Marion Wever

Lid sinds: 05-11-2016

#leven
07May2019
11
Marion Wever

" Het verhaal moet verteld worden" . De oude vrouw zat gebogen voor me met haar hoofd een beetje tussen haar schouders. " Ik wil dat je begrijpt hoe alles in elkaar zit. Zodat je weet hoe je van eenzaamheid naar eenheid kunt komen. Zodat je begrijpt dat alles precies goed is zoals het hoort te zijn" zei ze geheimzinnig. Ik kon er nog geen touw aan vast knopen. Wat wilde ze me nu eigenlijk vertellen? Had ze ze nog wel allemaal op een rijtje? Ik trok de wollen deken die ze me gegeven had een beetje strakker om me heen. De paarse wol kriebelde in mijn nek maar het was fris hier in haar kleine huisje en ik was er blij mee. Ik zakte iets dieper in mijn stoel en keek haar onderzoekend, een beetje weifelend ook, aan.  Ze begon te praten:" De kaarten waren al geschud voor jij hier op aarde kwam" vertelde ze. Ik begon nog meer te twijfelen of ik hier wel goed was, maar ik had me voorgenomen voorlopig mijn mond te houden en af te wachten waar dit heen zou gaan. Ik kon dit bezoek later altijd nog als anekdote aan mijn vrienden vertellen." Weet je, je ouders hebben het spel heel goed gespeeld. Jij bent precies geworden die je wilde zijn, precies zoals jullie bedoeling was". Ik had geen idee wat ze bedoelde maar hield mijn mond. En wie was jullie? Bedoelde ze mijn broertje? Ik durfde haar niet in de rede te vallen. Bang dat ze over iets anders zou beginnen. Maar ze ging verder... "Wist je dat er voor jou nog een kindje was? Het was een jongetje. Je moeder heeft hem maar drie maanden gedragen en toen ging het mis. Je moeder had de zwangerschap gepland om zo je vader aan haar te binden. Ze was zó gek op hem, ze móest hem hebben. Maar je vader had zijn hart aan een andere vrouw geschonken. Deze list liet haar wens in vervulling gaan. Je vader nam zijn verantwoordelijkheid en trouwde je zwangere moeder.  Maar er was geen wederzijdse liefde. Toch... 3 jaar later werd jij geboren. De teleurstelling van je vader was groot toen er een meisje kwam en niet als eerstgeborene een zo gewenste jongen. Je broertje kwam 3 jaar later. Maar je ouders waren alles behalve gelukkig. je moeder was veeleisend en je vader ging het vaak buiten de deur zoeken om van het gezeur of te zijn".Even keek ze me met een nadenkende blik aan. Ik wist niet eens of ze me wel zag. Een rilling kroop langs mijn ruggengraat omlaag.Starend naar een onzichtbare film vervolgde ze haar verhaal. "Het leven was eenzaam voor je. Weet je nog hoe hard je gehuild hebt bij het lezen van het boek "Alleen op de wereld?" Gelukkig waren je oma en je tante twee vaste ankerpunten in jou leven. Je broertje probeerde zich echter wanhopig aan je vader vast te klampen . Maar ook dat lukte maar gedeeltelijk. Je moeder maakte het voor jullie nog spannender door haar voortdurende afwezigheid. Afwezig in psychiatrische opnames, medicijnen en rusthuizen. Haar leed klagend bij artsen die haar ook niet verder konden helpen". "Maar waarom toch"? vroeg ik de oude vrouw. Ik veegde een traan van mijn wang. Ik wilde verdwijnen, weg van deze plek, ja van deze wereld zelfs. Ik wilde naar huis, daar waar ik altijd naar verlangd had. Naar de liefde en de vredigheid in een prachtige wereld die ik me voorstelde als de ultieme hemel. "Je wilde het zo. jij wilde eenheid ervaren en dat kan nu eenmaal niet zonder eerst eenzaamheid te voelen".  Vragend keek ik haar aan maar zij bleef naast zich kijken. Alsof ze ergens anders was. " En het geheim dan"? vroeg ik zacht.Het kindje waarvan je moeder vóór jou zwanger was heeft uit liefde voor jou, je weg voorbereid zodat jij in dit gezin en onder deze omstandigheden geboren kon worden. Dit om je doel te bereiken. je bent een geboren 11. Van eenzaamheid naar een eenheid". Ik zag het cijfer 11 voor me. In feite is dat twee. Twee delen van hetzelfde. En toen voelde ik hem. Mijn tweede deel. De energie stroomde door ons heen. Ik kon niet meer voelen wat van mij was of wát van mijn andere deel. Mijn andere deel dat ik nu 'hem' noem. Het gedeelte dat ik van mijn vrouwelijk deel miste  ervoer ik bij hem. Het gedeelte van mijn teveel aan mannelijke energie behoorde aan hem. Alle delen samen waren zo perfect EEN. Dit was mijn tweelingdeel. Het deel dat ik zo verschrikkelijk miste gedurende mijn leven. Yin en Yang die samen komen in een perfecte oneindige cirkel.De oude vrouw zuchtte en viel in slaap. Het was vermoeiend voor haar. Dat snapte ik wel. Ik voelde me echter opgewonden. Wat gebeurde hier? Mijn tweelingdeel was hier op aarde, dat was een weten dat zo diep van binnen opborrelde. Mijn tweelingdeel was er en we zouden elkaar ontmoeten, ook dat wist ik nu. We zouden nog een uitdaging hebben. Wij moesten eenwording bereiken. Dat was ons doel altijd geweest. De afspraak die we ooit "thuis" gemaakt hadden. Van eenzaamheid naar eenheid! Ik besefte dat ik dit gezin nodig had gehad om die eenzaamheid ten volle te kunnen ervaren. Ik had die eenzaamheid nodig gehad om me tot de hemel te wenden. Ik had de echtelijk ruzies van mijn ouders nodig gehad om mijn doel te bereiken en ik had de afstand van mijn broer nodig gehad om helemaal alleen te gaan in dit leven.Het was tijd. Ik stond op om weg te gaan en tot mijn verbazing merkte ik dat de oude vrouw en haar huisje er niet meer waren. Ik stond op een open plek in het bos. Het enige bewijs was de paarse deken om me heen. ©Marion    Welkom op mijn post. Met veel liefde gemaakt! Meld je ook gratis en eenvoudig aan en krijg meteen volledige toegang tot Yoors. Geen advertenties of reclame. Je stapt met een klik weer uit. Inloggen

