Auke de Boer

Lid sinds: 12-05-2017

Ik ben een Nederlander die sinds 2007 in Finland woont. Ik volg de politiek graag en ben geïntereseerd in maatschappelijke onderwerpen.
#hetnawoord
19Nov2019
Het nawoord
Auke de Boer

#hetnawoord Mocht ik er onverhoeds toch ineens niet meer zijn.. Door een fout van mij of dat van een ander. Dat maakt in principe ook niet zo veel uit. Zou ik nog een paar dingen gezegd willen hebben. Niet omdat ik mezelf nou zo belangrijk vind, veel meer omdat ik graag wil dat mijn naasten weten dat ik van ze hou. En dat ik ze wil vragen mijn fouten te vergeven. En dat, als ze dat niet kunnen ik er ook vrede mee heb. Mocht er iemand zijn die denkt dat hij of zij mij heeft gekwetst of mij onrecht heeft aangedaan. Wees dan gerust, je bent al lang vergeven. Ik koester namelijk geen wrok of haat. En weet dat iedereen om mij heen, net als ik niet foutloos kan zijn. Mocht ik nog niet zo oud zijn als dit gebeurd, bedenk dan dat tijd geen rol meer speeld voor mij. Ik was immers altijd meer van kwaliteit dan kwantiteit. Ik heb een prima jeugd gehad. Geleerd dat ook volwassen mensen fouten maken, wat mij de vrijheid gaf dat ook te doen. Niet opzettelijk natuurlijk, maar gewoon om er van te leren.  Verder ben ik blij dat ik alles heb mogen doen; sporten, reizen, zuipen, de liefde bedrijven. Alles mogen voelen; geluk, liefde, gebroken hart,onzekerheid, teleurstelling, overwinning, waardering en trots. Alles mogen zien; wonderen der natuur, bossen en meren, mooie vrouwen, stervende mensen en opgroeiende kinderen.  En aan mijn verwekkers, de dankbaarheid. Omdat ik het naar mijn zin heb gehad hier en het niet had willen missen. Een goed gezond stel genen tot mijn beschikking had. Ze me  hebben opgevoed zonder overdaad, zodat ik kon voelen hoe het is iets extra’s te krijgen. Ze me leerden door hard te werken er dingen te bereiken zijn, en je er voldaan door kan voelen. Je verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen leven.  Tot slot nog een aantal kreten die me nu te binnen schieten. Misschien dat iemand er iets aan heeft: Discriminatie bestaat niet, er zijn ook zat mensen die dat niet zien. Gelijke behandeling bestaat ook niet, en dat is maar goed ook. We zijn verschillend. Er is altijd een reden voor de dingen die niet goed gaan voor je. Zoek ze in jezelf, net als de oplossingen. Maak de keuze; strijder of slachtoffer, wat wil je zijn?Vergeef jezelf je fouten. Je wordt niet gedefinieerd door je fouten. Het feit dat je ze ziet bewijst het tegendeel.En voor de mensen die het echt niet makkelijk hebben; ik wens jullie sterkte met alles wat te doorstaan. Ik gun jullie verlichting aan het einde van die tunnel. Humor en zelfspot werkte voor mij, in wat minder goede tijden.En ik zou nog door kunnen gaan, met van alles en nog wat. Maar ik heb al genoeg van jullie tijd gebruikt. Bedankt voor alles en tot ziens!

