zonnebloem

Lid sinds: 14-02-2017

#Tijd
26Jun2017
Tijd ... één woord maar zo een rekbaar begrip!
zonnebloem

Tijd ...... woord is een constante tegenwoordig, vooral in de context van tijd tekort. Alsof het leven een beetje aan me voorbijgaat, hollen van kiné-beurten naar huis douchen en hop naar het werk, thuiskomen en afgepeigerd nog wat eten of snel douchen en slapen. Iedere dag opnieuw neem ik me voor om bij te lezen op yoors, wat een utopie, zelfs daar is niet altijd de tijd of de kracht voor, mijn lichaam laat me in de steek, één na ander gezondheidsprobleem heeft me in de grip en buiten het hollen van één naar anders zou ik liefst alleen willen slapen. Gelukkig is er nog steeds de muziek en de vrienden die me op de been houden, en het telefonisch contact met de kinderen en de kleinzoon. Zaterdag na het werk een etentje bij vrienden, heel gezellig was dat, onderweg naar huis gaat de wagen in storing, dus om 01u s'nachts mn broer gebeld om me te komen takelen, gelukkig kan ik deze week met zijn wagen naar het werk. Wat mijne scheelt zal ik hopelijk straks weten, maar vrees dat hetzelfde probleem als 2 jaar geleden is , en dat was een kostenprijskaartje van 1500€, dus ik hou mijn hart vast. Aan alle mede-yoorsies, ik probeer bij te benen en jullie te lezen, waarderen en zelfs te delen, maar posten en bijblijven hier wordt een ware huzarenklus. Ik hoop dat de gezondheid van mezelf en de wagen snel opgelost zijn en dat ik weer wat meer energie heb, het spijt me zelfs dat ik niets leukers heb te vertellen, maar helaas, eens in de lappenmand kom je er zo gauw niet uit, vandaar snel even deze post om te laten weten dat ik niemand vergeet maar nu vooral even egoïstisch moet doen en mezelf op de eerste plaats moet zetten. We lezen ons nog zou ik zeggen. Lees meer Naar de longspecialist: Vervolgafspraak : teleurgesteld Momenteel "schromelijk tekort aan tijd" Bijlezen op yoors op zondag

#Uitdaging
02Jun2017
Juni uitdaging : Klein geluk
zonnebloem

Zag deze bij Vlindertje en die is toch wel heel gepast dacht ik zo :-) Mijn enige dochter werd geboren vandaag 31 jaar geleden, een klein wondertje vandaar wel passend in "klein" geluk. Zij is mijn tweede kind, na alweer een fijne zwangerschap zonder complicaties (opgezwollen voeten niet meegerekend) kwam zij wonderwel s'namiddags om 14u15 ter wereld. De avond van tevoren was mijn water gebroken, maar verder bleef alles rustig in de buik, té rustig! De huisarts besloot dan s'nachts me toch maar te laten vertrekken naar het moederhuis, dat werd een lange rustige nacht, en s'morgens hebben ze me dan "wee-opwekkers" moeten toedienen daar er nog steeds buiten "vochtverlies" niks gebeurde en het wel tijd werd dat ze ging komen. Aangezien de zwangerschap identiek was aan de eerste was ik er rotsvast van overtuigd dat ik terug een zoon zou ter wereld brengen, niets was minder waar :-)  Eenmaal mijn "klein geluk" geboren was en men me zei dat ik een prachtige dochter had geloofde ik dat niet eens, hebben ze tot driemaal toe moeten herhalen dat het écht wel een meisje was. Ondertussen is dit "klein geluk" een volwassen jonge vrouw die zelf reeds moeder is van haar "klein geluk" die ook al vier jaar is. Mijn kinderen zijn mijn trots en glorie, en dan één dochter te hebben maakt het nét allemaal iets anders. De kinderen zijn volwassen maar regelmatig verrassen we elkaar met kleine dingen, en zo heb ik tal van herinneringen aan vele momenten van "klein geluk" door mijn trio :-) Juni uitdaging. Doe je mee? Haal deze tekst weg en vul hier je tekst in. Lees meer Lees meer Uitdaging : Heerlijke Zomerse Muziek : Je 10 favoriete zomersongs Weefuitdaging Marion Wever mijn bijdrage Ga je mee op reis naar de waterval?

MEER