Marja

Lid sinds: 21-03-2017

#onderwijs
29Mar2017
"Kom op juffen, gooi je charmes in de strijd!"
Marja

Leerkrachten verdienen beter en daarom zouden ze beter moeten verdienen. En dan gaat het niet alleen om een hoger salaris maar ook om kleinere klassen en het verminderen van de werkdruk. Een week geleden schreef Rene Kneyber een artikel in Trouw over de hoge prijs die wordt betaald door de meesters en de juffen in het basisonderwijs. Het burn-out percentage is schrikbarend hoog te noemen en er dreigt een tekort aan leerkrachten voor de toekomst. Hoe kan het ook anders. Het beeld van de huidige leerkracht wordt allesbehalve rooskleurig naar buiten gebracht. Geen gepassioneerde schoolverlater zal zich aangetrokken voelen om deze baan in de toekomst nog te ambiëren. Ik was één van hen waar de buitenwereld niets van hoefde te vrezen In het artikel van Rene Kneyber was er één zin die mij eigenlijk het meest schokte. "Van het onderwijsveld zelf heeft niemand iets te vrezen". In de afgelopen 20 jaar heb ik het basisonderwijs van dichtbij mee mogen maken. Ik was één van hen waar de buitenwereld niets van hoefde te vrezen. Klagen over te hoge werkdruk, te laag salaris en te volle klassen deden we vooral tégen elkaar. En dat we allemaal in hetzelfde schuitje zaten luchtte soms even op. Gaf steun op de momenten dat je dat nodig had. Maar loste uiteindelijk natuurlijk niets op.  Weke harten die makkelijk te kneden zijn Dat leerkrachten verantwoordelijke mensen zijn die vooral het vak gekozen hebben met hun hart, moge duidelijk zijn. En daar zit meteen ook de valkuil. Want het hart roept dat we de kinderen niet in de steek kunnen laten. Dat we niet moeten zeuren omdat we het mooiste vak hebben dat er bestaat. Leerkrachten zijn geen harde zakenmensen die ten koste van alles hun persoonlijke doelen willen halen. Leerkrachten hebben weke harten die makkelijk te kneden zijn in de vorm die de politiek wenst. En dus heeft Kneyber gelijk. Van het onderwijsveld zelf heeft niemand dus iets te vrezen.  Charmes in de strijd Maar nu lijkt het genoeg te zijn. De Facebookgroep PO in Actie groeit dusdanig dat er nu eindelijk actie lijkt te komen. Ik kan het niet laten op te merken dat de groep is opgericht door Meesters. En wellicht brand ik nu mijn vingers maar ik denk dat het niet zozeer de kinderen zijn die de meesters nodig hebben. Het zijn de juffen die de meesters nodig hebben om in actie te komen. De meesters die hun spierballen laten spreken en met de vuist op tafel slaan. "Het is genoeg!" Kom op juffen, gooi je charmes in de strijd om samen sterk te staan. Zolang de politiek nog vooral uit mannen bestaat kunnen jullie zorgen voor weke harten. Weke harten die je alle kanten op kunt kneden in de richting die je wenst voor het kind én jezelf. Marja Lifecoach - Mindfulness - Oplossingsgericht werken - NLP

