Ted Krom

Lid sinds: 13-03-2017

#munt
17Jun2017
Kruidentuin
Ted Krom

Begonnen met een kruidentuin in onze voortuin. Deze staat op de noordkant maar heeft s'morgens en s'avonds zon. Blijft wel de zaak om het dagelijks te voorzien van water uiteraard. Wat staat er allemaal. Een grote hoeveelheid aan kruiden. Pepermunt:  Mentha x piperita Aardbeimunt: Mentha arvensis "strawberrie|" Marokaansemunt:  Mentha spicata var. Crispa Bananenmunt: Mentha arvensis "Banana" Zwitsersemunt: Mentha x piperita "Swiss" Chocolademunt: Mentha x piperita "Chocolate" Bosmunt: Mentha x rotundifolia Roosmarijn: Rosmarino officinalis Dropplant: Agastache foeniculum Citroen melisse: Melissa officinalis Citroen verbena: Aloysia triphylla Bonenkruid: Satureja hortensis Wijnruit: Ruta graveolens Salie soorten: Salvia officinalis ictrerina, Salvia officinalis purpurea. Tijm soorten: Thymus serpyllum, thymus vulgaris "Argenteus" Thymus critriodorus Oregano: Origanum vulgare Kerrie: Helichrysum italicum Echte Majoraan: Origanum majorana (ook wel echte Marjolijn) Wilde Marjolein: Origanum vulgare De touwtjes had ik uitgezet om een indeling te maken. Zelf probeer ik een verzameling munt soorten bij elkaar te krijgen. Heerlijk! Tussen door staan er ook nog vaste planten en 1 of twee jarige. (Niet eetbaar) (Wel te gebruiken)Laurus Nobilus (Laulier) welLavendula angustifolia (Lavendel) welDigitalis Hybride (Vingerhoedskruid) Deze staat in een pot. NietCampanula trachelium (ruigklokje) NietAceana buchananii (stekelnootje) NietJuniperis communis (jeneverbes)NietEuonymus fortunei "Emerald gaiety" (kardinaalsmuts) Niet Euonymus fortunei "Gold splash" NietHypericum androsaemum (mansbloed) NietHeuchera chocolate ruffles NietSkimmia Japonica "Magic Major" (skimmia ) NietHydrangea macrophylla (Hortensia in drie kleuren): Snowball, pinkish, Old pink. Klim hortensia: Hydrangea anomala petiolaris (wit) Gezond leven!

