IcBucketlist2happinezz

Lid sinds: 05-05-2017

#diy
04Oct2019
DIY Tafel opmaken
IcBucketlist2happinezz

Je kent het wel... je gaat samen wonen en ineens komt iedereen aanzetten met oude meubels die je misschien wel kan gebruiken. Zo kregen we van mijn moeder een tafel die al ettelijke malen dienst deed als gezinstafel. Een tafel dus met veel geschiedenis. Helaas is deze geschiedenis na zoveel jaar duidelijk zichtbaar geworden. Plekken waar het vernis af is, ruw hout, ingedroogde etensresten, putjes in de poten, ... Er is niets mooier dan een meubel dat de tand des tijds heeft doorstaan (in die zin dat hij nog jaren bruikbaar is). Aangezien mijn vriend en ik absoluut voorstander zijn van het hergebruiken van materiaal, besloten we dit meubel te adopteren en met de nodige zorgen te behandelen.  Om deze tafel in onze stadswoning te doen passen besloten we hem te updaten. Eerst draaiden we de tafel volledig uit elkaar. Op die manier kon elk stukje degelijk geschuurd worden. Aangezien de tafel doorheen de jaren zoveel geleden had, moesten we zowel handmatig als elektrisch schuren. Daarbij hebben oude tafels veel rondingen en zijn deze rondingen niet zo gemakkelijk te schuren met een elektrisch machientje. Tijdens het schuren merkten we dat de tafel reeds verschillende malen een update had gekregen. Lang leve wat schuurpapier, een likje verf en wat olie of vernis... oh ja, en voldoende doorzettingsvermogen (het schuren heb ik toch gevoeld)! Aangezien het buiten mooi weer was konden we het schuren buiten doen. Heerlijk met de zon op je gezicht. Gelukkig, want dit binnen doen is een heel andere kwestie. Na het schuren ging alles naar de logeerkamer. Daar werd alles nog eens goed afgestoft en in de olie (2 lagen) of verf (3 lagen) gezet. En dit met onderstaand resultaat. Al zeggen we het zelf, een fantastische tafel, klaar om nog meer herinneringen erbij te nemen! Als tafels konden spreken...

#Prikkelbare darmsyndroom
01Aug2018
Van het prikkelbare darmsyndroom naar het FODMAP-dieet
IcBucketlist2happinezz