#nlp
29Mar2017
'Mislukking bestaat niet, alleen feedback'
Marja

Het veroordelen van jezelf Wat is dat toch dat we als mens zo geneigd zijn om jezelf te veroordelen. Het stemmetje dat voortdurend negatief met je communiceert. "Ik heb het fout gedaan". "Het lukt me niet, zie je wel". En met het veroordelen van jezelf haal je onderuit wat je ervan had kunnen leren.  Stel dat je de overtuiging hebt dat mislukking niet bestaat maar dat er alleen feedback is.  Vanuit de NLP is dit een van de vooronderstellingen die mensen kunnen toepassen om anders naar zichzelf te kijken. Als je openstaat om jezelf feedback te geven op tegenvallende resultaten kom je in een leerproces terecht.  Stel dat je in je werk een gesprek moet voeren om een opdracht binnen te halen. Je hebt je er vakkundig op voorbereid en je verwachtingen zijn hooggespannen. Als blijkt dat na het gesprek de opdracht toch naar je concurrent gaat kun je daar even flink teleurgesteld over zijn, dat is begrijpelijk. Behalve het voelen van de teleurstelling is het belangrijk welke gedachten je vervolgens toelaat. Vind je dat je gefaald hebt en veroordeel je jezelf daar om? Ga je met een gefrustreerd gevoel naar huis en blijf je daar voorlopig in hangen? Of ben je in staat jezelf helpende feedback te geven, zodat je een volgend gesprek anders ingaat. Reflecteren is jezelf dus niet veroordelen maar de situatie zien als een leermoment.  Het kan zijn dat je tijdens het reflecteren ontdekt dat je een vaardigheid mist om je doel te bereiken. Vanuit het 4-staps leerproces kun je erachter komen in welke fase je je bevindt. Stel je dat je ontdekt dat je tijdens het gesprek de vaardigheid miste om de ander te overtuigen van je bijdrage. Voor dat gesprek bevond je je in fase 1. Je was je nog niet bewust van het feit dat je die vaardigheid miste. Toen je ging reflecteren ontdekte je dat je nog onbekwaam was, op dat moment bevind je je in fase 2. Je wilt die vaardigheid graag onder de knie krijgen om je doel te bereiken en gaat op zoek naar hulpbronnen. Je oefent met je nieuw verworven vaardigheid, dit is fase 3. Op het moment dat je de vaardigheid onder de knie hebt word je onbewust bekwaam en pas je het toe zonder dat je daar nog erg bewust mee bezig bent. Vanuit die fase kun je je opnieuw richten op een ander leerproces.  Om iets te leren is het dus nodig dat je door deze 4 fases heengaat. En om je te helpen je doel te bereiken, is het heel zinvol de overtuiging 'Mislukking bestaat niet, feedback wel' toe te passen.  Stapjes terug Dat iets nieuws leren niet altijd vlekkeloos verloopt zul je ongetwijfeld ook wel eens ervaren hebben. Soms kun je het gevoel hebben dat je iets toepast dat niet werkt. Dan kun je de fase andersom doorlopen. Stel dat je al jaren eerst met je linkervoet op de trapper van je fiets afzet. En de fysiotherapeut adviseert je om dat met rechts te doen. Dan zul je eerst geneigd zijn om dat steeds met je linkervoet te doen. Dat ben je immers zo gewend (fase 4).  Je wordt je bewust van je handeling die je moet afleren (fase 3). Je zult dan dus eerst iets moeten afleren voor je iets nieuws kunt leren. Bij fase 2 begin je dan bij het aanleren van je nieuwe vaardigheid. In deze fase kun je je soms wat ongemakkelijk voelen. Iets nieuws leren waar je je nog niet zeker bij voelt is even uit je comfortzone stappen. Door het te doen zul je merken dat je gaat leren. Zodra je in fase 4 terecht bent gekomen voelt ook deze nieuwe vaardigheid veilig en vertrouwd.  Pipi Langkous was daarin het grote voorbeeld. Zij liet zich niet weerhouden door in haar comfortzone te blijven zitten. Ze stond open om te leren.  Op het moment dat je merkt dat je je ongemakkelijk voelt. Dat de onzekerheid toeslaat. Ga dan op zoek naar de motivatie om het te willen leren.  En als je overtuigd bent dat er geen mislukking bestaat maar alleen feedback, dan is leren een proces dat je vanzelf leuk gaat vinden. Marja Lifecoaching - Mindfulness - Oplossingsgericht werken - NLP  Bereik je succes met deze eenvoudige verleidingstip Lees ook mijn blog over succesvol communiceren Lees meer

#koffie
27Mar2017
De duurste koffie ter wereld wordt gemaakt van olifantenpoep
Marja

