Wendy

Lid sinds: 02-07-2015

#social media scamming
05Jan2018
Scamming op social media
Wendy

Na een lange tijd geen blogs meer geschreven te hebben, heb ik besloten om toch maar weer in de pen te klimmen. De afgelopen tijd heb ik me namelijk begeven in de wereld van social media, en dan in het bijzonder die van Instagram. In de paar maanden dat ik actief bezig ben met het plaatsen van bewerkte selfies en koddige foto’s van mijn huisdieren ben ik namelijk al aardig wat vreemde en minder goedwillende personen tegengekomen.   Openbaar profiel Uiteraard had ik al het één en ander gehoord over de ongewone, of zelfs onbehoorlijke, gedragingen van sommige gebruikers van social media, maar desondanks heb ik besloten om mijn profiel op Instagram openbaar te houden. Ik wilde zelf wel eens zien wat er voor rare snuiters zouden reageren op de plaatjes die ik online zet. Al snel nadat ik me officieel een Instagrammer mocht noemen, had ik dan ook een aantal volgers waarvan ik de oprechtheid en goede bedoelingen sterk in twijfel trok.   Privéberichten Als Instagrammer kun je ervoor kiezen om privéberichten te ontvangen van andere gebruikers van dit platform. Binnen een paar uur na mijn vuurdoop op Instagram kwam er dan ook al een privébericht binnen van een meneer die beweerde een Generaal in het leger van de Verenigde Staten te zijn. Hij maakte me volop complimenten over mijn schattige uiterlijk en toonde buitengewoon veel interesse in mijn persoontje. Ik besloot om niet te scheutig te zijn met de informatie die ik hem verstrekte, maar vertelde hem bijvoorbeeld wel dat ik gelukkig getrouwd ben en een gezin heb. Mijn burgerlijke staat leek voor hem echter geen enkel beletsel te zijn om op een flirterige manier met me verder te chatten.   Aangezien ik niet helemaal op mijn achterhoofd gevallen ben, besloot ik eens te gaan googlen op de persoon die mijn chatpartner beweerde te zijn. De zoekresultaten toonden direct aan dat ik niet werkelijk met een hooggeplaatste Amerikaanse militair te maken had, maar met iemand die zijn naam (op een uiterst klungelige manier) misbruikte. Er waren immers alleen maar wat foto’s van internet geplukt waarbij een verhaal verzonnen was. Zo genoot de echte generaal bijvoorbeeld al enige tijd van zijn welverdiende pensioen, terwijl mij tijdens het chatten op de mouw werd gespeld dat er nog een missie vervuld werd in een land in het Midden Oosten.   Spelletje meespelen Mijn eerste fake contact was dus een feit, maar toch besloot ik om het spelletje nog even mee te spelen. In overleg met mijn partner besloot ik zelfs in te gaan op de avances die er in mijn richting werden gemaakt. Vanaf dat moment verschenen de meest wilde toekomstplannen op mijn beeldscherm: meneer wilde bijvoorbeeld na deze missie naar me toe komen om samen een gelukkig leven op te bouwen. Het zou me aan niets ontbreken en ik zou een leven kunnen gaan leiden waar een koningin alleen maar van zou kunnen dromen zo werd me voorgespiegeld. Om er echter voor te zorgen dat er geen gevoelige informatie onderschept zou kunnen worden, werd me gevraagd om de chatsessies verder te zetten via Hangouts. Al vrij snel daarna kwam er het bericht dat er een aanzienlijk geldsom naar mij toegestuurd zou worden (om er zeker van te zijn dat de veiligheidsdiensten in het land van de militaire missie deze niet in handen zou kunnen krijgen).   