MrsRunawayfive

Lid sinds: 23-03-2017

#School
26Oct2017
Het leven van een student
MrsRunawayfive

Je ziet het overal, de studentenfeestjes waar de zoveelste dode is gevallen door alcoholvergiftiging of een overdosis drugs, maar is dit wel wat het studentenleven is? Je ziet alleen dit soort dingen in het nieuws, het feestleven van de studenten. Echter is het een stuk lastiger dan het lijkt. Het is niet alleen feesten en drinken en plezier maken, het is keihard werken, zoveel deadlines hebben dat je agenda vier verschillende projecten op één dag heeft staan, en zo weinig tijd hebben voor slapen dat je tijdens je colleges en lessen in slaap valt.  Wat voor de oudere generatie heel normaal was, is voor ons al niet meer normaal. Het was vroeger normaal om tussen de dertig en veertig uur naar school te moeten voor les en na school je huiswerk te maken, te leren en je verslagen te maken. Tegenwoordig is het anders. Je hebt minder college, minder vakken per semester of kwartaal, maar de zelfstudie wordt steeds groter. Zo studeer ik bijvoorbeeld Engineering en heb ik per week ongeveer elf uur les. Er wordt echter wel verwacht dat wij van negen tot vijf op school zijn, omdat de studielast veertig uur per week zou zijn. Een vak dat ik dit blok maar vier uur heb gehad zou ongeveer vijftien zelfstudie-uren moeten hebben. Daarnaast wordt er een project in groepsverband opgegeven, opgedeeld in drie verschillende fasen die ieder een verslag hebben die je binnen twee weken op moet zetten, moet maken en moet afronden naast je overleg, research en groepsgenoten die hun werk niet inleveren of niet op komen dagen.  Iedere docent vindt ook dat hun les het belangrijkst is. Vier van de zes lessen gaven opdrachten op voor de volgende week. Dan denken ouders en andere volwassenen vast "Volgende week? Dan heb je ruim de tijd.", maar het is niet zo simpel. Een filmpje maken en monteren duurt vaak langer dan een week, zeker met je gewone projectwerk ernaast. Drie tabellen maken met materialen, producten en de beste productiemethoden per materiaal, een individueel project voor vormgeving waarvoor je tien schetsen moest maken en een prototype uit papier, karton, hout, of een ander materiaal, en iedere keer een uur aan een tekening zitten voor 3D-schetsen, omdat onze docent dit verwachtte. Dat is allemaal heel mooi en het klinkt erg simpel, maar als je van acht tot vijf bezig bent met school en reizen heb je vaak geen zin meer om nog iets te doen aan je huiswerkprojectjes. Zeker niet als je de eindredactie van een verslag nog moet doen of andere hobby's of taken hebt.  Al met al besteed de gemiddelde student van de 24 uur per dag minstens tien tot twaalf uur aan school, zij het op school een college volgen of verslagen en huiswerk maken. Een mens moet gemiddeld acht uur slapen om uitgerust te zijn volgens statistieken, maar daar komen de meeste studenten niet aan. Vaak willen zij toch nog wat ontspannen in plaats van tot tien uur studeren. Zeker tijdens de tentamenperiodes ligt het tijdstip waarop ze gaan slapen erg laat, vaak na middernacht. Dit wordt amper gemeld helaas. Drie op de vier studenten raakt uitgeput of krijgt een burn-out door alle deadlines, stress en druk van ouderen. In de maatschappij van tegenwoordig willen de bedrijven een 22-jarige hebben met minstens drie jaar ervaring, maar dat kan niet. Veel studenten proberen daarom naast hun school, hobby's, vrienden en bijbaantje nog wat extra activiteiten te doen die mooi staan op hun cv, maar waar halen ze de tijd vandaan? Juist, hun slaaptijd wordt verminderd.  Het is allemaal zo ongelooflijk vreemd. Waarom wordt er zoveel druk uitgeoefend op de jeugd van nu? De tijden veranderen, opleidingen veranderen en de educatiemanieren veranderen daarmee ook. Is het dan zo vreemd dat studenten graag eens een feestje willen om te ontspannen of twee uur pauze nemen tijdens het studeren, omdat ze het gewoon even niet meer aan kunnen? Kennelijk is het belangrijker dat tieners urenlang achter een bureautje zitten, buitenschoolse activiteiten doen die mooi staan op het cv, maar geen geld opleveren en ze dus ook een bijbaantje moeten zoeken om dingen te kunnen betalen en een burn-out krijgt dan dat ze zichzelf kunnen ontspannen op de manier die zij prefereren.  Beloon de maker en jezelf Word gratis lid. Aanmelden

