Saar

Lid sinds: 27-02-2017

#nieuwe
02Nov2019
Nieuwe look: eerste indrukken
Saar

Wilde ik gisteren op men smartphone nog even een blogje checken, zag dat er plots heel anders uit. Wat is me dat nu, klopt dit wel? Ow ja, de #nieuwe look...Eerste indruk: Jeej dark mode :p  Omdat ons weekend nogal vol zat kon ik het op dat moment niet veel verder bewonderen. Vandaag dus voor het eerst alles bekeken en ik moet zeggen, ik vindt het wel leuk zo. Alles is veel gestroomlijnder, daar hou ik wel van. Ook de extra opties bij de posts vind ik tof, meer features en de mogelijkheid om je pagina te laten vertalen. Over dat laatste heb ik echter wel een opmerking: het zou namelijk ook wel leuk zijn, mocht een Engels geschreven pagina naar Nederlands kunnen vertaald worden. Nederlands staat jammer genoeg niet in de lijst. Zoals ik reeds eerder aangaf kan ik me soms beter verwoorden in het Engels, het is dan natuurlijk ook wel leuk dat anderen het in eigen taal kunnen lezen. Wat ik ook nog mis zijn de kop afbeeldingen van vroeger, deze vond ik toch een pak mooier dan de tekeningen die nu gebruikt worden. Maar ik had wel het idee dat er reeds problemen waren met die afbeeldingen, dus misschien is dat daarin de reden van de ommeslag? Ik merk trouwens ook dat de comptabiliteit met Firefox weer is weggevallen, ziet er dus naar uit dat ik deze post in Chrome zal moeten maken als ik een eigen afbeelding wil toevoegen. Toch asap even nakijken aub. Alles bij mekaar vind ik het wel aangenaam zo. Ik zou dit nu wel aanhouden en even geen ingrijpende veranderingen meer doorvoeren, want ik begrijp dat mensen dat ook wel als lastig beginnen te ervaren. Ziezo, eens zien hoe dat er sebiet gaan uitziet :D

#Zoni
29Oct2019
Het Zoniënwoud
Saar

Vorig weekend is opnieuw het winteruur ingezet. Hierdoor waren we op zondag allen uitzonderlijk vroeg wakker. Binnen ons gezin is het wel zo de gewoonte om op zondag niet thuis te zitten. We proberen dan ook elke week één of andere leuke activiteit te verzinnen. Al is het maar een wandeling door het dorp, alles is beter dan zo’n hele dag tussen vier muren blijven. Omdat we dus allen redelijk vroeg waren opgestaan, was er nog tijd genoeg om een daguitstap te plannen. Zo kwam ik op het idee iets te gaan doen wat al heel lang op mijn verlanglijstje stond: een kennismaking met het #Zoni ënwoud. Het was een mooie herfstdag en we hadden de voorbije weken nog geen gelegenheid gehad om de traditie van onze seizoensgebonden boswandelingen voort te zetten. Een dagje Zoniënwoud was bij deze dus de uitgelezen kans. Ik smeerde een paar broodjes en sandwiches en stelde zo een picnic samen om daar te nuttigen. Niet veel later zaten we met zen allen in de auto richting Brussel. Na een toch wel bijna anderhalf uur rijden waren we eindelijk waar we moesten zijn. We volgenden een pijltje waarop stond bosmuseum en parkeerden ons vlak aan. Aangezien het net middag was toen we er waren beslisten we eerst te eten. We vonden een gezellig plekje achter het museum en genoten reeds midden in de natuur van onze maaltijd. Daarna beslisten we om dat museum toch even van dichterbij te bekijken. Het bosmuseum is volledig gratis en geeft je een leuke kijk op het Zoniënwoud. Zo kom je in alle mogelijke vormen te weten hoe het woud precies gelegen is en wat je er allemaal kan terugvinden. Alles is gedocumenteerd op een heel originele manier. Daarnaast vindt je er ook de geschiedenis van het woud, die niet altijd even kleurrijk was. Zo leerde ik dat men na de tweede wereldoorlog het woud gebruikte om overgebleven munitie tot ontploffing te brengen, wat natuurlijk niet zonder schade en slachtoffers was. Zelfs tot op vandaag zouden er nog ‘verloren’ obussen te vinden zijn. Na ons bezoek aan het museum wilde mijn vriend graag de bomentuin bezoeken. Het Arboretum van Groenendaal nodigt uit met zijn verscheidenheid aan bomen. Je kan hier meer dan 400 soorten tezamen vinden, waaronder ook een paar heel uitzonderlijke soorten. Dit nodigde uit voor een eerste korte wandeling langs het wandelpad. Toch zijn wij niet zo’n voorstander van paadjes volgen. Als het aan mij ligt gaan we gewoon bij de eerste boom af recht het bos in. Dus zogezegd zo gedaan. En zo werd het ook pas echt een avontuur voor onze zoon. Hij leerde de voorbije weken veel over het bos op school en had vooral veel fascinatie voor alle soorten paddenstoelen. Hij keek dan ook zijn ogen uit telkens we er tegenkwamen. Zo vonden we algauw een vliegenzwam en sprookjesachtige elfenbankjes. Kabouters en elfjes hebben we niet gezien, maar ze wonen hier zeker als ik mijn zoon mag geloven. We gingen van boom naar boom doorheen het bos, soms terug naar het pad en dan het bos weer in. We wandelden en genoten van de stilte (buiten het lawaai van ons jonge spruit dan), tot we onszelf bijna verdwaald achtten en uiteindelijke tot het besef kwamen weer in het Arboretum te zijn. Op een bepaald moment zag ik de kastanje bladeren op de grond en bedacht mij nog kastanjes nodig te hebben. Ik had namelijk ergens gelezen dat deze zeer effectief zouden werken om spinnen weg te houden. Een beetje verder lagen ze dan ook met hopen op de grond. We staken een zak vol en vervolgden de weg uit de bomentuin naar de auto. Net op tijd om voor donker thuis te geraken. Want dat heb je natuurlijk weer met dat winteruur, dat de avond zo snel valt. Hoewel onze kleine spruit bij hoog en laag beweerde niet moe te zijn, vonden we hem die avond al gauw na het eten slapend terug in de zetel. De volgende dag nam ik de kastanjes en splijtte ze in twee om zo in elke deurgang twee helften te leggen. De geur zou de achtpotige kruipers op afstand moeten houden. Het mag dan herfst zijn, maar spinnen heb ik liever buiten dan binnen.   Lees meer De nazi koning van Engeland De Groote Oorlog aan de andere kant Wilde bloemen en kruiden

