Mamaloetje

Lid sinds: 11-02-2019

#loedermoeder
03Sep2019
loedermoeder
Mamaloetje

'Hallo, ik ben een loeder-moeder.'Iedereen die nu zegt; 'altijd al geweten!!!' - ja, jullie hadden gelijk.... Maar hé, zeg nou eens zelf; zijn jullie ook niet zo af en toe échte loeders? Omdat je het gewoon even niet trekt en je daarom voor iets makkelijks (maar niet opvoedkundig verantwoord) kiest. Of dat je soms graag een loeder bent omdat het gewoon lekker rebels is? Vandaag hoefden er geen borstels door de haren; ik had er zelf geen zin in en kon de weerzin bij de kinderen ineens heel goed begrijpen. Mooi, kammen en borstels aan de kant en lekker los die lange, wilde manen! Vandaag mochten ze allemaal hun eigen eitje bakken. Het zooitje dat het gaf - het kon me nìets schelen! Hé, de keuken gaat er tòch uit, wat maakt het allemaal uit?!? (Wees gerust, het is schoongemaakt hoor, het was maar 'bij wijze van'.)Vandaag mochten ze tijdens het eten naar een schermpje kijken, de koptelefoons mochten zelfs opblijven. Zelf pakte ik ook een scherm erbij voor een stelletje. Soms..., soms is het gewoon fijn om zo te eten. Vandaag werd er gesnoept. Tijdens de drie ritten om het hout te halen mocht er nìet geslapen worden en hòe kan je je kind beter wakker houden dan met snoep? Juistum!! Er werd gesnoept alsof het een lieve lust was en ze bleven wakker!!! Vandaag werden er hamburgers gegeten! Ja, ook door mij! Die burgers mochten op witte broodjes - met mayo en ketchup erop, zoveel ze maar wilden! Ok..., erg rebels ben ik nou ook weer niet..., er mocht ook sla, tomaat, augurk, maïs en ui op. Mijn planning klopte, als ging volgens plan - ik liet vanavond zòmaar een uur verdwijnen; 'hocus pocus, pats boem, één uur wég!!!' Mijn gezicht heb ik zo goed mogelijk in de plooi gehouden toen ik om zeven uur loog dat het al acht uur was.Na een half uur stoeien, bevelen en afdwingen waren de tanden gepoetst, er is 15 keer geplast (ze doen álles in drieën), ik heb gigantisch veel kroelen mogen uitdelen en ik heb vijf keer 'tot morgen, mooie dromen' mogen zeggen. En nú begint mijn loederen pas écht!! De boel blijft maar lekker de boel - dat frutsje afwas blijft maar eens staan, dat speelgoed in de hoek ligt er vást morgen ook nog! Nadat ik mijn meest slonzerige broek aan heb getrokken en het fijnst zittende shirt met gaten aan heb gedaan, begint mìjn tijd. Met mijn vrienden T. A. BletM. O. Biel Lam Bruscoga ik er een heerlijke avond van maken!

#seksuele vragen
03Sep2019
waar komen baby's vandaan
Mamaloetje

"Hé mam.""Ja, wijffie?""Hé mam..., ik zat te denken... Seks is met een piemel, hé?"  - Ik verslik me in mijn bakkie leut, kuch. - "Ja, dat is vaak met een piemel, ja." "En dat euh..., heb jij ook gedaan?" "Nou..., euh..., ja. Anders waren jullie er nooit gekomen. Ik moest wel." (Ik kijk zo onschuldig mogelijk.)"Oh...." Ze gaat verder met tekenen. Zo, dat liep met een sisser af. Ik zet mijn mok weer aan mijn lippen, naarstig op zoek naar wat troost. "Maar mam?"Oei..., ik zet mijn mok maar op tafel voordat ik me weer verslik. "Ja wijffie?""Is dat alleen om een baby te krijgen?""Nee joh!! Je krijgt zò veel meer!!""Echt waar????""Ja! Je mag ook een paar jaar luiers verschonen, borstvoeding geven òf flesjes, je mag boertjes eruit kloppen, je mag troosten als er poepjes dwars zitten. Als je geluk hebt mag je elke nacht een paar keer wakker worden om te troosten, te voeden, te verschonen. En daarna mag je de baby leren zitten, leren eten, leren plassen en poepen op een potje, leren lopen, leren praten. Áls dat praten lukt mag je na een paar jaar een hoop vragen beantwoorden; vragen waar je om moet lachen, vragen waar je geen antwoord op weet, vragen waarvan je hoopte dat ze nog heel lang wegbleven..." "En dat allemaal met één piemel!????!""Ja lieverd! Één piemel kan jou dat allemaal geven.""Nou..., dan vond jij die piemel wel heel leuk..."Ook zonder koffie verslik ik me..., ik weet er een 'hoezo' uit te persen tussen het kuchen. "Nou, jij wist dat je er zoveel door zou moeten doen en tòch wou je een piemel!"

