Annelies Wetzelaer

Lid sinds: 19-04-2017

#the mucusless diet
28Oct2019
Running on Fruit - Het Slijmloze Dieet
Annelies Wetzelaer

Eén van de eerste boeken die ik begon te lezen toen ik net het fruitaristische dieet ontdekte was 'The Mucusless Diet Healing System' (Het Slijmloze Dieet) door Arnold Ehret. Ik heb het sindsdien steeds opnieuw gelezen. Ehret ontwikkelde het systeem in 1922, na een levenslange studie over voeding en gezondheid. Hij wilde het beste genezingssysteem creëren en dat is hem gelukt! Geen enkel ander boek over gezondheid en voeding komt maar zelfs in de buurt. Ik raad het echt ten sterkste aan! Het slijmloze dieet is eigenlijk een fruitarisch dieet. Je elimineert alle voedingsmiddelen die slijm veroorzaken, zoals vlees, eieren, zuivelproducten, bewerkte voedingsmiddelen (vooral gefrituurd), tarwe, rijst, maïs, noten, zaden, ... Sommige voedingsmiddelen wekken meer slijm op dan andere. Noten en zaden zijn slechts mild slijm-vormend in vergelijking met bijvoorbeeld vlees en zuivelproducten.  Volgens Ehret is een teveel aan slijm in het lichaam de oorzaak van alle ziekten. Er is eigenlijk maar één ziekte, maar deze kan vele symptomen hebben (hartaanvallen, kanker, diabetes, ...); een overloop van slijm in het lichaam. Dit kan worden gestopt en in veel gevallen zelfs worden teruggedraaid door over te stappen op een slijmloos dieet. Slijmloze voedingsmiddelen of voedingsmiddelen om slijm te verwijderen zijn fruit en groene bladgroenten en sommige rauwe groenten.  Als je een achtergrond van ziekte of aandoening hebt, als je momenteel een vleesdieet eet en / of veel medicijnen moet nemen, moet je zeker eerst een overgangsdieet volgen voordat je alle slijmrijke voedingsmiddelen in je dieet elimineert . Ehret neemt dit overgangsdieet ook op in zijn boek. Als je dit overgangsdieet niet zou volgen, zouden gifstoffen die zich in je lichaam hebben verzameld door alle jaren van ongezond eten, loskomen en in je bloedbaan terechtkomen. Afhankelijk van je huidige gezondheidstoestand kan dit extreem ongemak of zelfs de dood veroorzaken! En vele mensen zouden het de schuld geven van je fruitarian dieet, maar dit is niet het geval! Het is omdat je te snel gifstoffen vrijmaakte. Dit is de reden waarom sommige mensen zich niet goed voelen als ze een maaltijd eten die alleen uit fruit bestaat. Daarom moet je er langzaam op overgaan. Elimineer eerst de ergste slijm-veroorzakende voedselgroepen, namelijk vlees en zuivelproducten. En dan elimineer je langzaam andere voedselgroepen. Neem wat vrije tijd om het overgangsdieet te volgen, zodat je lichaam goed kan uitrusten. Je zal door een ontgiftingsproces gaan. Je lichaam zal eindelijk in staat zijn om zichzelf te reinigen van al de gifstoffen, nu het niet al zijn energie meer hoeft te verspillen aan het verteren van onnatuurlijk voedsel. Die gifstoffen komen vrij en worden afgevoerd via de poriën, urine en ontlasting. Je zult je zwak en moe voelen, maar dit is slechts tijdelijk. De symptomen kunnen worden vergeleken met griep. Maar als je eenmaal door de ontgifting bent, voel je je geweldig! Je zult je zelfs nog nooit zo goed gevoeld hebben. De beloningen die je krijgt als je een dieet zonder slijm eet, zijn het waard! Zolang je een slijmloos dieet eet, zul je je nooit meer ziek voelen. Ziekte kan niet bestaan ​​in een alkalisch lichaam.  Ik eet momenteel 90% fruit en 10% zaadjes. Ik probeerde vorige week alleen fruit te eten, maar ik voelde me erg ziek, dus nam ik weer wat zaadjes in mijn dieet op. Ik zal langzaam de hoeveelheid verminderen die ik elke dag eet, ik denk dat dit misschien nog een maand of zo zal duren. Het is beter om het rustig aan te doen in plaats van je er zo snel mogelijk in te storten!  Als je vragen hebt over het slijmloze dieet, help ik je graag! :) Eén van mijn favoriete overgangsmaaltijden: Bananen, dadels en appels!