#schooltijd
11Oct2019
Het Nest
Saar

Naar aanleiding van de uitdaging van Ingrid Tips en meer ging ik zelf ook nadenken over mijn #schooltijd . Die best wel bijzonder woelig was. Zo heb ik toch een aantal keren van school veranderd, eerst door pestgedrag, nadien ook door slechte studiekeuzes. Wat dat pestgedrag betreft was dit op mijn eerste school het ergst. Ik hoorde er sowieso nooit echt bij en naarmate mijn jaren vorderden ging dat niet bepaald beter. Toen ik in men 3e studiejaar Handel zat nam alles een nog slechtere wending. Zeker toen ik het in mijn stoute schoenen had aangedurfd openlijk mijn liefde te verklaren aan de meest populaire jongen van school (jong zijn zeker -_- ). Ik kan je zeggen, als buitenbeentje wordt zoiets je niet in dank afgenomen. En toch waren er die dat ook heel moedig vonden. Zo waren er een paar meisjes die een jaar hoger zaten dan ik, die mijn stommiteit best bewonderingswaardig vonden. En zo kwam het dat ik als buitenstaander in m’n eigen richting, een beetje vriendschap kreeg van oudere meisjes. Ik kan je zeggen, op die leeftijd betekend dat heel wat. Plots kon ik af toe bij ‘de grote’ horen. Ik probeerde daar zelf niet veel op in te spelen, altijd toch een beetje argwanend of het hen echt om mij te doen was. Met één van die meisjes ben ik uiteindelijk best erg bevriend geraakt, waardoor we zelfs na en buiten school soms afspraken. Het was in die tijd nog ferm populair om een sigaret op te steken, alleen was dit in een perimeter om de school verboden. Bang dat onze ouders het te weten zouden komen, moesten we dit dus stiekem doen. En daarvoor hadden zij en haar vriendinnen een speciaal plekje gevonden. Op wandelafstand van school was er namelijk een parkje met oude bibliotheek die ten tijde te verloederen stond. Wij noemden deze plek ‘het Nest’. Daar werd dan ook vaak heengegaan onder de middag of na school om te gaan ‘hangen’ zoals dat heet. En daar net buiten het zicht van de school durfden wij dan wel onze safjes boven halen. Zoals ik al zei was men jeugd best een woelige tijd. Ik was (en ben nog altijd) dan ook iemand die nogal graag haar gevoel volgt. Zo leerde ik aan het eind van dat schooljaar een jongen kennen, waarmee ik mijn eerste verkering had. Volgens mijn ouders was ik veel te jong om naar jongens te kijken, dus ook dat was weer een stiekem gedoe. Zo sprak ik ook eens stiekem met hem af in ‘het Nest’. Omdat het bij onze samenkomst al wat begon te regenen vond hij er niets beter op dan door een reeds ingeslagen ruitje te kruipen in de hoop die verlaten bib van binnenuit te openen. En dat lukte hem nog ook. Ik kan je niet vertellen hoe spannend dat allemaal voelde. Met het gevaar van ontdekt worden werd onze liefde aangewakkerd. En zo kwam het dat ik daar in die verlaten bib, midden in ‘het Nest’ mijn eerste erotische ervaring opdeed. Diezelfde jongen liet me kennis maken met Gothic en alles daarrond, waardoor ik eindelijk het gevoel had ergens bij te horen. Hoewel ik nadien nog heel wat te verduren heb gekregen doorheen mijn schooltijd ben ik nooit meer van dit gothic pad afgeraakt. Dit draag ik tot op de dag van vandaag nog altijd mee. Dat is dan de ‘slechte invloed’ van een flirt die uiteindelijk maar 3 weken duurde :p  

