Olga

Lid sinds: 08-04-2018

#verwachtingen
29Sep2019
Geen verwachtingen, minder teleustelling?
Olga

Als kind had ik niet veel vriendinnetjes, al wilde ik er wel heel graag bij horen. In mijn tienerjaren ervaarde ik, dat ik moeilijk aansluiting vond bij andere meisjes. Ik was geen girly girl. Make-up en sieraden hebben me nooit kunnen boeien. Bij jongens voelde ik me meer op mijn gemak dan bij meisjes. Later als twintiger had ik een paar goede vriendinnen en dat was genoeg. Na mijn trouwen ontdekte ik dat het krijgen van nieuwe vriendschappen weer lastig bleek te zijn. Lag het aan mij? Lag het aan mijn partner, die misschien sommige mensen kon afschrikken? Ik ben nu een vijftiger die een aantal keer een fikse crisis doorgemaakt heeft. Toen ik weer ziek thuis zat had ik best behoefte aan echt contact. Ik hoorde van een vrouw die eenzaam was, zocht haar op, ook toen ze in een zorghotel zat om te revalideren. we hadden hele gesprekken. Ik dacht, dit kan een nieuwe vriendin worden maar dat bleek toch anders uit te pakken. Na een aantal maanden bleek ze mij niet serieus te nemen. Een jaar later maakte ik weer wat mee met haar en het voelde alsof het contact toch steeds van mijn kant moest komen. Dat heb ik vaker gehad. Als ik niets laat horen, hoor ik van de ander ook niks. Ik ben daar nu helemaal klaar mee en heb dit contact laatst verbroken. Gelukkig heb ik twee hele lieve vriendinnen, die wel iets van zich laten horen. De ene mailt regelmatig en dan bel ik haar gezellig terug. Ook doen we samen mee met wandelingen in de natuur. De andere vriendin, ken ik straks bijna 20 jaar. We drinken samen koffie en kunnen over echt van alles praten.  Daarnaast heb ik vriendinnen die ik weinig zie of spreek, maar komen we elkaar tegen dan is het contact er ook weer als vanouds. Wat ik ook heb zijn twee goede vrienden. De ene is een reisgenoot  van een reis die ik maakte in 2016 naar Hongarije en Roemenië. Ik heb hem laatst een dag bezocht. We hadden elkaar 2 jaar niet gezien en er viel geen stilte. Hij belde me afgelopen week nog met heel leuk nieuws. Ik geniet daarvan. De andere vriend is een oud klasgenoot van me, uit mijn tienertijd. Sinds 2006 hebben wij online contact en een paar maal per jaar wandelen we een dag met elkaar. Ik heb besloten laatst geen verwachtingen meer van de ander te hebben. Maar als er contact is daarvan zoveel mogelijk te genieten. Foto: Stolberg, Harz, Duitsland

#voornemens 2019
05Apr2019
Stand van zaken goede voornemen 2019
Olga

Meestal doe ik niet aan goede voornemens. Maar in januari had ik er toch één. Mijn goede voornemen was om me minder druk te maken om anderen. En dan met name heel dichtbij. Ik kan namelijk heel gestrest worden van de keuzes van mensen om me heen. De afgelopen jaren trok ik mij alles veel teveel aan. Nu ik ervoor kies om me minder druk te maken en los te laten wat ik niet veranderen kan, krijg ik zelf veel meer rust. Dat dit voornemen tot nu toe aardig lukt, beschouw ik als een overwinning. Laatst had ik het nog, dat een situatie mij letterlijk op mijn nek zat. Ik voel ook echt  pijn in mijn nek. Maar toen ik erover nagedacht had en het besproken had, kon ik het ook weer meer en meer loslaten. Dat loslaten geeft rust en ruimte. Ik ben niet iemand van last-minute dingen doen. Sommige van mijn gezinsleden wel. Als ze daardoor in de moeilijkheden raken, wilde ik het graag voor ze oplossen en inspringen. Daar ben ik meer en meer mee gestopt. Al vloog  ik vanmiddag nog wel voor eentje naar de AH in de hoop een goedkoop treinkaartje te scoren, maar helaas die actie liep nog niet. Mijn zoon in kwestie, had veel eerder zelf een kaartje moeten regelen, want dat hij een weekendje weggaat, wist hij al weken. Voorheen zou dat in mijn hoofd blijven rondtollen. Nu neem ik de beslissing, jammer, het kost hem meer geld, maar hopelijk leert hij voor de volgende keer beter te plannen en vooruit te kijken. Ik wil dichter bij mezelf blijven en doordat ik meer van huis ben dan voorheen, kan ik ook gemakkelijker afstand nemen. Maar het is allemaal begonnen met mijn voornemen voor 2019   Hallo, hier ben ik, Olga! Lees meer bloggen is zó fijn om te doen Inloggen

