Hans van Gemert

Lid sinds: 11-01-2017

Ik heb heel wat creatieve hobby's. Het schrijven van verhalen is er een van. Wil je meer over mij weten? In deze blog stel ik me wat uitgebreider aan je voor:
yoo.rs
#verhaal
16Nov2019
Jacht op de ontwerper (2)
Hans van Gemert

Monica probeert in dit #verhaal de aandacht van Jonas te krijgen. Lukt het haar nu wel? Lees hiervoor: Jacht op de ontwerper (1) Read more De plotseling invallende stilte was totaal en oorverdovend tegelijk. Je kon een speld, of misschien zelfs een veertje horen vallen.  Verschillende mannen op de afdeling keken ontzet van hun papieren of computerschermen op. Hoe was het mogelijk? Zij zouden wel raad hebben geweten met deze overduidelijke toenadering van de aantrekkelijke en helaas voor de meesten onbereikbare Monica.  Ook Monica zelf was behoorlijk uit het veld geslagen door deze onverwacht koele reactie. Dat leek verdacht veel op een afwijzing! Dit was haar nog nooit overkomen! Haar huid prikkelde koud en pijnlijk. Het voelde alsof ze een ijskoude regenbui van het een of ander chemisch goedje zoals een terrasreiniger of een ander agressief schoonmaakmiddeltje over zich heen had gekregen. Was dit nou de reden dat ze zich de vorige avond had gepijnigd met die vreselijke eierdooiershampoo om superglans in haar nieuwe kapsel te krijgen? Had ze soms daarvoor uren voor de kledingkast in dubio gestaan? Of die lange, bijna slapeloze en hunkerende nacht gehad? Gewoon voor een simpel en onverschillig uitgesproken 'O, hallo'? Dat dacht ze niet, dat kon ze zich niet laten gebeuren! Als hij niet goedschiks voor haar wilde vallen, dan maar kwaadschiks. Hier waren steviger acties nodig, op de eerste plaats diende zijn aandacht op haar gevestigd te worden, nú! Met een ruk trok ze de computermuis uit Jonas' hand, waardoor een flinke streek het ontwerp van het nieuwe keukenpapier ontsierde en wat papieren, waaronder een telefoonrekening (je vraagt je af: wat doet dat ding hier), op het hazelnootkleurige vloerkleed dwarrelden. Monica volgde onwillekeurig waar die papieren naartoe zweefden en bedacht, hoe onlogisch ook, dat het vloerkleed eigenlijk perfect kleurde met het baardje van Jonas. Maar snel herstelde ze zich: 'Zeg gehaktbal, is dat alles wat je kunt zeggen?' Jonas keek op, nog net iets roder dan zojuist en staarde haar met open mond en duidelijk van streek aan. 'Weet je wel hoeveel tijd er in dat ontwerp zit, dat je zojuist vernield hebt?' Monica hapte na deze nieuwe koude douche naar adem. 'Ontwerp?' Precies op dat moment zag ze de pijnlijke schittering van een trouwring aan de vinger van Jonas en het fotolijstje op zijn bureau, dat een foto toonde van een veel te knappe jonge vrouw met een irritant schattig blond jongetje. Het plotselinge besef van de nederlaag bracht een bittere smaak in haar mond, de opkomende hoofdpijn brak met geweld dwars door haar barrière van twee paracetamoltabletjes heen en verslagen verliet Monica de design-afdeling. (c) 2019 Hans van Gemert Afbeelding: Pixabay Dit #verhaal past in de #schrijfuitdaging van Schrijvelarij (FB) van november 2019 (= een steekwoordenverhaal met: telefoonrekening, gehaktbal, keukenpapier, paracetamoltablet, eierdooier, hazelnoot, vloerkleed, muis, terrasreiniger, regenbui).