#Gallo
07Oct2019
Even terug in de tijd
Saar

Tussen de regenbuien door gingen we gisteren even 2000 jaar terug in de tijd. Tijdens het twee jaarlijkse #Gallo -Romeins weekend in Wervik maakten we kennis met de leefwijze van de Kelten en de Romeinen. Voor ons als vroegere reënactors weinig nieuws, voor onze zoon van 7 een hele beleving. Hij vond het schitterend deze Romeinse en Keltische ‘ridders’ aan het werk te zien. Doorheen het weekend worden heel wat shows en demonstraties opgevoerd. Doordat het weer niet echt meezat hebben wij hier enkel nog het laatste van meegepikt. Hierin werd op kleine schaal een veldslag uitgebeeld tussen het Romeinse leger en de Keltische opstand. Wat is reënactment? Reënactment is het waarheidsgetrouw naspelen van een periode in de geschiedenis afgaande op alle mogelijke bronnen. Tijdens het weekend in Wervik werd nu gespecifieerd op ons eigen Europa rond het begin van de jaartelling. Maar sommigen kiezen er ook voor om nog vroeger terug te gaan (tot aan de steentijd)  en weer andere verkiezen latere perioden of andere regio’s. Zo bestaan er vele groepen met elk hun specifiek onderwerp. Naast de Kelten zijn ook de Middeleeuwen en de twee wereldoorlogen een populair onderwerp. Ten allen tijde wordt gekeken naar exacte nabootsing. Juistheid van kleding en goederen is iets wat bij elke reënactor hoog in het vaandel wordt gedragen. Om de geschiedenis zo reëel mogelijk te maken worden ook de gedragingen aangepast. De technologie van vandaag wordt weggeborgen en eten en drinken gebeurt met wat er toen voor handen was. Soms is dit niet meer dan je eigen handen of een spies en een jachtmes. Ook het slaapgebeuren gaat door zoals toen in tenten of bij warm weer onder de naakte sterrenhemel. Gallo Romeins Weekend Het Gallo-Romeins Weekend (GRW) in Wervik is een tweejaarlijks evenement, waarbij, door gebruik te maken van reënacting en living history, de IJzertijd en de Romeinse tijd terug tot leven komt. Het vindt plaats tijdens het eerste, volledige weekend van oktober in de onpare jaren. De reënactors zijn stuk voor stuk experts in hun specialiteit. Er zijn de militairen maar daarnaast kan je ook terecht bij schoenmakers, mandenvlechters, smeden, wevers,… . Omdat het Gallo Romeins Weekend ook een educatief verantwoord event is en aansluit op het leerplan zijn er ook steeds meer scholen die dit event aandoen als naschoolse klasuitstap. In het verleden zijn er al heel wat grote namen uit de wereld van de reënacting langs geweest. The Ermine Street Guard (UK), Römer Cohorte Opladen (D), Ave Bagacum (F), les Ambiani (FR), les Enfants de Finn (F) om er maar een paar te noemen. Anderen, zoals het ‘Romeinse’ Legio XI Claudia Pia Fidelis en het ‘“Keltische’ Deuoxtonion, beiden uit eigen land, zijn als het ware ontstaan door het GRW en kregen er ook de eerste kans om met het grote publiek in contact te komen. Legio XI is ondertussen uitgegroeid tot één van de beste ‘Romeinse’ groepen uit Europa. Bron: https://www.galloromeinsweekend.be   Vond je deze blog interessant?Vergeet dan niet te upvoten via de groene pijlAnd remember: sharing=caring! Zie ook: Kelten & Druïden Read more Maantijden Read more Zonnefeesten Read more Join Yoors! Inloggen

MEER