Annick Raes

Lid sinds: 07-10-2015

08Mar2016
Gezonde kruiden? ...verwerk ze eens in boter...lekker én gezond!
Annick Raes

Gezonde kruiden? ...verwerk ze eens in boter...lekker én gezond!Veel kruiden hebben een gunstige invloed op onze gezondheid. Maar uiteraard leven we niet meer als heksenvrouwtjes en kruidentrollen.Toch kunnen we de baten van kruiden ervaren door ze op een andere manier te integreren in onze voeding. Zelf kruidenboter maken is daar een goed voorbeeld van. Kruidenboter die je zelf maakt is super lekker en gezond. Natuurlijk ga je de boter bij de zuivelboer halen en kiezen we niet voor de industriële soorten. En kruiden die halen we uit de tuin of zorgen in ieder geval dat we onbespoten kruiden hebben.Zo gaan we te werk.Ingrediënten:250 gr Roomboter2 teentjes knoflook1/2 bundel peterselieEen handvol bieslookPeper & zoutNatuurlijk zijn we hier niet beperkt en kun je vrijuit experimenteren met meerdere soorten, dit is een basisrecept.Werkwijze:-Zorg dat de roomboter op kamertemperatuur is, en desnoods wat zachter laten worden op de vensterbank of bij de verwarming. -Pers de look en hak de andere kruiden fijn-Roer alles goed dooréén en voeg peper en zout toe naar smaak.De kruidenboter is klaar. Het is beter de boter wat op voorhand te maken dat de kruiden hun smaken goed kunnen vijgeven. Het is ook mogelijk om de boter in te vriezen. Kleine porties kun je in ijsblokvormpjes doen. Dan heb je steed een portie om over een steak te laten smelten...heeeerlijk!En je geniet natuurlijk van de krachtige weldadige werking van de kruiden op je gezondheid.Smakelijk!Deze pagina is door mezelf gemaakt en bevat geen deels of geheel gekopieerde stukken.