#e-zine
04May2019
Big Fun
Marion Wever

Op een morgen in april opende ik mijn Facebook-app en zag, tot mijn stomme verbazing, in het overzicht de volgende post van de Krazines voorbij komen... * Krazines=naam van de groep krazy ezine makers. KRAZINES  Our new issue, this beauty by Marion Wever graces our cover and is also featured inside, along with an original poem by the artist/author. Thank you, Marion! Ik was natuurlijk helemaal opgetogen, eerlijk gezegd door het dolle heen en super trots.  Tekenen, voor het ezine " The Moss Piglet" genaamd, staat al enkele maanden boven aan mijn ' top 10 to-do-lijstje'  en dit is mijn 5e maand. Het ezine heeft iedere maand een thema en deze maand was dat " WTF" dat staat voor ' What The Font".  Bij de tekening heb ik ook een kort gedichtje aangeleverd. Ook dat is gedrukt in deze uitgave.  Hier kun je de Moss Piglet bekijken. Het allerleukste is nog wel dat de Krazines afgelopen weekend te vinden waren op een  the bEHIND the aRTS studio tour in Kenosha en Racine. Ben je geïnteresseerd klik dan even op de link van  the bEHIND the aRTS. In het kort betekend dit dat twee galeries drie dagen open zijn waar van alles op het gebied van kunst te beleven en te bewonderen valt.Toen ik aan deze reis begon had ik nooit kunnen bevroeden dat mijn tekeningen aan het andere eind van de wereld in een galerie zouden belanden. Ieder maand kijk ik uit naar de dag dat ik mijn brievenbus open en daar de inmiddels bekende envelop vindt. Ik kan nu al verklappen dat ik ook voor mei al ingezonden heb. Tekening met een klein verhaaltje. Ik kan niet wachten tot ook dit exemplaar van de drukker komt en ik een nieuw exemplaar in mijn handen kan houden.En zo komt alles samen. Hoe mooi kan het zijn! Krazine (krazy) me! Lees meer   Marion Wever  Welkom op mijn post. Met veel liefde gemaakt! Meld je ook gratis en eenvoudig aan en krijg meteen volledige toegang tot Yoors. Geen advertenties of reclame. Je stapt met een klik weer uit.  Inloggen