Uiteraard zou ik dat geld niet zomaar toegezonden krijgen. Er zou namelijk eerst contact gelegd moeten worden met een vertrouwenspersoon van de zogenaamde generaal die zijn zaken behartigde. Aan deze persoon zou ik dan allerlei persoonlijke gegevens moeten verstrekken en zelfs enkele honderden dollars moeten betalen om er zeker van te zijn dat een koerier zijn belangrijke taak kon gaan uitvoeren. In plaats van dit te doen ben ik echter weer aan het googlen geslagen en wat bleek? De vertrouwenspersoon was een bekende scammer uit Nigeria.   Vreemd accent Echt verbaasd was ik niet over deze informatie want tijdens een gesprek op Hangouts dat ik eerder had met deze zelfbenoemde generaal was me namelijk al opgevallen dat zijn Engels erg slecht was en dat hij bovendien met een zwaar West-Afrikaans accent sprak (jammer voor deze man dat mijn ex uit die contreien afkomstig is en ik de tongval maar al te goed ken). Toen ik meneer met zijn accent confronteerde viel er in eerste instantie een stilte, maar volgde er al snel het excuus dat hij erg lang in dit deel van de wereld gelegerd was geweest waardoor zijn uitspraak was veranderd.   Verschillende scamtechnieken In de paar maanden dat ik actief ben op Instagram heb ik al aardig wat scammers voorbij zien komen. Elk van hen met een eigen (vaak te mooi om waar te zijn) verhaal. Zo zijn er dus niet alleen scammers actief die zich voordoen als militairen in dienst van the US army, maar ook personen die beweren een sjeik of een prins te zijn die op zoek is naar fondsen voor een liefdadigheidsinstelling waar zij zich hard voor maken. Weer anderen doen zich voor als een zakenman, ondernemer of werknemer op een afgelegen booreiland die, na je volledig ingepalmd te hebben, om financiële hulp vragen. Het geld zou nodig zijn om in hun levensonderhoud te kunnen voorzien, een ziek kind te kunnen laten behandelen in het thuisland of zelf een arts te kunnen bezoeken.   Allemaal beloven ze je het geld dat je hen uitgeleend terug te betalen en doen daarnaast vaak nog een heleboel andere fantastische beloftes. Natuurlijk zijn ze nooit echt van plan om dit te doen en ben je niet de enige vrouw van hun dromen (als je niet oppast ben je wel een vrouw die hun eigen dromen voor een deel waar gaat maken). Het enige waar deze scammers naar op zoek zijn, zijn goedgelovige en kwetsbare vrouwen die hun hebberigheid kunnen bevredigen.   Een aantal andere overeenkomsten die me al snel opviel bij deze scammers is hun band met de Western Union Bank en het feit dat ze ouder zijn van één of meerdere jonge kinderen (waar doorgaans de zorg voor is toevertrouwd aan een vreselijke ex, een nanny of een internaat). De betalingen waar zij om vragen dienen in het gros van de gevallen verricht te worden bij deze bank (en natuurlijk willen ze daar een fotootje als bewijs van ontvangen), maar zal nooit direct op naam zijn van de persoon met wie je denkt te maken te hebben.   Trap er niet in Ik hoor je nu al denken: hier trapt toch niemand in, maar helaas is niets minder waar. Nog altijd trappen er vrouwen (maar ook mannen) in de meestal gewiekst opgezette vallen van scammers. Een niet alleen op Instagram, maar eigenlijk op allerlei social media platformen kun je deze personen tegenkomen. Ze zullen proberen je vertrouwen (en soms zelfs je hart) proberen te winnen of op je gemoed proberen in te spelen alleen maar om geld bij je los te peuteren. Trap hier echter niet in! Hoe mooi of zielig hun verhaal ook is, geef nooit geld aan iemand die je alleen maar via social media kent. Er worden je weliswaar gouden bergen beloofd, maar uiteindelijk ben jij degene die met een hoop ellende achterblijft.