#sciencefiction books
06Jun2017
De toren van de Hoge Elders (Deel 21)
Ted Krom

Margonah schrikt van Gathar’s woede. Als ze hem wil vragen wat er aan de hand is, is Gathar in geen velde of wege meer te zien. Hij is opgegaan in de menigte die steeds drukker word. Margonah staat op haar tenen om over de menigte te kijken. Dan ziet ze Gathar die springt van het ene naar het andere balkon van een hotel. Als ze meer naar rechts kijkt ziet een persoon waar Gathar achterna zit. Margonah wringt zich weer uit de menigte en heeft meer ruimte om het te kunnen overzien. De persoon is best snel en klautert een dak op. Margonah raapt een straatsteen op en zonder aarzelen gooit ze uit alle kracht de steen richting de persoon. De steen raakt de man maar in plaats van dat hij gewond raakt, deelt hij zich. Er zijn nu twee dezelfde personen die het dak op klimmen. Gathar is dichterbij gekomen en geeft een harde klap aan een van de twee mannen die zich ook deelt weer deelt. Het zijn er drie die op de vlucht slaan. Gathar staat stomverbaasd stil en geeft hun zo meer kans te ontvluchten. ‘Gathar, hier ben ik! Beneden!’ Roept Margonah naar boven maar Gathar reageert niet. Gathar springt van balkon naar balkon als een volleerd hordeloper. Bij de laatste balkon zal hij door een raam moeten springen. Het dak op klimmen is te hoog. Hij aarzelt voor geen moment en houd zijn snelheid aan, springt direct over het balkonhek om vervolgens een gat van twee en een halve meter te kunnen overbruggen en dan dwars door het raam. Niet dus. Het raam blijkt geen raam maar een muurschildering die heel echt lijkt. Met een smak komt hij tegen de muur en valt vier meter naar beneden. Margonah ziet het gebeuren gilt zodanig dat de menigte uit elkaar gaat. Er is nu een pad gemaakt waardoor ze naar Gathar kan toe rennen. Ze ziet dat Gathar intussen weer probeert op te staan. ‘Dat was even schrikken Margonah.’ zegt Gathar een beetje lacherig. Margonah zucht en verbouwereerd schud ze zachtjes haar hoofd en zegt, ‘Je had wel dood kunnen zijn maar nee, je lacht. Wie waren dat? Tenminste, ik dacht dat ik er maar eentje zag maar het waren er ineens twee. Nu zijn het er drie.’ Gathar zijn lach is ineens verdwenen en word serieuzer. ‘Help me even verder overeind Margonah. Ik heb nu iets ontdekt dat het niet zo makkelijk is om de Magiërs te verslaan. Ze delen zich als je ze raakt met iets.’ ‘Dat heb ik gezien Gathar. Dat is toch raar want Magiërs kunnen hun wereld toch niet af?’ zegt Margonah verontwaardigd. Gathar leunt tegen de muur om even bij te komen van zijn val. Hij maakt een diepe zucht en zegt dat het nu beter is om zich, samen met Margonah, naar het hotel gaan. Eenmaal daar vertelt Gathar dat er iemand moet zijn geweest die ervoor gezorgd heeft dat de Magiërs hun wereld kunnen verlaten. Hij vertelt dat hij juist terug is gegaan naar Magicum om achter deze waarheid een antwoord te kunnen vinden. Tot nu toe heeft het niets opgeleverd. Wel, vertelt Gathar met enige opluchting, dat de wezens uit de toren zijn. Hij vermoed ook dat daar het antwoord zou kunnen liggen. Maar daar heeft Gathar op dit moment niet zoveel zin in. Hij wil Secya eerst zuiveren van alle Magiërs. Alleen zou dat lastig zijn als ze zich steeds delen. ‘Dan ga ik toch naar de toren en blijf jij hier Gathar?’ zegt Margonah, ‘als je mij ook meteen vertel waar ik naar moet zoeken.’ Gathar schud afwijkend zijn hoofd en zegt, ‘NEE! Dat zou een te kostbare tijd zijn. Tenslotte zou ik niet weten wat of wie het antwoord heeft. Was eigenlijk meer een suggestie Margonah. ‘ ‘Was maar een vraag hoor, Gathar. ‘Antwoord Margonah een beetje verontwaardigd. Waar zijn Quras en Rasdio als je ze nodig hebt, vraagt Gathar zichzelf af. Die zitten ondertussen nog steeds in hun mooie huis hoog in de bergen. Gathar kijkt erg bezorgd en denkt diep na. Er zou een makkelijker oplossing moeten zijn om de Magiërs een halt toe te roepen. Het spookt in zijn hoofd en ziet steeds de toren als een flits voorbij schieten. Dan ineens zegt hij tegen Margonah, ‘Kom mee. We gaan.!’ Margonah staat verbijsterd in eerste instantie maar ze aarzelt geen seconden en volgt Gathar. ‘wacht even Gathar. Waar gaan we heen?’ ‘Terug naar de toren.’ Roept Gathar terug. Omdat de toren ergens anders is gebouwd zal Margonah en Gathar zich verplaatsen via een portaal. Er staan een paar op Secya die in verbinding staan met andere werelden behalve Magicum. Gathar weet nog een geheime grot waar een portaal staat die naar Magicum zal leiden. Deze is eigenlijk verboden vertelt Gathar maar niemand weet hier van. Ook Quras niet. Daarom kon Gathar ook gemakkelijk naar Secya gaan vanaf Magicum. De grot ligt in de voet van de bergen van Malbur. Het is niet makkelijk te bereiken en Gathar heeft daar een aantal herkenningspunten gemaakt omdat het ook niet eens te zien is. Een paar uur later zijn ze bij een ingang aangekomen. Het lijkt sterk op een verlaten mijn. Gathar ontdoet de ingang van oude planken en ze kunnen naar binnen. Na een korte wandeling bereiken ze de grot waar een kleine en half ronde portaal staat. Deze is al geactiveerd. ‘Geen zorgen Margonah. Ik was er doorgekomen en staat nog steeds aan.’ Zegt Gathar geruststellend. Beide stappen ze door het portaal en belanden aan de andere kant. Ze zijn niet op Magicum maar op een plek waar de toren heeft gestaan. Die is dus compleet verdwenen en het is een groot kale vlakte geworden. Wat is hier gebeurt? Copyright Ted Krom 2017©