Een leven zonder koffie kan ik me niet voorstellen. Al moet ik zeggen dat als de kwaliteit van de koffie niet goed is, ik liever mijn kopje laat staan. Goede koffie, waarbij je meteen proeft dat er liefde in zit is puur genieten. Liefde voor de juiste Melange, de juiste Maling, de juiste Machine en de juiste Mens. In Italië wordt dit de 4 M's genoemd. Ooit hoorde ik eens dat het duurste kopje koffie gemaakt wordt van olifantenpoep. Ik heb me er toen over verbaasd maar nooit in verdiept hoe dat nu zat.  De duurste koffie wordt gemaakt van poep! De black Ivory, zoals het duurste kopje koffie ter wereld wordt genoemd, is gemaakt van olifantenpoep en wordt gemaakt in Thailand. Een kopje koffie kost maar liefst 45 euro. Aan de olifant wordt Arabica koffiebonen gevoerd. Als dit is verteerd wordt de mest opgevangen en de koffiebonen eruit gehaald. De smaak van de koffie heeft een 'aardse' en 'fruitige' smaak. In de maag neemt de koffieboon namelijk ook de smaak aan van ander verteerd voedsel zoals fruit en rietsuiker. Het proces om deze koffieboon te verkrijgen is niet eenvoudig. Er moet minstens 33 kilo koffiebonen verteerd worden voor 1 kopje 'Black Ivory'. Dus kun je begrijpen dat er een hoofdprijs voor betaald moet worden. Deze koffie zul je ook niet tegenkomen op een foodtruck festival of op elke hoek van de straat.  De echte liefhebber met een goed gevulde beurs zal eerst moeten afreizen naar Thailand of Dubai en plaats moeten nemen in een fauteuil in een van de vijf sterren hotels.  Voorlopig geniet ik in mijn achtertuin van mijn zelf gezette espresso. En bij elke slok proef ik alle 4 M's. Voor mij meer dan goed!

#bzv
27Mar2017
Boer zoekt vrouw 26-03-2017
Marja

Dat 'onze' boer Herman niets met complete pannensets heeft was toch wel even schrikken. Zijn scheiding in zijn haar die steevast eindigt in een krul doet namelijk heel anders vermoeden. Boer Herman kwam in de uitzending van gisteravond helemaal los. Zijn tot nu toe niet erg opwindend seksleven werd zo het boerenland over gestrooid. Nu maar hopen dat wat hij nu zaait, ooit zijn vruchten zal afwerpen. Want als je het mij vraagt heeft boer Herman meer met rammelende eierstokken dan met complete pannensets.  Famke & Sunshine Ook Famke en Sunshine hadden het reuze naar hun zin bij 'onze' reuzen boer uit Texas. Gezien het feit dat Olke zijn roots in Friesland ligt , heb ik een vermoeden dat hij voor Famke gaat. En als het aan Famke ligt gaat dat ook zeker gebeuren. Ze hunkert naar een zoen van Olke die ook niets liever wil dan gaan voor een 'ruhlaaaasie'. Dat Sunshine er ook nog is vergeet ze gemakshalve even, tot ze met zijn drieën in een djakoesie zitten en  boer Olke de gelukkigste man in heel Texas is.  "Je lijkt zo op mijn moeder" David gaf gisteravond toch wel het grootste compliment aan een van zijn dames. Hij vindt dat Mara op zijn moeder lijkt. David jongen, daarmee wakker je echt niet de verliefdheidshormonen aan van een vrouw. En voor zover ik vertrouw op mijn inlevingsvermogen zag ik toch echt dat Mara de hele uitzending het huilen nader stond dan het lachen.  Riks had het moeilijk met worsten dit keer. Dat hij het ook met de romantiek moeilijk heeft ontgaat toch heel Nederland niet? Volgens Riks gaat hij ervoor! Maar ik zie alleen maar een onhandige boer die emotioneel de afstand van Nederland naar Canada niet heeft weten te overbruggen. Ik heb me werkelijk afgevraagd waar Yvon bleef met haar zinnenprikkelende vragen om het vuurtje wat te doen opstoken. Maar helaas, zij bleef vakkundig uit beeld en het werd niks met de romantiek van Riks.  "Het leven is toch bedoeld om monogaam te zijn" Lag het nu aan mij of was er van Marc zijn gemompel weinig te verstaan. Ik kon nog net begrijpen dat hij zelf niet begreep hoe het nou kwam dat er twee vrouwen in zijn zandbak zaten te spelen. Het leven moest toch monogaam zijn? Nou Marc, ik zal je vertellen: "Je doet mee aan Boer zoekt Vrouw en deze twee vrouwen hebben je zelf uitgekozen".  In de hele uitzending van gisteren bleek wel weer dat er dit keer boeren zijn uitgezocht waarbij emotie onbekend terrein is. Zelfs het romantisch kampvuur van David mocht niet baten. Behalve boer Olke, die houdt ze het liefst allebei en viert alvast een romantisch feestje. Heel Nederland wachtte op de kus. En ja, hij kuste ze stiekem allebei. De kleuterliefde laaide op en het gegiechel galmde over heel Texas. Nee, boer Olke snapt beter dan boer Marc dat het leven niet altijd monogaam is.  Gaat het volgende week gebeuren? De redactie heeft in ieder geval zijn best gedaan om een klein voorproefje te geven van een hoop romantiek. Dat mag ook wel, na weken wachten. Met dank aan de creatieve dames voor de inspiratie: Marit, Godelieve, Agnes, Esther, Lisette, Sybrig en Hiltsje De groepsdruk van het Lijnen & Lijden Lees ook mijn blog over het groepsdruk-dieet van Linda de Mol Lees meer

