Tessa Smits

Lid sinds: 19-04-2017

#geld
10Oct2017
De liefde voor geld
Tessa Smits

Een jaar geleden nog maar de eerste Money Flow en wat is er veel veranderd sindsdien, want ja het geld stroomt momenteel als nooit tevoren. Toendertijd heeft het me twee jaar gekost om dit schilderij te maken. Het is gemaakt met echt muntgeld en goudverf. Ik wilde weer 'liefde' voelen voor geld, vooral af van mijn boosheid en pijn rondom geld. Het kostte me twee jaar om het oprecht weer te voelen (het schilderij had toen inmiddels zo'n vier verschillende versies ondergaan). Maar eenmaal af voelde ik de rust, het schilderij straalde voor mij een heel aards gevoel uit, de bron. Vanaf dat moment veranderde, heel langzaam, iets in mijn financiële situatie. De "Money Flow" zoals mijn zus hem liefdevol gedoopt had, bleek meer mensen enorm aan te trekken. En voor ik het wist had ik mijn eerste opdrachten om persoonlijk gemaakte Money Flow schilderijen te maken. In het afgelopen jaar heb ik er wel 23 gemaakt! Ongelofelijk dat ik maanden lang met echt geld en verf, schilderijen mocht maken voor anderen en ondertussen voelde het ook zo helend voor mezelf. Daarnaast was het ook voor het eerst dat er serieuze inkomsten kwamen uit mijn grote passie, het schilderen. En nu nog maar een jaar later, is alles zo anders, maak ik me weinig zorgen meer over geld, voel ik me elke dag weer dankbaar dat het zo natuurlijk gaat, het delen van mijn liefde voor kunst maken, dat ik zulke mooie opdrachten krijg, de enthousiaste deelnemers aan mijn workshops ( ook in NL gaan ze plaatsvinden, echt waar, eerst settelen ;-) tegenwoordig krijg ik mensen die van te voren alles al willen betalen, het geld letterlijk direct op mijn bank willen zetten, ik voel dan soms nog wat ongemakkelijkheid maar ook zoveel blijdschap, het mag er weer zijn, ik durf weer te ontvangen ❤️🙏🌟 -----www.tessasmits.com

#hart volgen
03Aug2017
Van mijn Spaanse berg af, op weg naar Nederland
Tessa Smits