05Apr2016
Britten kopen Nepalese kindslaafjes voor 6.500 euro
Wendy

Als moeder van drie kinderen was is geschokt toen ik een artikel las over het bestaan van kindslaafjes in de westerse wereld. Ik vraag me af wat iemand bezield om een weerloos kind, dat vaak toch al diep in de ellende zit, op die manier te behandelen. De Britse tabloid The Sun heeft door middel van ondercover onderzoek aan weten te tonen dat kinderen die de aardbeving in Nepal hebben overleefd, door Britse gezinnen gekocht worden om als slaafjes te werk te worden gesteld. De Britse regering heeft dan ook met afschuw gereageerd en toegezegd dat de zaak wordt uitgezocht. De kinderen, die toch al erg kwetsbaar zijn, worden dus niet door de Britten in huis genomen uit menslievendheid, maar dienen vanaf hun aankomst als slaafje in de huishouding te functioneren. Sommige van deze jongens en meisjes zouden echter nog geen tien jaar oud zijn. (Foto: @AP)Undercover Een journalist die werkt voor The Sun is erin geslaagd om undercover met een 'slavenhandelaar' in contact te komen. Makkhan Singh, zoals deze handelaar wordt genoemd zegt hem een Nepalees kind mee naar Engeland te nemen. Ze zijn immers goed in het uitvoeren van huishoudelijke taken en kunnen bovendien zeer goed koken. Verder kreeg de journalist de garantie dat de autoriteiten hem niet lastig zouden vallen en dat alleen tot in de puntjes geregeld zou worden. Op het moment dat de journalist af wilde dingen op de prijs van het kind, deze bedroeg 6.500 euro, vertelde de handelaar hem dat er nog minimaal 20 wachtten op een slaafje en dat de meeste deals binnen 10 minuten af werden gerond. Na het sluiten van een overeenkomst en het betalen van het gevraagde bedrag is het kind je eigendom. Het kan dan met je mee naar huis omdat ook het papierwerk in orden zal worden gemaakt voor de kopers. (Foto: @ Reuters)Indiase kinderhandelaren Een groot aantal bendes uit de Indiase provincie Punjab zijn actief met deze slavenhandel. In het bijzonder kinderen die na de aardbevingen, samen met hun arme ouders, als vluchteling naar India zijn gekomen, zijn enorm kwetsbaar. De Britse minister van Binnenlandse Zaken Theresa May veroordeelt de kinderhandel en noemt dit "een werkelijk weerzinwekkend misdrijf". De nationale politie dient de zaak bovendien verder te onderzoeken. De minister wil bovendien dat The Sun de resultaten van haar onderzoek deelt met de politie zodat de juiste procedures in gang gezet kunnen worden om deze misdaden te stoppen en de daders, die profiteren van dit kinderleed, aan te kunnen pakken.Bron: HLN

