kgulik

Lid sinds: 25-03-2017

#psychologie
26Mar2017
Stads- of dorpsmens?
kgulik

Je kent de uitspraak vast wel; 'Ik ben echt een stadsmens!',  of juist 'Ik ben echt een plattelandsmens!'. Maar bestaat er zoiets als een typisch plattelands- of stadsmens? En wat bepaald dit nou eigenlijk? En wat maakt een mens gelukkiger?Ongelukkig in de stad? Nu.nl melde na een interview met onderzoeker Martijn Burger in het Parool dat mensen in grotere steden minder gelukkig zouden zijn dan in kleinere steden of het platteland. In Nederland zouden Apeldoorners, Bosschenaren en Emmenaren gelukkiger zijn dan Hagenaren, Rotterdammers en Amsterdammers. Uitkomsten van ruim zeventig studies over dit onderwerp zijn samengebracht in de World Database of Happiness van Ruut Veenhoven, professor aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam, die bevestigt dat in westerse landen het gemiddelde geluk inderdaad lager lijkt te liggen dan in grote steden. De verschillen lijken wel over het algemeen groter in de VS dan in Europa, alhoewel de Nederlandse verschillen tussen stad en platteland even groot zijn als die in de VS. Waar Nederlanders het meest gelukkig zijn? Uit onderzoek van het CBS blijkt dit de plaatsen Simpelveld (Limburg), Boarnsterhim en Gaasterlân-Sleat (Friesland) te zijn, waar maar liefst 97 procent van de ondervraagde inwoners aangaf 'gelukkig' of 'erg gelukkig' te zijn. En het ongelukkigst? Dat bleek Amsterdam, Den Haag en, de 'ongelukkigste' stad van Nederland: Rotterdam. Alhoewel 81% van de Rotterdammers toch aangaf wel degelijk gelukkig te zijn! Blijken deze onderzoeksgegevens wel te kloppen? 'Woonplaats is bij verre niet de belangrijkste determinant van geluk', zegt Martijn Burger. 'Verschillen in gezondheid, werksituatie, inkomen, burgerlijke staat, sociale contacten en institutionele omgeving zijn een stuk belangrijker wanneer we willen verklaren waarom sommige mensen gelukkiger zijn dan anderen.' Natuurlijk kleven er nadelen aan het stadsleven, zoals relatief dure en kleine woningen, vervuiling en toerisme. Maar niet iedereen vind deze nadelen zo zwaar wegen. Andere mensen zullen weer vinden dat er aan het platteland meer nadelen kleven. Niet iedereen zal hier gelukkig zijn. Dat brengt ons meteen op de vraag: bestaat er zoiets als een echt stadsmens of een echt dorpsmens?Stads- of dorpsmens? Waar je je als mens het beste thuis voelt, verschilt van persoon tot persoon. Sommige mensen voelen zich het gelukkigst in een stad, terwijl anderen het platteland of een dorp absoluut als voorkeur hebben. Dit heeft te maken met je persoonlijkheid. Mensen met een groot aandachtsvermogen voelen zich heerlijk in de stad waar veel gebeurt. Zij kunnen hier hun zelfcontrole optimaal herstellen. Mensen met een meer beperkt aandachtsvermogen hebben juist de rust van een dorp nodig om die zelfcontrole te herstellen en niet overprikkeld te raken. Dit ligt aan een hoge of lage mate van neuroticisme. Dit is een aangeboren eigenschap. Ben je een echt dorpsmens en je woont daarentegen in de stad, dan loop je kans op hoge niveaus van angst en stress. Door al die prikkels om hen heen, hebben ze moeite er hun aandacht bij te houden. Hier heeft een stadsmens minder last van. Er is sprake van een snellere focus op wat er van belang of gevaarlijk is, naast minder afleiding van de actuele situatie. (Rauthmann, Seubert, Sachse & Furtner, 2012).Conclusie: Uit diverse wetenschappelijke studies blijkt dat de natuur ons gelukkiger maakt. Het maakt ons mentaal minder vermoeid (Kuo & Sullivan, 2001) en herstelt ons aandachtsvermogen (Berman, Jonides & Kaplan, 2008). Dit is wel afhankelijk van een heel belangrijk aspect, namelijk of je een stads- of dorps/plattelandsmens bent. En dit is weer afhankelijk van de mate van neuroticisme en zelfcontrole. Word jij onwijs onrustig in een drukke stad terwijl je partner of goede vriend/vriendin helemaal in zijn/haar element is? Dan kan dat met deze aspecten te maken hebben. Of je nu geboren bent in een stad of in een dorp, bepaald niet of je een stads- of dorpsmens bent. Je persoonlijkheid bepaald dit. Misschien ben je wel geboren in een dorp, maar voel je je toch gelukkiger in de grote stad. Dit zou zomaar kunnen! Om hier achter te komen geeft consumentenpsycholoog.nl de volgende tip: Duik na een lange werkdag de drukke stad eens in en ervaar hoe dat op je overkomt. Draai het daarna eens om door na een lange werkdag een stuk door het bos of langs de kust te gaan wandelen. Waar voel jij je het meeste thuis?Meer weten? www.wereldvanpsychologie.nl