Een viertal jaren gelden vertelde de dokter mij dat ik het 'prikkelbare darmsyndroom' heb. Voor mij was het gewoon een ander woord voor een opgeblazen gevoel, pijn aan de darmen, zure oprispingen, altijd diarree en na elke maaltijd snel snel naar het toilet. Ik kreeg het advies mee om wat minder zwaar te eten voorlopig en ik kreeg een lading medicatie mee. Op zich viel het allemaal nog wel mee en ging het al wat beter na een tijdje alle gluten te schrappen. Maar door de jaren heen kreeg ik terug meer en meer last en werden de symptomen alleen maar erger. Zelfs de medicatie die ik kreeg deed niets af aan de vervelende symptomen. Toen het uiteindelijk zover kwam dat mijn sociale leven hieronder begon te leiden, besloot ik dat er iets aan gedaan moest worden. Altijd maar thuis blijven en medicatie nemen is geen 'menselijke' oplossing .... Na het advies van een collega (haar vriend volgde het FODMAP-dieet), besloot ik om naar een diëtist te gaan die meer weet over het prikkelbare darmsyndroom en het FODMAP-dieet. Bij de diëtist kreeg ik te horen dat het FODMAP-dieet op dit moment, volgens studies het beste helpt tegen de symptomen van het prikkelbare darm syndroom. FODMAP betekent Fermenteerbare Oligosachariden, Disachariden, Monosachariden en Polyolen. Zij worden slecht of helemaal niet opgenomen door de dunne darm en komen hierdoor dus onverteerd in de dikke darm terecht. Met de nodige gevolgen van dien. Een stukje uitleg dat voor mij nog steeds wat Chinees klonk aangezien ik totaal geen idee had in welke voedingsmiddelen dit allemaal voor komt. Gelukkig kreeg ik een lange lijst mee met voedingsmiddelen die ik mag eten, voedingsmiddelen die ik beperkt mag eten en voedingsmiddelen die ik moet vermijden. Deze lijst dien ik zes weken te volgen zodat mijn darmen terug tot rust kunnen komen, de eliminatiefase. Daarna kunnen we samen testen welke productgroepen ik kan verdragen en hoeveel ik hiervan kan verdragen (een periode waar ik op dit moment heel erg naar uit kijk). Eenmaal thuis heb ik de lijst verschillende keren overlopen en nagelezen om te memoriseren wat ik moet schrappen uit mijn voeding. Geen gemakkelijke opdracht als je geen tarwe, lactose, en zelfs knoflook en ui niet mag eten. Handig dat ik net in mijn verlof zat zodat ik de tijd had om alles tegoei uit te spitten en te achterhalen hoe ik het verder allemaal zou aanpakken. Want winkelen is niet zomaar meer de kar vol laden met alles wat je lekker vindt! Winkelen werd een waar avontuur. Een product uit de rek pakken ... de ingrediëntenlijst lezen ... tot de teleurstelling komen dat er iets in zit dat je niet mag ... en het product terug in de rek zetten, op zoek naar een ander en 'beter voor mijn darmen'-product. Ondertussen loop ik vaak eerst rechtstreeks naar de 'glutenvrije' en 'lactosevrije'-afdeling van de supermarkt, maar zelfs daar is het nog zoeken welk product aan alle eisen voldoet. Het is gemakkelijker om gewoon in de groeten- en fruitafdeling rond te hangen op zoek naar de voedingsmiddelen die ik wel mag eten. Een gezonder alternatief dus, maar eenzijdig!Een ware hel zullen sommigen onder jullie wel denken! En het is zeker even aanpassen. Maar voor mij is het een zaligheid, geloof het of niet. Na een goei week had ik namelijk geen last meer van de vele symptomen die mij daarvoor maar al te vaak parten speelden. Op een of andere manier helpt dit dieet geweldig goed!!! Dus een absolute aanrader voor mensen met het prikkelbare darmsyndroom. Wel raad ik aan om dit onder begeleiding van een diëtist te doen aangezien zij veel tips kunnen geven. Zo kreeg ik van mijn diëtist enkele papieren mee met producten (naam en merk) op die ik mag eten. Heel handig!!! 

#Wandelen
18Feb2018
Uitdagende sneeuwwandeling in de Hoge Venen
IcBucketlist2happinezz