Ongeveer 1,5 jaar geleden kwam ik hier in Spanje aan, deze keer voor onbepaalde tijd. Ik was zo ongelofelijk moe, ik wilde helemaal niets meer ‘moeten’. Ik wilde mezelf oneindige rust, vrijheid en ruimte geven. En zo kwam ik aan op deze mooie olijfberg in Coin. Bij mijn zus vond ik de veilige plek om even alles los te laten. Voor het eerst wilde ik niets meer plannen, ik wilde alleen maar rust! Die rust zat niet alleen in de plek, waar ik letterlijk in de stilte van de natuur nul prikkels om me heen had, het zat misschien nog wel het meest in mezelf. Kon ik mezelf de ruimte en rust geven? Mocht ik het eindelijk eens loslaten? Om mijn intentie kracht bij te zetten had ik elke ochtend een ‘mantra’ die ik meerdere malen zei als ik opstond; ‘Ik hoef niets, ik hoef niets, Ik ga pas iets doen als ik ook echt de behoefte voel om iets te doen, en als dat niets is, is het ook goed.’ De paniek schoot dan meestal direct in mijn lijf: “Dan wil ik misschien wel nooit meer iets doen en blijf ik eeuwig op de bank liggen en op deze veilige berg zitten” ik was doodsbang dat als ik hier aan toe zou gaan geven dat dan het einde zoek zou zijn! Maar ik was zo moe en wilde zo graag een meer ontspannen leven, dat ik het toch deed. Daarnaast was ik enorm nieuwsgierig naar wat er nu eigenlijk echt van binnenuit zou komen, wat zou mijn natuurlijke stroom en behoefte eigenlijk zijn? Ik schilderde alleen als ik echt zin had om te schilderen maar ik heb ook dagen op de bank gehangen of een beetje buiten onkruid staan trekken. Dan weer een dagje Netflix, dan weer een paar dagen zin om te schilderen of om te schrijven. Dat boek dat geschreven wilde worden, heb ik honderden keren naast me neergelegd, ook daar vertelde ik mezelf elke keer dat ik het niet hoefte te schrijven als ik niet wilde, maar opeens was hij af en zo ging er 1,5 jaar voorbij en voelde ik steeds minder vermoeidheid en steeds meer zin in het leven. En toen opeens, tot mijn eigen grote verbazing, stond ik twee weken geleden op met “ik heb zin om de berg af te komen, ik heb behoefte aan meer verbinding, meer in het leven te staan” en daarnaast voelde ik opeens de behoefte aan Nederland. Wat? Nederland! Daar moest ik wel een beetje om lachen, dat had ik een jaar geleden echt niet gedacht! Ik heb werkelijk geen idee waarom maar het voelt heel duidelijk de bedoeling. Nog geen week later vertelde een vriendin me hier dat ze naar Nederland zou vliegen. “Mag ik met je mee?” vroeg ik direct. Ik heb namelijk best wel vliegangst en samen is dan toch fijner dan alleen. Nou dat vond zij ook wel gezellig. Dus, ik kom 6 september naar Nederland. Geen idee wat, waar, wanneer, hoe lang. En voor het eerst durf ik het open te laten. Mijn lieve vriend Milton (a.k.a. Stuart ) komt me van het vliegveld halen en heeft een logeerbed, daar heb ik er inmiddels al meer van aangeboden gekregen dus ik heb een plek om te slapen. Ik voel dat ik wel zin heb om mijn workshop Dot Art ook te gaan geven, maar laat ook daar nog even open waar en wanneer, eerst maar even voelen waar ik echt behoefte aan heb als ik aankom. In ieder geval enorm zin om al mijn lieve vriendjes en vriendinnetjes weer in real life te zien en te knuffelen en stiekem ook wel een beetje nieuwsgierig naar wat er nu weer gaat ontstaan ————————- Voor mijn boek, kunst en updates van (Nederlandse) workshopdata: www.tessasmits.com

#hart volgen
21Jul2017
Moet ik ook eerst alles verliezen voordat ik mijn hart kan volgen?
Tessa Smits