#science fiction
05Jun2017
De toren van de Hoge Elders (Deel 20)
Ted Krom

Het is inmiddels alweer 2 maanden geleden dat Margonah, Rasdio en Quras de toren hebben vrijgemaakt van de wezens. Rasdio is samen met zijn broer gebleven in de bergen van Malbur om te genieten van het uitzicht. Op bijna het hoogste punt van Secya overzien zij het mooie gloeiende landschappen met hun vele bossen en wilde rivieren. Het is jammer dat Margonah hier niet bij is. Zij is naar de hoofdstad vertrokken samen met de boeken die zij tijdens hun avontuur bij hun hadden. Haar bedoeling is om deze veilig te stellen in een daarvoor bestemde gebouw. De bibliotheek in het keizerlijke paleis. De hoofdstad van Secya is Portania en is tevens het meest noordelijkste gelegen stad met ruim 20 miljoen inwoners en ligt in de Provincie Portas. De stad kenmerkt zich doordat deze gebouwd is op een groot en lang gerekte klif die, ook als een soort eiland benoemd word, met bruggen is verbonden met het vaste land. Het strekt zich uit over een lengte van 500 kilometer en is maar 15 kilometer breed. Er zijn in de stad verschillende lagen gebouwd waar een ieder, afhankelijk van hun status, woont. Een boer woont in de laagste gedeelte en de keizer op het hoogste. Verschillende lagen van de bevolking worden op deze manier ingedeeld. Er zijn in totaal 7 lagen maar de bewoners hebben toegang tot en met de 5e laag. Laag 6 word bewoont door het leger van de keizer en laag 7 de keizer zelf. Om dit te kunnen bereiken zijn er vier bruggen gemaakt die exact in de vier windrichtingen staan. Zo’n brug overspand een diepte van bijna 80 meter en de wanden gaan loodrecht omlaag. Rondom zijn er mooie watervallen te bewonderen die door de eerste Secyanen gemaakt zijn. De functie ervan, er zijn over de gehele stad watervallen te zien, om gebouwen koel te houden. Door de twee zonnen aan de hemel is het er behoorlijk warm op Secya. Margonah zal zich moeten melden bij de wachters van Duriah. Dezelfde elite groep die zij kort geleden nog tegen kwamen in hun reis naar de toren. Maar bij aankomst blijkt dat Margonah helemaal geen toegang krijgt naar der hoogste laag. Hoe zij ook went of keert, de wachters verschaffen haar geen toegang. Teleurgesteld keert ze terug naar haar ruhsthus. Een soort hotel. Onderweg word ze ineens aangesproken door een vreemde persoon die liever in de schaduw blijft. Een witte handschoen reikt naar voren die een brief vasthoud. Margonah pakt de brief en weldra is de witte handschoen verdwenen. Ze leest het en kijkt verbaasd. “Als je de boeken in de bibliotheek wil plaatsen, kom dan naar de oude schacht.” Heel even krabt Margonah op haar hoofd uit onwetendheid maar als snel komt ze tot actie en rent richting de hoofdbrug. De brug die de stad met het vaste land verbind. Daar aangekomen zie ze een stenen gebouwtje staan, rechts van de brug. Dit is een oude wachtershuis met een diepe kelder waar voedsel en andere dingen werden opgeslagen nog voor het de stad in