Maria(M)

Lid sinds: 27-02-2017

Ik ben Mariam, 29 jaar en een alleenstaande moeder van 2 kinderen ( 10 en 12 jaar oud ). In het dagelijks leven doe ik vrijwilligerswerk in de ouderzorg. Daarnaast heb ik een hele lieve hond Chill van 10 maanden oud. Ik heb veel lieve mensen om mij heen, leuke vriendinnen en een lieve familie die me allemaal erg dierbaar zijn. Een mensen-mens ben ik! Ik hou erg van het leven en van leuke dingen doen. Ben ontzettend avontuurlijk! Ik hou van zingen en schrijven en daarom ben ik begonnen met bloggen :-) er gebeurd veel in mijn leven, maak vaak leuke gekke dingen mee en dat wil ik graag met jullie delen! Ik hou erg van gezelligheid en lekker veel lachen. En mijn positiviteit hoop ik over te brengen in mijn blogs. Naast dit allemaal heb ik ook ontzettend veel levenservaring omdat ik altijd erg geleefd heb, veel gezien en gedaan heb. Ik heb veel gelezen en bestudeerd en dat maakt dat ik ook veel kennis en mooie wijsheid bezit. En ik dit wil ik graag met jullie delen. Ik ben benieuwd hoe het bloggen in z'n werk gaat en hoe het bevalt. Ik hoop dat jullie genieten van mijn toekomstige blogs en dat ik ook mag mee genieten van andere bloggers! Lieve warme groet, Mariam
#Sophie hannah
30Apr2017
De leukste citaten uit de literaire thriller, ondraaglijk, van Sophie Hannah
Maria(M)

Ik heb een paar dagen geleden het boek gekocht van Sophie Hannah, een spannende en leuke literaire thriller.. Wat kan zij schrijven joh! Ze neemt je mee in een heerlijk verhaal.. Ze heeft een unieke schrijfwijze wat meteen opvalt.. Ik heb de leukste citaten voor jullie opgeschreven.. Mocht je door deze blog interesse hebben in het boek, het is nu te koop in de aanbieding voor 5 euro bij de Bruna. De leukste citaten en zinnen uit het boek:  - onewomanshow - bemiddelingskruid - wraakgodin - dat zijn hele wezen in pixels uiteenspat - blinkend gouden replica van jouw brein - zwerven, dolen en boemelen een ander woord voor reizen - een visuele marteling - in dit alternatieve universum - struikelzinnetjes - verbaal met je sparren - mensen die zitten te luistervinken - valse lappenpop - mijn ongeremde monoloog - tijdsdiscriminatie - onvermijdelijke tranenvloed - tot een normaal mens te boetseren - mijn dappere morele kruistocht - verboden tijdzones - als dit mazzel is leid ik aan cognitieve dysmorfie - mezelf in een ongevoelige trance te sussen Dit zijn een paar van haar gebruikele schrijfwijzes.. Ik vind ze uniek en het delen waard.. Heerlijk om zo'n boek te lezen. Daarom deze tip van flip voor degene die van lezen houden en van literaire thrillers.. Een abosulte aanrader!  Nou ga ik snel weer verder genieten van nog meer heerlijke schrijfwijzes en het spannende verhaal.. Sophie Hannah heeft nog veel boeken geschreven, dit is mijn eerste van haar, maar er gaan er zeker nog meer volgen.. Fijne Zondag..