#art
19Mar2019
Krazine (krazy) me!
Marion Wever

E-zine: Wikipedia: Een e-zine, ezine, webtijdschrift, netblad of emagazine is een elektronisch tijdschrift. Het woord is ontstaan uit de samentrekking van de Engelse woorden electronic en magazine. In oktober vorig jaar werd ik gevraagd om een van mijn tekeningen te mogen publiceren in ' the Moss Piglet' . Een maandelijks uitgegeven Amerikaans e-zine. Natuurlijk voelde ik me heel erg vereerd! Maar Ik? Waarom? Enkelen hadden zelfs geen idee wat mijn illustratie voorstelde.  Ik had een olifant van ijzer getekend. Men wilde de tekening gebruiken voor een zine met als thema Circus. Een kunstenaars collectief komt maandelijks bij elkaar om tekeningen te maken voor de zine die dan een bepaald thema heeft. Ik stemde natuurlijk direct in. JA, ik WIL!! Een paar weken later viel het eerste nummer in mijn brievenbus. Helemaal van uit Amerika. Ik voelde me zo ongelooflijk trots. Nog mooier was dat ik steeds opnieuw gevraagd werd om een bijdrage te leveren en zo geschiedde. Eerst heel onzeker over mijn eigen kunnen. Maar hé, als anderen nou leuk vinden wat ik maak? The MOSS PIGLET - It’s OK to be Krazy Quote “Some people never go krazy. What truly horrible lives they must lead”  Charles Bukowski The Krazines date their beginning to February 2016 at Public Craft Brewery in downtown Kenosha, WI when several celebrated zinesters entertained and educated at this social place. In the following month (and ever since), artists and authors of all ages and abilities produced pages to be published in a zine, titled MOSS PIGLET. Een paar weken later werd ik voorgesteld aan iedereen in verschillende Facebookgroepen. Dat zag er als volgt uit: Introducing the Krazines: Marion Wever. Marion is our foreign correspondent, hailing from the Netherlands, and her wonderful work has been featured in several issues of our Moss Piglet zine. Here is her contribution to our January 2019, MIXTAPE, issue. Look for her work in our upcoming issue, CABINET of CURIOSITIES "Stinkfoot"  van Frank Zappa Mijn 2e bijdrage: MIXTAPE voor de Moss Piglet: De website van Krazines is te vinden op www.krazines.com ©Marion    Welkom op mijn post. Met veel liefde gemaakt! Meld je ook gratis en eenvoudig aan en krijg meteen volledige toegang tot Yoors. Geen advertenties of reclame. Je stapt met een klik weer uit.  Inloggen