06Mar2016
De wandeling!
Annick Raes

De uitdaging!Dit verhaal is geschreven naar aanleiding van de challenge van "Vlindertje".De challenge bestaat uit een schrijfopdracht over een wandeling met een bekende Nederlander.Voor de volledige beschrijving van de challenge, of om er zelf aan mee te doen verwijs ik graag naar volgende link.https://yoo.rs/vlindertje73/blog/uitdaging-aan-alle-bloggers-doe-je-mee-1456835429.htmlMijn verhaal gaat over een Nederlandse schrijver, ik ken niet zo direct Bekende Nederlanders (grapje) en ik dacht dat ik enkele personen van yoors hierin zou verwerken. Het verhaal is natuurlijk fictief en ik had de bedoeling er hiet wat humor door gebruik van bijna bekende namen enzo te gebruiken...Hier gaan we dan De wandelingDe brievenbus kletterde heel even, dit zou de postbode zijn. Ik loop schuifelend op mijn sloffen de gang door, "wat is het toch altijd koud in die lange gang", ik trek mijn kamerjas wat steviger aan, en graai de post uit het kastje. Versteend blijf ik staan, en staar secondenlang naar de bruine omslag, de koude viel me niet meer op...dit had ik niet meer verwacht. Ik bleef maar staren naar het opschrift " afzender Arne van de Kille Boom".Weken geleden stuurde ik het manuscript op van mijn eerste thriller " De wandeling" naar niemand minder dan DE auteur van de beste thrillers van Nederland "De Arne van de Kille Boom" uit Amsterdam. Ik dacht al dat er geen antwoord meer zou komen, maar daar stond ik dan, met die felbegeerde omslag in mijn handen, en ondanks de koude brak het zweet me uit.Ik nam de brief mee naar de keuken, en legde hem op de keukentafel, ik schonk mezelf nog een kop koffie, en heel geduldig...of was het eerder angstig...ging ik zitten. Misschien vond hij het verhaal wel helemaal niets, of erger nog, zou hij me als schrijfster helemaal afbreken. Ach wat, waarschijnlijk zou het een standaard beleefde brief zijn, die meld dat mijn script met aandacht werd gelezen en zeer goed bevonden, maar net niet goed genoeg enz... Ik nipte nog even van de hete koffie, sloeg een diepe zucht en scheurde de brief open.Wat ik daar las! Enkel lovende woorden, geen kritiek, zelfs niet opbouwend, alleen maar lovende woorden respectvolle uitingen en een uitnodiging, of ik naar Amsterdam wou komen? Om er tijdens een lunch bij hem thuis verder over te praten. Hij zou me graag helpen met de afwerking en met het kiezen van een coverfoto, (hij had een idee met een foto van "de Leie" maar dan bewerkt dat het water bloed zou lijken). Hij DE grote Arne vond het goed!!!!Ik kon het nauwelijks bevatten. Perplex bleef ik naar de brief staren. Een blik op de klok bracht me terug tot de werkelijkheid, en nerveus maakte ik me klaar om te gaan werken. Op kantoor kon ik me nauwelijks concentreren, ik was zo gespannen dat ik geveld werd door een fikse migraine aanval. Henk Jan de supervisor van de redactie, stelde me voor om naar huis te gaan, het was er kalm en ik had toch nog wat uren te recuperen. Ik twijfelde geen seconde en dankbaar om het voorstel vertrok ik naar huis.Ik liep door de achterdeur mijn huis binnen, en gooide achteloos mijn jas op de stoel en mijn sleutels op tafel. Het bonken van mijn hoofd ontnam me de zin om zoals ik gewoonlijk doe, de jas en sleutels onmiddelijk op hun plaats te brengen. Ik maakte mezelf een kop hete thee, en terug nam ik de brief in mijn handen. Ik zou straks wat rusten, en dan antwoorden aan Arne. " Zal ik bellen?, neen te nerveus. Schrijven? dat duurt een eeuwigheid en mailen vind ik te onpersoonlijk, toch bellen dan maar." Ik dronk mijn Thee en nam twee tabletjes tegen de hoofdpijn. Ik probeerde wat te slapen op de divan, het lukte wonderwel, en na een verkwikkend dutje werd ik zo goed als zonder hoofdpijn wakker." Ik zou straks bellen naar Arne " was het eerste die door mijn hoofd flitste. "Moest ik wel nu al bellen, lijkt dat niet te gretig?" Ach wat, als ik langer zou wachten werd ik vast tureluurs.Ik nam mijn Gsm en tikte het nr in, na twee beltonen hoorde ik de ontzettend vriendelijke stem van Arne; Als bij wonder was ik zeer rustig, en we spraken af om de volgende zaterdag bij hem thuis te lunchen. Toen ik had ingehaakt merkte ik dat mijn hand nat was van het zweet, dus toch meer zenuwen gehad dan ik merkte, maar het gesprek had geklonken alsof twee vrienden elkaar na lange tijd terug hoorden, en een afspraak maakten.De rest van de week verliep in een roes, en ik telde de uren en dagen af tot het zaterdag was. Eindelijk was het zover, en ik kwam na ruim vier uren sporen, aan op het perron van Amsterdam. Daar stond hij dan. Hij was veel langer en blonder dan ik me had voorgesteld. Hij zag er best wel knap uit, en straalde een sereniteit uit, die ik als geruststellend ervoer.Hij begroette me hartelijk, en we reden naar zijn huis, een riante villa met een rustiek strooien dak, en een veel te riante oprijlaan. "Die had duidelijk wel super goed zijn brood verdiend" flitste het door mijn hoofd. Het was er netjes en in een rustieke sfeer, het straalde een huiselijke gezelligheid uit, wat me eerder verwonderde van een vrijgezel. Zelfs zijn hond, een oude tekkel die luisterde naar de naam "Gruwel" kwam vriendelijk kwispelend op me af.We namen plaats in een comfortabel salon, en hij bood een glas cava aan, ik nam het graag aan, en hij schonk voor zichzelf ook in. We praatten honderduit over zo wat alles wat een schrijver interesseert. Arne is geen keukenprins en hij had een traiteur ingeschakeld. Het eten plaatste hij in de originele alluminium schaaltjes in de oven. Wa aten aan de naar mijn gedacht veel te grote tafel, maar het smaakte voortreffelijk. Alles was hier zo ruim, zou hij veel bezoek ontvangen? Ik vroeg het onder het eten af. Voor de rest bleven we ratelen over uitgevers, deadline's auteurs enz... na de koffie besloten we een korte wandeling te maken in het aanpalende park.Arne was zeer onderhoudend, en vertelde me dat hij er vaak kwam, en soms uren op de bank zat, ja daar waren heel wat verhalen ontstaan, want hier kreeg hij altijd inspiratie. Het was een prachtig en rustig park, en in gedachten zag ik hem zo voor me zitten. Het was nog vroeg voorjaar, en plots kwam een frisse bries opzetten. Zowat tegelijkertijd, ontstond er een beklemmende stilte, ineens ging alles snel, er werd beslist onze wegen te korten, en in een naar mijn gevoel veel te snelle stred stapten we terug naar zijn huis, bijna onmiddelijk daarna zaten we al in zijn wagen op weg naar het station. We namen beleefd afscheid en we zouden elkaar spoedig horen. Ik draaide me nog even om voor een beleefd handgebaar, maar hij was reeds uit het zicht verdwenen.Mijn gevoel was plots omgeslagen en beklemmend. Nerveus tastte ik in mijn zakken, o mijn gsm heb ik dus niet vergeten, ik rammelde in mijn tas...oef sleutels ook ok. En toch bleef een gevoel zich van me meestermaken dat ik iets belangrijk vergeten had. Eenmaal thuis liet het onbehaaglijke gevoel me nog niet los. Maar een licht euforisch gevoel begon stilaan te overheersen. Ik had het toch maar klaargespeeld hé, ik had samen met de grote auteur gegeten, gewandeld en mijn boek besproken, en vooral veel lof mogen incaseren over mijn boek"DE WANDELING". Dat was niet voor iedereen weggelegd, dacht ik bij mezelf mijmerend. Ik zag mezelf al boeken signeren op belangrijke boekenbeurzen in binnen en buitenland.Dagen gleden tergend traag voorbij, het was al woensdagavond en ik had nog niets van Arne gehoord. Ik hield het niet meer. Ik belde hem zelf op. De telefoon ging vier maal over, en daar klonk een schril mechanische stem, "spreek een boodschap in na de bieb" een raar gevoel maakte zich van me meester, en ik piekerde er op los. Was hij ziek? Had hij vakantie genomen? Daar had hij niets van gezegd, now dit ging me ook geen zier aan. Ik wachtte ongeduldig af. Mischien hoort het zo.Weken waren aan onze wandeling voorbij gegaan, geen enkel contact had gevolgd," zou hij zich bedacht hebben?" Dit stilzwijgen bereikte nu toch wel een onbeleefd niveau. Het was donderdag kwart voor zeven. Ik slenterde de gang door en raapte lusteloos de krant op. Het ontbijt smaakte me niet die morgen, maar gewoonte-getrouw duwde ik alles door mijn keel. Als door een zachte dwang gedreven sloeg ik eerder dan gewoonlijk de extra cultuurbijlage open die elke donderdag bij de krant zat.Mijn ogen bevroren in hun oogkassen! Een foto van DE LEIE met bloedend water sierde de cover van de bijlage. De titel graveerde zich op mijn netvlies. "Na lang wachten stellen we het nieuwe werk voor van Arne van de Kille Boom, een prachtige thriller die zich afspeelt in België aan de Leie"AAAAAAARRRRRRGGGGGGGHHHHHHH

