Alzheimerblog

Lid sinds: 05-05-2017

#alzheimer
01Jul2019
Alzheimer: met een raket naar de maan
Alzheimerblog
Ze zit in de stoel waarin ze de laatste tijd steeds vaker zit. Ik heb mijn oom meegenomen. Ze lijkt hem te herkennen. In elk geval komt ze overeind zodra ze ons ziet. Ze omhelst mij en geeft hem een onhandige knuffel. Ze is blij dat we er zijn. Hand in hand lopen we door de lange gangen naar het restaurant. Een maand of twee geleden liep ze nog zeker en snel. Nu schuifelt ze voorzichtig, wankel.…
#alzheimer
15Apr2019
Alzheimer: vlinders in haar buik
Alzheimerblog
Ze staat voor het raam in de huiskamer met haar pop in haar armen. Ik kom naast haar staan. “Dag mam!” Ze draait haar hoofd mijn kant op en kijkt dromerig langs me heen. Ik leg mijn hand op haar rug. Dan lijkt ze terug te komen in het hier en nu. “O, lieverd. Dag lieverd!” Ze schuifelt met me mee naar de tuin waar ze zo graag is. “Dit is mijn dochter!” zegt ze trots tegen iemand van de…
#blog over alzheimer
15Jan2019
Alzheimer: geluksmomenten
Alzheimerblog
“Kijk mam, daar is oma!” Mijn dochter ziet mijn moeder sneller dan ikzelf. Ze zit met een paar mensen van de verzorging aan een tafel. De kinderen versnellen hun pas. Man en ik lopen achter hen aan. Mijn moeder drinkt voorzichtig van haar thee. Ze staart in het niets. Iemand van de zorg legt haar hand op haar arm. “Kijk eens wie daar zijn?” “Heeeeee! Jullie zijn er!” Opgetogen komt…
#alzheimer
05Dec2018
Alzheimer: dank u Sinterklaasje!
Alzheimerblog
Mijn moeder staat midden in haar kamer, hulpeloos. Vandaag heeft ze een mindere dag. “Ga maar lekker zitten mam,” zeg ik. “Ja, lekker zitten. Heerlijk.” Ze blijft staan. Mijn oudste dochter pakt liefdevol haar hand (“kom maar hoor oma”) en brengt haar naar haar stoel. Met een zucht van verlichting strekt ze haar benen. Omdat ze altijd zo van het Sinterklaasfeest genoot, hebben we een…
#alzheimer blog
17Nov2018
Alzheimer: Ze wil naar huis. Nú.
Alzheimerblog
Als ik de deur van de afdeling achter me sluit, loopt mijn moeder mijn kant op. Ze heeft haar jas aan, haar muts op en haar sjaal om. Ze maakt een gehaaste, gespannen indruk. Ze duwt de rolstoel van meneer S. Ze ziet me pas als we elkaar halverwege de gang treffen. Haar gezicht klaart op. “Dag lieverd, wat fijn dat je er bent. Ik ben bijna klaar. Weet jij waar zijn jas is? We moeten zo snel…
#alzheimer
05Nov2018
Alzheimer: Een herfstwandeling
Alzheimerblog
“Je kunt misschien beter je winterjas aantrekken mam,” zeg ik als ik mijn moeder zie worstelen met haar peignoir. “Dan bewaar je deze voor vanavond, als je je pyjama aan hebt.” Hand in hand verlaten we het gebouw. De frisse herfstlucht voelt aangenaam. Ik haal diep adem. “Waar gaan we ook alweer heen?” vraagt mijn moeder. Ze loopt met onzekere passen. “Even naar het bos, mam,” zeg…
#alzheimer
03Nov2018
Alzheimer: Opperste verwarring
Alzheimerblog
In de rapportages had ik het al gelezen: “mevrouw is vandaag erg verward.” Op alles voorbereid klop ik op haar kamerdeur. Ik hoor mijn moeder heen en weer schuifelen. Ze mompelt wat. Ik klop nogmaals. “Mam, doe je de deur open? Ik ben er!”  Even is het stil. Dan gaat de deur voorzichtig open. Haar gezicht licht op. “Wat fijn lieverd, wat fijn!” “Je boft dat ik niet aan het werk…
#alzheimer
01Nov2018
Alzheimer: Wie ben jij eigenlijk?
Alzheimerblog
Als mijn jongste zus en ik naar de kamer van onze moeder lopen, komen we haar tegen op de gang. Het gezicht van mijn moeder licht op als ze ons ziet. We nemen plaats in de kleine zithoek in haar kamer. We bladeren samen door een prentenboek. We praten over het weer, de nieuwe trui van onze moeder, haar warme pantoffels en over de pop. “Wie ben jij eigenlijk?” vraagt mijn moeder. Ze kijkt mijn…
#reageren op reacties
31Oct2018
Alzheimer: Mijn moeder wil naar haar moeder
Alzheimerblog
“Maar nou zit ze helemaal alleen in dat grote huis,” zegt mijn moeder. We hadden het over iets heel anders. Ik moet even schakelen. “Maak je je zorgen?” probeer ik. “Ja, want nou zit ze helemaal alleen in dat grote huis aan de Dingesstraat. Nou, ik zeg je: ik vind het een schande. Een grote schande. Ik moet voor oma zorgen en ze weet niet eens dat ik hier ben!”  “Dat weet ze wel…
#alzheimer
26Oct2018
Alzheimer: Angst voor een heks
Alzheimerblog
Voordat ik de deurcode intik, kijk ik door de kier. Aan het eind van de gang zie ik mijn moeder. Ze heeft haar pop bij zich. Ze loopt deze kant op. Ik open de deur en sluit hem snel achter me. Mijn moeders gezicht licht op. “Dag lieverd, wat heerlijk dat ik je zie! Wist je dat ik hier was?” Ze wil vandaag graag in de huiskamer zitten. We nemen plaats in het zitje in de hoek. Bewoners in…
#alzheimer
22Oct2018
Alzheimer: Een schat van een moeder
Alzheimerblog
“Dag lieverd, wat heerlijk dat je er was!”, zegt mijn moeder. Ik zwaai een laatste keer en kijk nog even om de hoek van de gang. Ze loopt haar kamer weer in. Vandaag was een goede dag. Ze vond bijna alle woorden. Ze genoot van de muziek. Ze noemde haar kamer gezellig. Ze maakte grapjes. Ze was opgewekt en ontspannen. Een dag om in te lijsten. Ik verlaat de gesloten afdeling samen met een…
#alzheimer
18Oct2018
Alzheimer: Het troosten niet verleerd
Alzheimerblog
Ik tref haar aan in de tuin. Aan een terrastafel zit de oude Italiaan. Hij huilt met schokkende schouders. Een verzorgende heeft zijn hand vast. En mijn moeder? Die heeft haar armen om hem heen en spreekt troostende woorden. Ik kijk vanaf een afstandje toe. Ze heeft me nog niet gezien. De oude Italiaan snikt en wrijft de tranen uit zijn ogen. Mijn moeder neuriet voor hem. De melodie herken ik van…
MEER