#Afwezig
31Aug2017
Return of the yoorser
MrsRunawayfive

Na een lange tijd niet actief te zijn op yoors vanwege een aantal redenen vond ik het weer tijd iets te posten. Wat heb ik in die tijd dat ik afwezig was zoal gedaan? Nou, dat lees je hier! VWO diploma gehaald Na een goede twee weken te hebben geploeterd in zo'n helse gymzaal die natuurlijk veel te warm was, met veel te veel stress, heb ik 14 juni te horen gekregen dat ik was geslaagd. Groot feestje natuurlijk - niet echt, maar toch. 6 juli heb ik officieel mijn diploma mogen ontvangen en ondanks dat mijn cijfers niet denderend waren - veel zesjes en net geen zeventjes - heb ik toch mijn VWO gehaald. Yes! Eerste verjaardagsfeestje in 8 jaar Ik ben 4 juni 18 geworden en ik heb eigenlijk geen feestje meer gehad sinds ik 10 werd. Voor mijn vijftiende ben ik uit eten geweest met twee vriendinnen, maar echt een feest? Nee, niet echt. Nu hadden mijn moeder en vriend dus stiekem een feestje gepland op 16 juni, wat dus voor mijn verjaardag en hopelijk diploma was. Nietsvermoedend ging ik dus iets met mijn vriendje "drinken" om vervolgens een surprise party te krijgen. Supergezellig natuurlijk, keihard Bohemian Rhapsody meegeschreeuwd toen deze werd gedraaid, inclusief luchtdrums en - gitaar.  Diploma opgehaald 6 juli was het dan zover: het diploma mocht opgehaald worden. Vol moed kwam alle VWO'ers bij elkaar in de school om vervolgens in een lange rij eerst een roos te krijgen en alle leraren een hand te geven. Daarna moesten we lekker gênant over een rode loper de kerk binnen. Na eerst alle diploma's te krijgen, hadden we daarna drie uur praatjes van leraren en leerlingen. Toen we dachten dat het einde nabij was, stond ineens de meest verlegen, bange en mentaal niet heldere jongen op waar ik toevallig mee bevriend ben om toch een praatje te houden. Hij vond dat het moest en dat hij spijt zou krijgen als hij het niet zou doen. Tijdens het drankje in de school kwam ineens mijn natuurkunde en voormalig biologie docent naar mij toe om mij een boekenbon te geven, omdat ik een van de drie of vier mensen was die hem minstens 5 jaar heeft gehad tijdens de schooltijd.  Vakantiewerk Van 6 juni tot 25 augustus heb ik vakantiewerk gedaan bij een technisch bedrijf als administratief medewerker. Wat begon als een ongelooflijk saaie dag van 8 uur, zonder laptop, zonder iets te doen, maar wel 8 uur uitbetaald, werd een gezellige periode van hard en rustig werken, veel gelach, taart en koffie, en een mooie ervaring voor op mijn CV. Vakantie in Italië Een klein beetje rampzalig, maar toch leuk. Twee weken vakantie eind juli in het noorden van Italië in de buurt van een plaatsje genaamd Santo Stefano Belbo (ofzoiets). Het was natuurlijk weer abnormaal warm voor de streek en periode van het jaar. De eerste week zaten we er met een Belgisch gezin. De tweede week werd het echter wat drukker, maar toevallig ook alleen maar Nederlanders. Helaas zat er een of ander vervelend kind dat iedere dag op een elektrische quad rond croste en liep te blèren. Daarnaast heb ik iets te veel ruzie gehad met mijn vriend, omdat twee weken in een klein appartement met vijf man toch iets te veel is. Volgend jaar nieuwe kansen! Een nieuwe studie 29 augustus heb ik de kick-off van het nieuwe schooljaar gehad. Ik begin 4 september aan de opleiding Engineering op het HZ in Vlissingen. We zijn met ongeveer 70 man van wat ik nu weet en er zijn 5 meiden in totaal. Ik had op meer gehoopt, maar het zijn er meer dan ik had verwacht. Ik ben benieuwd naar wat het gaat worden en hoeveel geld het me gaat kosten.  30.000+ woorden geschreven Zoals misschien al eerder vermeld ben ik een amateurschrijver. Ik doe dan ook mee aan een wedstrijd dit jaar genaamd Story of the Year. Het idee is om tot 30 november een verhaal te schrijven van minimaal 40.000 woorden in een genre dat is gekozen door de commissie en de vorige winnaar. Ik doe dit jaar mee met het genre Royalty en ik heb inmiddels 40.000 woorden aan het verhaal geschreven sinds februari. De bedoeling is rond de 60.000 woorden te schrijven voordat het afgerond is en ik ben al goed op weg.  Dat was zo'n beetje mijn afwezigheidsperiode!