#fruitarisme
24Oct2019
Running on Fruit - Mijn achtergrond
Annelies Wetzelaer

Ik begon in 2012 met een fruitariër-dieet, kort na de dood van mijn lieve grootmoeder. Ik herinner me deze dag nog heel levendig, het was een warme dag in de lente en ik had genoeg van mijn manier van eten. Zolang ik me kan herinneren, was mijn relatie met eten nooit goed geweest. Het was een haat-liefdesrelatie.Ik ging altijd naar eten als een manier om met mijn emoties om te gaan. Of ik nu blij, verdrietig of boos was, het was altijd een excuus voor mij om te eten. Voedsel verdoofde mijn pijn, het vulde de leegte in mij en het deed me mijn zorgen vergeten. Andere mensen wenden zich tot alcohol of drugs, ik wendde me tot voedsel. Daarom ben ik altijd mollig geweest. Ik was 'dat dikke meisje'. Mensen dachten dat het me niet kon schelen omdat ik nooit op hun opmerkingen reageerde. Maar na dat soort opmerkingen ging ik juist nog meer eten. Misschien dachten ze dat het me zou helpen weg te blijven van voedsel, maar het had het tegenovergestelde effect op mij. Het was een verschrikkelijke vicieuze cirkel. Ik ben altijd dol geweest op hardlopen en doe het sinds 2009 regelmatig. Het hielp me om veel gewicht te verliezen, maar toch bleef het overmatig eten van voedsel mijn belangrijkste manier om met mijn gevoelens om te gaan. Mijn gewicht ging altijd op en neer en dat voorjaar in 2012 besloot ik dat het genoeg was. Ik onderzocht en bestudeerde artikelen online en begon een groot aantal eBoeken te lezen. Dat is hoe ik het rauwe veganistische dieet tegenkwam. Ik las een boek van Arnold Ehret, genaamd 'Het slijmloze dieet'. Ik veranderde letterlijk mijn dieet van de ene dag op de andere, gaande van een voornamelijk vegetarisch dieet naar een rauw veganistisch fruitdieet. Ik had wat moeite in het begin, maar een paar maanden later leefde ik de fruitarian levensstijl en heb ik me nooit beter gevoeld. Ik heb die zomer een halve marathon gelopen, gevoed door niets anders dan bananen!Kassiers in mijn plaatselijke supermarkt dachten dat ik een bananenfeest vierde omdat ik bananen bij de dozen kocht, niet bij de trossen. Ik at al het fruit dat ik wilde, wanneer ik maar wilde en merkte al snel dat ik niet meer te veel at, maar stopte toen ik volkomen tevreden en verzadigd was. Ik wist dat dit de levensstijl voor mij was.Ik wou dat ik mijn verhaal op deze manier zou kunnen eindigen, maar helaas kon ik mijn nieuwe levensstijl niet volhouden. En dit was niet omdat ik ziek werd vanwege de manier waarop ik at. Maar twee jaar later had ik een terugval, mijn verslaving was weer volop aanwezig en was erger dan voorheen. Mijn huwelijk met mijn eerste echtgenoot eindigde, ik had te maken met allerlei dingen in het hoger onderwijs en ik zakte gewoon ineen onder de stress en mijn onderdrukte emoties. Mijn manier van eten was genezen, maar de manier waarop ik met mijn emoties omging niet. Ik gaf me over en at alles wat ik kon vinden. Dit omvatte zelfs vlees en zuivelproducten, tot mijn grote schaamte. Ik gaf gewoon nergens meer om. Ik werd in kleine stukjes gebroken en vond geen uitweg. Daarbij ontwikkelde ik boulimia. De enige oplossing die ik kon bedenken, samen met mijn familie uit België,  was naar een eetstoorniscentrum te gaan. Ik wou dat ik je kon vertellen dat het me redde, maar dat deed het niet. Het maakte alles alleen nog maar erger en ik werd er alleen maar zieker van. Ik was één van de zwaarste meisjes daar en ik voelde me zo misplaatst. Ik verliet het centrum daarom al snel en ging op zoek naar mijn eigen plekje. Nadat ik het perfecte appartement had gevonden, gaf ik fruitarisme nog een kans, maar kon het niet volhouden, ik was net met een opleiding gestart en dat veroorzaakte te veel stress. Ik was toen vegetariër, de gedachte om vlees te eten was weer afstotend voor me. Toen ontmoette ik Tijs, mijn lieve echtgenoot. Hij heeft mijn leven op zijn kop gezet. Ik zag mezelf in hem, het was net alsof ik in de spiegel keek, onze ziel is dezelfde. Mijn oude wonden werden gedwongen naar de oppervlakte te komen, alle onderdrukte emoties, mijn verdriet, woede, angst, alles. Ik heb alles vrijgegeven, dankzij hem. Het maakte me weer verbonden met mijn pure essentie, de echte ik.Alles ging super snel sinds ik hem ontmoette. Ik nam ontslag van mijn werk, verhuisde met hem naar Hongarije om een ​​zelfvoorzienende levensstijl te beginnen, we gingen terug naar veganisme na een paar grote eye-opening documentaires en we trouwden - twee keer! De ene keer was een groot huwelijksfeest in België voor onze vrienden en familie en de officiële bruiloft vond plaats in onze magische tuin in Hongarije. We zijn trots om te zeggen dat al ons eten dat we op beide bruiloften serveerden, veganistisch was. En nu voelt de overgang naar fruitarisme net zo natuurlijk als het zeggen van "Ja!" aan Tijs op onze trouwdag(en). Dus dit was gewoon een blog om een ​​beetje een licht te werpen op mijn fruitaristische pad tot nu toe. Ik ben momenteel een boek aan het schrijven over mijn leven, hoe ik me verloren voelde en mezelf teruggevonden heb en met dit boek wil ik anderen inspireren om ook hun eigen licht (terug) te vinden. Omdat uiteindelijk je niemand kan redden, je moet jezelf redden. Ik had de steun van Tijs, maar ik moest het eigenlijke werk zelf doen. Niemand kan dit voor jou doen.

