Up&Down met Kaat

Lid sinds: 09-11-2016

#stemmen horen
18Dec2018
Dingetje
Up&Down met Kaat

Toen ik opgenomen werd, had ik last van stemmen. Stemmen horen is best een raar iets. Het begon als een vaag gefluister op straat. Wat groeide in een wat harder duidelijker gefluister in huis. Het stak voornamelijk de kop op als Jimi op school was of op bed lag. Dan was namelijk mij afleiding weg. Ik ben wat naar die zolder gelopen om te kijken wie daar zat. Zodra ik daar dan was hoorde ik het weer beneden.  Een oneindig van boven naar beneden rennen werd het. Wat uiteindelijk resulteerde in de angst dat ze (wie ze dan ook waren?) Jimi snachts kwamen stelen.  Die angst vergeet ik nooit meer. Toen ik eenmaal opgenomen was en steeds meer tot mijzelf kwam, kwam Ik er achter dat dit gefluister werd getriggert  door het ventilatie systeem wat ik heb in huis. Aangezien ik dit niet in mn oude huis had was t een geluid wat ik niet kende. Bij thuiskomst ging dan ook gelijk die stekker er uit zodat ik dit geluid niet meer hoefde te horen.  Dat is nu vier jaar geleden. Door medicatie en gesprekken met een ervaringsdeskundige tijdens mijn opname zijn de stemmen 99% van de tijd niet meer aanwezig. Een maand geleden bedacht ik mij dat het wel weer eens tijd werd om dat ventilatie systeem aan te zetten. En dat was een behoorlijk dingetje voor mij. Want die Angst die ik heb gevoeld wil ik echt nooit meer mee maken.  Maar aan de andere kant wil ik ook niet meer dat de Angst voor de Angst mijn leven regeert. Ondertussen staat het apparaat nu al zo’n vier weken aan. En op één moment na dat ik een raar geluid hoorde heb ik totaal geen last gehad. Weer een stap verder in de goede richting en weer iets waar ik enorm trots op kan zijn.

#wie ben ik
11Nov2018
Wie ben ik nog
Up&Down met Kaat

Wie ben ik nog Na een relatie , waar ik de laatste jaren kreeg te horen dat ik een domme idioot was. En goed was voor af een toe een zaadlozing. En alleen maar samen op de bank een filmpje wilde kijken en trots wilde zijn op haar gezin Wie ben ik nog Behalve die schim van wie ik was. Wie ben ik nog Naast een patiënt die vier jaar na haar opname nog steeds therapie nodig heeft om alles op een rijtje te krijgen.  Maar ondertussen nog steeds niet werkt.Wie ben ik nogBehalve die rare die alles maar in haar blog schrijft en alles op Facebook zet zonder enige schaamte.  Wie ben ik nog Kijkend naar mijn zoontje en alleen maar kan huilen omdat ik hem maar niet kan bieden wat hij zo verdientWie ben ik nogBehalve een chaoot met een zootje in haar huis waar het nooit gezellig genoeg lijkt en het nooit af is.  Wie ben ik nog Als hij om de week onze held komt halen en mij aan staat te kijken met zn nieuwe kleren en die arrogante blik in zn ogen.  Dat Ik in duizend stukken wil breken omdat ik hem niet meer ken.  Mijzelf dan zo gefrustreerd voel dat ik hem het liefst  in zijn gezicht wil schoppen. Of zijn nieuwe tenue  onder wil kotsen.  Wie ben ik nog Na het overlijden van mn vader en het gevoel dat familie geen familie meer is Omdat alles uit elkaar is gepleurd Wie ben ik nog In ieder geval niet  meer die spontane impulsieve meid die ik ooit kon zijn Wie ben ik nog Nadat ik zo vaak afscheid heb moeten nemen van vrienden en mensen die ik lief had...   Wie ben ik nog Buiten het verdriet, de frustratie en mijn soms wat ongecontroleerde boosheid Wie ben ik nogBehalve een moeder die elke avond in de keuken op haar kruk bij het raam rokend zit te huilen.Wie ben ik nog Ik weet het nietIk weet het echt niet meer