#Studio
23Apr2017
Ik ga mijn allereerste nummer opnemen in de studio
Maria(M)

Ik heb wat leuks te vertellen!  Sinds een jaar durf ik steeds meer te zingen en dat ook te delen met de buitenwereld.. Zingen is mijn hobby en passie.. Ik vind het erg leuk om covers te zingen. Vorig jaar heb ik voor het eerst een nummer gezongen, opgenomen en gedeeld op Facebook.  Van vrienden en familie kreeg ik zoveeeeel leuke reacties! Ze zeiden dat ik talent heb, dat ik me op moest geven voor Idols of The Voice.. Nou is Idols en The Voice helemaal niks voor mij. Om zo in de belangstelling te staan vind ik wel heeel wat. Zeker omdat ik nog maar net mijn zangkunsten durfde te delen met de mensen om mij heen.. Het was wel heeel leuk om zoveel leuke reacties te krijgen.. Het was echt heel spannend om mijn zingen voor het eerst met iemand te delen.. Maar.. Nu komt het leuke! Vorige week heb ik het nummer Onderweg van Abel gezongen en opgenomen.. Ook daar kreeg ik weer veeele leuke reacties op.. Ook van iemand die toevallig in de muziek werkt.. Hij heeft mij benaderd en gevraagd of ik een eigen nummer op wil nemen? Hoe cool is dat!  We zijn aan de praat geraakt en ik heb op verzoek van hem een gedicht van mij, over vriendschap opgestuurd zodat hij die kon bewerken en daar een nummer van kon maken.. En ik moet zeggen dat heeft hij heeel leuk gedaan! De titel van het nummer is * draai je niet weg * geworden.. Ik zing vaak in onze moedertaal, dat vind ik het leukst en gaat me ook het makkelijkst af.. Dus ook mijn eigen nummer gaat in het Nederlands worden.. Hij heeft mij de tekst en de beat gestuurd met de vraag of ik deze week lekker wou gaan oefenen.. Leuk!! En spannend ook! Voor het eerst, alles is nieuw.. Maar wel een super leuk avontuur! En weet je wat helemaal leuk is, ik heb hem hier via Yoors ontmoet!  Zo zie je maar hoe wegen kunnen lopen.. Van Yoorsmaatjes naar Facebookmaatjes en volgende week samen in de studio!  Aanstaande Dinsdag gaat het echt beginnen en ga ik naar Zeeland om mijn nummer op te nemen! Ik heb er echt heeeel veel zin in, al vind ik het reuZzZze spannend.. Ik krijg 50 cdtjes om uit te wisselen aan vrienden en familie.. Super leuk! En wat er verder van gaat komen dat is allemaal nog 1 grote verrassing.. Wat ik hier ook mee wil zeggen is.. Blijf dromen.. Geloof ik wonderen als je dromen hebt.. Dromen die uitkomen kunnen zo uit de lucht komen vallen, zoals bij mij.. Niet verwacht, maar toch gekomen.. Fijne ZennDag.. Dit is te leuk, het delen waard..  😆

16Apr2017
Ik zit met een dilemma, wat moet ik doen?
Maria(M)