#uitspraken
24Aug2019
je t'aime
Mamaloetje

Ze straalt het aan álle kanten uit; ondeugd. Ze heeft sowieso altijd lichtjes in haar licht groene ogen en wanneer die lichtjes branden gaan; berg je dan maar!Het is het liefste kind dat je je kunt voorstellen; vrijgevig als ze is en zorgzaam. Ze cijfert zichzelf weg als ze een ander blij kan maken; van haar eigen gespaarde centjes koopt ze met gemak een speeltje voor haar broertje, dat ze dan niets overhoudt om zelf iets te kopen, dat doet haar niks. Ze ziet overal de lol van in. Een klapband onderweg, om half elf in de avond - zij ziet het ongemak er niet van, zij bekijkt het positief; het betekent later naar bed! Vandaag was zo'n dag dat haar lichtjes de héle dag 'aan' stonden. Haar oogjes lijken dan zelfs te verkleuren; in plaats van licht groen lijken ze wel van goud te zijn - net als haar hartje. Ze dacht de héle dag dat ze leuk was; de héle dag liep ze te lachen om haar eigen gekkigheid.  En ohhhh..., het werd nog erger toen ze haar broertje én zussen aangestoken had. "Hé mama!""Hé tuttebellie! Hoe gaat het?" "Niet goed hoor...""Wat is er drollie?" "Nou, ik verveel me....""Zal ik wat schoolwerk voor je pakken?" "Ohhhh nee hoor, ik heb me vergist! Ik moet nog mijn zussen laten lachen.""Oh? Naja, ok dan." Ze nam grote stappen en liep naar haar zussen toe, die op hun gemak zaten te spelen. "Fuck you!", ze gooide het er hard uit, alsof ze het meende. Ik schrok, wáár haalde ze dìt nou weer vandaan?? En hoe zouden de zussen reageren...? Oh, als dat maar goed zou gaan.... "Hé??????", grote zus keek verschrikt achterom. Kleinere grote zus zat met haar rug naar mij toe, bij haar zag ik haar schoudertjes bewegen - op en neer, op en neer.  "Ja! Fuck you!", ze zei het gewoon nòg een keer! Ships, wat was opvoedkundig nou verantwoord?? Moest ik ingrijpen of aankijken?Kleinere grote zus haar schoudertjes bewogen nog harder heen en weer; zat ze nou te huilen? De schoudertjes bewogen zò snel op en neer dat ze haar evenwicht verloor en achterover viel..., van het lachen... Grote zus vond het hilarisch dat haar zusje op de grond lag te lachen - opeens lagen er twee te dweilen van de lol. De clown van de familie keek me aan, zichtbaar voldaan. "Zo, nu ga ik naar mijn man!" Haar 'man' is haar broertje - ze gaan samen trouwen, maar als ze kindjes willen, gaan ze die wel 'bouwen' met een ander - hebben ze besloten. "Doe je wel lief tegen hem? Leer hem alsjeblieft geen rare woorden...." "Ok!" We gingen eten; de troepen werden verzameld. Één kleintje wou niet komen, het mannetje. "Kom nou, vriend, dan kunnen we gaan eten." "Fuck you!", was het antwoord."Van wie heb jij dat geleerd?", ik vroeg het, maar wist het antwoord al."Van mijn vrouw!" "Oh!? Is dat zo?", ik keek het vrouwtje aan. "Ja, dat heb ik gedaan! Dat is toch niet erg?" "Weet je wel wat het betekent?" "Ja, natuurlijk!" "Wat betekent het dan?" "Dat ik hem lief vind, maar dan in een andere taal." "Weet je, drop, praat voortaan maar gewoon Nederlands." Ze haalde haar schoudertjes op; "Ok dan... Maar dat klinkt niet zo leuk.... Kan ik het niet zeggen in het Frans?" "Zeg dan maar - je t'aime -.""Ok!" De dag ging voorbij. Aan het meisje met de gouden oogjes had ik mijn handen vol, ze verzon aan de lopende band gekkigheid. Het was negen uur - de kindjes gingen naar bed. Één voor één zei ik ze goede nacht, gaf ze een kus en een kroel en tot slot gooide ik de dekbedden over ze heen. Het meisje met de gouden oogjes was aan de beurt; "Slaap lekker, mama. Je emmer!" "Mijn wat?" "Ja zeg, dat leer je me zelf! Wil je liever dat ik weer fuck you zeg?" "Je emmer? Ohhhh, je bedoelt je t'aime??" "Ja! Je emmer!! Of wil je dat ik weer fuck you zeg??!!!??" In viervoud kreeg ze bijval; 'fuck you!' - 'fuck!' - 'fuckfuckfuck you you you!!!' - 'fuck'"Ssshhhhtttttt, stil!!!!! Zeg dan inderdaad maar -je emmer-." Ze lagen allemaal toegedekt toen ik ze nog één maal een goede nacht wenste; "Mooie dromen, drollen, tot morgen. Laf joe!" "Je emmer!" "Heel veel emmers!""Zijn het eigenlijk emmers waar wat in zit?" - dit was uiteraard het meisje met de gouden oogjes... "Ja mama, je emmertje!""Je emmer!" "Nu genoeg! Morgen mogen jullie weer emmeren, nú gaan we slapen!" "Is goed, mama, maar je weet wel dat ik heel veel van jou emmer, hé?""Daar ben ik heel blij mee, poppekoppie." "Ok..., dan ga ik nu slapen. Slaap lekker allemaal, ik emmer van jullie!!!"Het is vast onnodig om te zeggen dat het nog wel even duurde eer ze alle vijf sliepen...