#Verhaal
31May2017
Short story vriendschap
MrsRunawayfive

‘Langzaam liep hij weg. Elijah, de weerwolf, had zijn keuze gemaakt.’   Leon sloeg het boek dicht waarna hij eens zuchtte. Hij zou willen dat vampieren en weerwolven echt bestonden. Hij sloot zijn ogen en plots hoorde hij iets. Van schrik opende hij zijn ogen en zag hij dat een paar ijsblauwe kijkers hem aanstaarden. De vuurrode haren van het meisje en de zilverkleurige tattoo op haar arm vielen nog het meest op.       “Wie ben jij?” vroeg Leon en het meisje maakte een snelle buiging.       “Vampira Sharon Darkmandel,” glimlachte ze.       “Vampira?” herhaalde Leon haar en ze knikte.       “Vampier prinses.”       “Waar kom je vandaan?” glimlachte Leon. Hij wilde alles weten van deze vampier.       “Irigion,” antwoordde ze en hij begon te grijnzen. Leon was zo blij dat hij haar had ontmoet. Nu hoopte hij dat zijn klasgenoten haar zouden mogen.   Toen Leon de volgende ochtend wakker werd, zag hij Sharon tegen het raamkozijn leunen.       “Goedemorgen, Leon,” glimlachte ze, stond op en gaf hem zijn kleding aan.       “Ook een goedemorgen en bedankt,” glimlachte hij. Snel kleedde hij zich aan en samen met Sharon liep hij naar beneden.       “Wil jij iets?” bood hij haar aan toen hij net een boterham met hagelslag had gepakt. Sharon schudde haar hoofd.       “Vampier hè. Ik drink alleen bloed.”       “Ahja,” stamelde hij en hij at snel de boterham op. Zo kon hij sneller zijn school aan Sharon laten zien. Toen hij de tijd zag op de klok, schrok hij. Snel rende hij naar boven om zijn tanden te poetsen en haar te fatsoeneren en pakte zijn tas. Hij trok Sharon mee naar de bushalte en wachtte tot hij in kon stappen. Eenmaal in de bus dommelde hij een beetje weg.     Twee weken nadat Leon voor het eerst Sharon had ontmoet, waren ze hechte vrienden geworden. Op school lieten Leons klasgenoten hem een beetje links liggen. Ze dachten dat hij gek was geworden. Een vampier prinses, hoe stom kon hij zijn! Helaas voor Leon, zag de rest niet in dat Sharon een leuke, aardige en vooral lieve meid was waarmee je heel veel kon lachen. Zo zaten ze op zijn kamer moppen te tappen na school.       “Het drinkt bloed en staat in vuur en vlam,” grijnsde Sharon.       “Eh… een vleermuis?”       “Een vlampier!” lachte ze en Leon grinnikte. Plots vloog de deur van zijn kamer open en stond zijn moeder daar met een onbekende man.       “Leon? Storen we?” vroeg de man en Leon schudde zijn hoofd.       “Excuseer me, Sharon.”       “Geen probleem,” glimlachte Sharon en ze gebaarde dat hij mee moest. Leon stond op en liep met zijn moeder en de man mee.       “Leon, je moeder heeft me verteld dat je de laatste tijd tegen niets zit te praten.”       “Ik praat tegen mijn vriendin, Sharon.”       “Leon, luister. Jouw moeder is bang dat er iets mis is. Daarom sturen we je voor een tijdje naar een inrichting, gewoon, voor de zekerheid. Je zal een tijdje bij een psycholoog lopen.”       “Wat! Ik ben niet psychisch gestoord!” riep Leon. Toch werd hij nog geen kwartier later weggehaald uit het huis. De rit naar de inrichting duurde veel te lang en Sharon zat stil naast hem. Eenmaal bij de inrichting werd hij meteen naar een kamer gebracht. Overal wit. Het bed, de muur, de vloer.       “Leon. Ik zal je nu toch echt moeten verlaten.”       “Wat? Sharon, nee!”       “Ik moet. Ik heb mijn verplichtingen als Vampira ook nog.”       “Maar… Ik dacht dat we vrienden waren?”       “Dat zullen we altijd blijven,” glimlachte ze treurig en ze begon langzaam te vervagen.       “NEE!” riep Leon nog, maar ze was weg. Nu pas realiseerde hij zich dat ze een simpel hersenspinsel was.  