04Mar2016
Hoestsiroop? die maak je toch zelf!
Annick Raes

Hoestsiroop? Die maak je toch zelf?Tijdens de herfst en de winter krijgen veel mensen te maken met verkoudheden. Een veel voorkomend symptoom van verkoudheid is hoesten. Maar hoesten kan ook een andere oorzaak hebben, zoals de rokershoest, astma-aanvallen, allergieën en infecties.Hoesten en hoestbuien kunnen we onderverdelen in twee categorieën. De diepzittende en de prikkelhoest. Hun namen spreken voor zich. Bij diepzittende hoest, wordt slijm (soms taai) opgehoest. Een prikkelhoest produceert geen slijm, en ontstaat door prikkels of zelfs door stress.Hoesten kan zeer vervelend zijn, en we komen er dan graag van af. Het spreekt voor zich dat er tal van middelen zijn om hoesten te bestrijden, want iedereen heeft er mee te maken. Geneesmiddelenproducenten hebben dan ook een arsenaal aan hoestwerende en hoestbestrijdende middelen op de markt gebracht, de één al duurder, smaakvoller en efficiënter dan de andere. We hebben het hier over hoestsiroop. Eigenlijk hebben alle soorten siropen veel gemeen. Het zijn siropen op basis van suiker en kruiden. Soms zit er ook codeïne in. Codeïne is meestal niet nodig, en er wordt vaak te snel naar gegrepen, het kan licht verslavend werken en vermoeidheid veroorzaken. Hoestsiroop met codeïne gebruik je best enkel op aanraden van de dokter. En bij aanhoudend hoesten is het altijd raadzaam om dotersadvies in te winnen. Voor de gewone hoest, waar we niet direct een dokter voor nodig hebben. Kunnen we op een eenvoudige wijze zelf een efficiënte hoestsiroop bereiden. Ze is goedkoop, bevat geen additieven waarvan we de oorsprong niet kennen, en ze werkt bovendien heel goed. Wil je het zelf uittesten? Hier volgt een basisrecept! Recept:De ingrediënten:- 600 ml water- 200 gr. suiker ( kandijsuiker zorgt voor een mooiere kleur, en is smakelijker) - 100 gr. verse tijm ( ongeveer een flinke bundel) (kies voor biologisch gekweekte tijm als je die niet in de tuin hebt)De werkwijze:- Kook de goed gewassen tijm een tiental minuten. En laat wat afkoelen in het water.- Zeef er de tijm goed uit (met neteldoek krijg je een zuiver resultaat)- En maak nu een siroop door de suiker aan het afkooksel toe te voegen en laat op een zacht vuur inkoken. En je siroop is klaar.- Om de siroop goed te bewaren, doe je ze liefst kokend in gesteriliseerde donkere flessen. En je bewaard ze op een koele droge plaats, buiten het licht. In de frigo gaat ook.Dit is een basis recept, je kan er eindeloos mee variëren. Salie toevoegen en of honing werkt ook verzachtend voor de keel. Op het internet vind je tal van nuttige recepten, varieer en probeer zelf uit wat voor jou het beste is, en vooral wat lekkerst smaakt, want de flesjes in de handel kunnen op dit gebied nogal eens tegenvallen. Gebruik het niet indien je allergisch bent voor bepaalde kruiden, ook voor diabetici is dit niet geschikt.Veel succes, delen mag en doet plezier. Heb je zelf nog nuttige tips en leuke combinaties laat het gerust weten.De tekst is volledig door mezelf gemaakt en bevat geen gekopieerde tekst. De foto's  heb ik zelfgemaakt.

MEER