#gelijkheid
24Aug2019
gelijkheid
Mamaloetje

"Mama, zijn mannen en vrouwen gelijk?" "Mannen en vrouwen zijn allebei even bijzonder, even lief en even mooi.""Ja, maar zijn ze even sterk?" "Mannen zijn over het algemeen sterker, maar er zijn vrouwen die ook enorm sterk zijn.""Maar is een man of een vrouw meer waard?" "Voor de opkoper, bedoel je?" "Heuhhh?" "Laat maar! Een man en een vrouw zijn even veel waard; het is precies gelijk!""Maar wie is nou beter?" "Niemand is beter!! Knoop maar goed in die oren van je dat mannen en vrouwen even veel waard zijn." "Ja maar, er moet toch een verschil zijn...?""Er zijn wel degelijk verschillen tussen mannen en vrouwen. Zo zal een man nooìt een kindje kunnen krijgen. Een vrouw kan over het algemeen meerdere dingen tegelijk en daar zijn de meeste mannen wat slechter in. Maar een man is veelal nét iets sterker - dat zijn een paar voorbeelden." "Dus ik kan alles wat een man kan?""In zekere zin wel.""Maar een man kan niet alles wat ik kan?""Nee, als groot voorbeeld; jij zou kindjes kunnen krijgen, een man niet." "Zijn wij dan beter dan mannen?""Vrouwen zijn nìet beter dan vrouwen, wij zijn anders! Maar ook al zijn wij anders, wij zijn nét zoveel waard en wij zijn nét zo bijzonder." "Dus..., in het één is een man beter en in het ander is een vrouw beter?" "Precies, pollewop!" "Wie zijn er mooier?" "Smaken verschillen; ik vind vrouwen érg mooi, maar ik ken ook wel heeeeel mooie mannen. En jij?" "Ik vind mannen én vrouwen mooi." "Mooi zo, ìedereen is mooi! Jij snapt het!" "We zijn dus allemaal gelijk, maar we zijn ook weer nìet gelijk..." "Lastig te begrijpen, he?" "Een beetje wel. Weet je, mama?""Nou...?" "Je moet gewoon niet kijken of iemand een piemel heeft of borsten. Een mens is een mens!" "Meisje, als iedereen nou eens zou luisteren naar jou...!""Wat dan?""Dan zou de wereld een heel stuk mooier zijn..."