Ook al sneeuwt het hier niet bijster veel, toch heeft het altijd iets magisch als de eerste sneeuwvlokjes vallen. Jammer dat het hier in Limburg niet altijd sneeuwt terwijl het in de Ardennen wel mooi wit kleurt. Daarom trok ik, samen met mijn allerliefste vriendje, naar de Hoge Venen. De auto van de schoonouders geleend en we konden vertrekken(helaas kunnen onze rammelkarren zo'n verre reis niet meer aan). Eenmaal vertrokken is het al puur genieten van de warme gezelligheid in de auto. Even stoppen bij een winkel om een middagmaal in te slaan en de reis kan beginnen. De wegen naar La Gleize waren gelukkig behoorlijk goed open. Op een gegeven moment waren er enkele straatjes die minder goed open waren, maar ook dit was wonderbaarlijk geen probleem voor de nieuwe auto. Helaas begon het wel wat te sneeuw-regenen toen we in La Gleize aan de kerk parkeerden. Het werd dus een voorzichtige lunch in de auto(om de geleende auto niet vuil te maken uiteraard).  Aan de kerk in La Gleize vertrokken enkele wandelroutes. De o-zo-goed geplande wandeling(lang leve internet) viel al meteen in duigen en bleek een degelijke wandeling te zijn van 16 km. Ons idee was om ongeveer een 10 km te doen, zeker in de sneeuw. Dus kozen we snel nog een andere route: de blauwe route van 10,3 km. Gelukkig was de weg behoorlijk goed aangegeven, maar het was toch met momenten even twijfelen over welke richting we uit moesten. Tussen alle bergen door kwamen we ook langs de watervallen van Coo en het mooie meer dat er langs ligt. Het is altijd fijn om in de buurt van water te zijn :D En de sneeuw geeft het een extra dimensie! De wandeling zelf was echt heerlijk om te doen. Terwijl het eigenlijk heel erg koud was heb ik het geen moment koud gehad. En dit dankzij de velen bergen en afdalingen. Een rood hoofd met pareltjes zweet geven aan dat mijn lichaam serieus moeite moet doen om de bergen met sneeuw te trotseren, maar de vele mooie uitzichten maken het allemaal de moeite waard. In het begin hebben we smeltende sneeuw gehad, maar halverwege de wandeling kwam de zon ons tegemoet. De rust die tijdens de wandeling over mij komt neem ik weer een hele tijd mee om af en toe mentaal te ontsnappen aan de drukte van alledag! Word lid en beloon de maker en jezelf! Aanmelden

#vogel
04Dec2017
My little best friend :) Jappe (vogel, valkparkiet)
IcBucketlist2happinezz

Een drietal jaren geleden kwam Jappe in mijn leven. Hij was de valkparkiet van een collega. Aangezien hij niet goed kon opschieten met de hond(hij maakte de hond gek door hem uit te dagen), werd er voor hem een nieuwe thuis gezocht. Doordat ik een grote vogelvriend ben was de oplossing dus niet ver te zoeken en nam ik Jappe in huis. Samen brachten we zeer veel tijd door, altijd fijn thuis komen als er niemand is, maar je wel tegen Jappe kan praten. Het mooiste is dat hij gezellig terugfluit. Je voelt je dus nooit alleen! Door de jaren heen hebben we onze weg wel gevonden. Hij weet perfect wanneer ik 's morgens op sta en is een grote voorstander van lekker chillen op de zetel of op zijn speeltuin. Net zoals mij dus! ;)  Zijn favoriete eten is, buiten zaadjes, ook brood en spaghetti. En als de zak chips open gaat wordt ie al enthousiast. Hij weet dus wat hij wil! :) Wel krijgt hij hier niet al te veel van, want zijn ogen zijn altijd groter dan zijn honger! Meestal gaat het hem ook vooral om het stuk bijten van al dat lekkers! (Al ooit een vogel gezien met een spaghettimond...euhm... spaghettibek? Hilarisch!) En helpen teksten schrijven daar is hij een krak in(lees: 'ik trek heel graag de toetsen van het toetsenbord', 'het toetsenbord is van Jappe en niemand anders, dus afblijven' of 'ik zit graag bovenop het scherm en kak waar ik wil').  Niet gemakkelijk werken dus met Jappe bij de hand, maar eens zo vrolijk! Moet ik een liedje dat ik zing en op gitaar speel even opnemen, zal hij steevast meedoen. En zeker als Johnny Cash ter sprake komt is hij niet te houden! :D Helaas heb ik hem wel moeten achterlaten bij mijn mama toen ik bij mijn vriend ging wonen. Een zeer moeilijke keuze. Gelukkig is hij heel erg gehecht aan mijn mama en weet ik dat hij in goede handen is. Maar toch mis ik het vaak om te praten tegen Jappe zodra ik alleen thuis ben of onze chillmomenten. Gelukkig komt hij af en toe logeren zodat we onze band wat kunnen onderhouden! :D My little best friend! Beloon de maker en jezelf Word gratis lid. Aanmelden