02Apr2016
Illegale handel in oudheden
Wendy

Het belangrijkste probleem met de illegale handel in oudheden is, en dat klinkt vast erg afgezaagd, dat deze niet legaal is. Het begin en het einde van deze vorm van handel is weliswaar bekend, maar de periode er tussenin is doorgaans niet bekend. Aan het begin staan immers de archeologische sites die zijn leeggeroofd en ook de schade, die is aangericht is in musea (de afgelopen tijd in landen als Egypte, Irak, Libië en Syrië, zijn eveneens duidelijk. Verder is het einde bekend: op het ogenblik dat de illegaal opgegraven objecten op de markt terechtkomen. Tussen roof en verkoopVeel minder bekend is de periode tussen het roven en de verkoop van de oudheden. Dit betekent overigens niet dat de tussenhandel helemaal niet zichtbaar is want iedereen kan deze waarnemen op diverse verkoopwebsites. Daar worden regelmatig oudheden aangeboden of vragen gesteld over objecten die toevallig ergens zijn gevonden. Voor de Arabische Lente werden vooral objecten uit Turkije en Iran te koop aangeboden, daarna waren dit voornamelijk voorwerpen uit Egypte. Maar ook keerde Turkije later terug met oudheden waarvan deskundigen vermoeden dat deze afkomstig zijn Syrië of Irak. Ook de politie ziet geregeld glimpen dan deze tussenhandel, maar feitelijk is niemand echt op de hoogte van wat er tussen de plunderingen en de verkopen gebeurt. Veel objecten gaan verlorenZeker is dat voor ieder object dat een gewetenloze verzamelaar koopt op de illegale markt zullen er tien verloren gaan in het traject tussen de plunderingen en de verkoop. Dat is overigens niet echt vreemd omdat het roven van deze objecten niet op klaarlichte dag gebeurt en de rovers snel te werk dienen te gaan. Als gevolg zullen er dingen blijven liggen en zal er een haastig en slechts georganiseerd transport plaatsvinden naar een opslagplaats. Pas daar zal gekeken worden wat de buit is. De objecten die al te erg zijn beschadigd, worden daar al direct weggegooid. Hoe de voorwerpen vervolgens bij de handelaren terechtkomen en wat zij ermee doen, is niet erg goed bekend, maar het maken van veel illusies is echter niet aan de orde. Bij elke arrestatie van een handelaar door de politie blijken de objecten verstopt te zijn op plaatsen zonder de nodigde klimaattechniek, zoals die in musea wel aanwezig is. Zo zijn onder andere de fragmenten van het Judas-evangelie meer beschadigd in de koelkast waar deze enige tijd in hebben gelegen dan in de zeventien of achttien eeuwen die hieraan vooraf zijn gegaan. Bij iedere stap gaan dus objecten en de broodnodige informatie verloren: bij de opgravingen, bij het vervoer, in de opslagruimte, onderweg naar de kunsthandelaar, en waarschijnlijk eveneens op het moment dat de politie de criminelen te dicht op de hielen zit en het voor hen meer nut lijkt te hebben om de oudheden te vernietigen. Deze zullen anders alleen maar als bewijsmateriaal tegen hen kunnen dienen. De tien oudheden die verloren gaan, zijn echter een schatting. Dit kunnen er even goed twee of twintig zijn voor ieder illegaal verkocht object. Er is echter ook een schade die niet in cijfers uitgedrukt kan worden die aan is gericht doordat de objecten aan zijn getroffen buiten hun context. Er dient dan zelfs een onderscheidt te worden gemaakt tussen objecten die makkelijk te vervoeren zijn en voorwerpen die eerder schade oplopen tijdens het transport. Maar ook tussen de eenvoudig te verhandelen objecten en de voorwerpen die wat lastiger van eigenaar kunnen wisselen. Bij zilveren en gouden voorwerpen zal dan ook vaak minder verloren gaan tussen de plundering en de verkoop dan bij aardewerk het geval zal zijn.Er zijn inmiddels aanwijzingen dat de schade die op dit moment in het Midden-Oosten toe wordt gebracht aan het bodemarchief, veel hoger is dan de waarde van wat uiteindelijk op de markt terechtkomt. Deskundigen schatten deze schade zelfs in miljarden euro’s, het aanbod is relatief klein, waardoor er veel geld voor betaald zal worden, maar de schade tevens enorm zal blijven. Voor ieder antiek voorwerp dat wordt verhandeld, komen er een bepaald deel dus niet op de markt. Vraag en aanbodOm die reden is het niet verstandig om geen oudheden op de zwarte markt te kopen. De vraag zal het aanbod namelijk stimuleren. Wanneer er immers een bepaald aantal objecten per jaar worden gekocht, zullen plunderaars weer aan het werk gaan om een gelijk aantal voorwerpen opnieuw te kunnen leveren. Bij deze plunderingen zal dan eveneens een bepaald aantal voorwerpen verloren gaan. Als koper van deze objecten ben je dus ook niet alleen een heler maar eveneens schuldig aan vandalisme van archeologische sites. Het is om die reden dan ook onbegrijpelijk dat bepaalde geleerden de aankopen van illegale oudheden goedpraten met het argument dat er op deze manier weer waardevolle informatie gered is. Gelukkig zijn er steeds meer reisleiders in het Midden-Oosten die toeristen uitleggen waarom het kopen van illegale oudheden domweg niet in orde is. Illegaal is immers illegaal, ook voor oudheidkundige objecten.