Dat moment waarop ik failliet ging en echt niets meer had staat in mijn geheugen gegrift als één van mijn gelukkigste momenten. Het is bijna niet te omschrijven. Even gestript van alles, van wie ik dacht dat ik was, van alles waar ik me druk over dacht te moeten maken. Het was stil…… en daar in die stilte voelde ik voor het eerst weer mezelf, zo lang weggeduwd. Een gevoel van thuiskomen. Dat gevoel deelde ik die dag, drie jaar geleden, op Facebook en nog geen tien minuten later ging mijn telefoon… “Ik denk ook vaak aan hoe het is, om echt te leven”, hoor ik hem aan de andere kant van de lijn vol verlangen zeggen. “Ik bedoel, Tess, we zitten vast, in alles wat we doen. Mijn baan, de hypotheek, het leven waarin ik zit. Ik ben helemaal niet failliet, ik heb genoeg geld op de bank, maar het lijkt nooit genoeg, ook niet die drie ton die ik gespaard heb.”Drie ton? Oh daar kan ik alleen maar van dromen, denk ik terwijl Thijmen verder praat.“Moet ik ook eerst alles kwijtraken voordat ik mezelf kan voelen, voordat ik vrij ben?” vraagt Thijmen verward.“Nou nee, dat lijkt me niet hoor Thijmen”, zeg ik geruststellend. “Je kunt ook voelen wat mijn verhaal met je doet zonder zelf in de sores te zitten, scheelt een hoop gedoe kan ik je vertellen”, zeg ik lachend.“Ja sorry, wat loop ik ook te zeuren hè met al mijn geld op de bank.”“Ah nee hoor, Thijmen, ik snap het wel, ook veel geld kan als een gevangenis aanvoelen. Ik bedoel, dan heb je pas echt iets te verliezen als je het roer omgooit. Dus dan ga je misschien wel nooit leven zoals je eigenlijk voelt dat de bedoeling is.”“Ja dat klopt.”Ik hoor Thijmen aan de andere kant nadenken, zijn hersenpan kraakt door de lijn heen.“Thijmen, je kan elke dag ervoor kiezen om echt jezelf te zijn, trouw aan wie je bent. Ga jezelf niet gek maken in je hoofd, daar vind je het antwoord toch niet”, zeg ik om hem wat gerust te stellen. “Het alles kwijtraken gaat meer over het loslaten van al je oordelen, angsten en overtuigingen. Niet per se al je geld.” (Fragment uit “Failliet, mooier wordt het niet.”) Het loslaten van al je oordelen, angsten en overtuigingen Nee, de vrijheid om helemaal jezelf te zijn gaat in principe niet over wel of geen geld hebben. Ook niet over wel of niet single zijn of kinderen hebben. Ik krijg nog weleens naar mijn hoofd geslingerd dat ik makkelijk praten heb zonder kinderen, zonder partner. Maar daar gaat dat gevoel van vrijheid voor mij niet over. Die vrijheid waar we zo naar verlangen, die gaat over de vrijheid die je aan jezelf geeft. Die gaat over het loslaten van alles wat je vindt. Als jij denkt dat je vastzit omdat je kinderen of een partner hebt. Dan heb je wellicht zelf nogal wat overtuigingen over wat die relatie allemaal moet inhouden. Wat je denkt dat je nu allemaal moet als partner of ouder en wat je allemaal niet meer mag. Wat zou er gebeuren als jij helemaal vrij mag leven van jezelf? Mijn faillissement gaf me een bijzonder cadeau, doordat ik even alles kwijt was, kon ik heel zuiver voelen hoe het is om met een blanco canvas opnieuw te beginnen. Dus daar stond ik dan. En nu? Wie was ik dan echt? Wat was mijn waarheid? Hoe zorgde ik er nu voor dat ik niet weer steen voor steen een gevangenis voor mezelf ging opbouwen? Hoe ging ik trouw blijven aan mezelf? Ik besloot om te gaan onderzoeken wat mijn waarheid was. Hoe ik echt wilde leven. Wat voor mij echt waar was. En dus verslond ik boeken, video’s, volgde ik mensen die me inspireerde. Waarbij ik dan constant bleef voelen en checken: Wat raakt mij? Wat is waar voor mij en wat niet? Om zo stukje voor stukje de puzzel compleet te maken. Een prachtig boek dat mij o.a. enorm geïnspireerd heeft in die zoektocht was het boek van Vera Helleman “Moeiteloos jezelf zijn” dat je helpt in het vinden van jouw waarheid en het blootleggen van jouw overtuigingen. Dat boek raakte mij zo, daardoor wist ik, daar zit een stukje van de sleutel naar mijzelf. Ik ben heel erg benieuwd, welke personen raken jou? Welke video/film ontroert jou keer op keer. Wat raakt jou, voedt jou en spiegelt wie jij in essentie bent? --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Ik ben Tessa Smits, auteur van het boek “Failliet, mooier wordt het niet.” een autobiografisch roman waarin ik vertel over mijn ondernemersavontuur dat plotsklaps eindigt in een faillissement. Uiteindelijk leidde deze donkere periode tot een droomleven in Zuid Spanje. Maar dat had natuurlijk wel wat voeten in de aarde. In mijn blogs deel ik mijn ervaringen over hoe ik mijn droomleven aan het creëren ben, wat voor mij in vrijheid leven is en hoe ik mijn hart ben gaan volgen.