#Natuur
04Dec2017
Family matters...
IcBucketlist2happinezz

Enkele weekends geleden ben ik samen met mijn familie naar de Ardennen geweest. Samen met mijn broers(3 stuks), hun vriendinnen, de kids, de hond, mijn mama, haar vriend en mijn lief zakten we af naar Liernieux. Daar hadden we een vakantiehuisje geboekt om met z'n allen samen te verblijven. We hebben enkele jaren geleden afgesproken om wat meer tijd met elkaar door te brengen. Door onze drukke levens zien we elkaar anders niet zoveel. Daarbij werken sommigen onder ons ook nog eens in posten, wat het dus niet gemakkelijk maakt om iedereen samen te krijgen. De eerste ochtend was het zalig wakker worden, alles was bedekt onder een mooie witte laag. Aangezien we allemaal na het donker zijn aangekomen hadden we het uitzicht nog niet kunnen bezichtigen vanop ons terras. Maar oprecht, prachtig gewoon!!! Het geeft meteen een boost om aan je dag te beginnen! Gelukkig werd er gezorgd voor een aangename sfeer door al het leven in huis :) Het eten werd voorzien door mijn mama en haar vriend. Zij hebben uren gewerkt om ervoor te zorgen dat we dit weekend lekkers voorgeschoteld kregen. Zeker de vriend van mama heeft serieus veel tijd gestoken in het maken van kroketten(jawel, zelfgemaakt), bitterballen(ook zelfgemaakt), stoofvlees(jawel, zelfgemaakt) en goulash(jaja, idem). En mama heeft haar geweldige spaghettisaus op tafel getoverd(2 soorten sauzen, voor de complimentenmakers onder ons). Serieuze verwennerij dus! Maar met liefde gemaakt...dat proef je!! Op zaterdag zijn we met z'n allen een wandeling gaan maken. Zeker Haiko(de hond van mijn broer) zag dit helemaal zitten. Mijn broer had een route gevonden en dus wandelden we door de bossen in de buurt. Een heel mooie omgeving en zeer gezond al die frisse lucht in onze longen! Wat een lange wandeling toch wel niet kan doen met een mens. Zeker 10 km in onze benen. Maar dat gevoel achteraf blijft toch onbeschrijflijk!  Na de wandeling hebben we ons allemaal even bezig gehouden(douchen, spelletjes, lezen, ...) om dan 's avonds na het eten te beginnen aan een echte muziekquiz. Heerlijk de sfeer van discussies om de juiste antwoorden, nostalgie bij het horen van bepaalde nummers, het geluk bij het geven van het juiste antwoord, de foutjes, de jongens versus de meisjes, ... Wat een geweldige levendige sfeer! :)  Ook op zondag bleef de sfeer nog hangen, want iedereen begon steevast na te denken over de nummers op de radio: "van welke tijd is dat? '70, '80, ...?", "oh dat is die een...hoe noemt die weer...", ...  Kortom, een fantastisch weekend met als conclusie: "Family matters"!!!  Beloon de maker en jezelf Word gratis lid. Aanmelden

#Afvallen
04Dec2017
Afvallen voor kerstmis: mijn persoonlijke challenge!
IcBucketlist2happinezz