02Apr2016
Doofblind staat niet gelijk aan zwakzinnig
Wendy

Ten onrechte werden, en worden soms nog steeds, mensen die doofblind zijn als zwakzinnig gezien. Doordat ze goede begeleiding mislopen ondervinden ze ernstige problemen in hun ontwikkelingen.De meeste mensen die doofblind zijn, zijn niet zowel helemaal doof als helemaal blind, maar hebben nog een bepaald restgehoor en/of restzicht. Doofblinden zullen in principe dan ook met dezelfde beperkingen te maken krijgen als iemand die alleen doof of alleen blind is, maar als gevolg van de dubbele handicap zullen de beperkingen groter en dus eveneens lastiger op te lossen zijn.Instellingen waarin ernstig verstandelijk gehandicapten verblijven verzorgen voor ongeveer twintig procent mensen die doofblind zijn maar waarvan dit niet bekend is. Dit ontdekte Marleen Janssen van de Rijksuniversiteit Groningen samen met haar collega’s. Marleen Janssen is de eerste hoogleraar doofblindheid ter wereld. In de gevallen dat het niet bekend is dat een persoon doofblind is kan meestal niet duidelijk worden vastgesteld of de taal en communicatie gestoord is door het doofblind zijn of dat iemand mentaal echt niet tot meer in staat is. In Nederland wordt het aantal mensen die doofblind zijn geschat op 35.000 maar mogelijk zijn het meer. Om bij iemand vast te stellen of hij/zij doofblind is is een lastig en vooral langdurig proces. Zelfs de ouders van een doofblind kind zien het niet altijd doordat het kind er vaak behoorlijk gehandicapt uitziet. Voor doofblinde mensen is het van groot belang dat ze goed leren communiceren en zo de wereld om hen heen leren begrijpen. Zo kunnen ze zichzelf bovendien ook verder ontwikkelen. Communicatie met doofblinden gebeurt in veel gevallen door middel van vier-handen-gebarentaal waarbij voelbare gebaren worden doorgegeven. Het is een tijdrovend proces om kinderen met aangeboren doofblindheid deze gebarentaal aan te leren. Wanneer doofblinde kinderen goede begeleiding missen lopen ze een groot risico dat ze emotionele en gedragsproblemen gaan ontwikkelen. Het is daarom van enorm belang dat zowel ouders, verzorgers als professionele begeleiders goed leren communiceren met doofblinde mensen.

12Mar2016
‘Are you kitten me?’
Wendy

Er doet zich een zeer opmerkelijk verhaal de ronde dat vertelt over het gebruik van een kat als ‘spionagekit’ in de Koude Oorlog. In het jaar 1961 begint de CIA met het project Operation Acoustic Kitty. Hiermee wil men de Russen afluisteren door middel van katten. De term ‘operatie’ dien je in dit geval dan ook erg letterlijk te nemen. Tijdens urenlange operaties worden de dieren immers verbouwd tot lopende spionagekits. De chirurgen halen tijdens dergelijke ingrepen een gedeelte van de ingewanden weg en maken op die manier ruimte voor batterijen en afluisterapparatuur. De staart van de kat doet dienst als slurf om een antenne in te verstoppen. Na de ingreep werden de katten weer keurig dichtgemaakt.Foto: Acoustic KittyDe proeven van de CIA met Acoustic Kitties gaan echter teleurstellend van start. De dieren blijken onder andere snel honger te krijgen, jagen ze liever op vogels dan op de Russen en zijn hun ingewanden qua gedrag niet te voorspellen. Deze problemen hoopt de CIA echter met intensieve en tijdrovende trainingen en chirurgisch experimenten te tackelen. In het jaar 1967 kunnen agenten van de CIA dan eindelijk met een speciale bus, samen met een Acoustic Kitty, naar Wisconsin Avenue in Washington D.C rijden. Op deze locatie bevindt zich een pand waarin spionnen in dienst van de Sovjet zich bevinden. Op het moment dat de CIA aankomt op de plaats van bestemming zitten twee spionnen in het park op een bankje. Wanneer de geprepareerde kat op hen af wordt gestuurd, is het enige wat de CIA-agenten horen een harde klap die wordt gevolgd door een ijzige radiostilte. De kat is namelijk direct overreden door een taxi. De missie is dus meteen al mislukt en wellicht dat de agenten van de CIA op dat moment wel dachten: ‘Are you kitten me?’. Het afluisterproject van de Amerikanen, dat ondertussen 15 miljoen dollar had gekost, heeft een gigantische kater achtergelaten bij de betrokkenen en werd in 1967 volledig afgeblazen.