#Technologie
21May2017
Betoog: Walkietalkie
MrsRunawayfive

Vele onderzoeken zijn al gedaan naar de impact van straling van gadgets. Dit omdat de invoer van bijvoorbeeld mobiele telefoons gezondheidsproblemen zou veroorzaken. Maar is het nu werkelijk de straling die zorgt voor de problemen of het excessief gebruiken van apparaten die straling uitstoten? We kunnen niet meer zonder een gsm, dus het probleem ligt dan toch bij ons gebruik. Hoe meer dingen we hebben, hoe meer we het benutten, hoe meer straling we zullen ontvangen.       Technische gebruiksmiddelen hebben dus negatief effect op de gebruikers, omdat we er steeds meer mee doen, er steeds nieuwere dingen verschijnen en we straks niet meer weten hoe we een fatsoenlijk gesprek moeten voeren. Ten eerste, we worden heel erg beïnvloed door de media en bedrijven. Steeds nieuwere technieken worden uitgevonden en dus worden de technische apparaten steeds geavanceerder. Natuurlijk is het normaal dat met veel reclame voor een nieuw ding op de markt veel mensen dat product willen hebben. Maar waar eindigt men dan mee? De nieuwste iPhone en je oude Samsung, een tablet, een laptop, vaak ook nog een iPod en nu dan het nieuwe horloge van Apple. Deze dingen zijn overbodig, maar iedereen moet en zal ze hebben.       Natuurlijk geeft zulk soort apparatuur straling af en met de hoeveelheid toestellen die de gemiddelde persoon heeft, is dit niet weinig. Het gebruik neemt ook niet af, maar juist toe. Maar zodra we opeens veel last hebben van griepjes of hoofdpijn en we naar de dokter zijn geweest, gaan we opeens pillen slikken en een tijdje gezond leven. Niemand ziet echter werkelijk in dat al die technische troep juist hetgeen is dat je ongezond maakt. Dan is er ook het feit dat er steeds meer social media is. Eerst was er vrijwel alleen Hyves. Toen kwamen Facebook, Twitter, Instagram, Whatsapp, Snapchat en nog een hoop nieuwe programma’s. Omdat er zoveel apps zijn gemaakt voor de gebruiksmiddelen is het logisch dat we dit meer gaan gebruiken. Spelletjes op je telefoon zodat je die kan spelen als je je verveelt, e-books op een e-reader zodat je niet twintig boeken mee moet nemen op vakantie. Door deze handige vervangers die minder plaats innemen, gebruiken meer mensen het en worden ze meer blootgesteld aan straling.       Ook is de communicatie face to face steeds slechter aan het worden door de communicatieapps. Het is gemakkelijker om even snel een appje te sturen dan om iemand op te gaan zoeken. Maar dit is allereerst slecht voor je relatie met een persoon, want in de chat gedraag je je automatisch anders. Je praat bijvoorbeeld meer of juist minder. Ten tweede is het ook slecht als je dag en nacht met iemand chat. Je zondert je af van de mensen om je heen, je gaat laat slapen omdat je nog even wil ‘praten’ en je bent dus continu kwetsbaar voor de straling. Er zullen echter mensen zijn die zeggen dat de uitvinding van apps en technische snufjes juist zorgt voor een betere relatie tussen mensen, omdat je juist veel beter een vriendschap kunt onderhouden op zo’n manier. Ook zullen er mensen zijn die zeggen dat een paar gadgets goedkoper is dan een volle boekenkast en spelletjeskast. Maar is dit het echt waard? Wij geven onze gezondheid op om meer geld over te houden, om slechte relaties te vormen en waarom? Alleen maar omdat we het gemakkelijker vinden. Dit is gewoon onacceptabel. Onze gezondheid zou voorop moeten staan, niet gemakzucht en hebzucht.  Om het samen te vatten, ondanks het gemak van snelle verstandhouding en besparing zijn gadgets slecht voor onze generaties. Er zal steeds minder sociaal contact komen en steeds meer klachten en kwaaltjes die uiteindelijk desastreuze gevolgen kunnen hebben.        Bronnen -          http://www.skepsis.nl/gsm-straling.html -          http://www.dokterdokter.nl/gezond-leven/algemeen/straling-mobiele-telefoon-wel-of-niet-schadelijk/ -          http://straling.startpagina.nl/ -          http://www.nhs.uk/Conditions/Mobile-phone-safety/Pages/Risks.aspx -          Mijn artikel: Ziek van je mobieltje?