Het is bijna tijd voor de feestdagen, of ook wel 'the most wonderful time of the year' als we Andy Williams mogen geloven. Feestdagen waarbij er gezellig samen getafeld wordt met familie en waar er vaak meer gangen zijn dan cadeautjes. Maar velen kijken er met vrees naar uit omdat dit vaak ook de periode is waarbij mensen ettelijke kilo's bijkomen. Ook ik zie ieder jaar een paar kilo meer op de weegschaal dan noodzakelijk is. Vaak probeer ik wel een beetje op mijn eten te letten, maar zodra er meerdere lekkere keuzes zijn, valt dat principe in duigen.  Daarom wil ik dit jaar proberen om op tijd wat kilo's af te vallen, een kwestie om een beetje buffer te hebben zodra de feestdagen eraan komen. Geen gemakkelijke keuze voor iemand die zeer graag en veel eet. Ik kijk er dus geweldig hard naar uit... ahum! In ieder geval heb ik er dit jaar voor gekozen om een beetje hulp te aanvaarden. Niet alleen heb ik 'Tegreen'- pilletjes besteld, maar ook zijn er 2 vriendinnen die dit samen met mij willen doen. Wat de pilletjes betreft ben ik niet zozeer een voorstander. Maar aangezien er gemakkelijk 30 kilo van de weegschaal af mag, dacht ik zoveel mogelijk hulp te aanvaarden als mogelijk. Of dit een grote hulp gaat zijn is niet zeker, maar in ieder geval kan het dienen als placebo om mijn motivatie hoog te houden. Als het aankomt op de 2 vriendinnen...ze zijn vastbesloten om mee te doen, dat staat vast. Dus samen gaan we de uitdaging aan om enkele kilo's kwijt te spelen. Ik ben sinds donderdag 30 november begonnen met de pilletjes. Het is de bedoeling dat ik komende donderdag op de weegschaal ga staan om eens te zien of er al schot in de zaak is. Ik wil vooral focussen op een degelijke maaltijd bereiden en minder snoepen. Nu dat snoepen... Ik zal eerlijk toegeven dat ik nog geen goede start heb gemaakt. Vrijdagavond begon het al met een feestje met collega's waarbij er teveel lekkers was. Wel moet ik zeggen dat ik minder gegeten heb dan ik anders zou doen, dus al een kleine stap vooruit denk ik dan. Ik mag het mezelf ook niet te moeilijk maken, ken jezelf... Als ik alles moet ontzeggen dan hou ik dit niet vol. Donderdag zat mijn motivatie wel al goed. Ik heb de moeite gedaan om een maaltijd te maken. Normaal zou ik snel snel iets binnen steken voordat ik naar het werk ga, maar deze keer heb ik de tijd genomen om iets te kokkerellen.  Het werd quinoa met witloof en fetakaas. Helemaal niet slecht, ik stond zelfs te kijken van de goede smaak van alles samen. Wel kreeg ik meteen van een van de vriendinnen terug dat het er niet uit zag... Haha, dus misschien de volgende keer werken aan mijn kleurenpalet :)  In ieder geval is er een start gemaakt en moet ik nu werken aan mezelf en de keuzes die ik maak. Wat mij wel meteen opviel is hoeveel energie ik vrijdagochtend had. Meestal heb ik moeite met wakker worden, maar nu kon ik de wereld aan! Ook mijn waterinname is aanzienlijk de hoogte in gegaan sinds donderdag! Wie weet lukt het wel...  Beloon de maker en jezelf Word gratis lid. Aanmelden