#begroeting
06Dec2018
Hartelijke begroeting
Olga

Toen ik mijn fiets stalde afgelopen dinsdagmiddag bij de boerderij waar een woonvorm voor dementerende ouderen  is, hoorde ik achter me dat er op een ruit geklopt werd. Ik draaide me om en  mevrouw van  Dollen stond vrolijk zwaaiend mij te begroeten. Mijn hart maakte een sprongetje. Wat leuk is dit. Met een smile van oor tot oor stapte ik de deur binnen van wat vroeger de schuur was van de boerderij. Zo fijn dat mevrouw van  Dollen me herkend. Ik kom één keer per week en sinds ze hier woont is ze best wel wat achteruit gegaan. Terwijl ik mijn jas ophang en begroet wordt door het dienstdoend personeel, komt mevrouw van Dollen er ook al aan gelopen. Ze zoekt haar stoel op in de woonkamer en later zitten we gezellig aan een kopje thee.  Op de middag is mevrouw van  Dollen niet erg actief. Ze mag graag alles in de gaten houden en omdat ze vrij snel dingen vergeet heeft ze een lijstje op haar rollator met een aantal vaste punten en tijden. Ze kijkt er vaak op. Om 17.45 uur mag ze tafel dekken en ik help haar daar iedere dinsdagmiddag mee. Na de thee ga ik weer verder naar een andere bewoonster, waar ik meestal creatief mee aan de slag ga. Die mevrouw geniet ervan om samen iets te knutselen.  Mevrouw van Dollen krijgt iedere dinsdagmiddag bezoek van haar broer, haar lievelingsbroer. Als ze erover verteld zie je haar glunderen. Aan het eind van de middag drink ik meestal nog een kop koffie in de woonkamer waar  ook andere bewoners zitten. Na het tafeldekken neem ik afscheid en ga ik weer huiswaarts. Ik ben zo blij dat ik even gewoon contact met iemand kan hebben Lees meer Met een glimlach werd ik uitgezwaaid Lees meer Schrijven is zo leuk om te doen! Inloggen

#sinterklaasfeest 2018
06Dec2018
"Ik heb Sinterklaas helemaal niet gezien!"
Olga

Gistermiddag was ik bij het Sinterklaasfeest in de woonvorm waar ik al bijna twee jaar vrijwilligerswerk doe. Er wonen ouderen met dementie. De serre was ingericht als feestzaal en de stoelen stonden in een krin.   Sinterklaas had een versierde stoel waarop hij plaats kon nemen. Ik mocht af en toe een liedje begeleiden op de piano zodat we tussen de pakjes door met elkaar een liedje konden zingen waar iedereen van genoot. De bewoners mochten om beurten even bij Sinterklaas zitten en hij maakte met iedereen een praatje. Het ging fantastisch en allemaal lazen ze hun gedicht geweldig voor. De sfeer zat er goed in. Het was een heel gezellig en geslaagd feest. Na afloop werden sommigen geholpen om hun cadeaus naar eigen kamer te brengen. Ik begeleidde ook een menvrouw die leuke cadeautjes gekregen had. Toen ik weer in de lege feestzaal kwam om wat stoelen recht te zetten liep meneer ter Beek er ook. Ik maakte een opmerking over het leuke Sinterklaasfeest en hij reageerde met de volgende zin; "Ik heb Sinterklaas helemaal niet gezien!" Ik wees de stoel aan met slingers en vertelde dat Sinterklaas daar op zat en dat hij ook cadeaus gekregen had. Meneer ter Beek wist niet meer waar de cadeaus waren. Ik stelde voor om op zijn kamer te kijken en ja hoor, daar lagen ze netjes op een bureau. Meneer ter Beek bedankte me omdat hij het nu weer wist. Ik ging weer terug naar de feestzaal en zette alle stoelen en tafels weer op eigen plek. De zin; "Ik heb Sinterklaas helemaal niet gezien", bleef in mijn hoofd hangen. Meneer ter Beek had heel leuk zitten praten met Sinterklaas over voetbal en de voetbalclubs. Daarna was het moment met Sinterklaas alweer in de nevelen opgelost. De mist die dementie veroorzaakt in het hoofd van de mensen. Ik schrijf over waargebeurde zaken met namen die fantasie zijn, in het kader van de privacy. Ik ben zo blij dat ik even gewoon contact met iemand kan hebben Lees meer Afscheid van een bewoner Lees meer Ik heb een warm hart voor mensen met dementie Inloggen

MEER