#sunnybergman
11Jun2019
sunny bergman Man Made
Auke de Boer

De westerse wereld is een behoorlijk mooie plek voor een vrouw om in te leven. Je zou kunnen zeggen dat het nog nooit zo goed is geweest. Zowel mannen als vrouwen hebben de vrijheid om te kunnen zeggen en doen wat ze willen. Ook is er de vrijheid voor documentairemakers om vrijwel alle onderwerpen aan te snijden. Voor wie Sunny Bergman een beetje kent; weten we dat ze de nieuwste generatie feminist is. Wat zoveel betekend dat ze geloofd dat blanke.. oeps! Witte mannen de touwtjes nog stevig in handen hebben, en vrouwen onderdrukken. Dat de westerse welvaart te danken is aan slavenhandel, plundering en kolonisatie. En nu heeft ze een film gewijd aan het idee dat mannen niet vrouwlijk genoeg zijn. Haar idee is dat het verschil in gedrag tussen man en vrouw, puur maatschappelijk is.   Nu kun je natuurlijk haar ideeën en overtuigingen naar de vuilnisbelt wuiven. Maar dat lijkt mij niet slim. Ik denk dat, vooral jongens en mannen deze film moeten zien. Vooral om een duidelijk antwoord te hebben voor mensen die het met haar eens zijn. Het is namelijk best mogelijk dat haar ideeën door veel vrouwen zal worden overgenomen.   Waar gaat het mis in haar benadering, naar mijn mening. Vooral de aanname dat het verschil in gedrag tussen man en vrouw voornamelijk maatschappelijk bepaald is. Onderzoek wijst uit dat gedrag juist voor een groot deel genetisch en biologisch bepaald wordt. Dat betekend echter niet, dat je er niet zelf verantwoordelijk voor bent en dat je er niets aan kunt doen. Wel dat een jongentje (over het algemeen) al heel vroeg in zijn leven, liever een auto'tje pakt om mee te spelen en een meisje een pop om voor te zorgen.   Wat me nog eens erg irriteerd is het feit dat ze altijd maar dingen in mensen (vooral witte mannen) wil veranderen. Laat ons toch lekker met rust, zou ik zeggen. Stel je voor dat iemand dat bij een andere groep zou doen. Negerinnen, bijvoorbeeld... Dat zou natuurlijk niet kunnen. Ook de nadruk leggen op geslacht, bevalt me eigenlijk niet. Het is nogal seksistisch eigenlijk.   Mijn advies; geniet vooral van de vrijheid die we als mensen hebben hier! Voor vrouwen en mannen en alles wat daar tussenin wil zitten. Geniet van de verschillen die er zijn; de macho- man, het meisjes-vrouwtje de gevoelige mannen, de keiharde zakenvrouwen. Ze doen allemaal wat ze zelf vinden dat ze moeten doen. Neem verantwoordelijkheid voor je eigen leven, ook als er dingen fout gaan.

#inspiratie
05Jun2019
De weg van de meeste weerstand
Auke de Boer

In 2019 heb ik twee nieuwe inspiratie bronnen gevonden, die mijn gezondheid een flinke boost hebben gegeven. Ik wil ze het Yoors publiek niet onthouden, omdat ze er misschien ook iets mee kan!   Bron 1 Wim Hof; ik gebruik sinds een maand of vijf zijn basis methode. Dit houd in het kort het volgende in: Ga op een relaxte plek liggen (bed of bank) en kom eerst tot rust. Doe vervolgens de drie adem sessies, die bestaan uit dertig keer diep en krachtig in-ademen waarbij je eerst je buik uitstoot en dan nog lucht in de borstkast zuigt. Laat na elke in-adem de lucht rustig ontsnappen. Na de dertigste keer, laat je de lucht uit je longen en hou je je adem vast. Op het moment dat je weer moet ademen, zuig je je longen een keer vol en houd je weer vast (zo’n dertig seconden). Na deze drie sessies ben je klaar!   Ik gebruik dit voor het sporten, maar ook voor het nemen van een koude douche. Wim Hof wordt ook wel de ‘Ice man’ genoemd, omdat hij veel records heeft gebroken met het in een ijsbad zitten. Je kun na zijn adem-sessie’s beter tegen de kou. Doe er je voordeel mee.   Bron 2 Jocko Willink; hij is een ex Navi Seal met Nederlandse voorouders. Ik volg hem sinds een maand of zo, op twitter en bekijk zijn youtube posts. Zijn boodschap: Dicipline = vrijheid. Motivatie is slechts een emotie, het komt en gaat. Gediciplineerd zijn, blijft! Wordt eigenaar van je eigen leven, los je eigen problemen op. Het heeft geen zin om anderen de schuld te geven; je ouders, je omgeving, het systeem. Wees bescheiden; doe wat je moet doen, en doe het goed. Ook al zegt je ego dat je er eigenlijk te goed voor bent. Bedenk, plan en voer uit! Geen excusses! De makkelijkste oplossingen leiden je langs een lange weg, die uiteidelijk dood loopt.