12Mar2016
Kattige Churchill
Wendy

Winston Churchill, Britse premier, is een echte dierenvriend en valt herhaaldelijk in katzwijm bij het aanschouwen van dieren. In het bijzonder katten kunnen zijn interesse wegdragen. Zo nu en dan gaat Churchill in het chique Savoy Hotel in Londen eten. In dit hotel staat een houten zwarte kat Caspar op tafel op het moment dat er dertien gasten aanschuiven. In het jaar 1898, vlak voor het tienjarig jubileum van het restaurant, is het immers vreselijk mis gegaan toen de Zuid-Afrikaanse gast Woolf Joel, ondanks dat zijn vrienden hem hadden gewaarschuwd, in het Savoy Hotel met twaalf andere gasten gaat dineren. Twaalf plus één geeft samen immers het ongeluksgetal dertien. Na zijn terugkeer in Johannesburg wordt Joel, zoals zijn vrienden reeds hadden voorspeld, door het noodlot getroffen. Hij wordt door een kogel geraakt en overlijdt. Foto: Sir Winston Churchill (Wikipedia)Vanaf dat ogenblik zal 30 jaar lang een personeelslid van het hotel mee dineren zodra er dertien gasten aanschuiven voor het diner. In de jaren 1920 komt hier echter verandering in en wordt het personeelslid door Caspar de kat vervangen. Telkens als Churchill het Savoy Hotel een bezoek brengt, zal hij Caspar uitnodigen aan zijn tafel. Hierbij maakt het geen verschil met hoeveel gasten hij aanschuift. De namaak kat wordt door Churchill namelijk als een leuke tafelgenoot beschouwd. De band die Churchill heeft met katten is in bepaalde gevallen overigens complex te noemen. Als hij in een kattige bui is, gaat hij eens woedend tegen zijn huiskat tekeer waardoor het dier naar buiten rent en weg blijft. Omdat Churchill het niet ziet zitten dat er dansende muizen op tafel belanden, plaatst hij een bord voor het raam waarop staat: “Cat, come home, all is forgiven!”. In de Tweede Wereldoorlog verkeert Churchill, als hij woonachtig is op 10 Downing Street in Londen, in het gezelschap van de zwarte kat Nelson. Zijn meest favoriete kat is echter Jock. Deze kat heeft hij als huisdier nadat hij gepensioneerd is en op foto’s van de huwelijken van zijn kleinkinderen is dit dier dikwijls op Churchills schoot te vinden. Zelfs als Churchill in 1965 op sterven ligt, zit Jock op de rand van het sterfbed van zijn baasje.

11Mar2016
Katten in de geschiedenis deel 3
Wendy

KatknuppelenIn de Nederlandse Republiek zijn in de zeventiende eeuw huisdieren erg populair: in het bijzonder honden en, in wat geringere mate, ook katten. Een kat als huisdier hebben, is namelijk handig om de populatie van ratten in toom te kunnen houden. Maar het dier is kennelijk ook een leuk attribuut om af en toe frustraties op uit te leven. In die tijd werd op het Nederlandse platteland aan zogenaamd katknuppelen gedaan. Tijdens dit “spel”, dat eveneens in Frankrijk en Engeland werd gespeeld, werden een tweetal palen in de grond gezet. Vervolgens werd er een touw tussen gespannen waaraan een sterke bierton werd opgehangen. In deze bierton wordt een kat gestopt en werd het deksel gesloten. De deelnemers van het katknuppelen dienen dan een nummertje trekken en op een afstand van 20 passen te gaan staan. Om beurten werd vervolgens een knuppel tegen de ton gegooid. Op het ogenblik dat de knuppel raak was gegooid, zal de doodsbange kat tot vermaak van de spelers en de omstanders enorm gaan gillen. Het hoogtepunt van het katknuppelen is bereikt als de ton uit elkaar valt en iedereen gaat kijken of de kat nog leeft. Wellicht dat de nog levende kat als een malle probeert te ontkomen. De winnaar van het katknuppelen is echter altijd degene die de kat de fatale klap weet te geven. Ook een rake worp met een knuppel die de dood van de kat tot gevolg heeft zal een winnaar aanwijzen. De winnaar van het katknuppelen heeft door geld in te leggen in ieder geval geen kat in de zak gekocht.