#hart volgen
13Jul2017
Ik dacht dat ik gek geworden was, alsof de wereld zit te wachten op iemand die stipjes maakt?!
Tessa Smits

“Sorry Stuart, maar dacht je nou echt dat toen ik ontdekte dat ik abstract dot art wilde maken, ik ervan overtuigd was dat ik daar geld mee kon verdienen? Man, ik dacht dat ik gek geworden was, alsof de wereld zit te wachten op iemand die stipjes zet?!” ……. (fragment uit “Failliet, mooier wordt het niet.”) Ik schilderde al jaren en als ik eenmaal bezig was met verf op een canvas leek het wel of ik tot leven kwam. Niet dat ik daar iets mee deed, nee kom zeg, dat schilderen was een leuke hobby. Maar hoe meer ik de ruimte gaf aan dat wat ik zo graag deed, des te meer werd dat vuur aangewakkerd. Ik voelde heel duidelijk; als ik er nu voor ga is er geen weg meer terug. Dan wil ik nooit meer naar kantoor…..Maar het verlangen werd groter dan de angst, steeds vaker pakte ik de verfkwast. Zo ook een weekend waarin ik de ‘dot’ techniek van een Australische kunstenares voorbij zag komen. En op het moment dat ik die eerste ‘dot’ op canvas zette, wist ik: “Dit kom ik doen”. Het was zo helder als een glas water. Kippenvel op mijn armen, ik voelde een intens geluk! En daarna grote angst. Stippen? Dit is wat ik kom doen? Alsof de wereld zit te wachten op iemand die stipjes zet?! Durf jij al je zogenaamde zekerheden, alles wat je kent op te geven voor iets waar je geen idee van hebt hoe het eruit gaat zien? Zonder enige idee hoe je er je inkomsten mee gaat verdienen en of je er goed in gaat zijn? Puur en alleen omdat het zo goed voelt, zo echt? Zeker als je al wat jaren hebt gewerkt, een carrière hebt opgebouwd, jezelf een soort van hebt bewezen en wat geld op de bank hebt wordt het lastig. Je hebt namelijk iets te verliezen…. Je geld, je huis of die baan wordt je ‘gouden kooi’. Het was voor mij niet anders. Als interim marketing manager verdiende ik een godsvermogen, ik werd enorm gewaardeerd, de mensen om me heen vonden dat ik goed bezig was, I was living the dream. Nou ja de ‘dream’ waar de buitenwereld heel positief op reageerde dan. Niet mijn droom…. Het vrije leven, een leven zonder zorgen, waarin je onbekommerd je hart kunt volgen en doet waar je zelf het meest gelukkig van wordt. Dat droomleven, dacht ik altijd, is alleen maar haalbaar als je heel veel geld hebt. Daarom startte ik mijn onderneming en werkte ik dag en nacht om dat te realiseren. Nooit had ik verwacht, dat juist op het moment dat ik alles verloor en werkelijk geen euro meer op zak had, ik eindelijk de vrijheid zou voelen waar ik altijd zo naar verlangde. Dat ik een leven kon creëren waar ik altijd van droomde. Ik had namelijk letterlijk niets meer te verliezen…www.faillietmooierwordthetniet.nl

