AmsterdamseMams

Lid sinds: 28-11-2016

Vrouw geboren 31 maart 1962 getrouwd wonende in Amsterdam en moeder van drie kids waar ik megatrots op ben Ik hou van fotograferen, wandelen , fietsen, schrijf stukjes en ik schrijf gedichtjes teken en handwerk. Ik ben creatief. En spiritueel ingesteld. Voelen dat er meer is doe ik al vanaf mijn jeugd. En door de jaren heen is dat gevoel alleen maar sterker geworden. Kleuren waar ik van hou zijn paars en rood. Lavendel en het luchtje Sun hou ik van. Ook ben ik bezig met Reiki :-)
#huisdier wel of niet
29Jan2019
Mijn huisdieren
AmsterdamseMams

Dit is Hardy die nog altijd in mijn leven is en waar ik dol op ben:-) Ik vind Hardy altijd een soort van kleine leeuw , het karakter heeft hij zeker:-) Ik hou van huisdieren en weet niet beter dan dat ze mij mijn leven lang al gezelschap houden. Het begon als kind toen in nog thuis woonde bij mijn ouders , mijn ouders waar veel dieren liefdevolle onderkomens hebben gehad. ,Dieren waar ik ook gek mee was. En waar is soms weer even aan terugdenk omdat ze zo belangrijk zijn geweest. Toen ik op mijzelf ging wonen kregen mijn vriend en ik Bella en wat was Bella leuk . Bella woonde in het eerste huis waar wij als jong stel op onszelf gingen wonen . Even daarna kregen wij Humpy erbij en dit waren mijn eerste twee honden waar ik dol op was. In al die jaren heb ik nog een paar honden gehad die geweldig zijn geweest, Funny en Droever waren zo leuk en lief , ja ik mag wel stellen dat wij het hebben getroffen qua karakters van de dieren die ons leven verrijkte altijd weer. In de periode toen wij in tuindorp Oostzaan woonde ons tweede huisje kregen wij ook nog een kat met de naam gompie . Vogeltjes en papegaaien zijn er ook geweest en zelfs twee ratten omdat mijn dochterlief daar zo om zeurde , en altijd zo goed mogelijk voor mijn dieren gezorgd. Soms ook als opvang in huis genomen , aankomen vliegen of omdat de baasjes er niet meer waren. Wat het ergste voelt voor mij zijn de momenten dat je een beestje kwijt raakt door ziekte of ouderdom. En wat heb ik vaak gedacht nooit meer een dier voor mij ,want pijn doet het als je een beest kwijt raakt. Ondertussen wonen wij in ons vierde huis , en ook in dit huis heb en had ik dieren. Het zijn Hardy en Gompie en ook heb ik nog de valkparkiet Mees . Mijn papegaai en andere valkparkiet heb ik in dit huis verloren , die liggen op een ereplekje bij de boeddha in de tuin . Hardy mijn geweldige hondje waar ik dagelijks blij van wordt die kwam in mijn leven nadat ik dieren een beetje had afgezworen ,want na het wegvallen van Funny en later Droever was ik ervan overtuigd dat ik geen dieren meer wilde omdat de pijn van het wegvallen bijna ondragelijk leek te zijn. En daar maakte Hardy dus een verandering in . En wat ben ik dankbaar dat dit beestje op mijn pad kwam , en nu ik dit typ hoor ik hem mopper,end zacht blaffend in te tuin. Hij voelt zich de baas van de buurt en laat dat soms behoorlijk merken als hij iemand hoort :-) Ook mijn tweede Gompie is een aangename verrassing en die ligt nu heerlijk tijdens het typen languit gestrekt in zijn mandje en Mees die knabbelt lekker aan haar bakje eivoer , en zodra de kat straks naar buiten gaat weer , mag deze Dame Valk parkiet er straks ook weer even uit:-) Ik zal steeds wat foto's toevoegen aan dit stukje , omdat ik al mijn huisdieren toch even in het zonnetje wil zetten , jammer genoeg heb ik niet van al dieren de foto's meer want meerdere zijn er verdwenen tijdens de verhuizingen wat heel jammer is en waar ik nog altijd van baal. Een prachtige foto en filmpje hierboven is van Gompie , die ook ons leven nog verrijkt Kijk Mees de valkparkiet en Hardy is samen:-) Dit was mijn papegaai , die ik een tijdje een huis heb mogen bieden , omdat haar beide baasjes overleden waren en  Lorre die maar korte tijd bij ons heeft kunnen zijn. Maar een enorme indruk heeft achtergelaten want wat was ze gek op mij . Ze liet duidelijk merken dat ze mij lief vond , ze was behoorlijk tam voor de mensen die ze graag zag.Ze was kort nadat ze bij ons woonde heel ziek geworden , ze had calcium tekort en de dierenarts probeerde haar nog op te lappen , met calcium spuiten waardoor ze wel een soort van  opleving had leek het , maar ze heeft het niet gered. Foto hierboven was ik als jonge dame met Corina de hond uit mijn ouderlijk huis Dit was gompie mijn eerste kat , die ik door de verhuizing kwijt raakte Toen wij verhuist waren liep hij steeds weg terug naar het oude huis en keer op keer haalde wij gompie weer op , ook gaf mijn nieuwe buuf hem eten in de buurt van het oude huis . Waardoor hij constant terug bleef gaan , dus dat was best moeilijk. Tot op een gegeven moment , iemand zei straks wordt gompie doodgereden als hij weer zo een eind terug moet lopen . Door op mijn gemoed te werken heb ik gompie naar de kattenopvang gebracht , met de afspraak dat ik er even over mocht denken. Gevolg is geweest dat mijn kat al was herplaatst toen ik hem terug wilde halen. Daar ben ik toen goed ziek van geweest.

MEER