#Rust
27Aug2017
Walk it off! Back to nature!
IcBucketlist2happinezz

'Oh, ik mag niet vergeten om bananen mee te brengen van de winkel...ik moet dus nog gaan winkelen. Ah, en als er straks nog tijd is kan ik de badkamer nog eens grondig poetsen...misschien wat azijn meenemen van de winkel voor het doucheraam... Ik mag maandag niet vergeten te bellen naar de baas, want ik moet een antwoord geven op haar vraag om meer weekends te werken... En als ik tussenin nog wat tijd heb kan ik nog eens zoeken naar een betaalbaar huis om in te wonen... Ook best nog even mijn zangoefeningen doen voor het optreden van volgende week...' Vaak zit ons hoofd non-stop vol met gedachten en zorgen die ons bezig houden waardoor we slaap laten of waardoor we tijd verliezen om de dingen te doen die we echt graag doen. Bij mezelf merk ik heel goed dat gedachten alle tijd in beslag nemen. Sommigen zouden zelfs zeggen dat ik eerder een 'denker' ben dan een 'doener'. Maar het doen geeft mij toch nog altijd het meeste voldoening, maar dat kan ik niet doen zonder er eerst over te hebben nagedacht... hm.... Gelukkig zijn er van die momenten die helpen om ons hoofd juist terug leeg te maken. Iedereen geeft voor zichzelf een andere invulling hieraan. Maar één van mijn manieren om alles even aan de kant te schuiven is wandelen. Ik word gewoon al gelukkig als ik er aan denk! Stap voor stap alles los laten en terug even resetten zodat ik de tijd erna weer verder kan met nadenken, want laten we nu maar even toegeven dat ik daar bijzonder goed in ben! Een van mijn favoriete plekken om te gaan wandelen is langs de beek waar ik vroeger ben opgegroeid. Niet zo ver van mijn ouderlijk huis en een echte oase van rust. (En dan te bedenken dat ik nu in een stad woon.) Maar het blijft bewonderenswaardig hoe zo'n beek door de jaren heen verandert en zichzelf aanpast aan de obstakels die op z'n weg komen. Eigenlijk een beetje zoals de mens zich telkens aanpast en evolueert. Misschien daarom dat de natuur ons vaak zo weet aan te trekken. Vroeger had mijn bomma een stukje grond langs de Bosbeek. Hier kwamen we als kind heel vaak naartoe om in de zomer wat verkoeling te zoeken. Samen picknicken onder een grote eik en ondertussen spelletjes spelen in het water of een dam bouwen om te zien hoe het water zich een weg baant door de obstructie. Heerlijke tijden zonder al te veel zorgen! Nu doet een wandeling langs de beek zo'n deugd en doet het me in gedachten afdwalen naar de mooie tijden van vroeger. Het onbezonnen leven en gewoon genieten van het hier en nu! De natuur neemt je zonder het al te goed te beseffen op sleeptouw doorheen het rustige leven langs het water. En in ieder stukje fauna en flora zit een geheime boodschap verborgen. Vissen zwemmen tegen de stroming in(alles is mogelijk als je het maar probeert en je je best doet)! Oude boomstronken worden de voedingsbodem voor nieuwe scheuten en brengen zo nieuw leven voort(het is altijd mogelijk om opnieuw te beginnen na tegenslag)... En als je heel stil blijft staan en goed op let zie je enkele fel blauwe bosbeekjuffers. Een teken dat het water van goede kwaliteit is. Heerlijk hoe magisch ze over het water dansen met hun frêle vleugels. Haast onwerkelijk hoe fel blauw ze zijn. Zodra ze gaan zitten zie je ze minder goed, maar eens ze gaan vliegen zijn ze duidelijk zichtbaar in het zonlicht. Pure magie...puur genieten! En wat het nog meer bijzonder kan maken is om het te delen met de mensen(en dieren) die je graag ziet.  Want ook zij kunnen genieten van de stilte van het bos en het frisse, kabbelende water. En ondertussen kun je al wandelend en filosoferend de rest van de wereld even achter je laten...