#vakantie
08Aug2018
zomer vakantie
Up&Down met Kaat

ZomerVakantie. Toen de zomervakantie begon, lagen er vele plannen op ons te wachten. Een hoop gezelligheid. Ik had er zin in want de zomer voel ik me altijd heel okay! Zoonlief had er zin in om niet meer naar school te moeten, leuke dingen te gaan doen en om zijn zwembad weer in de tuin zien staan. Zweetdruppels en intense hitte omarmen ons deze zomer. Zoonlief is hele dagen met zijn matties de hort op. Zit ie de ene dag in een waterpark dan zit ie de dag erna op het strand. Om vervolgens een paar dagen in het zwembad te dobberen, zo wel bij zijn matties als hier thuis Van onze plannen komt uiteindelijk niet veel terecht. Want zeg nou zelf, het idee alleen al om actief te doen met 35graden zorgt voor een tsunami aan zweet.Voor die koters is het natuurlijk heerlijk en een groot feest met vier weken op rij knetter mooi weer! De natuur daarentegen heeft t erg zwaar. Het gras is geel, de bomen laten hun bast los en de beekjes drogen op voor de ogen van het vee. 'S avonds ruik je hier en daar een bbq en klinkt er gezelligheid uit de tuinen. Op Facebook zie je het ene mooie zomerse plaatje na de andere.Vaak kinderen met waterpret, mensen op het strand, vrienden op een terras en ander zomerse rituelen. Ik zit thuis, vaak beetje bankhangen of opruimen, wachtend tot zoonlief van een van zijn vriendjes thuiskomt.Ik ben blij dat hij met vriendjes mee mag naar het strand verder dan de dijk hier. Of waterpark aan de andere kant van het eiland. Ik gun het hem zo ontzettend een leuke zomer verder dan onze tuin, dat ik hem lekker z’n gang laat gaan.Zo kan ik, op deze manier, er ook een beetje voor zorgen dat ie leuke avonturen beleeft deze vakantie. Met vriendin en zoon zijn we naar drievliet geweest. Zoonlief wilde er al heel lang een keer naar toe en deze zomer was t dan zo ver. Het was die hele week al of we midden in de sahara woonden zo warm.  Gelukkig begon die dag van ons uitje met bewolking.Begin van de middag brak het open en bij op Drievliet kwam de hitte door. Het was echt een fantastische dag! Wat hebben we een lol gehad met zijn vieren. Ik ben blij dat we dit hebben kunnen doen deze zomer.  Helaas was dit het enige uitje wat ik hem kon bieden deze zomer.  Tijdens het logeren bij zijn papa stond lol en gezelligheid voorop. Lekker zwemmen met zijn neefje in de jacuzzi, Bbq-en met familie.  En andere vertier.Ondertussen  kon ik er voor zorgen dat de boven verdieping opgeruimd en schoongemaakt was voor een logeerparty het weekend daarop.En ondanks dat ik dit met plezier doe, verzuip ik ondertussen in eenzaamheid. Zonder triest of zielig te willen klinken kom ik er nu, met een zelfstandiger wordend kind, steeds meer achter hoe klein en nietig mijn wereld is geworden.Waardoor ik mijzelf weer vaker huilend op de wc of onder de douche vind.  Met dit Intense verdriet en het gevoel van totale wanhoop.  Schaamte, voor het falen van mijn bestaan. Door de koers van het leven geen gezellige familie bbq-s, geen geld voor uitstapjes of een rijbewijs om de hort op te gaan. Ik krijg het niet voor elkaar te ontsnappen aan het gevoel van totale kansloosheid. Wat er soms voor zorgt dat zelfs de kleine dingen, die er juist zo toe doen, te weinig waardering krijgen.  Zij worden mee gesleurd in het zwarte gat van mijn gevoel van eenzaamheid. Gister middag uit het niets zei mijn zoonlief; “ Weet je mama, ik heb een top zomer!” Hij straalde helemaal. Ik pak hem beet en ik  wil hem nooit meer los laten. Ik kus zijn voorhoofd en loop snel naar de wc voordat de tranen, die branden, hun weg naar buiten weten te vinden.

MEER