David

Lid sinds: 29-12-2017

#Onschuldig dood
03Apr2018
Onschuldig dood.(4)
David

De mannen gingen terug om het slechte nieuws te vertellen. Toen ze aankwamen was Rudy terug bij bewustzijn. "Waar is ze?" vroeg de vrouw. "Slecht nieuws, ook Jan is weg!" zei de ene man stil met zijn hoofd naar beneden. De vrouw sprong recht, nam een pistool, liep naar de deur en keek de 3 mannen aan. "Met jullie ben ik niets, ik doe het wel alleen. Sukkels!" Met een harde knal smeet ze de deur dicht, sloot hen op en vertrok. Ondertussen waren Jan en Joy verder de bossen in gevlucht, op zoek naar hulp. Plots zag Jan in de verte een boerderij staan. Ze besloten om er heen te gaan. Ze waren bijna bij de boerderij toen ze opeens een schot hoorden. "Omdraaien!" riep een vrouwenstem. Jan en Joy keken elkaar verschrikt aan en draaiden zich om. De vrouw had hen gevonden.  Joy keek de vrouw aan, viel op haar knieën en begon te wenen. "Wie ben je en wat hebben we misdaan?" snikte ze! "Hahaha, dat zal ik jullie vertellen, daarna zal ik jullie gezinnetje terug samen brengen!" zei de vrouw sarcastisch. Verbaasd keek Joy naar de vrouw. "Hoe bedoel je?" vroeg ze snikkend. "Mijn naam is Monique, een oude schoolvriendin van je moeder. Toen je moeder zwanger was van je, liepen we elkaar terug tegen het lijf. Zo leerde ik ook Rudy, je vader kennen. We spraken in het geheim af en kregen een affaire. Jij werd geboren, maar hij voelde zich niet echt gelukkig. Rudy en ik hielden van elkaar, alleen stond die moeder van je in onze weg. Toen bedachten we een plan om haar te doden. We spraken af met Isabelle, maar dat liep niet zoals gepland, want Linda besloot die avond ook mee uit te gaan. Jij bleef thuis bij Jan. Iets verderop ben ik opgepikt door ze en zijn we naar een donkere plaats gereden. Toen we daar stopten merkten Linda en Isabelle dat er iets niet juist was. Ik stapte uit en trok Linda uit de wagen. Toen nam ik een grote tak en sloeg die op Linda haar hoofd. Die viel neer. Isabelle sloeg in paniek, sprong uit de auto en liep weg. Rudy reed haar omver. Het lichaam van Isabelle hebben we begraven, maar Linda hebben we mee genomen. Toen hebben we het plan bedacht met de poppen. Een paar dagen later reden we naar Jan en hebben daar een pop gelegd. Toen zijn we het lichaam van Linda, die nog in de koffer lag, gaan dumpen en hebben ook een pop naast haar gelegd. Daarna zijn we gevlucht." Monique keek Jan en Joy met een gemene blik aan terwijl ze haar pistool op Jan richtte. "Nu zijn we terug om ook jullie te doden!" Bang sloot Joy haar ogen, wachtend op het schot die haar en ook Jan zijn leven zou beëindigen. "Wapen laten vallen!". Meteen daarna werd Monique omsingeld door zwaar bewapende agenten. Monique lachte en zette het wapen tegen haar hoofd. Een schot ging af. Monique viel schreeuwend neer, een politiekogel had haar in het been geraakt. Onmiddellijk daarna werd ze overmeesterd. Jan en Joy werden voor verzorging naar het ziekenhuis gebracht, waar ze werden opgewacht door een oude man, de bewoner van de boerderij. Hij had de politie gebeld nadat hij een schot gehoord had. Na bekentenissen werden ook Rudy en de 2 andere mannen opgepakt. Isabelle werd gevonden. Word lid en beloon de maker en jezelf! Aanmelden

#Verhaal
18Mar2018
Onschuldig dood. (2)
David

Deel 1 vindt je op deze link  https://yoo.rs/davidvannevel/blog/het-leven-van-joy-1519849395.html?Ysid=89455 "Hoe kennen jullie mijn naam?" vroeg Joy. Opnieuw kreeg ze geen antwoord. Opeens stond de vrouw recht en ging de kamer uit, gevolgd door de 2 mannen. De kalende man bleef nog wat bij haar. Hij nam een bekertje en vulde het met water. Hij zette het bekertje tegen haar mond en liet haar wat drinken. Nadat ze gedronken had, zette hij het bekertje weg. Ook had hij een beetje brood bij en stak wat in haar mond. De andere stukjes brood legde hij op tafel. Hij liep naar de deur en deed deze open. Hij keek nog even achterom en vertrok. De deur werd terug gesloten. Daar zat ze dan. Alleen en vol vragen. Waar was ze? Wie waren die mensen? Waarom werd ze vastgehouden? Honderden vragen spookten door haar hoofd. Waar was Jan eigenlijk?Zou hij hier ook ergens gevangen zitten? Uren gingen voorbij. Opeens hoorde ze geritsel, ze keek en zag een rat het stukje brood van de tafel stelen. De rat sprong van de tafel en liet een stukje vallen voor haar voeten, met het andere stuk liep hij weg langs een kleine opening. Opeens kreeg ze een idee. Ze nam het brood en probeerde het brood tussen de touwen en haar polsen te schuiven. Na een paar pogingen lukte het. "Nu wachten tot de rat terug komt!" dacht ze. Lang moest ze niet wachten... De rat kwam via de kleine opening terug binnen om nog wat voedsel te zoeken. Hij rook de geur en kwam naar Joy. Ze voelde de rat op haar arm kruipen. Het angstzweet brak haar uit. Om bij het brood te geraken, begon hij de touwen los te bijten. Ze voelde de tanden diep in haar polsen gaan, tot bloedens toe. Ze probeerde de pijn te verbijten, de tranen rolde over haar wangen. De touwen kwamen los. Terwijl ze de doorgeknaagde touwen van haar polsen trok, vertrok de rat langs de opening terug naar buiten. Plots hoorde ze voetstappen. Joy liep naar de deur. De deur ging open. De kalende man kwam binnen en merkte Joy op. Nog voor hij alarm kon slaan, gaf Joy hem een duw. Hij viel met zijn hoofd op de tafel en verloor het bewustzijn. Nu kon ze eindelijk ontsnappen... Wordt Vervolgd... Word lid en beloon de maker en jezelf! Aanmelden

MEER