelijk bij dat mens zijn. Zij moest van het leven beroofd worden. Zij moest voorgoed van de aardbodem verdwijnen. Dat mens MOEST dood. Dat mens verdiende het niet om ook nog maar één seconde langer te leven en ik… Ik zou die persoon in kwestie persoonlijk naar een andere wereld helpen. Niemand die me nog tegen kon houden. Niemand! Ik beet op mijn onderlip. Met gebalde vuisten sloeg ik op mijn stuur. ‘Spring dan toch op groen man. Ik heb geen tijd te verliezen. Verdomme toch!’, schreeuwde ik hardop. Eindelijk kreeg ik mijn zin. Ik kon mijn weg vervolgen. Met piepende banden maakte ik vaart. Ik trapte het gaspedaal helemaal in. Nog maar een paar minuten en dan zou het gebeuren.  

31Jan2016
Meet and Greet
Arno van den Kieboom

Gisterenmiddag naar de centrale bibliotheek geweest in Oosterhout. Ik heb daar het bibliotheekexemplaar van mijn thriller "Wraak " in ontvangst genomen.Vervolgens heb ik het snel weer ingeleverd zodat een ander het kan lezen. Er is namelijk een wachtrij.Verder daar een heel goed gesprek gehad over bijv mijn ambitie. Ze hebben mij een voorstel gedaan om na het uitkomen van mijn volgende thriller daar een meet and greet met mij te organiseren. Daar heb ik absoluut wel oren na. Ik zie het als een hele stap vooruit. Binnenkort gaan we dan ook met elkaar rondom de tafel om verder te brainstormen over hoe en wat. Ik heb er namelijk geen ervaring mee hoe zoiets precies werkt. Zitten en dan een praatje maken met de mensen die daar behoefte aanhebben zeggen maar, dat snap ik wel hahah. Maar hoeveel exemplaren ik daar moet leggen etc... Maar goed, daar is het brainstormen voor. Ik heb er iig heel veel zin in. Weer een stapje dichter bij mijn uiteindelijke doel. Naam maken als thrillerauteur.Ook heb ik nog plannen om een eigen youtube kanaal te beginnen. Later daar meer over. Ook daar moet ik nog even verder over brainstormen met de dochter van mijn vriendin die zelf ook een youtube kanaal heeft dus precies weet hoe het werkt. Voor nu wens ik iedereen een hele fijne zondag.Ik ga zometeen een aantal vragen beantwoordden voor de lezersgroep : Horror, Fantasy en spannende boeken. Dit na aanleiding dat in de maand februari mijn thriller: "Wraak " boek van de maand zal zijn in hun groep. Super trots daarop.

23Jan2016
Haat
Arno van den Kieboom

De thriller waar ik nu druk mee bezig ben, heeft als werktitel: "Haat "Ik heb jullie beloofd dat ik hier de proloog zal plaatsen en dat doe ik dan ook. Ik hoop dat jullie na het lezen ervan haast niet kunnen wachten tot het eind 2016 is zodat jullie het boek kunnen kopen om het verhaal te lezen.Voor nu zeg ik: Veel leesplezier.                                                            Proloog Hij zat met zijn rug tegen de muur. Zijn handen zat vol bloed. Het zweet droop van zijn gezicht. Met tranen in zijn ogen keek hij het vertrek rond. Overal lag bloed. Overal lagen lijken. Allemaal door hem. Nou ja, eigenlijk hadden zij het stuk voor stuk het aan zichzelf te danken dat het zo was afgelopen met hen. Als ze dat hadden gedaan wat hij hen opgedragen had, waren ze nu nog in leven geweest. Normaal gesproken had hij geen enkele moeite met een lijk meer of minder, maar deze keer was het anders. Vraag niet wat er dan anders was, want dat kon hij zelf niet verklaren. Het was een gevoel.Alleen daar. Een paar meter van hem vandaan. Zag hij dat nou goed? Lag er daar nog eentje adem te halen? Hij knipperde met zijn ogen. Ja, hij zag het goed. Zijn vijand, want een ander woord had hij er niet voor, was nog in leven. Maar ach, waar maakte hij zich druk om. Aan diens ademhaling te zien kon het nooit lang meer duren voordat ook hij zijn laatste adem ging uitblazen. En dan was alles voorbij. Met de nadruk op alles. Ook voor hem was het dan namelijk over en uit, want hij realiseerde zich maar al te goed dat ontsnappen onmogelijk was. Daarvoor was hij veel te veel verzwakt. En dat hij zo zwak was geworden had hij puur aan zichzelf te danken. Dat was misschien nog wel het meest frustrerende van  alles. Hij had namelijk zelf de grootste fout gemaakt die hij maar had kunnen maken. De grootste die hij zelfs ooit had gemaakt. Hij had de situatie onderschat. Wanneer hij dat niet had gedaan…, maar ja, daar kon hij nu niets meer aan veranderen. De klok terugdraaien ging niet. Dat lukte alleen maar in sprookjes. En dit alles was alles behalve een sprookje.Hij kneep voor even zijn ogen dicht en zijn leven flitste als een film voorbij. Hij had als kleine jongen nooit kunnen vermoeden dat zijn leven zo zou lopen. Hij had het anders voor zich gezien. Later wanneer hij groot was, zou hij trouwen, kinderen krijgen en werken zodat hij veel geld kon verdienen. Heel veel geld zelfs. Nu was dat laatste wel gelukt, maar wel op een hele andere manier dan hij ooit hadden kunnen dromen. Nu had hij zijn geld op een illegale manier verdient. Ach ja, het zij zo. Nogmaals, de tijd terugdraaien kon hij niet.Hij opende zijn ogen en zag toen tot zijn stomme verbazing dat zijn vijand overeind krabbelde, weliswaar zwaargewond, maar toch. En dat terwijl hij zelf niet bij machte was om hetzelfde te doen. Het enige wat hij nog kon doen was wachten. En hij haatte wachten. Voor het eerst in zijn leven moest hij de touwtjes die hij altijd zo vast in zijn handen had gehad loslaten. Of er moest een wereldwonder gebeuren, dan alleen zou het nog goed kunnen komen. Maar wonderen bestaan niet. Of misschien toch wel?

MEER