#verhaal
15Nov2019
Jacht op de ontwerper (1)
Hans van Gemert

Al vanaf het eerste moment besefte Monica dat ze voor de bijl ging. Wat een ongelooflijke spetter was die nieuwe op de design-afdeling. Goed gekleed, sportief figuur, lekker kontje en een stoer, hazelnootkleurig baardje. Als ze eens met hem een beschuitje mocht eten, dan wist ze het wel. Maar voor het zover zou zijn zou ze toch eerst zijn aandacht moeten zien te trekken, en dat viel nog niet mee. Na een hele dag nonchalant toevallig steeds met een stapeltje telefoonrekeningen, memo's en ordners over de afdeling gelopen te hebben was de score: één knikje, twee keer oogcontact van minder dan een halve seconde en één nauwelijks merkbaar glimlachje. Verder was Jonas, het onderwerp in kwestie, vooral druk met de computermuis in de weer geweest met het ontwerpen van een nieuwe, handzame verpakking, iets van terrasreiniger of zo. Die score was in ieder geval te laag, op die manier kwam het niet van gehaktballetjes met frietjes, laat staan van ochtendbeschuitjes. Hier waren rigoureuze stappen noodzakelijk. Gelukkig was haar favoriete kapsalon die avond geopend, dus kon ze zich meteen een geheel nieuwe (toegegeven, ook wat experimentele) coiffure laten aanmeten. De haren werden gewassen met een shampoo op basis van eierdooiers, want dat zou zorgen voor een oogverblindend volle glans. Een nieuwe outfit zou het effect ongetwijfeld vergroten, maar helaas waren de winkels wel gesloten. Met een stijgend gevoel van wanhoop bekeek ze die avond haar kledingkast. Ze had werkelijk niets om aan te trekken. Te warm, te koud, te gekleed, te bloot, te somber, te stijlvol, te truttig, te nonchalant… hopeloos. Zelfs het mantelpakje dat ze vorige week nog had aangeschaft leek op dit moment meer op een oud vloerkleedje dan op het dure, exclusieve model dat het toch echt was. Uiteindelijk viel haar keus op een donkerrood jurkje, waarbij ze zich er van bewust was hoe haar vormen daarin expliciet onder de aandacht zouden komen. Die nacht beleefde ze onrustige, hartstochtelijke momenten met Jonas, maar spijtig genoeg bleef dat beperkt tot een serie korte dromen. Tussendoor schrok ze herhaaldelijk wakker en voelde tegen beter weten in naar de lege plek naast haar. Het resultaat was die ochtend een opkomende hoofdpijn, die resoluut tot staan diende te worden gebracht door een paracetamoltabletje. Of liever, voor de zekerheid, twee. Met haar rode jurkje en haar borst vooruit (hoe anders) stapte ze uit haar autootje om die ochtend het kantoor te betreden en werk te maken van haar verovering. Gesterkt door de regenbui aan complimentjes over haar verschijning ging ze vol vertrouwen linea recta naar de ontwerpafdeling. Daar zat hij, achter zijn bureau, en nu zou hij niet kunnen ontsnappen. Pontificaal ging ze recht tegenover staan, zette zichzelf in een niet mis te verstaan postuur en opende haar mond. 'Goedemorgen knapperd!' Jonas keek even op. Een licht rood schemerde over zijn gezicht. 'O, hallo!' waren zijn enige woorden, en boog zich vervolgens weer over een nieuw keukenpapierontwerp.(c) 2019 Hans van GemertAfbeelding: PixabayDit #verhaal past in de #schrijfuitdaging van Schrijvelarij (FB) van november 2019 (= een steekwoordenverhaal met: telefoonrekening, gehaktbal, keukenpapier, paracetamoltablet, eierdooier, hazelnoot, vloerkleed, muis, terrasreiniger, regenbui).Een vervolg? Binnenkort!