#schilderij
05Jul2017
nieuw schilderij CIRCLE OF LOVE
Tessa Smits

Gisteren tijdens het schilderen kwam het binnen: het zijn Circles of Love! Ik bedoel, ik ben echt verliefd op die dots, ik geniet intens van het creëren, voel een enorme blijdschap dat ik dit mag doen. Er zit zoveel liefde in deze doeken. Meestal als ik een nieuw kunstwerk maak tune ik in op een gevoel en heel vaak gaat dat over liefde. Over iets dat mij raakt, dat mijn hart opent, iets waardoor ik intens dankbaar ben voor het leven. Dat gevoel kan ik bijna niet onder woorden brengen. Maar ik kan het wel vertalen in kleur, vormen, beweging. Dat is hoe deze schilderijen ontstaan, die ik dus vanaf nu Circles of Love noem. Dit specifieke schilderij, de eerste officiële Circle of Love gaat voor mij over geborgenheid en warmte. Liefde die je als een dikke deken over je heen kan trekken. MATERIAAL EN TECHNIEK Ik schilderde dit kunstwerk met de mij zo geliefde ‘dot’ techniek waarbij ik mijn eigen mix van acrylverf en gloss medium toepas. Ik bedenk van te voren geen design, ik zet de cirkel op het canvas, stem me af op het gevoel van liefde en laat me leiden door wat er gecreëerd wil worden. De achtergrond van het doek is gemaakt met een donker paarse acryl verf gemixed met wat aarde van de olijfberg waar ik woon. Dit schilderij is 100 x 80 cm groot. Voor mijn kunstwerken gebruik ik altijd een hoogwaardige kwaliteit acryl verf en canvas. Ik heb de zijkanten ook geverfd dus je kunt dit doek zonder lijst ophangen. Het doek is afgewerkt met een beschermende vernis laag.Voor meer detailfoto’s: http://tessasmits.com/painting/circle-of-love/

#boek
27Jun2017
Wow! Staat mijn boek in de top 10?
Tessa Smits

Mijn lieve vriendin Shinta weet hoe ze me een topdag bezorgt en stuurde me deze geniale foto. Maar voordat je nu in draf naar de boekhandel gaat..... ;-) deze foto is door Shinta in scene gezet..... mijn boek is namelijk niet te koop via de boekhandel.... Hoe kan dat nou? Laat ik even voorop stellen, ik draag de boekhandel een warm hart toe, ik (fervent boekenlezer) kocht mijn boeken daar heel vaak. Maar als je zelf je boek uit gaat geven kom je voor een aantal keuzes te staan zoals: bied ik mijn boek te koop aan bij de boekhandel. Vond ik natuurlijk helemaal te gek. Ja! Mijn boek in een boekhandel. Maar na wat uitpluiswerk was mijn enthousiasme al snel getemperd. Ik geef mijn boek met POD uit (het boek wordt na verkoop snachts gedrukt, geen voorraad en hoge investering dus, ideaal als je zelf wilt uitgeven en niet zoveel geld hebt). Maar dat is minder aantrekkelijk voor de boekhandel, ze kunnen het dan namelijk niet retourneren als ze het niet verkocht hebben (iets dat ze gewend zijn). Ten tweede en die was voor mij doorslaggevend. Als je je boek aanmeldt bij het CB (centraal boekhuis) zodat hij door boekhandels bestelt kan worden, dan MOET je je boek ook bij bol.com aanbieden. Hartstikke mooi toch Tessa? Nou nee, want bol.com heeft besloten dat zij twee keer zoveel inkoopmarge mogen. Met andere woorden ik mag van bol.com dan nog een schamele 2 euro aan mijn boek overhouden. Nou dat voelde even een partij niet goed. Daar zit iemand voor mijn gevoel gewoon misbruik te maken van zijn monopoly positie. Dus ik volg mijn gevoel, dan maar niet bij Bol.com, en dus automatisch ook niet bij de boekhandel. Dan gaat de verkoop maar wat langzamer en verschijn ik waarschijnlijk nooit in zo'n top 10. Maar zo blijf ik wel trouw aan mezelf. 😊 Je kunt daarom mijn boek dus alleen bestellen via boekenbestellen.nl