#moederschap
25Mar2017
Zwanger
kgulik

Zoals sommige van jullie al wellicht weten, ben ik zwanger en verwachten wij ons eerste kindje rond 20 april. Dat schiet al op! Gedurende mijn zwangerschap krijg ik veel vragen en opmerkingen. Dus hier een persoonlijk blogje over hoe ik nu mijn eerste zwangerschap ervaar wat betreft lichamelijke veranderingen, combinatie met de studie enz. Is het gepland? Jazeker. Gepland en gewenst. Sinds 2 jaar woon ik samen met mijn vriend. Dat we samen een kindje wilde, was al snel duidelijk. Mijn vriend werkt fulltime en ik volg de voltijd hbo thuisstudie toegepaste psychologie. De vraag was dus: nu aan kinderen beginnen of pas na de studie? Ik ben 26 jaar en mijn studie duurt nog wat jaartjes. Om na je studie meteen een hele tijd thuis te zitten vanwege een zwangerschap en een kleintje leek me niet handig, met het oog op een baan krijgen. Het beste is toch meteen na je studie te gaan solliciteren. Bovendien wilde ik jong kinderen en wilde ik niet na mijn 30e beginnen met een eerste kindje. Daarom besloten we ervoor te gaan. Natuurlijk is het niet zo vanzelfsprekend om ook daadwerkelijk kinderen te kunnen krijgen. Dat was dus wel spannend. Gelukkig was het binnen een half jaar raak. We waren dus ook door het dolle heen toen de zwangerschapstest positief bleek te zijn. Hoe doe je dat dan met je studie? Ik mag 4 tot 6 jaar over mijn studie doen. Ik zit nu halverwege schooljaar 2. Te voorspellen hoe de combinatie baby en studie straks gaat is natuurlijk lastig. Dat zal ook liggen aan hoe het met de baby gaat en hoe snel we in een ritme kunnen komen. Als het voorspoedig gaat, is mijn doel de studie in juni/juli weer op te pakken. Ik heb van mezelf veel discipline en ik vind de studie erg leuk, dus waar een wil is, is een weg zullen we dan maar zeggen. Ook hebben we geluk met opa's en oma's die dichtbij wonen en met het feit dat mijn vriend van maandag t/m vrijdag op kantoortijden werkt. Studeren zal zeker in het begin dus ook vooral op de avonden en weekenden neerkomen. Maar nogmaals, als je echt graag iets wilt... Er zijn tal van ouders die nog een studie volgen. Soms zelfs naast hun baan, dus onmogelijk is het zeer zeker niet. 'Je moet wel genieten van je zwangerschap!' Ai, een opmerking die ik veel hoor en waarbij ik steeds op mijn tong moet bijten. Want niet iedere vrouw geniet van haar zwangerschap. Al vanaf week 5 kreeg ik last van misselijkheid, 24/7. Gelukkig verdween dit na enkele weken, om toen helaas plaats te maken voor dagelijkse hevige migraine aanvallen. Omdat ik geen sterke medicatie mocht nemen, was dit vooral afzien. Elke dag was ik ziek van de migraine en elke avond zat ik met icepacks op mijn hoofd om de pijn proberen wat te verlichten. Vanaf week 16 begon de bekkenpijn die vanaf week 20 heel erg werd. De migraine was gelukkig weg, maar nu kon ik weer niet goed lopen! Helaas helpen oefeningen en massages bij de fysiotherapeut niet erg goed. Langer dan een kwartiertje staan of zitten op een harde stoel, zorgt voor heel veel pijn in de rug en bekken. Wandelen is dus ook pijnlijk, evenals veel andere activiteiten. Al vroeg in de zwangerschap was het huishouden bijhouden dus al erg zwaar. Begrijp me niet verkeerd. Ik ben ontzettend blij dat ik zwanger ben en dat het zo voorspoedig en redelijk snel is gegaan! Maar als ik kijk naar hoe ik de zwangerschap ervaar? Nou, niet als iets waar ik van geniet, laten we het daarop houden haha. Ook al zijn die genietende momentjes er natuurlijk wel. Als de kleine bijvoorbeeld schopt en beweegt (en dat gebeurt vaak!) of wanneer we hem weer op een echo mogen aanschouwen. Babykleertjes kopen, de babykamer. Daar kan ik zeer zeker wel van genieten! Maar 'dwing' me alsjeblieft niet te genieten, want soms lukt dat nu eenmaal even niet en met mij vast veel andere vrouwen. Waar ga je bevallen? In het ziekenhuis. Dit