Ik zit met iets in mijn maag. Ik zal het even uitleggen.. De afgelopen 2 jaar tot aan afgelopen December heb ik een relatie gehad met iemand. Een relatie waarin ik voor het eerst iemand zo intens lief heb gehad.. De manier hoe wij onze liefde uiten en de manier wij elkaar lief hadden dat heb ik nog nooit meegemaakt.  Maar omdat ik hem zo intens lief had, was ik door mijn eerdere ervaringen toch bang om hem te verliezen. Te verliezen aan iemand.  Hij was een paar jaar jonger als mij en had een stuk minder levenservaring. Dat maakte dat ik soms bang was voor onze toekomst.  Dat hij toch op een dag geen vrouw meer wou met 2 kinderen, of dat hij toch zou vallen voor een andere vrouw. Hij moest het nog meemaken om samen te wonen. En zo had ik al meer ervaring in relaties en dat soort dingen al meegemaakt.  Ik weet wat een relatie inhoud, hij niet. Dat maakte dat de realiteit ervoor zorgde dat ik hem soms van mij af duwde.. Maar hij bleef het proberen, hij wou niet stoppen en vechten voor mij en onze relatie.. Om eerlijk te zijn heb ik door hem weg te duwen hem soms pijn gedaan. Ik besef me dit nu allemaal achteraf heel goed.. Tot aan December hebben wij dus een lange afstandsrelatie gehad van aan en uit.. Op het laatst veranderde onze relatie in steeds meer ruzies..  Maar voor die tijd, de momenten dat we samen waren, waren zo intens liefdevol en lief.. We konden elkaar uren en dagen liefkozen..  We waren zo gek op elkaar en dat uitte zich in een heleboel dingen.. Elke dag honderden lieve appjes, we waren betrokken en deelden alles samen.. We misten elkaar als we niet bij elkaar waren.. Als we samen waren hadden we hele romantische liefde.. We bedreven de liefde onder de sterren op een berg. Op een uitkijktoren..  Dat zijn 1 van de mooie herinneringen die nog zo vers in mijn geheugen zitten.. Net als alle andere herinneringen.. Ze blijven maar door mijn hoofd spoken.. Hoe lief hij was, hoe hij mij uren knuffelde, mijn haren kriebelde.. We konden uren praten en lachen en chillen samen.. Het was zo'n lieve jongen, maar in communicatie en omgang wel nog een echt jongen soms. Hij begreep dingen hoe ik ze voelde en zag soms niet. We waren ook wel anders, hij serieus en ik de altijd maar lachebek..  We liepen soms tegen dingen aan, uiteindelijk zorgde dat ervoor dat ik hem in December blokkeerde en tot de van vandaag ook niet meer heb gesproken.. Ik kon er toen niet meer tegen.. Maar nu 4 maanden verder mis ik hem nog steeds.. Ik denk elke dag aan hem, heb een paar weken geleden een gedicht geschreven over hem en mijn liefdesverdriet. Gisteren heb ik een nummer gezongen en opgenomen over mijn gevoel dat ik hem mis.. Ik twijfel om hem te deblokeren. Mijn gedicht te sturen en het liedje. Om hem te laten weten dat ik hem mis. En dat ik spijt heb. Hij hield zoveel van mij dat ik vind dat hij dit moet weten.. Dat hij me wel zoveel waard was, al twijfelde hij daar soms aan, omdat ik hem uit angst weleens van me af duwde..  Ik weet niet wat hij denkt. Ik weet niet of hij me mist. Of dat hij misschien al een ander heeft. Aan de ene kant wil ik zijn leven ook niet overhoop halen door een berichtje te sturen. Maar blokkeren en nooit meer wat van je laten horen, dat is toch veel erger.  Ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Soms vraag ik me af of het niet beter is het zo te laten en te wachten tot het gemis en verdriet bij mij slijt. Te wachten tot er ooit weer een andere man komt. Tot nu toe heb ik nog geen man gehad, omdat ik dit niet kan tegenover hem. Dit heb ik nog nooit zo gevoeld en ervaren. Nog nooit heb ik zolang verdriet gehad om een man. Ik voel sowieso niet snel verdriet. Maar om hem wel. Hij heeft een indruk met zijn liefde bij mij achter gelaten die ik maar niet kan vergeten.. Ik schrijf dit omdat ik het even van me af wil schrijven. En benieuwd ben naar hoe jullie hier over denken. Misschien kan het me ook helpen om wel of niet die keuze te maken.. Al komt de keuze uit jezelf dat weet ik. Maar soms is het fijn om de mening van iemand anders te horen. Dat geeft je soms ook inzichten.. Aan mijn vrienden kan ik het niet vragen. Want hun hebben een oordeel vanuit de dingen die ze hebben meekregen in onze relatie.. Ik kan onze relatie en alles wat erin voor kwam natuurlijk niet helemaal beschrijven.  Het is wel fijn om even van mij af te schrijven. Ik kan er met niemand echt over praten op 1 vriendin na. Maar zij staat zo anders in het leven dat mij dat ook niet echt steunt. Liefde.. Het doet soms maar rare dingen met een mens..  Maar hoe mooi kan liefde wel niet zijn..  Fijne pasen.. 