#Slavernij
21May2017
Beschouwing: Slavernij, bestaat dat nog?
MrsRunawayfive

Na jaren slavernij is deze in 1863 afgeschaft in Nederland. Vervolgens zijn er allemaal verschillende wetten in het leven geroepen om de werknemer zo goed mogelijk te beschermen, zouden ze bijvoorbeeld arbeidsongeschikt verklaard worden. Helaas is dit niet in alle landen het geval. Vele landen hebben nog geen wetten die ervoor zorgen dat een omgeving waarin gewerkt wordt veilig is, zoals bijvoorbeeld de kledingfabrieken in Bangladesh. Maar ondanks dat wij wetten hebben tegen slavernij en slechte arbeidsomstandigheden is dit in een deel van Europa dus niet zo. Een onderzoeksteam van de Universiteit Leiden heeft uitgevonden dat vooral Polen de slaven te werk heeft. Verder is er bekend dat vijftigduizend Noord-Koreanen naar Europa worden gestuurd om hier zestien uur per dag te werken. Ze mogen geen contact hebben met andere mensen, ze moeten van huis naar werk en van werk naar huis, en meer dan dat is niet toegestaan, ze krijgen geen contract aangeboden waarin staat hoeveel ze per uur verdienen en hoeveel uur per week ze werken. Omdat in de Europese Unie dit soort dwangarbeid onacceptabel is, zal er een oplossing moeten komen. De eerste oplossing en misschien ook wel de belangrijkste is het probleem bij de kern aanpakken: de bedrijven. Als deze bedrijven in Europa gevestigd zijn, moeten ze zich houden aan de wetten van de EU en niet aan de Noord-Koreaanse reglementen. Er is namelijk een algemene Arbo-wet in de EU en dus moeten de desbetreffende slavenbedrijven zich hiernaar schikken en zorgen voor een goede werkomgeving voor de werknemers. Het is echter lastig om de bedrijven te vinden juist omdat de werknemers niet mogen praten met anderen. Hierdoor vormt zich het probleem dat er geen concreet plan van aanpak gevormd kan worden, omdat er niet duidelijk is om welke werkgevers het gaat. Ook is er bekend geworden dat iedere slaaf een legale verblijfsvergunning, een geldig beroepscertificaat en blijkbaar een contract heeft, ondanks dat de werknemer deze nooit gezien heeft. Hierdoor kan er niet gezocht worden op illegale arbeiders en maakt dit de zoektocht naar de bedrijven alleen maar lastiger. Een tweede optie zou controle van ieder bedrijf in de gehele EU zijn. Dit is wellicht makkelijker dan alleen de specifieke firma’s met slaven. Hierdoor kunnen ook gelijk andere problemen, zoals een slechte werkplek, opgelost worden in andere bedrijven. Maar op deze manier is het makkelijker om slaven te vinden, omdat ieder bedrijf gecontroleerd wordt en dus de slaven gevonden zullen worden. De grootste tegenslag die hier te verwachten is dat bedrijven niet mee zullen willen werken met een controle