#kinderen
26Mar2017
De kleuterwereld van Jibbe
Marja

Het werd voorjaar. De zon verwarmde gestaag de ontluikende natuur. Sproetjes op nog wat bleke neusjes werden steeds zichtbaarder. Buitenspelen was een feest, zonder al die winterjassen, sjaals en mutsen. "Juf, mag ik met zonder jas?" hoorde ik regelmatig door de klas roepen. Dat het daarvoor nog wat fris was, omdat de wind nog duidelijk voelbaar was, begrepen ze wel toen ze eenmaal buiten waren. Ooit mocht ik juf zijn van een heerlijk stel kleuters. Kleuters van het platteland. Een schooltje met niet meer dan 48 kinderen, gelegen in een prachtig dorp. Nou ja, dorp. De kern van het dorp bevatte niet meer dan een groenteboer en een café.  Het lijkt alsof ik over lang vervlogen jaren praat maar dit verhaal speelde zich af in het voorjaar van 2016.  Inmiddels is de school gefuseerd, zoals vele andere dorpsscholen.  Op een dag kwam Jibbe. Jibbe mocht gaan wennen op school want hij was bijna vier. Wat een feest! Jibbe ging al twee jaar lang mee naar de basisschool om zijn grote broer weg te brengen. Dus hij wist precies waar hij terecht zou komen. Wie zijn juf zou worden en al zijn vriendjes uit het dorp zaten al op de grote kleine basisschool. Jibbe had er zin in. Alle ogen stonden op pret Het was een prachtige dag vol zon. Ik zat op het 'juffenbankje' en keek voldaan naar de kinderen die volop aan het spelen waren. Een kar werd met alle kleuterkracht vooruit geduwd door twee jongens. Drie gillende meisjes hielden angstvallig het stuur vast. Maar alle ogen stonden op pret. Zand werd verbouwd tot mooie luchtkastelen. Waarbij zo nu en dan een nog niet al te vaste motoriek, zorgde voor een val midden in het bouwwerk. Blonde haren wapperden in de nog frisse wind tijdens het schommelen. "Hoger, nog hoger", werd er geroepen naar de duwende handen.  "Juf ik moet plassen!" In de verte zie ik Jibbe. Ik houd hem vandaag wat meer in de gaten dan de anderen. Hij is immers nieuw en moet nog wennen. Maar dat wennen was al gebeurd tijdens al de 'wegbreng momenten' van zijn broer. Dus kan ik Jibbe met een gerust hart overlaten aan het buitenspel met zijn vriendjes. Terwijl ik hem observeer zie ik hem een paar keer wiebelen met zijn benen. Hij loopt wat onzeker om zich heen te kijken maar verdwijnt dan weer in het spel bij het houten klimrek. Even later zie ik Jibbe aan komen rennen. Hij lijkt haast te hebben. "Juf, juhuf, ik moet plassen!" hoor ik hem roepen. Hij staat voor me en ik zie dat hij hoge nood heeft. "Jij weet vast wel waar de wc is", zeg ik vriendelijk. Jibbe kijkt me aan en ik zie hem denken. Hij kijkt naar de buitendeur. Kijkt vervolgens naar de bosjes die grenzen aan het speelplein. Kijkt dan naar mij en zegt: "Maar juf, dat kan toch wel in de bosjes?" Ik heb Jibbe uitgelegd waarom we op school de regel hebben dat als je moet plassen, je dat op de wc doet. Inwendig heb ik gelachen om de pure reactie van dit heerlijke plattelandsmannetje. Als ik zijn moeder spreek als het tijd is om weer naar huis te gaan is zij niet verbaasd. Thuis reikt de tuin tot aan de horizon die zo nu en dan onderbroken wordt door een rij bomen. Dus ja, dan is plassen in de bosjes wel zo effectief tijdens het buiten spelen. 