was sowieso al iets wat we graag wilde maar omdat ik een medische indicatie heb, moet ik ook in het ziekenhuis bevallen. De bevalling zelf zal niet medisch zijn, maar vanwege medicijn gebruik wordt de baby extra in de gaten gehouden na de bevalling. Om die reden is er een indicatie om 24 uur in het ziekenhuis te blijven. Gewoon voor de zekerheid, om alles goed in de gaten te kunnen houden. Dit geeft mij eerlijk gezegd alleen maar een gerust gesteld gevoel!Ben je bang voor de bevalling? Hoe dichterbij de bevalling komt, hoe meer je er natuurlijk aan gaat denken maar het feit dat ik graag wil bevallen en de kleine in mijn armen wil hebben, overheerst. Echt bang ben ik dus niet. Voorspellen hoe het zal gaan, is onmogelijk dus ik probeer het maar op mij af te laten komen. Het zal toch moeten!Hoe sta je tegenover pijnbestrijding? Dit is lastig te zeggen, omdat ik natuurlijk niet weet hoe de bevalling zal verlopen. Het is moeilijk me er een voorstelling van te maken maar ik sta wel open voor pijnbestrijding. Eerst maar eens kijken hoe het gaat zonder, en mocht het zo'n bevalling zijn die niet echt opschiet en maar uren en uren doorgaat, zou pijnbestrijding wellicht op dat moment even een hele gewenste adempauze kunnen zijn. Maar nogmaals, we zullen zien. Misschien is het niet eens nodig! (laten we hopen...). Ik heb geen duidelijke mening wat betreft 'tegen of voor pijnbestrijding zijn'.  Iedere vrouw, ieder lichaam en elke bevalling is weer anders. De persoon die het beste kan beoordelen of ze pijnbestrijding wil, is toch de vrouw die het op dat moment moet gaan doen. En als de mogelijkheid er is en de nood hoog, why not. Zoals sommige van jullie al wellicht weten, ben ik zwanger en verwachten wij ons eerste kindje rond 20 april. Dat schiet al op! Gedurende mijn zwangerschap krijg ik veel vragen en opmerkingen. Dus hier een persoonlijk blogje over hoe ik nu mijn eerste zwangerschap ervaar wat betreft lichamelijke veranderingen, combinatie met de studie enz. Is het gepland? Jazeker. Gepland en gewenst. Sinds 2 jaar woon ik samen met mijn vriend. Dat we samen een kindje wilde, was al snel duidelijk. Mijn vriend werkt fulltime en ik volg de voltijd hbo thuisstudie toegepaste psychologie. De vraag was dus: nu aan kinderen beginnen of pas na de studie? Ik ben 26 jaar en mijn studie duurt nog wat jaartjes. Om na je studie meteen een hele tijd thuis te zitten vanwege een zwangerschap en een kleintje leek me niet handig, met het oog op een baan krijgen. Het beste is toch meteen na je studie te gaan solliciteren. Bovendien wilde ik jong kinderen en wilde ik niet na mijn 30e beginnen met een eerste kindje. Daarom besloten we ervoor te gaan. Natuurlijk is het niet zo vanzelfsprekend om ook daadwerkelijk kinderen te kunnen krijgen. Dat was dus wel spannend. Gelukkig was het binnen een half jaar raak. We waren dus ook door het dolle heen toen de zwangerschapstest positief bleek te zijn. Hoe doe je dat dan met je studie? Ik mag 4 tot 6 jaar over mijn studie doen. Ik zit nu halverwege schooljaar 2. Te voorspellen hoe de combinatie baby en studie straks gaat is natuurlijk lastig. Dat zal ook liggen aan hoe het met de baby gaat en hoe snel we in een ritme kunnen komen. Als het voorspoedig gaat, is mijn doel de studie in juni/juli weer op te pakken. Ik heb van mezelf veel discipline en ik vind de studie erg leuk, dus waar een wil is, is een weg zullen we dan maar zeggen. Ook hebben we geluk met opa's en oma's die dichtbij wonen en met het feit dat mijn vriend van maandag t/m vrijdag op kantoortijden werkt. Studeren zal zeker in het begin dus ook vooral op de avonden en weekenden neerkomen. Maar nogmaals, als je echt graag iets wilt... Er zijn tal van ouders die nog een studie volgen. Soms zelfs naast hun baan, dus onmogelijk is het zeer zeker niet.Lees meer leuke artikelen op Lifestylevrouw