#story
14Nov2019
Het nieuwe huis
Hans van Gemert

Het was al laat in de middag toen Dirk en Doortje voor het huis parkeerden, de schemering begon zelfs al in te vallen en de gestaag neervallende regenbuien hadden de vroege schemering verdiept. Niet dat ze niet eerder hadden willen komen, maar het was moeilijk gebleken om een tijd te prikken die bij zowel de notaris als bij hen en de verkoper goed uit kwam. Maar goed, de handtekening was dan toch eindelijk gezet en nu keken Dirk en Doortje met spanning en enige ontroering naar het huis, hún nieuwe, allereerste huis. 'Ik neem meteen die krat met spullen mee.' 'Goed idee.' Vlak achter de voordeur had zich een enorme stapel post verzameld. Zo te zien lag er van alles, huis-aan-huiskrantjes, folders en rekeningen, soms zelfs voorzien van een luid en duidelijk 'Herinnering'. Blijkbaar had de vorige bewoner zijn telefoonrekening niet betaald. Voorzichtig stapten ze over de stapel heen en gingen de woonkamer binnen. De gordijnen, die ze voor een prikkie van de vorige bewoner hadden kunnen overnemen, waren nog gesloten, er drong niets van het spaarzame buitenlicht in het huis door. Het was zo donker dat ze geen hand voor ogen konden zien. Op de tast zochten ze naar het lichtknopje, maar toen ze dat gevonden en ingedrukt hadden bleef het donker. 'Dat is waar ook, we moesten eerst de aardlekschakelaar in de meterkast omzetten.' Dirk knikte. 'Dan zullen we dat eerst maar even doen.' Toen ook die hobbel was genomen en het eenzame lichtpeertje dat de vorige bewoner bereidwillig had laten hangen zijn licht verspreidde keken ze vol trots in het rond. Hun eigen huis, eindelijk. Ze waren meteen verliefd geweest op de authentieke elementen. Ramen met een strook glas-in-lood, de ornamenten langs de houten trap, de originele tegeltjes op de badkamer en natuurlijk de terrazzovloer in de gang en in de keuken, die nog in perfecte staat bleek te verkeren. 'Geweldig, vind je niet?' 'Reken maar, eindelijk!' De zoen op dit moment was volkomen logisch en natuurlijk, maar de zich verdiepende innigheid van de omhelzing drukte Doortje resoluut weg. 'Nu niet schat, die betonvloer ligt vast niet erg lekker.' 'We halen het wel in!' 'Uiteraard!' Ze lachten en grepen bij wijze van compensatie naar de meegebrachte krat, die gevuld was met schoonmaakmiddelen, een rol keukenpapier en oude lappen die na gebruik meteen konden worden weggegooid. Doortje tilde met verbazing een van de verpakkingen omhoog. 'Wat heb jij nou gekocht?' 'Dat is om de vloer schoon te maken.' Doortje lachte. 'Mooi niet suffie, dan had je terrazzo-reiniger moeten hebben, geen terrasreiniger!' Nu schoot ook Dirk in de lach. 'Oepsie… foutje, bedankt!' De noodzakelijke stofzuiger en de emmers met toebehoren werden uit de auto gehaald en het schoonmaakkarwei ging het volgende uur in alle hevigheid van start. Spinnenwebben, muizenkeuteltjes en andere ongerechtigheden verdwenen als sneeuw voor de zon. 'Heb jij geen honger?' informeerde Dirk, toen dat uurtje voorbij was. 'Eerlijk gezegd: jawel!' 'Ik heb broodjes meegenomen.' 'Je bent een engel!' 'Weet ik toch!' Na ook de onvermijdelijke tuinstoeltjes met klaptafeltje uit de auto te hebben gehaald zat het tweetal even later aan hun eerste maaltijd in hun nieuwe huis. Eenvoudig, maar smakelijk. Dirk had gezorgd voor een mooie mix, broodjes hazelnootpasta, kaas en er waren zelfs een paar broodjes ei. Gelukkig waren de eieren goed gekookt, en bleef de vloer schoon van druppels eierdooier. 'Jammer dat je geen broodje hebt belegd met schijfjes gehaktbal…' 'Je kunt niet alles hebben hoor!' 'Houd er maar rekening mee: ik wil álles van je!' 'Ik ook van jou, schat!' 'Zeg Dirk, die vloer is eigenlijk best wel koud. Zou dat met parket beter worden? Of hebben we toch ook nog een vloerkleed nodig?' 'Goed punt, als dat nodig is dan doen we dat. Als we te veel op te koude vloeren lopen krijg je misschien hoofdpijn. Dát moeten we tot elke prijs zien te voorkomen…' Doortje lachte. 'Maniak!' 'Ik weet gelukkig wel een oplossing: altijd een ruime voorraad paracetamoltabletjes in huis hebben!' Doortje lachte nog steeds. 'Wat ik zeg: maniak!' (c) 2019 Hans van Gemert Afbeelding: Pixabay #story Dit #verhaal past in de #schrijfuitdaging van Schrijvelarij (FB) van november 2019 (= een steekwoordenverhaal met: telefoonrekening, gehaktbal, keukenpapier, paracetamoltablet, eierdooier, hazelnoot, vloerkleed, muis, terrasreiniger, regenbui). Uiteraard past het ook in de maandelijkse schrijfuitdaging op Yoors. Wil je ook meedoen? Kijk hier hoe je dat doet: Schrijfuitdaging november 2019 Read more