als ze weten dat er iets fout is aan de manier waarop ze hun werknemers behandelen, al is het maar een koude werkplek. Ook zullen ze vinden dat het privacyschending is als de controle ook op de administratie gaat vallen. Zo’n controle zou niet alleen de documenten van alle werknemers doorzoeken, maar het zou ook zomaar corruptie of zwart werk of andere onacceptabele handelingen aan het licht kunnen brengen. Dit wil een bedrijf niet zomaar. Ze kunnen dus controle volledig weigeren of bepaalde voorwaarden stellen dat de controle wordt uitgevoerd op de dingen die zij ter controle stellen. En als laatste is er nog de mogelijkheid de Europese banken te controleren op overboekingen naar Noord-Korea, want dit zou heel goed het geld dat verdiend is door de slaven kunnen zijn. Er is aangetoond dat bijna hun gehele salaris wordt weggesluisd naar Noord-Korea. Als hier meer controle op zou komen kan er wellicht achterhaald worden welke bedrijven aan de slavernij deelnemen en kunnen deze erop aangesproken worden dat ze het Europese beleid moeten handhaven, omdat ze in Europa gevestigd zijn en niet in Noord-Korea. Ondanks dit is het moeilijk om banken te controleren, aangezien dit vooralsnog om geldzaken gaat en niet alleen om de rekeningen en overboekingen van de firma’s. De banken zouden dus kunnen protesteren tegen controle vanuit de Europese Unie vanwege deze reden. Ook dit is een vorm van privacyschending, omdat gericht zoeken lastig is als er niks bekend is over welke bankrekeningen het betreft of welke banken geld overmaken naar Noord-Korea. Als dan alle overboekingen naar Noord-Korea gecontroleerd moeten worden zullen daar ook rekeningen van burgers tussen zitten, en de meeste mensen zijn er niet zo op gesteld wanneer hun geldzaken worden gecontroleerd. Het is dus zeer lastig om een goede oplossing te bedenken die genoeg voordelen heeft om het te laten werken. Controles op bankrekeningen, specifieke bedrijven of alle bedrijven in Europa zijn maar enkele oplossingen die iets zouden kunnen uithalen. Maar ondanks dat het probleem zich waarschijnlijk al een paar jaar geleden gevormd heeft is het nu pas aan het licht gekomen en is het wel duidelijk dat er snel iets aan gedaan moet worden voordat er nog meer slaven vanuit Noord-Korea hierheen worden gestuurd. Voor de duidelijkheid! Dit is een project geweest voor school, meer niet. Het is maar een werkstukje en geen krantenartikel, dus als dingen niet mogelijk zijn of niet rationeel, mijn excuses. Bronnen http://www.nrc.nl/next/2016/06/07/rutte-kom-de-noord-koreaanse-slaven-in-polen-te-h-1625618 http://www.universiteitleiden.nl/nieuws/2016/05/noord-korea-levert-dwangarbeiders-aan-eu-via-ingenieuze-constructies 

MEER