#opvoeding
25Mar2017
Trend: baby's buiten laten slapen
kgulik

In Scandinavische landen is het al jaren lang een hype en ook in Nederland wordt het nu steeds populairder: je baby of peuter buiten laten slapen. Ook al is het winter en vriest het. Er zijn al verscheidene kinderopvangcentra die deze mogelijkheid bieden. Vanwaar deze trend en is het gezond of ongezond voor je kind?Waar komt het vandaan? Dr. Davíð þorsteinsson kwam met een pedagogisch boek waarin hij de voordelen beschreef van het buiten leven en de frisse lucht ter bevordering van het immuunsysteem van kinderen. Hij veronderstelde dat het gezond was je kinderen buiten in een kinderwagen te laten slapen en al snel was er een nieuwe traditie in Ijsland en andere Scandinavische landen geboren. Het is geen probleem als je even tussendoor een boodschapje moet doen. Het kind gaat dan gewoon mee en word eventjes buiten voor de winkel neergezet. Natuurlijk wordt het kind goed in de gaten gehouden en bovendien is dit fenomeen ook sociaal geaccepteerd. Vrijwel iedereen doet het en niemand kijkt er dan ook van op. Er is sociale controle dus ook andere zullen een oogje in het zeil houden. Natuurlijk worden de kinderen goed aangekleed, aangezien het in deze landen wel -10 kan worden of kouder. In Groenland wordt het zelfs gedaan bij -20.Is het gezond of ongezond? Als het zomers broeierig en benauwd is, is het sowieso goed om je kindje buiten te laten slapen in plaats van in een warme kamer met door de warmte weinig ventilatie. Natuurlijk is het hierbij wel belangrijk het kindje uit de zon te houden! En wanneer het koud is geldt natuurlijk dat je je kindje goed aankleed. Het schijnt verschillende voordelen te bieden als je je kindje buiten laat slapen: - je kindje zou beter slapen - je kindje slaapt ook 's nachts beter - je kindje zou langer door slapen - je kindje wordt opgewekter wakker - je kindje bouwt een betere weerstand op Verschillende punten bleken ook naar voren te komen bij het onderzoek van Tourula, Isola & Hassi (2007). Toch zijn deze mogelijke effecten niet uitgebreid onderzocht, desondanks wordt het in veel culturen toegepast en zij beweren dezelfde effecten te merken. Nederland De hype is overgewaaid naar Nederland en steeds meer kinderdagverblijven bieden de mogelijkheid om je kind buiten te laten slapen in hiervoor speciaal bedoelde slaaphuisjes. Hier slapen soms twee kindjes boven elkaar op een matrasje, soms alleen. In de voorkant zit een deur met gaas voor de ventilatie. Het heeft dus wel iets weg van een konijnenhok! Ook hier geldt natuurlijk, de kinderen worden goed aangekleed, passend bij het op dat moment geldende weertype. Het kindje mag dus niet afkoelen maar het ook weer niet te warm krijgen. Bovendien is het belangrijk gebruik te maken van babyfoon en thermometer. Je kunt ook zelf zo'n huisje huren of kopen, of de wandelwagen gebruiken. In Nederland word wel geadviseerd je kindje pas buiten te laten slapen als het minimaal 7 dagen oud is en het niet kouder is dan -10. In de Scandinavische landen ligt de grens op twee weken, maar daar is het dan ook stukken kouder. Zelf zou ik mijn kindje nooit buiten laten slapen als het koud is. In de zomerdag, wanneer ik er zelf bij ben, lijkt me dit geen probleem. Sterker nog, ik denk dat dit voor een kindje heerlijk is in de koele schaduw en natuurlijk niet wanneer het snikheet is. Ik geloof dat het echt wel goed is voor de weerstand maar het staat me toch tegen een baby in de kou buiten te laten slapen. Zelf slaap je immers ook graag lekker warm in je warme comfortabele bedje, als het buiten vriest dat het kraakt! Wat vind jij?Meer weten? www.wereldvanpsychologie.nl