#kinderen
25Mar2017
Ervaar jij stress in je gezin? 5 tips voor meer rust in huis. (deel 3)
Marja

Alles wat je aandacht geeft groeit Die uitspraak heb je vast al eens eerder gehoord. En ja, het werkt echt zo.  Ben jij geneigd om je aandacht te richten op de negatieve dingen om je heen of juist op de positieve? Misschien ben je je niet altijd bewust welke boodschap je uitzendt naar je omgeving. Als je moe bent is het goed voor te stellen dat je juist je frustraties op een negatieve manier uit. "Ruim je speelgoed nu eens op". "Hoe vaak moet ik nu zeggen dat je dat niet moet doen". En terwijl je dat zegt voel je je stressniveau omhoog schieten bij jezelf en bij je kind. Natasha schreef een blog over positief opvoeden (haar link vind je onder aan deze blog). Hierin lees je al hoe belangrijk het is dat je op positieve manier afspraken en regels formuleert.  #Tip 3 Geef eens een dag lang alleen maar positieve boodschappen aan je kind  Probeer het maar eens. Een dag lang alleen maar positieve boodschappen aan je kind te geven. Hiermee bedoel ik dat je je opmerkingen zo positief mogelijk formuleert. Dus ipv: "Ik vind het niet leuk dat je je rommel niet opruimt", zeg je: "Zeg Kanjer, wat zou ik het fijn vinden als je voor het eten al je rommel hebt opgeruimd!"  Ik schreef al eerder een blog over de manier van communiceren met kinderen. "Kinderen doen niet wat je zegt, ze doen wat je doet" . Als jij het positieve voorbeeld geeft, krijg je positief gedrag terug. Kinderen doen niet wat je zegt, ze doen wat je doet! Lees meer Probeer het maar eens. Aandacht geven aan positief gedrag en je zult zien dat het werkt! Het zorgt voor minder stress bij jezelf en bij je kind.  Hieronder vind je deel 1 en deel 2 over omgaan met stress in je thuissituatie voor nog veel meer tips! Ervaar jij stress in je gezin? 5 tips voor meer rust in huis. (deel 1) Lees meer Ervaar jij stress in je gezin? 5 tips voor meer rust in huis. (deel 2) Lees meer En de blog van Natasha over Positief opvoeden Positief opvoeden (1): weinig regels, veel gewoontes Haal deze tekst weg en vul hier je tekst in. Lees meer

#kinderen
24Mar2017
Ervaar jij stress in je gezin? 5 tips voor meer rust in huis. (deel 2)
Marja

Vandaag deel 2 van de 5 tips die ik met je deel, om meer rust in huis te krijgen voor jezelf en je gezin.  De pauzeknop Gisteren vertelde ik je over de pauzeknop. Hoe heerlijk het is als er momenten van rust zijn in huis. Dat je even een moment voor jezelf hebt waarin je weet dat je niet gestoord wordt. Misschien ervaar je op zo'n moment wel dat het vinden van die rust in jezelf nog niet eens zo makkelijk is. Je hoofd draait maar door met alle gedachten die er zijn. Hierover gaat mijn 2e tip. Hoe creëer je rust  in je hoofd. En dit samen met je kinderen doen maakt het nog leuker. Eline Snel heeft een boekje geschreven "Stil zitten als een Kikker". In dit boekje staat beschreven hoe je kinderen kunt leren meer rust in hun hoofd te creëren. Kinderen kunnen net als volwassenen piekeren. Soms niet goed in slaap komen omdat er allerlei gedachten zijn. Ook op school kunnen kinderen ervaren dat ze snel zijn afgeleid. Moeite hebben met concentratie. Met hulp van dit boekje en een cd kun je samen met je kind oefenen. Hoe leuk is dat! Je kind maar ook jijzelf leren op speelse wijze hoe je je kunt ontspannen. Hoe je van nare gedachten af kunt komen.  Je kunt het boekje + cd heel eenvoudig bestellen bij Bol.com.  Ik ben benieuwd naar je ervaringen en of het je nieuwe inzichten brengt. Laat je me het weten? Heb je mijn eerste blog gemist over de eerste tip hoe om te gaan met stress in je gezin? Dan kun je op onderstaande link klikken.  Ervaar jij stress in je gezin? 5 tips voor meer rust in huis. (deel 1) Haal deze tekst weg en vul hier je tekst in. Lees meer Marja Kindercoach - Mindfulness - Lifecoach - Oplossingsgericht werken - NLP