#onverwacht bezoek
07Jan2019
de Bel
Marion Wever

De Bel Ik had me streng voorgenomen om bij het vallen van het donker mijn deur niet meer open te doen. Maar nu, als door een wesp gestoken, spoed ik me naar de voordeur om deze te openen. Eerst zie ik niemand maar als ik een beetje naar buiten kijk zie ik iemand staan. Een rode damesjas met een zwart dophoedje en een paar plastic zakken in de hand zegt: "oh hey... ze doet open". "Ja?" vraag ik. "Waar kom je voor?". "ik kom me even voorstellen"zegt het hoedje waar een man onder schuil blijkt te gaan. Meer een jongen eigenlijk nog. "Hoezo?"vraag ik. "Ik ga voor altijd vertrekken uit dit dorp, ik word hier voor dood achter gelaten" zegt hij. "Hoezo kom je dan bij mij?" vraag ik nog schaapachtig. "Mijn vader was hier klusjesman. Hij heeft wat klusjes voor jou gedaan". "Wie is je vader dan?" vraag ik. Hij noemt me de naam. "Dolle Peter" zegt hij. Er gaat me een lampje branden. Dolle Peter, ja die was hier een paar keer. Ik dacht vaak dat hij me wel aardig vond. Misschien vanwege de koffie die ik voor hem maakte. En altijd even een praatje als we elkaar tegenkomen in de buurt super. Ik kijk de jongen nog eens goed aan. Een open blik heeft hij, totaal niet verlegen ook. Maar die kleren... Hij lijkt in geen enkel opzicht op Dolle Peter. Eerder het tegenovergestelde. De jongen is mager met een smal gezicht. "Maar waarom kom je dan hier?" vraag ik nog eens. "Ik kan nergens heen" zegt hij "dus kom ik me even aan je voorstellen. Verbaasd vraag ik: "Ben je al bij Emmaus geweest?". "Ja" zegt hij "Die willen me niet. Ze zijn bang dat ik dan eenzaam wordt. Ik pas daar niet zeggen ze". "Maar ik kan je niet binnen laten" zeg ik. "Ik kan je echt niet binnen laten". Ik voel de wanhoop als ik die woorden uitspreek, als in een flits zie ik me al vermoord liggen. Ik bedoel, zo sterk ben ik nou ook weer niet. "Ik snap het" zegt hij zachtjes. "Ik snap het" en met gebogen hoofd draait hij zich om en loopt mijn pad af, terug het donker in. Ik sluit mijn deur en ga op de bank zitten. Ik voel me zo'n verschrikkelijk mens. Ik heb een mens in nood buiten laten staan. Me laten leiden door mijn angst. Enge verhalen van alleenstaande vrouwen die overvallen worden of verkracht door psychisch gestoorde mannen. Ik voel me vreselijk . Ik voel me vreselijk!! Want nog geen minuut geleden las ik een stukje op Social media dat ging als volgt: Mijn deur staat altijd open, voor mijn vrienden of familie. Ze zijn altijd welkom! Dag en Nacht....Er is geen goed lijden in stilte..... kom maar praten..... Ik heb een waterkoker, koffie & theezakjes of heb altijd wat in de koelkast staan en ik zal er altijd zijn!!!Je bent nooit, niet welkom!! Kan ten minste één vriend kopiëren en reposten (niet delen)?Ik probeer aan te tonen dat iemand altijd luistert. Je bent nooit alleen, ook al denk je dat..... Ik had het bijna gedeeld! En nu... ik voel me vreselijk! ©Marion2019 Ook lid worden? Log hier dan in. Inloggen

#tzolkin
19May2018
Voor- en achterkant van mijn handgemaakt accordeonboekje (1)
Marion Wever

Verwijder dit blok d.m.v. de rode knop met het kruisje en sleep nieuwe blokken hiernaartoe. Het rode kruisje krijg je te zien door op deze tekst te klikken. Bekijk het filmpje hieronder voor een korte uitleg over het slepen van blokken. Tijden gratis workshop genaamd "Sketchbook Revival" geïnitieerd door Karen Abend maakte ik dit harmonica boekje. Ideaal om een verhaal te documenteren en wat is mooier dan mijn eigen levenspad te beschrijven volgens de Tzolkin. Het begint met Chicchan. Mijn geboortezegel,  op plek (=kin) 125 in de kalender, het heet  "Rode Slang". Het is de blauwdruk van wie ik ben. De trefwoorden die erbij horen zijn Instinct, Overleven en Lichaamswijsheid.  Mijn gids is MULUC, rode Maan. Op de 2e pagina staat Men, blauwe Adelaar. Dit is de energie van mijn soulmate, de energie die me uitdaagt om het grotere geheel te zien.  Op pagina 3 vind je CIB, gele krijger! Dit is de energie die ik niet zie maar alleen kan voelen.  IX, Gele tovenaar staat op pagina 4. Mijn soulmate die precies als mij is. Ik herken me zelf. Mijn talent krijg ik van Eb, gele Mens. De achterkant is nog niet helemaal klaar, dus ... wordt vervolgt... De achterkant is eindelijk klaar.  Ik volg het pad van de Witte Spiegel ETZNAB (mijn levenspad) met als persoonlijk doel, trouw blijven aan mezelf,  Witte hond , IK De 10e plek (van de 13) wordt ingenomen door MANIK (blauwe Hand). Mijn levensdoel.  Mijn moeiteloze zelf wordt vormgegeven door Rode Draak, IMIX.  Deze vormt mijn creatieve kracht. Mijn gids is MULUK, Rode Maan.  Dit behelst de kracht van Universeel water. Emoties zijn als water dat stroomt en reinigt. ©Marion  Word lid en beloon de maker en jezelf! Aanmelden

MEER