06May2019
Benno de Vries
Auke de Boer

De deur klemt maar met enige kracht duw ik door. De bel, die boven aan de deur is bevestigd rinkeld. Een geur van oude mannenaftershave komt me tegemoed. De herenkapper gevuld met een mijneertjes van dezelfde leeftijd als mijn opa. Niet alleen lijkt de tijd hier stil te staan, het speelt ze ook nog eens geen enkele rol.  Een klein krom kappertje trimt wat bakkebaard en draait zich dan weer  naar het wachtend  klantenpubliek om wat roddels uit de buurt van de hand te doen.  Opa Benno voelt zich thuis hier. Altijd een paar maten van vroeger om het verleden weer eens op te halen. Met een flauwe glimlach op zijn mond, hangt hij zijn jas aan de kapstok.  Ik blijf op de achtergrond luisteren naar de verhalen en bedenk me dat opa´s haar eigenlijk nog helemaal niet toe is aan een kap-beurt. Toch neemt hij plaats in de leren kapperstoel. Zo meneer De Vries... ‘’Hoe had u het gehad willen hebben?’’ Dan gaat het verhalen vertellen door. De tweede wereld oorlog komt ruim aan bod. Interessant voor mij, want ik weet eigenlijk niet hoe mijn opa en zijn familie die hebben doorgemaakt. Opa sprak er meestal nogal oppervlakkig over. Een van de oude heertjes zegt opeens: weet je trouwens dat vorige week Geert Brouwer is vrij gekomen? Er valt een stilte. De losse, bijna vrolijke sfeer lijkt verdwenen. De stilte duurt voort. Het lijkt of iedereen afwacht tot een ander iets zal zeggen. Dan kijk ik naar mijn opa... Ik zie dat hij trilt. Het trillen wordt heftig, zo heftig dat ik ingrijp. Ik pak hem vast en voel zijn krachtige hand naar mij grijpen. Hij zegt niets, maar staat op. Hij heeft me nog steeds vast en lijkt woedend. Zo heb ik hem nog nooit gezien!! Inmiddels heeft hij zich naar het groepje oude heren gericht en roept met emotionele stem: Ik maak em dood! Godverdomme ik maak hem echt dood! Ik had mijn opa tot voor vandaag nog nooit horen vloeken. Twee oude bekenden weten hem wat te bedaren. Hij gaat tussen hen in, op het wachtbankje zitten. De kapper heeft het werk voor onbepaalde tijd opgeschort. Ik vraag een van zijn maten, wat dit allemaal te betekenen heeft. Het kromme barbiertje haalt een fles gedestileerd uit het vriesvakje van de koelkast. Na een jonge jenever is mijn opa weer een beetje zoals ik hem ken. ‘Dan moet ik het je toch maar een´s vertellen jongen, zegt hij. In 1940 was ik een jonge dertiger. Ik werkte hard als stucadoor, zoals je weet opa had zijn eigen zaak. Je oma zorgde voor voor de kinderen en deed de administratie in de avonduren. De tweede wereld oorlog was al een tijdje aan de gang. Er kwamen steeds meer onderduikers in de buurt, waaronder eentje bij een vriend van me. We hadden een hechte vriendenclub in die tijd. We kenden elkaar van school, werk en van de kroeg. Een groep bestaande uit zes gezonde, potige kerels. We werden de zes van Boelens genoemd. De vader van twee broers in onze groep, was eigenaar van de dorpskroeg ‘’Boelens’’. We konden elkaar blind vertrouwen. Iets wat erg belangrijk was in die tijd. Je kunt je voorstellen dat je niet verlinkt wilt worden als je onderduikers huist, maar je kunt het zelden alleen opknappen. We deden meer en meer klussen voor mensen die ondeduikers hielden. Er moesten vaak kelders worden geprepareerd tot leefbare ruimtes. Ook haalden we  voedsel bij boeren, om die families de winter door te helpen. Wij vroegen de boer niet, we vertelden hem wat ie voor ons moest gaan halen. Zonder uitzondering, deden ze dat. Dit ging jaren goed, tot dat een van onze jongens aangaf dat hij ermee moest stoppen. Het was Willem. Zijn moeder was erg ziek, zijn vader overleden dus daar hadden we begrip voor. Maar Willem had voor vervanging gezorgt, zodat ‘’De Zes van Boelens`` weer compleet was. We waren wat achterdochtig in het begin, maar de nieuwe bleek een harde werker. We waren er ons van bewust dat wij als groep veel wisten en dat dat een groot risico was. Maanden gingen voorbij en  we deden ons verzetswerk als voorheen. Op een zondag avond ging ik voor een drie daagse stucadoorklus naar Amsterdam. Niets met verzetswerk te maken, er moest ook gewoon  gewerkt worden. Op woensdag kwam ik weer thuis om mijn vrouwtje in mijn armen te sluiten. Geen brede glimlag dit keer.. Er is iets gebeurt, zei ze. De Zes van Boelens is verlinkt! Vijf mannen zijn na verhoor geëxecuteerd. Nog diezelfde avond moest ikzelf onderduiken. Ik ben nog nooit zo bang geweest. Niet eens voor mezelf maar voor vrouw en kinderen.  Ik ben geholpen door een gezin waarvoor ik ooit iets gedaan had. Weken later hoorde ik dat vier van mijn zes maten zijn vemoord. De vijfde man die na verhoor was omgelegd, een voor mij onbekende genaamd: Ben De Vries. Onze ‘nieuwe’ man Geert Brouwer leefde nog. Hij bleek NSB, en is na de oorlog vervolgd voor oorlogsmisdaden. 