#het goede doel
24Aug2019
het goede doel
Mamaloetje

Op de verzamel cd die ik net heb aangezet galmt Het goede doel met het nummer België. Ik kan een lach niet onderdrukken terwijl ik de volumeknop naar zijn max draai en ik ongegeneerd mee zing. Mijn zus was 19, ik was 16. Vanaf het moment dat zij haar rijbewijs had, waren we bijna elke avond de hort op. We reden vaak twee keer in de week naar Utrecht om op bezoek te gaan bij onze oud-tante en oud-oom. Deze oud-tante was zò leuk, ze was zoals ik ook wil zijn als ik oud ben. Heerlijk recht door zee, beetje grof op z'n tijd en ze kon heerlijke koeken bakken. In de rit van een uur deden zus en ik altijd een wedstrijd; wie het meest roken kon. Ja, niet echt een uitdaging om te winnen - ik kon het mij wel veroorloven duizelig te worden, zij niet. De laatste vijf minuten rookten we nooit; de raampjes gingen dan open zodat de auto weer 'fris' ging ruiken, vraten een pakkie kauwgom de man en we spoten onszelf onder met de goedkoopst mogelijke parfum. Nee..., onze ouders zullen vast nooìt iets geroken hebben aan ons... 🙈Op donderdag gingen we vaak naar Schiedam. Standaard dronken we dan wat bij de Hema, meestal met wat lekkers erbij. Dit was natuurlijk al leuk, maar er was nog iets wat wij toen wel vermakelijk vonden. Elke donderdagavond kwamen daar ook een mama met haar dochter (jaar of twintig). "Kutwijf!!", gilde de dochter regelmatig keihard door de zaak.  "Joh, wat je zegt ben je zelf", zei de mama dan." GVD!!! Hoeren!!!" "Waar?", de mama keek dan telkens 'verbaasd' om zich heen. "Klootzak! Hoer en kutwijf!!" "Nou nou, nu kan het wel weer hoor", suste de mama dan. Wij hoorden op den duur bij het interieur, dat wij erom moesten lachen verbaasde de mama totaal niet. Ze glimlachte altijd heel liefjes naar ons en bij grote, harde uithalen stuurde ze ons een knipoog. Vrijdags gingen we vaak naar de motorclub, waar zus lid van was. Het was heerlijk om al die stoere mannen in leren kleding te zien rondlopen. Ja, dit waren wel mijn favoriete uitjes. De zaterdag stond voor 'los gaan'. Als ik klaar was met werken was het tijd om mezelf om te toveren van winkel-trientje naar losbol. Oh..., dát waren nog eens avonden! We gingen dan naar Het hotel, Alcazar, Demi-Sec, Elizabeths hoeve (allemaal disco's / bar dancings). Als we het wat rustiger aan wilden doen / mannen aan ons lijf bliefden, gingen we naar Cultura, waar we stijldansen konden. We dansen dan graag een tango, dan hoeft er maar een envoloppe met postzegel tussen de man en vrouw te zitten - zei onze leraar altijd.Waar we ook heen gingen, we knoopten er een wedstrijdje aan vast; wie de meeste drankjes kon scoren - wie er nog een zoen bij kreeg, kreeg bonuspunten. Ja..., dat waren nog eens tijden...Ik ben weer eens hélemaal afgedwaald! Ik was van plan om kort en bondig te vertellen waarom ik moet lachen om het nummer 'België'. Als zus en ik weggingen zongen we steevast keihard mee met de muziek. Onze teksten wijkten nog wel eens af, maar hé, dat deerde ons geen zier!Fast car - dat was één van onze favorieten, net als Love of the common people. Het goede doel was ook zo fijn om bij mee te bleren - net als het nummer 'Blote jongens in het park' van Paul de Leeuw. Ohhhh, wij galmden zò hard mee, volgens mij konden de mede weggebruikers op de rijksweg ons zelfs horen... Soms zongen we zò hard, dat zus vergat gas te geven - dan moest er door een andere automobilist even getoeterd worden om haar wakker te schudden. Als wij onze straat inreden, na zo'n avondje weg, stonden daar áltijd de stoerste en lekkerste knullen van de straat. Wij waren verre van stoer en of we lekker waren..., ik betwijfel het.... Maar goed, daar gaat het nu niet om! Wij vonden dat er wel een paar lekkere hapjes bij zaten en daar wilden we graag een goede indruk op maken. Dan konden we natuurlijk niet aankomen met suffe muziek uit de boxen - we moesten wel grof uitpakken. Het werd cd vijf in de wisselaar - allemaal goede disco hits. We deden het dakluik nog even extra open, het moest er wel blits uitzienben klinken! We reden de straat in, zus gaf wat minder gas en zo sukkelden we de straat in - we konden extra lang kijken naar de hunks. Zus stuurde ons netjes de straat door en ik drukte trefzeker op nummer vijf. Volumeknop max, uiteraard. De speler zocht het juiste nummer en begon te spelen toen we langs de groep reden. In plaats van coole muziek klonk er opeens keihard 'België' uit de speakers.  Weg hoop! Weg aanzien! Weg toekomstplannen met die lekkere knul van nummer 132!  Élke keer als ik 'België' hoor, moet ik aan dát moment denken én aan de drie dagen dat zus even niet weg wilde.