#failliet
26Jun2017
Opgeven? Failliet gaan of niet...
Tessa Smits

Wanneer geef je op?  Zal ik failliet gaan of niet? Dit is voor mij een paar jaar geleden misschien wel één van de meest terugkerende vragen geweest: “zal ik failliet gaan of niet?”. Al redelijk snel na de start van de kredietcrisis was het duidelijk dat het bedrijfsmodel van mijn net gelanceerde start-up niet zou gaan werken. Had ik toen de stekker er al uit moeten trekken? Volgens de curator die 7 jaar! later het faillissement beheerde wel. Die wist niet wat hij hoorde toen ik vertelde wat ik allemaal had gedaan om het bedrijf maar te redden. En op dat moment, dacht ik natuurlijk ook: wat heb ik allemaal gedaan ten koste van mezelf? Had ik niet veel eerder failliet moeten gaan? Ik kan iedereen met dezelfde vraag maar één ding aanraden. Volg je hart. En ik weet, dat is het allermoeilijkste als je in zwaar weer terecht bent gekomen. Je hoofd draait overuren en je wilt ergens nog grip krijgen, controle over de situatie. Je struint het internet af op zoek naar antwoorden. Ik heb toentertijd ook zoveel gelezen. Maar ik vond alleen maar gortdroge fiscale informatie of angst aanjagende artikelen die mijn gemoedsrust niet echt verbeterde. Failliet gaan, gaat niet alleen over juridische of financiële consequenties. Het gaat over loslaten, je durven overgeven aan de situatie waarin je zit. Het enige dat telt ben jij! Wat voel jij zonder die angsten over geld? Zonder jouw gekmakende gedachten? In tijd van crisis, is het het beste om even helemaal stil te worden en te voelen wat voor jou klopt. Dat is de enige weg. Voelen! Je hoofd wil namelijk alleen maar een antwoord maar de ironie is; er is geen goed of fout. Had ik na twee jaar mijn bedrijf al failliet moeten laten gaan? Dan had ik persoonlijk de schuldsanering in gemoeten. En ja dan was ik er eerder vanaf geweest dan hoe het nu is gelopen. Maar was dat beter geweest? Geen idee. Ik koos ervoor om jarenlang door te werken en af te lossen en had de pech dat mijn laatste opdrachtgever failliet ging waardoor ik net voor de eindstreep toch nog failliet ging. Aih pijnlijk! Ja, maar ook een ondernemersavontuur om nooit te vergeten dat zowaar drie jaar later tot een droomleven in Zuid Spanje heeft geleid. Was ik met een andere beslissing ook in dit punt in mijn leven uitgekomen? Geen idee. Het maakt dus niet uit. Je kunt geen foute beslissing maken. Het enige dat pijn doet achteraf is als je niet trouw bent gebleven aan jezelf. Midden in de storm, in de tijden dat ik het het zwaarst had heb ik mezelf het meest geholpen door te gaan voelen wat goed was voor mij. Waar ik het meest naar verlangde. En toen ik dat op prioriteit nr.1 ging zetten ging het stromen. Was het nog steeds niet altijd gemakkelijk, maar was ik wel trouw aan mezelf en dat gaf een stevigheid die ik hard nodig had. Ben je nieuwsgierig naar het hele verhaal? Over mijn ondernemersavontuur heb ik een autobiografisch roman geschreven: “Failliet, mooier wordt het niet.” dat exclusief verkrijgbaar is via boekenbestellen.nl Dit schilderij maakte ik drie jaar geleden, net nadat ik failliet was gegaan. Ik schilderde mijn verlangen naar complete overgave. Ik had zolang de controle willen behouden en dit schilderij vertaalde voor mij exact wat er gebeurde op het moment dat ik het losliet. Dat als je je durft over geven, je in een lichtere wereld terecht komt. Niet dat ik me dat op dat moment realiseerde. Overgave is juist zo ingewikkeld omdat ik niet wist wat er komen ging, het was onbekend terrein, het zou weleens nog erger kunnen worden! Maar mijn verlangen naar overgave werd groter dan de angst voor het onbekende en ik sprong...

MEER