#Stalking
13Apr2017
Stalking
Maria(M)

Stalking.. Tegenwoordig zie je er programma's over op televisie. Maar ik heb het 10 jaar geleden zelf meegemaakt.  10 jaar geleden maakte ik de keuze om bij mijn ex weg te gaan met de kinderen. Een keuze die ik na heel lang nadenken en twijfelen toch gemaakt heb.  Maar wat er toen zou gebeuren had ik me nooit kunnen voorstellen.. Mijn ex kon niet accepteren dat ik met de kinderen bij hem weg ben gegaan en veranderde in een psychopaat.  Het stalken was begonnen. Zo belde hij mij elke dag, geen 1 of 2 keer. Maar soms had ik wel 20 tot 30 gemiste oproepen. Over de smjes nog niet eens te spreken. Daar ontving ik er op een dag ook wel een stuk of 30 van.  Om gek van te worden. Ik had de zorg voor de kinderen en werkte toen in de horeca fulltime. Maar het stalken ging van kwaad tot erger. Eerst viel hij alleen mij lastig met van alles en nog wat, maar later ook de mensen om mij heen. Zo heeft hij mijn ouders bedreigd en probeerde mijn beste vriendin in die tijd kapot te maken. Door informatie over haar op te zoeken en haar lastig te vallen op haar werk.  Ook mij begon hij lastig te vallen op het werk. Hij belde naar mijn werk. Of stond er zomaar ineens voor mijn neus. Gelukkig wisten de mensen er ook van waar ik werkte dus werd hij gevraagd weg te gaan.  Alle mensen om mij heen maakte bewust mee hoe hij mij aan het stalken was. Zo stond hij weleens ùren voor mijn huis, zittend in de auto. Eng is dat hoor!  Hij heeft me weleens uit een rijdende auto getrokken omdat ik niet met hem wou praten, toen hij door had dat ik een nieuw vriendje had is hij weleens bij die nieuwe vriend zomaar zijn huis binnen geklommen. ( met de vraag waar is Mariam?? Gelukkig was ik al weg )  Maar te zot voor woorden allemaal. Hij reed weleens achter me aan als ik naar mijn werk ging. Hij was overal en nergens. Ik werd er echt bang van. Je kijkt altijd achter je schouder. Voelt je nergens meer veilig en op je gemak.  Op een gegeven moment heb ik contact opgenomen met de politie. Ik kon er niet meer tegen. Maar de politie vertelde mij dat stalking een heel moeilijk iets is in Nederland.  Ik moest gegevens verzamelen, 3 maanden lang van ALLES wat hij deed, elk smsje die hij stuurde of elke keer als hij belde. Zelf mocht ik ABSOLUUT NERGENS op reageren. Als slachtoffer mag je nergens op reageren, anders zien ze het als dat je toch contact onderhoud met je stalker. Niet zomaar een stalker, maar de vader van je kinderen hoe bizar is dat.  Maar zie je het voor je? Alles bijhouden. Elke dag? De hele dag? 30 keer bellen, tig smsjes. Daar heb je een hele dagtaak aan..  En zo heb ik dit alles bij elkaar 3 kwart jaar volgehouden. Op een gegeven moment ging hij zelfs zo ver, dat hij dreigde om de kinderen te ontvoeren. Op een avond kwam hij ze niet de afgesproken tijd brengen. En wat was ik bang!  Ik belde de politie maar ze zeiden mij dat ze er niks aan konden doen omdat wij de omgangsregeling onder elkaar hadden geregeld en niet hadden vast gelegd via een advocaat. ( dit was een hele goeie les voor mij )  Als je uit elkaar gaat, regel de omgangsregeling met een advocaat. Anders heb je geen poot om op te staan. En heeft de vader alle rechten om zijn kinderen bij hem te houden.  Toen hij s'avonds toch de kinderen heeft gebracht was ik ZO opgelucht. Maar hij had mij zo bang gemaakt, dat ik de volgende dag ben gevlucht met de kinderen naar een vriendin in Almere.  Om daar de omgangsregeling te regelen via advocaten in alle rust. Maar aangezien hij mij elke dag stalkte op mijn werk en thuis om te kijken waar ik was en wat ik deed had hij snel in de gaten dat ik weg was.  