11Mar2016
Katten in de geschiedenis deel 2
Wendy

In de geschiedenis hebben katten altijd al een bijzondere rol vervuld. Katten kunnen zowel vereerd worden als lijdend voorwerp zijn. Al wordt er van katten gezegd dat deze dieren negen levens hebben, komt helaas niet altijd alles op zijn pootjes terecht.“Cat Holy” tegenover “Cat Holic”In de islam bestaat, evenals bij de Egyptenaren, een enorme achting voor katten. Het respect voor deze dieren is bijvoorbeeld zo groot dat zelfs de deuren van de moskee openstaan voor katten. Vermoed wordt dat deze positieve houding terug te voeren is op het verhaal van Muezza, de kat van Mohammed. Toen eens het signaal voor het gebed (dit wordt door de muezzin, de Islamitische klokkenluider gedaan) klonk, terwijl Muezza sliep op Mohammeds gewaad. Mohammed besluit om een deel van het gewaad af te snijden en op die manier de kat door te laten slapen. Volgens het verhaal maakt kat Muezza voor Mohammed een buiging zodra deze na het gebed terug is gekeerd en aait Mohammed het dier enkele keren over zijn rug. Door dit gebaar is de gelukkige kat, als een soort “Cat Holy”, zeker van een plaats in de hemel. Behalve dit verhaal doen er zich nog een aantal andere verhalen over Muezza de ronde, bijvoorbeeld dat deze kat van tijd tot tijd bij Mohammed op schoot zit op momenten dat deze bezig is met prediken. De Katholieke Kerk ziet, in tegenstelling tot de islam, een kat als een duivelse kompaan van heksen. Evenals de Katharen, in de betekenis van religieuze sekte, worden de dieren in de Middeleeuwen, wanneer de mogelijkheid zich voordoet, over de kling gejaagd. In een heleboel steden in Frankrijk is bijvoorbeeld bekend dat burgerbendes op christelijke feestdagen ware klopjachten organiseerden op zwarte katten. Zodra deze dieren gevangen waren, werden ze op rituele wijze verbrand. Dergelijke massale dierenmoorden, waaraan ook honden, geiten en varkens het slachtoffer van werden, heeft echter dramatische gevolgen. Op het ogenblik dat de Zwarte Dood in de periode van 1348 tot 1350 door Europa waart, is de populatie van katten drastisch teruggelopen. Dit betekent echter ook dat ratten, die door middel van de vlooien die ze bij zich dragen de pest verspreiden, ongehinderd kunnen vermeerderen. Een derde van de bevolking van Europa komt door deze ziekte om.