#beledigen
25Apr2019
Het nut van beledigen
Auke de Boer

Toen ik in 1998 op de bloemenveiling in Aalsmeer kwam, ging er een wereld voor me open. Niet alleen de dynamiek en de omvang, maar ook de sfeer en de mentaliteit van de mensen die er werkten. De meesten zelfverzekerd en goed-gebekt. Behoorlijk grof van tong af en toe. Eerst wel wat overweldigend, intimiderend bijna. Ik heb er een hoop nieuwe woorden geleerd. Ook weerbaar geworden en mijn mannetje leren staan. Gemerkt dat je respect af kan dwingen door je werk goed te doen, en een ander af en toe te helpen. Voor je het weet, ben een van hen en weet je dat je geholpen wordt als dat nodig is. Het deed me wat denken aan mijn tijd bij de Marine. Eerst wordt helemaal afgebeuld en vernederd, maar als je dat hebt doorstaan wacht er respect en eenheid. De beledigingen en intimidaties hebben me nooit echt wat gedaan, ik zag er de humor wel van in. Nu beland in 2019, zie ik heel wat anders. Ik kom nog af en toe op de bloemenveiling, en de sfeer is totaal veranderd. Iedereen is beleefd en vriendelijk. Maar niet alleen in die wereld is het veranderd. Het lijkt alsof we een tijd ingaan waarin niemand meer beledigd mag worden. Zeker zogenaamde ‘minderheden’ niet. Waarin generaties en bepaalde groepen niet weerbaar wordt gemaakt. Zeker als ze ook nog eens zijn grootgebracht door ‘Curling-ouders’ die al hun problemen voor ze oplossen. Ze komen in een soort bubbel te leven, vrij van alle invloeden van buitenaf. Dit kan bijna niet anders dan leiden tot depressies. Want het nut van beledigd worden, niet voor vol worden aangezien, genegeerd worden is het overkomen van dat alles! Je naarboven vechten, respect afdwingen om dan trots te zijn op jezelf. Heel kort door de bocht: het nut van beledigd worden is zelfvertrouwen.

MEER