ging. Oude verhalen vertellen dat de Malbur soldaten een geheime aanval wilde plegen op een toenmalige keizer Porta. Er mocht niets naar binnen nog voor het onderzocht werd op mogelijke verborgen soldaten. Men praat dan ook over eeuwen geleden. Nu is het een oud en stoffig gebouwtje. Margonah doet de deur open van het gebouwtje en gaat naar binnen. Er is een lift van hout gemaakt die op haar lijkt te wachten. Ze stapt er in en laat zich langzaam zakken. Het piept en kraakt aan alle kanten. Margonah krijgt het Spaans benauwd maar ze zet door. Na een paar minuten stopt de lift en ze staat voor een stalen deur. Ze moet wat kracht zetten om het te openen maar uiteindelijk staat ze binnen. De opslagruimte ruikt heel muf. Wat op valt is dat de ruimte voor een deel niet verlicht is. Alleen waar Margonah staat. Dan ineens klinkt er een stem, die vervormt lijkt, vanuit de schaduw. ‘Ik ben blij dat je hier heb kunnen komen Margonah. Je kan het paleis op geen enkele wijze betreden. Het is met een energieschild beveiligd. Dat geld ook voor de bibliotheek. De rede daarvan is dat de Magiërs hier al zijn. De oorlog is uitgebroken. Ik kan hier niets aan doen. Jij wel.’ Verontwaardigd staat Margonah naar de schaduw te staren. Ziet ze iets bewegen? Voorzichtig loopt naar voren om dichter bij te komen maar de schaduw schuift ook mee. De stem spreekt weer met een wat meer klemmende toon. “Je kan blijven lopen Margonah maar ik leef in de schaduw. Ik zou graag willen dat je de boeken daar, op de tafel langs de muur, neerleg en eigenlijk weer naar buiten ga. Ik kan niet meer zeggen.” ‘Je kan toch wel meer zeggen over wie je bent?’ vraagt Margonah direct. ‘Leg nou maar neer en ga alsjeblieft. Ik zoek je later weer op en dan zal ik wat meer uitleggen. Vertrouw me maar.’ Zegt de stem nadrukkelijk. Margonah legt de boeken op de tafel en loopt terug naar de deur. Als ze omkijkt ziet ze dat de schaduw nu ook de tafel. Ze moet wel vertrouwen hebben om zomaar belangrijke stukken achter te laten bij iets of iemand. Ze denkt na en loopt intussen weer naar buiten. Dan kijkt heel even verbaasd om. ‘Ik zou toch met een lift naar boven moeten gaan? Nu kon ik direct naar buiten lopen. Raar. Heel Raar.’ Vraagt Margonah zichzelf af. ‘Nee hoor dat is niet raar.’ Klinkt ineens een bekende stem. Margonah kijkt naar de persoon en zegt, ‘Gathar? Dat is ook toevallig?’ Verheugd zegt Gathar, ‘Ach wat is toeval tegenwoordig. Ik moest naar de stad voor inkopen.’ Samen lopen ze terug via de brug de stad in. Op het plein, waar een markt gaande is, lijkt er een opstootje te zijn. Mensen zijn druk gebarend elkaar aan het bekokstoven. Of is er iets anders aan de hand want er is ook heel luid gelach. Gathar ziet iets bekends tussen de menigte en wringt zich er tussen om bij de persoon te komen. De persoon ziet Gathar en slaat op de vlucht. ‘VERDOMME,’ zegt Gathar hardop, ‘Een Magiër hier op Secya.’ Copyrights Ted Krom 2017© Lees meer De toren van de Hoge Elders (Deel 21)

MEER