#dream in paradise
14Oct2019
Grote update: Goed en slecht nieuws
Annelies Wetzelaer

Ik weet dat ik de laatste tijd niet veel van me heb laten horen! Sinds maart is er veel gebeurd (ik kan niet geloven dat het al zo lang is geweest!) En een deel ervan is prachtig en magisch geweest, maar we hebben ook heel droevig nieuws.  Maar laten we beginnen met goed nieuws! Kort na het laatste blogbericht kondigde mijn zus haar tweede zwangerschap aan! In de tussentijd is ze bevallen van een hele mooie en gezonde baby, Lois. We bezochten hen vorige week om Lois in de wereld te verwelkomen en het was zo leuk om onze familie weer te zien!  Nog meer geweldig nieuws; Tijs en ik zijn nu officieel getrouwd! We vierden onze Hongaarse bruiloft op 19 juli met onze Hongaarse buren en vrienden en de ouders van Tijs. Het was een hele speciale dag en kon niet perfecter zijn. We zijn echt gezegend om onze liefdesverbinding twee keer te vieren en te verenigen. Ik zou elke dag met Tijs trouwen als ik kon!  Maar toen, kort na onze bruiloft - eind augustus - gebeurde er een tragedie. Kato werd ziek en zijn buik zwelde op als een ballon. Hij at ook niet veel meer en we brachten hem naar de dierenarts. Hij stierf minder dan een week later vanwege leverfalen ... Onze wereld stortte in en we kunnen gewoon niet geloven dat onze beste vriend niet langer bij ons is. We begrijpen het niet, de realiteit dringt niet tot ons door. We zijn gekwetst, verwond, getraumatiseerd. Dit is een diepe wonde die heel veel tijd nodig zal hebben om te genezen.  Weer wat beter nieuws; Tijs heeft zijn eerste solo-piano-album uitgebracht! Het is echt een meesterwerk. Het heet ‘A Dream in Paradise’, dezelfde titel als ons blog, het gaat eigenlijk over ons Hongaars avontuur en ons nieuwe leven hier. Je kan hier voorbeelden van elk nummer beluisteren.   Dus dit is wat er de afgelopen maanden in een notendop is gebeurd. Ik zal dit blog vanaf nu vaker bijwerken, beloofd! :)

MEER