#Linda
24Mar2017
De groepsdruk van het Lijnen & Lijden
Marja

135.207 gretige mensen Het is je vast niet ontgaan dat Linda lijnt. We zijn namelijk allemaal persoonlijk opgeroepen om mee te doen. Via Facebook stroomden de aanmeldingen massaal binnen op de speciale Linda.lijnt pagina. De teller staat inmiddels op 135.207 gretige mensen die niets liever willen, dan zien HOE Linda lijnt. Of kan ik beter zeggen HOE Linda lijdt. En toen was daar het moment waar heel Nederland op wachtte. Linda zou haar meest kwetsbare moment delen. Het weegschaalmoment. Daarop zou, naar eigen zeggen, het best bewaarde geheim van Nederland zichtbaar worden. Linda had werkelijk alle mogelijke moeite gedaan om het getal zo laag mogelijk te houden. Kettingen, oorbellen, horloge en lingerie moesten zorgen voor elke gram minder. Ik zal niet verbaasd zijn als ze zelfs haar voeten van alle overtollige eelt had verwijderd. Elke gram minder zou haar gelukkig maken. Quote Het moment waar heel Nederland op wachtte... *** Het 'groepsdruk-dieet' Linda kiest voor een bijzonder dieet. En dan heb ik het niet over de 100.000 diëten die we allemaal wel eens hebben uitgeprobeerd. Nee, dit is het 'groepsdruk-dieet'. Een ieder die wel eens een bezoekje aan de Weight Watchers heeft gebracht weet wat groepsdruk met je doet. Het moment dat je op de weegschaal moet staan. Dat iedereen mee kan kijken. En je hoort de mensen denken: "Oei, dit is niet best. Hoe heeft ze het zover laten komen. Ze zal ongetwijfeld niet een hele sterke persoonlijkheid zijn". De vernedering van je eigen gedachten tot op het bot. En helaas wegen die botten ook nog eens heel zwaar, dus wat een pech. Geen klein Larens Weight Watchers clubje Linda kiest er dus voor om te lijnen met hulp van het groepsdruk-dieet. En ze pakt het meteen groots aan. Ze had ook kunnen kiezen voor een klein Larens Weight Watchers clubje waar iedereen met een light prosecco in de hand chagrijnig knabbelt op een light kaviaar toastje. Want dat Linda chagrijnig wordt van 1500 kcal per dag werd al voor de start van dag 1 duidelijk. Linda kiest voor de druk van heel Nederland. Ik kan het niet, ik kan het niet alleen Kiezen voor groepsdruk geeft aan dat je het niet alleen kan. Je hebt de ander nodig om je doel te bereiken. En hoe groter de groep hoe groter de druk. Oh Linda, wat heb je gedaan. Je hebt de groep zo enorm groot gemaakt en daarmee de druk zo opgehoogd dat je niet anders kan dan gaan voor je doel. Want hoe moet het voelen als het je niet lukt. Je hoort ze denken: "Oei, dit is niet best. Hoe heeft ze zo kunnen falen. Ze zal ongetwijfeld niet een hele sterke persoonlijkheid zijn". Linda, ik Lijn & Lijd met je mee. Ik voel de druk door heel Nederland heen sidderen. De ogen die mijn winkelkarretje controleren in de supermarkt en ik hoor ze denken: "Zij doet ook mee...., zie je wel. We zijn niet de enigen". Nee Linda, heel Nederland Lijnt & Lijdt met je mee. * Liefs Marja * Quote Heel Nederland Lijnt & Lijdt met je mee... ***

#Kinderen
23Mar2017
Ervaar jij stress in je gezin? 5 tips voor meer rust in huis. (deel 1)
Marja