#natuur
08May2017
A little wild myself
IcBucketlist2happinezz

Project Wild thing Enkele dagen geleden raadde een vriend mij aan om 'Project wild thing' te kijken. Hij deed dit nadat ik een artikel had gedeeld op facebook, namelijk 'De aarde vergaat, maar we kunnen wel goed spellen', dat verscheen op trouw.nl. De documentaire nam mij helemaal terug mee naar mijn kindertijd waar ik, samen met mijn broers,  al mijn vrije tijd doorbracht in het bos, de velden en de weien in de buurt. Wie de documentaire kijkt kan zichzelf misschien wel terug vinden in de ouder die zelf opgegroeid is in de buurt van bossen en natuur en die met heimwee een terugblik werpt op een fantastische tijd. En mogelijk kijkt diezelfde ouder nu vol weemoed naar zijn of haar kind dat niet weg te slaan is achter de pc, playstation of tv. Of misschien ben jij juist net dat kind dat niet goed weet hoe de natuur eruit ziet en opgegroeid is met alle nieuwe technische snufjes in huis. Wie je ook bent, de documentaire is voor iedereen een 'must watch'!Ikzelf kan me heel erg vinden in het kind dat opgroeide met/in de natuur. Om mijn geweldige jeugd even mee te laten ervaren neem ik jullie mee in mijn herinneringen.Ik ben opgegroeid met vlak achter het huis een groot naaldenbos. Achter dit naaldenbos lag een zandwegje met daarachter een maïsveld. Achter het maïsveld lag een groot veld met bivakplaatsen. Overal waar je keek was er voldoende natuur om jezelf mee bezig te houden. Maar ook mijn 3 broers waren een grote hulp bij het tot stand komen van velerlei spelletjes en avonturen. Vaak speelden we gewone spelletjes in het bos zoals verstoppertje. Met extra veel verstopplaatsen natuurlijk een hele uitdaging voor onze korte beentjes. Ook zijn er doorheen de jaren hutten gebouwd om U tegen te zeggen(in onze ogen toen toch). Helaas werden de hutten door de jaren heen ook wel eens een stuk boven de grond gebouwd waardoor ik af en toe wat hulp nodig had van mijn mama om mij te komen halen. Omhoog dat durfde ik wel, omlaag dat was een andere zaak.Op het veld speelden we 'potteke stamp' in het donker en kropen we door het pas gemaaide gras op zoek naar een plek om de bal weg te shotten. (Nadien een zeer gelukkige mama natuurlijk ;) ).Zaterdagmiddag werd er bij bomma, die een paar huizen verder woonde, verzameld. Neefjes kwamen ook langs en hier nuttigden we bommapistolets met kaas en ketchup(jawel!). Daarna vertrok er één groepje te voet, de boeven. Zij zochten zo snel mogelijk een goede verstopplaats ergens in het bos of in het veld, want even later mocht het tweede groepje, de politie, ook vertrekken. Zij vertrokken met de fiets. Zodra de politie een boef gevonden had sprong de politie, al rechtstaand op de fiets, bovenop de boef. Helaas moet ik er wel bij vermelden dat er tijdens zo'n spelletjes veel doornenstruiken geleden hebben onder het gewicht van twee vallende kinderen. Maar wij trokken ons van niets iets aan. Een krasje meer of minder deed er niet toe. Wel werden we iedere avond goed gecontroleerd op tekenbeten. In de zomermaanden werden onze spelletjes altijd interessanter. Dan werden de bivakplaatsen goed bevolkt en gingen we 'kampeerders bespieden'. Dit bleef altijd een spannend gegeven, want we wilden nooit betrapt worden. Jammer genoeg hadden we geen degelijke ontsnaproute wanneer we betrapt werden want dan moesten we al rennend door het maïsveld. Mensen die dit ooit al gedaan hebben weten dat je hier niet zonder kleerscheuren vanaf komt.Ik denk dat het voor zich spreekt dat het een geweldige tijd was met veel vrijheden en onbezonnen genieten van elke dag. Jammer genoeg zien we de bezigheden van de kinderen van tegenwoordig veranderen in het meer binnen zitten en schermpjes kijken. Voor de één wel oké, voor de ander problematisch. Door het kijken van de documentaire realiseer ik mij dat het idealistisch opvoeden van mijn (toekomstige) kinderen misschien niet zo gemakkelijk is als ik nu lijk te denken. Ik wil nog steeds heel graag dat mijn kinderen zullen opgroeien in een natuurrijke omgeving, maar met het drukke tijdsschema van vandaag de dag en het steeds meer verdwijnen van de natuur vrees ik er voor. Toch ga ik mijn hoofd niet laten hangen en pleit ik voor het zoveel mogelijk promoten van natuur!!! In dat opzicht wil ik ook gerust  de 'marketing director of nature' zijn!!! 

MEER