#verhaal
13Nov2019
Nou, zo is het dus gebeurd
Hans van Gemert

Het kan je zomaar gebeuren, maar hoe leg je het dan uit? Ik draai de kelderdeur weer open en voorzichtig kijk ik om het hoekje. Helaas, ontsnappen is niet meer mogelijk, daar staat ze. 👩 'Wat zie jij eruit!' 🤷‍♂ 'Hou stil, hou stil!' 👩 'En waarom stink jij zo gruwelijk naar de alcohol?' 🤷‍♂ 'Ik kan het allemaal uitleggen.' 👩 'Dat lijkt me een goed plan.' 🤷‍♂ 'Ik zette dus net die flacon terrasreiniger in de kelderkast.' 👩 'Niet alweer die terrasreiniger, ik kan er niet meer tegen, weg met die rommel!' 🤷‍♂ 'Dat zeg ik toch, dat deed ik: ik zette hem net in de kast. Tegen het eventuele lekken lag er een stuk papier onder.' 👩 'Als het maar geen telefoonrekening of een stuk keukenpapier was, dat trek ik niet meer!' 🤷‍♂ 'Nee, een oude folder van de een of andere tapijtwinkel. Met vloerkleedjes.' 👩 'Ik word langzamerhand helemaal gék van al die steekwoorden!' 🤷‍♂ 'Ik kan er ook niets aan doen. Nou, en toen zag ik hem.' 👩 'Wie?' 🤷‍♂ 'Die muis. In het hoekje. En weet je wat daar nog meer lag?' 👩 'Laat me eens raden. Een schil van een hazelnoot.' 🤷‍♂ 'Hoe weet jij dat nou ineens?' 👩 'Een vlaag van alwetende helderziendheid. Was dat alles?' 🤷‍♂ 'Nou nee. Dat beestje ziet mij kijken en zet het ineens op een lopen. Hij sprint over de kelderplanken en stoot dat doosje eieren om.' 👩 'Het zal wel. Zo'n klein muisje…' 🤷‍♂ 'Echt waar. Nou, en toen zat ik ineens in een soort regenbui van eieren. De eierdooiers dropen langs mijn wangen.' 👩 'Dat doen ze nog steeds. Ben maar blij dat het niet die knoerthard verbrande gehaktballen waren die jij ons gisteren probeerde voor te zetten. Dat had je vast aspirientjes nodig gehad tegen de hoofdpijn.' 🤷‍♂ 'Die hebben we niet in huis.' 👩 'Dat weet ik ook wel, maar ik wilde het woord paracetamoltabletten niet gebruiken. Ik krijg tegenwoordig al koppijn als ik dat woord alleen maar hoor!' 🤷‍♂ 'Nou ja, toen stootte ik dus met mijn hoofd tegen dat knopje.' 👩 'Knopje? Hoezo knopje? Welk knopje?' 🤷‍♂ 'Van het licht natuurlijk. Nou, en toen was het dus donker.' 👩 'Het is niet waar!' 🤷‍♂ 'Jawel. Nou, het was zo donker dat ik geen hand voor mijn ogen zag. Op de tast zocht ik naar het lichtknopje, want ik wilde het licht natuurlijk weer aandoen.' 👩 'Tjonge, jonge…' 🤷‍♂ 'Nou, dat knopje heb ik dus gemist.' 👩 'En toen gebeurde het zeker?' 🤷‍♂ 'Ja, die plank met die flessen is daar vlak bij.' 👩 'En toen?' 🤷‍♂ 'Nou, die raakte ik dus wel.' 👩 'En dus?' 🤷‍♂ 'Toen vielen ze. Weet je, het was net als met bowlen.' 👩 'Met bowlen?' 🤷‍♂ 'Ja. Je raakt er één en met een hoop geluk vallen ze allemaal.' 👩 'Noem dat maar geluk!' 🤷‍♂ 'Nou ja, bij wijze van spreken. Maar het effect was hetzelfde: een kletterende waterval.' 👩 'Weet je wat jij nou mag doen?' 🤷‍♂ 'Nee?' 👩 'Je ruimt die rommel maar mooi zelf op! En daarna: naar de winkel en nieuwe halen. Van je eigen zakgeld! Maar eerst: schone kleren en ga douchen, voordat dat ei overal op zit!' 🤷‍♂ '...' (c) 2019 Hans van Gemert Dit #verhaal past in de #schrijfuitdaging van Schrijvelarij (FB) van november 2019 (= een steekwoordenverhaal met: telefoonrekening, gehaktbal, keukenpapier, paracetamoltablet, eierdooier, hazelnoot, vloerkleed, muis, terrasreiniger, regenbui). Uiteraard past het ook in de maandelijkse schrijfuitdaging op Yoors. Wil je ook meedoen? Kijk hier hoe je dat doet: Schrijfuitdaging november 2019 Read more

MEER