Het stressmonster Wie wil niet af van het monster dat jou voortdurend achtervolgt. Dat zonder te vragen zomaar op jouw schouder rust. Fluistert in jouw oor dat je nog zoveel moet doen. Dat het niet goed genoeg is wat je doet. Dat het beter moet, anders moet, vlugger moet. Je wilt het liefst het monster ver weg duwen. Uit jouw blikveld. Je schudt met je schouders. Voor even is het weg maar al snel voel je...., daar is ie weer. Het stressmonster. De komende tijd schrijf ik 5 blogs over stress in je gezin. Maar vooral, hoe kun je zorgen dat je meer evenwicht krijgt in je gezin. In elke blog ontvang je een waardevolle tip. Ga er gewoon maar eens mee experimenteren en ervaar wat het met je doet. En niet alleen met jou, ook met je lieve, waardevolle gezinsleden. Want iedereen heeft er voordeel van als er momenten van rust zijn en je gezin in evenwicht is. #Tip 1 De Pauzeknop Hoe fijn zou het zijn als je thuis een knop kunt indrukken en er een moment van rust ontstaat. Een moment waarbij iedereen weet dat het tijd is voor pauze. Waarin iedereen weet wat er in dat pauzemoment gebeurt en vooral ook niet gebeurt.  Uit onderzoek is gebleken dat wanneer mensen zelf invloed uit kunnen oefenen op momenten dat ze uit een stresssituatie kunnen stappen, beter functioneren.  Ik ga jullie vertellen hoe je thuis een pauzeknop kunt inzetten. Belangrijkste is dat je je hele gezin meeneemt in het introduceren van de knop.  Samen denken, Samen werken, Samen doen Plan een moment waarop je de pauzeknop wilt bespreken. Bijvoorbeeld na het eten waarbij je toch al samen aan de tafel zit.  En dan ga je de volgende stappen bij langs en uitvoeren: Vertel aan iedereen dat je graag een pauzeknop wilt in huis waarbij er een moment van rust ontstaat. Praat met elkaar over wat die rust inhoudt. Hoe ziet het er in huis uit als er rust is. Wat doe je wel, wat doe je niet. Mag je elkaar bijvoorbeeld storen om iets te vragen. Speel je op je eigen kamer of is er een andere plek in huis. Hoe lang duurt zo'n pauzemoment. Hoe is het geluidsniveau, mag er een radio of televisie aan. Schrijf al jullie ideeën op een (gekleurd) vel papier en hang dit zichtbaar op in huis. Geef je kinderen hier ook een taak in. Laat ze lekker mee tekenen, schrijven, kleuren. Op die manier maak je ze medeverantwoordelijk voor het slagen van je doel. Bespreek ook hoe de pauzeknop eruit ziet. Het kan bijvoorbeeld een zelfgemaakte knop zijn die je door de kinderen laat maken. Het kan ook een voorwerp zijn die je op het pauzemoment zichtbaar neerzet. Bijvoorbeeld mooie grote kei die ze zelf hebben mogen verven. Belangrijkste is dat je de kinderen zelf met ideeën laat komen. En die kunnen heel verrassend zijn. En tot slot vertel je dat als het een week goed is gegaan, jullie een feestje gaan vieren! En dat feestje hoeft echt niet groot te zijn. Denk bijvoorbeeld aan het bakken van pannenkoeken, of een picknick met mooi weer, of samen naar de kinderboerderij. Of als je kinderen al wat ouder zijn naar de bioscoop.Mocht je inschatten dat het een kleinere stap nodig heeft om het een succes te laten zijn, dan vier je alvast een klein feestje na de eerste dag. Bijvoorbeeld 10 minuten langer opblijven, of een extra verhaaltje voor het slapen gaan.  Aan de slag! En nu is het een kwestie van doen! Bedenk hoe heerlijk het zal zijn als jij straks ongestoord een tijdschrift of een boek kan lezen op de bank. Of even ongestoord met je partner koffie kan drinken. Het is echt de moeite waard van het proberen! En natuurlijk ben ik erg benieuwd naar jullie ervaringen. Laat het me weten onder deze blog. Je helpt ook anderen ermee. En mocht je nog vragen hebben, stel ze gerust. Ik schreef eerder een blog over Kinderen doen niet wat je zegt, ze doen wat je doet! Ook hierin staat waardevolle informatie die je kunt inzetten om rust te creëren in huis.  Kinderen doen niet wat je zegt, ze doen wat je doet! Lees meer Marja (Kindercoach, Oplossingsgericht werken, Lifestylecoach, Mindfulness, NLP)

MEER