Op advies van de advocaat heb ik mijn ex laten weten, dat ik veilig ergens zat met de kinderen om eerst de omgangsregeling vast te leggen. Dit om te voorkomen dat hij een keer echt misschien de kinderen zou ontvoeren. Ik was er zo bang voor na zijn dreigementen. Maar mijn ex was slim. Via via had hij iemand ingehuurd die kon achterhalen waar ik mijn mail vandaan had gestuurd. En zo stond hij ineens een paar dagen later in 1 keer in Almere op de stoep!  We schrokken ons kapot!! Hoe wist hij dat wij hier zaten!? ( dat hoorde ik dus tijden later, in mediation gesprekken hoe dus ) De vrouw waarbij ik verbleef belde meteen de politie toen hij daar stond! Want zij wist ook hoe gek hij kon zijn.  De politie kwam en adviseerde mij om met de kinderen te vluchten naar een BLIJF VAN MIJN LIJF HUIS. Omdat ik daar veiliger was en daar dan alles kon regelen. De volgende dag ben ik dan ook onder politie begeleiding daar heen vertrokken.  Toen ik in de opvang zat had ik eindelijk rust. Daar zit je dan in de middle of nowwhere. Met je kinderen, gevlucht voor de vader van je kinderen.  Ik heb alles op moeten geven door hem. Een heel nieuw leven moeten opbouwen. Dat was niet makkelijk. Ik was nog erg jong. Maar heb er wel onzettend veel van geleerd.  In de opvang is met advocaten geregeld, via de rechter, dat hij wel omgang zou krijgen met de kinderen. Eerst onder toezicht en na een lange tijd weer bouwen naar een normale omgangsregeling.  Ik werd toen ook gebeld door de politie. Want ik had voordat ik vertrok, 3 maanden lang alle informatie verzameld van het stalken en samen met getuigen aangifte gedaan. Maar de politie was op de hoogte van de uitspraak van de rechter ( hoe weet ik nog steeds niet? ) en vroeg mij omdat we nu met een schone lei zouden beginnen met mediation of ik de aangifte wou laten vallen, intrekken? Ik was stomverbaasd! Waarom? Iemand die zoiets strafbaars heeft gedaan, moet toch gestraft worden? De politie zei me wel dat mijn ex niet meer bij mij in de buurt mocht komen, alleen voor de kinderen. Hij mocht me ook niet meer bellen. Anders zou hij daarvoor straf krijgen. Dat klonk opzich wel fijn.  Na er een paar nachten over nagedacht te hebben, heb ik toch besloten om de aangifte te laten vallen. Dit omdat hij toch de vader is van mijn kinderen. Hij heeft geluk gehad, ik weet niet wat een straf ze daarvoor krijgen, maar dat ik de aangifte heb laten vallen, heb ik nooit dankbaarheid voor gehad.  Eind goed al goed. Hij liet me met rust, ik heb een nieuw leven opgebouwd in de nieuwe woonplaats waar ik terecht kwam in de opvang. En woon hier nu inmiddels al 9 jaar met veel plezier.  Zonder dat ik achterom hoef te kijken, lekker veilig. Ze zeggen weleens kom weer in je oude woonplaats wonen, bij je familie. Maar dat durf ik niet meer. Ik ben veel te bang dat hij dan wel weer langs komt rijden of iets.  Inmiddels zijn we jaren verder en heb ik het hem allang kunnen vergeven. We hebben er nooit meer over gepraat en zwijgen het dood. Maar wat was hij toen eng en gek.  Zo zie je maar waar mensen toe in staat zijn soms. Daardoor ben ik wel voorzichtiger geworden met mensen toelaten. ( vooral mannen dus )  Inmiddels zijn we nu vrienden en heeft hij een nieuwe vrouw. Ik heb het hem vergeven, maar vergeten zal ik het nooit. Het is bizar dat de slachtoffer moet vluchten voor de dader. Ik heb een heel nieuw leven moeten opbouwen. Hij niet.  En het lastig stalking in Nederland. 3 maanden lang alles moeten verzamelen. Ik hoop dat ik met deze blog iemand iets heb kunnen leren.  Mocht je ooit in zo'n situatie terecht komen ( wat ik natuurlijk niet hoop ) dan weet je een beetje wat je kunt en moet doen.  Het is fijn om dit verhaal te delen..