11Mar2016
Katten in de geschiedenis deel 1
Wendy

In de geschiedenis hebben katten altijd al een speciale rol gespeeld. Zo nu en dan weten deze dieren historische ontwikkelingen te katalyseren (versnellen) of worden bepaalde gebeurtenissen naar hun hand, of beter gezegd poot, gezet. In oorlogstijd zijn katten dikwijls het lijdend voorwerp: niet elke kat heeft namelijk de spreekwoordelijke negen levens zo is gebleken. Andere katten hebben meer geluk en komen aan het einde van het verhaal weer keurig op hun pootjes terecht, bijvoorbeeld als oorlogsheld in dienst van Cambyses II de koning van Perzië of als huisdier van Winston Churchill. Kat in het bakkieVermoedelijk werden katten voor het eerst in het oude Egypte gedomesticeerd. In die tijd werden katten als heilig beschouwd, omdat de dieren oogsten beschermden tegen muizen, ratten en ander ongedierte. Een oude legende verhaalt dat de Perzen slim gebruikmaakten van dit heilige status van de kat in Egypte. Tijdens de Slag om Pelusium in 525 voor Christus zouden de Perzen, aldus het verhaal, katten aan zich vastbinden en lieten ze de dieren in de voorste frontlinies meelopen. Toen de Egyptenaren de Perzische katten zagen, durfden ze niet terug te vechten. Ze waren immers bang om de heilige dieren per ongeluk te doden en zo onheil over zich af te roepen. Door deze houding van de Egyptenaren was het winnen van deze veldslag voor de Perzische koning Cambyses II dan ook ‘kat in het bakkie’.Foto: gemummificeerde kant in het oude Egypte (wikipedia)Kat in het nauwOngeveer vijftienhonderd jaar later zullen katten wederom een beslissende rol spelen tijdens een strijd. In het jaar 1209 is de opmars van Dzjengis Khan door Azië goed gevorderd en staat hij met zijn troepen aan de grens van het huidige China. Het zal dan ook niet lang duren voordat hij het land zal binnenvallen. Aangekomen bij de stad Volohai zou de opmars van het Mongoolse leger echter een aantal weken stagneren. Hoewel zij de stad wisten te belegeren, sneuvelden bij diverse aanvallen talloze soldaten. Pas in de zeventiende eeuw zal dit verhaal echter pas in bronnen opduiken. Vermoed wordt dan ook dat het hier gaat om een legende: Khan gebruikt een slimme list om de ontstane impasse te kunnen doorbreken. Hij doet de belofte aan Volohai deze met rust te laten als de stad hem 10.000 zwaluwen en 1.000 katten zal schenken. De leiders van de stad, aangenaam verrast door dit bijzondere gebaar, geven gehoor aan Khans ongewone verzoek. Op het moment echter dat de katten af zijn geleverd komt de ware bedoeling van de Mongoolse leider naar voren. Khan geeft namelijk zijn troepen de opdracht om lapjes stof aan de kattenstaarten te bevestigen en deze vervolgens in brand te steken. Een kat in het nauw maakt immers rare sprongen: de dieren vluchten dan ook hysterisch richting de stad, om daar in hun vertrouwde omgeving het leven te laten. Als gevolg van deze terugkeer werd Volohai in brand gezet. De soldaten van Khan hoefden dus alleen maar toe te kijken hoe het vuur de stad voor hen veroverde.

10Mar2016
Gezonder dankzij de Neanderthaler
Wendy

Doordat onze verre voorouders seks hadden met Neanderthalers heeft ons afweersysteem een flinke boost gekregen. Dit beweren tenminste Franse en Duitse genetici (van het Institut Pasteur in Frankrijk en Max-Planck uit Duitsland). Zij ontdekken namelijk drie genen in het immuunsysteem van de moderne mens die opvallende gelijkenissen vertoonden met die van Neanderthalers en de zogenaamde Denisovamens. Deze Denisovamens leefde was in het verre verleden woonachtig in Siberië. Om welke genen gaat hetDe genen waar het hier om gaat zijn betrokken bij de codering van eiwitten die tot het TLR-type worden gerekend. Dit type eiwitten Herkent ziektekiemen die het lichaam binnendringen en zetten  vervolgens het afweermechanisme van het lichaam in werking. Zowel de Neanderthalers als de Denisova-mens hadden zich al veel eerder dan de moderne mens in Europa en Azie gevestigd. Als gevolg daarvan waren deze menssoorten beter bestand tegen ziekteverwekkers die lokaal voorkwamen. De onderzoekers vermoeden dat de moderne mens profiteerde van deze afweer door met de Neanderthaler en de Denisova-mens te paren.Foto: Neanderthaler (Wikipedia)Minpuntjes van de kruisingenEr zitten echter ook wat minpuntjes aan deze vrijpartijen tussen de moderne mens en de eerder genoemde oude mensensoorten. Zo zijn bijvoorbeeld allergieën mogelijk het gevolg van de versmelting van de genetische informatie van de Neanderthalers met die van de moderne mens. Het afweersysteem werd op die manier immers veel beter en sterker waardoor vandaag de dag je immuunsysteem soms wat te heftig kan reageren op onschuldige stoffen (allergenen), zoals in voedsel, pollen, dode huidcellen en haren van (huis)dieren.

MEER