Alex Groenendijk

Lid sinds: 21-04-2017

#The Common People
31May2017
The Common People
Alex Groenendijk

Als je de titel van deze blog leest kun je denken "huh, de gewone mensen, hoezo dat?" The Common People is een project waar ik in Amsterdam en in Rotterdam aan mee heb gedaan. Het is een project dat gaat over fysiek contact maken met iemand die je nog nooit eerder gezien hebt, we begonnen in vier groepen, die uiteindelijk twee groepen werden, groep A en groep B. Groep A mocht groep B niet zien en groep B mocht groep A niet zien. Het mooie aan dit project is dat iedere encounter anders is. Geen één is hetzelfde. Dit komt mede doordat we allemaal andere scripts hebben, maar de scripts worden iedere avond gebruikt, en iedereen heeft een andere interpretatie van het script. Zaterdag, 27 mei, mocht ik de avond in Rotterdam openen, was ik als eerste dus zat ik vervolgens nog 2,5 uur in de backstage te wachten. Zondag, 28 mei, mocht ik de middag in Rotterdam sluiten, dus ik zat bijna 2,5 uur in de "black box" te wachten tot ik eindelijk aan de beurt was. Het mooie is dat ik ergens verwacht had dat ik zondag als laatste moest, de reden; in Amsterdam zat ik ongeveer op de helft, in 27 mei zat ik als eerste, dus ik had ergens verwacht dat ik als laatste zou zijn. Het was gewoon een of ander raar voorgevoel dat ik had.Nadat ik in Amsterdam op het podium gestaan had wilde ik er niet meer af, en nu, na Rotterdam, al helemaal niet meer. Ik wil door in de theaterwereld, of film, maakt me niet uit, zolang ik maar kan doen wat ik leuk vind. Voor nu stopt The Common People, but we'll be back. Eind 2018/begin 2019. 

#Depressie
01May2017
Leven met een depressie
Alex Groenendijk

Het was 1 december 2016, ik werd wakker maar kwam niet uit bed. Ik werd ziek gemeld op school en ben tot aan de kerstvakantie thuis gebleven. In eerste instantie had ik alleen maar barstende koppijn, maar daarna werd het erger. Uiteindelijk werd alles zo erg dat ik dood wilde. Simpelweg dood. Hier heb ik het ook met mijn moeder over gehad, ze geloofde me. Ik wist alleen niet hoe ik ermee om moest gaan. In het kerstvakantie ging het een beetje beter, ben daarna ook weer naar school gegaan. Begonnen met 2 uurtjes op een dag. Omdat langer gewoon niet lukte. Ik was moe. Te moe. Te moe om alleen al uit bed te komen soms, maar dat heb ik wel gedaan. Ik weet waarom ik moe was, ik sliep heel slecht, ik kon eigenlijk ook niet slapen. Maar waardoor ik niet kon slapen? Geen idee. Het heeft me zes weken gekost om een verwijzing te halen voor een psycholoog. In eerste instantie moest ik met iemand van GGZ praten, maar die nam gelijk een depressietest af, en ja, depressie. Op dat moment is er direct een afspraak gemaakt bij de psycholoog, maar ja daar was een wachtlijst. De dagen werden voor mijn gevoel hetzelfde; uit bed gaan - naar school gaan - thuis komen - eten - slapen. En dat iedere dag. In de voorjaarsvakantie deed ik iets wat ik niet van mezelf verwacht had, ik deed mee aan The Common People, een theatervoorstelling, toen in de Stadsschouwburg van Amsterdam. Ik kreeg er energie van, die energie is een tijdje bij me gebleven. Ik denk zo'n anderhalve week dat ik er daadwerkelijk profijt van gehad heb. 3 dagen voor mijn 17e verjaardag ging het weer slechter en had ik weer bijna geen energie. Maar ik werd gebeld door de psycholoog dat ik 2 weken later een intake had, dat was opluchtend. Tot aan het moment dat ik de intake had voelde ik me echt futloos. Tijdens de intake vroeg de psychologe wanneer het "down voelen" eigenlijk begon. Het echte down voelen begon eigenlijk begin mei 2016, een jaar geleden dus. Maar wat ik mij toen ook realiseerde is dat ik me eigenlijk nooit écht vrolijk heb gevoeld, ja soms als ik iets leuks deed, maar dat was het ook. Een jaar na het echt beginnen down te voelen krijg ik hulp, en nee, dat is zeker niet altijd leuk, maar ik leer er nu mee omgaan. En dat is het belangrijkst. Nu ik dit zo zit te typen vraag ik me af waarom ik nooit eerder hulp gezocht heb maar tot het laatste moment gewacht heb, misschien als ik eerder hulp had gezocht dat alles niet zover uit de hand was gelopen, maar dat kan je alleen maar achteraf zeggen, en de keuzes die in het verleden gemaakt zijn, zijn niet meer terug te draaien!Misschien komt er nog een keer een deel 2, dat weet ik nog niet. Ik wil wel even zeggen dat op dit moment alles een stuk beter gaat en ik als het goed is eind van deze maand in de Rotterdamse Schouwburg sta, als dit werkelijkheid wordt dan laat ik het weten!

#voorstellen
21Apr2017
Wie ben ik?
Alex Groenendijk

Hey guys, girls, unicorns en andere bestaande wezens!   Ik dacht "misschien is het handig om mijzelf allereerst eens goed voor te stellen"  nou dus bij deze!  Ik ben Alex, 17 jaar oud en woon (nu nog) in IJsselstein, over een paar weken verhuis ik naar Nieuwegein. Ik ben op 20 maart 2000 geboren als meisje. "huh als meisje?" hoor ik jullie nu denken. Ja als meisje ja. Maar om alles even straight te hebben, ik ben transgender, wat betekent dat ik simpelweg in het verkeerde lichaam geboren ben. Alleen zeg ik zelf liever niet "yo ik ben in het verkeerde lichaam geboren" ik zeg liever "mijn buitenkant is gewoon verkeerd" wat natuurlijk op hetzelfde neerkomt, alleen iets anders verwoord. Verder heb ik een enorm grote passie voor muziek, ik bezoek daarom ook regelmatig festivals en concerten. En ja...  ik ben zo'n persoon die op de fiets zit met een koptelefoon op vervolgens de capuchon van zijn vest over zijn koptelefoon heen heeft, en ik ben diegene die met een pet oploopt omdat zijn haar nooit goed zit. Voornamelijk luister ik naar Ed Sheeran, AJR, James Arthur, James TW, Lorde, Keningston enzovoort.   Ik luister eigenlijk stiekem alles  behalve van die slechte Nederlandse artiesten die denken dat ze alles zijn :-)) En tja... zoals al te zien is is Starbucks ook wel mn fav! Frappucio Strawberry & Cream, iedereen zou hem moeten drinken, echt goddelijk! En oh ja, mijn passie voor muziek is niet alleen het luisteren er van, nee, ik speel zelf ook piano en gitaar! Waar ik echt een hekel aan heb is lezen.  Naja, boeken lezen. Boeken interesseren mij nooit echt heel erg veel. Verder het lezen van mijn whatsapp berichten, ben ik erg goed in. Ik heb trouwens ook een hekel aan mensen die geen muziek luisteren. Ik bedoel; hoe kan je  zonder muziek?! Zonder muziek, geen leven. Wat ik bijna zou vergeten is dat ik ook nog een gewoon leven heb, naar school ga en ook gewoon werk! Naast dat sport ik ook gewoon lekker in de sportschool. Maar hoe ik tijd over houd voor andere dingen is mij al een tijdje een heel groot raadsel. Tot snel! En houd je rustig in 't weekend!