#blogs
11Apr2017
Extra aandacht voor blogs
Maria(M)

Goedemorgen! Ik wil in deze blog wat aandacht besteden aan een paar blogs van mij. Soms vind ik het zonde dat sommige blogs niet de aandacht krijgen die ze verdienen. Het is mij persoonlijk niet te doen om mijn Yoors punten zo hoog mogelijk te krijgen.  Maar je blogt wel met de intentie om mensen te bereiken en te inspireren met een blog. En nou merk ik dat sommige blogs een beetje aan de aandacht zijn ontsnapt. Soms vraag ik me ook af of mijn manier van bloggen wel aanslaat en goed is? Daarom zijn tips en feedback altijd welkom. Gisteren heb ik een blog geschreven over mijn werk in de ouderenzorg. En wat je daarin soms allemaal tegenkomt. Ik zelf vind dit een mooie blog. En breng deze daarom nog even onder de aandacht voor de mensen die het gemist hebben: https://yoo.rs/mariam/blog/bijzonder-hoor-de-ouderenzorg-1491834741.html?Ysid=39700 Ook maak ik soms een overzicht van het actuele nieuws. Dit wil ik regelmatig gaan doen. Maar ik merk dat ook deze niet zoveel aandacht heeft gekregen. Daarom hier nog een keer het actuele nieuws van gisteren: https://yoo.rs/mariam/blog/actuele-nieuws-3-1491810880.html?Ysid=39700 Ik heb vorige week een leuk weetje over ALLES IS 4 geschreven. Als je nieuwschierig bent kijk maar even: https://yoo.rs/mariam/blog/hoe-kan-dat-alles-is-4-1491662928.html?Ysid=39700 Mijn ex en ik, de vader van mijn kinderen zijn een heel mooi voorbeeld voor hoe je als gescheiden ouders als vrienden met elkaar om kunt gaan en hoe fijn dit ook is voor de kinderen. Ook hier heb ik een hele positieve blog over geschreven. Hiermee hoop ik mensen te inspireren: https://yoo.rs/mariam/blog/een-blog-over-op-hle-goeie-voet-zijn-met-je-ex-de-vader-van-de-kinderen-een-positief-voorbeeld-van-hoe-het-ook-kan-1490428587.html?Ysid=39700 Dit zijn de blogs die ik nog graag even in de aandacht wil zetten. Ik hoef niet zoals HENKJAN 866616 Yoorspunten te hebben voor mijn blogs. https://yoo.rs/useroverview/1/Henkjan%20de%20Krijger ( ik heb er zelf nog maar 9359 hahaa ) maar het is wel leuk als je ziet dat je blogs bekeken en gewaardeerd worden. Daar doe je het tenslotte voor toch? Dat je ziet dat mensen je blogs kijken, dat mensen reageren en dat je dus weet dat je mensen geraakthebt en dat je mensen hebt kunnen inspireren. Veel plezier met het lezen van mijn blogs. En nogmaals tips en feedback over wat ik eventueel kan verbeteren is altijd welkom. Ik wens iedereen een hele fijne Dinsdag! Lieve groet, Mariam

MEER