#spijkerhoek
24Aug2019
spijkerhoek
Mamaloetje

Mijn moeder vond mij nog te jong, maar omdat ze het zelf ook zo leuk vond, mocht ik meekijken. Dan zaten we op de zolderkamer van ons (zus en mij), met z'n drietjes naar Spijkerhoek te kijken. De helft van de meisjes / vrouwen vielen in katzwijm als ze Dirk-Jan (Wilfred Klaver) zagen, met zijn mooie, lange, blonde lokken. Een deel had dat met de lieve Mario de pizzabakker (Michiel Kerbosch). En weer een ander deel hield van Tony (Joep Sertons) en het kleine restje had wel wat met de doortrapte Gerard (Hidde Maas). Ik hoorde niet bij deze groepen, al hadden ze alle drie wel ìets. Nee, mijn idool was Patty (Mary-Lou van Stenis)! Oh, wat vond ik dat een mooie, maar ook lieve vrouw. Het was mijn favoriete avond van de week. Het was gezellig met z'n drietjes op zolder, ik mocht lekker laat gaan slapen, maar naar Patty mogen kijken vond ik helemaal het einde. Wat vond ik haar mooi!! Ooohhh, wat vond ik het jammer toen we met z'n drietjes de laatste aflevering bekeken... Ik vond tv kijken steeds minder boeiend, luisterde liever naar muziek. Lekker hard, met oordoppen in om niemand te storen. Toendertijd had ik een walkman, eentje met cassettebandjes. Ik nam op de radio het liedje van Patty op - Wonderful. Als ik het nummer had gehoord, liet ik de andere kant van het bandje afspelen, om zo snel mogelijk weer terug te komen op het begin van Wonderful. Hemel, wat heb ik die walkman een hoop batterijen laten opeten! Ik groeide, mijn muzieksmaak ook, maar het cassettebandje bewaarde ik - zelfs toen ik al lang en breed cd's had. Een jaar of acht later werkte ik bij Zeeman. Ik stond shirts op te vouwen toen er een mevrouw binnen kwam lopen. Ik knipperde een paar keer; zag ik het nou goed??? Ze was het!! Ze was het écht!!! En zo stond ik een paar minuten later achter de kassa met Patty tegenover me. Met rode wangen en trillende handen vouwde ik haar inkopen op en stopte het netjes in een tasje. Ze glimlachte naar me en zei gedag. Ik stammelde wat in de trant van 'tot ziens en een fijne dag verder'. Die avond wist ik niet hoe snel ik mijn cassettebandje onder een laagje stof moest halen, om keihard Wonderful af te kunnen spelen.

MEER