×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Geschiedenis van Hommel deel 3

Geschiedenis van Hommel deel 3


Eind september ben ik al begonnen met de strijd tegen kilo's dus om het verhaal tot nu te brengen moet ik ff door bloggen. Nu ben ik in begin oktober met mijn verhaal. Ik ben erg dwars, mijn leven veranderen, wat kost dat een energie en doorzettingsvermogen. Als ik er al aan denk gaat mijn angel groeien! Maar ik was weer braaf maandag naar de groepstherapie gegaan. We hebben met alle groepsleden een groepsapp aangemaakt om elkaar te motiveren en te steunen. Goed idee daar waren we het allemaal mee eens. Vandaag starten we om 11.00 uur want de hartcoherentie is om de week. Dit houdt wel in gelijk aan het sporten. Het ging aardig de tweede keer. De motiverende leraar speelt hier zeker een rol in. Nu weer tijd om te wegen. Yes een pond afgevallen.....de frisdrank staking werkt. Ik moet zeggen dat ik zeker iets meer nog eet als de zes keer per dag die ze adviseren. Pffffffffff avonds is het moeilijkst. Je neemt toch snel iets meer dan een handje pinda's of 4 blokjes kaas, 4 toastjes enz.....dit is van de voorgestelde tussendoortjeslijst die we hadden gehad. Een soort tapas eten maar dan krijg je maar één schaaltje ipv zes. :-( Het beperken is het moeilijkst. Maar ieder geval ik kon trots in mijn gewichtstabel een dalende lijn gaan tekenen.


Ik kreeg de opdracht tijdens sociotherapie om een grafiek op het bord te tekenen met mijn gewicht en gebeurtenissen in mijn leven. Uiteraard om inzicht te krijgen in het wel en wee van je leventje. Zelf ging ik terug denken naar mijn jeugd. Hier een beschrijving, vanaf 12 jaar is het erger geworden. Je wordt bewuster wat er thuis speelt. Ik was havo/vwo getest maar was koppig en zei tegen mijn ouders nee ik wil naar de lbo, ik wil kleding leren maken. Zonder enig verzet mocht ik naar die school. Je kan al raden hoe het van mijn twaalfde tot mijn zestiende ging op school. Lekker los geslagen als een clown haalde ik de ergste dingen uit terwijl ik fluitend negens en tienen scoorde. Vijf keer geschorst en gewoon doorgaan. Grenzeloos was ik en mijn opvoeding sloot hier prachtig bij aan. Ik was zoooooo schattig en braaf kindje geweest dus dat ging toch nooit veranderen. Maar opvoeden gaat niet vanzelf hier zal je toch energie in moeten stoppen. Roken, blowen, graffiti spuiten , plein hangen en daarop volgend bij bureau halt weer poetsen. Steeds zwaarder werd ik. Gepest werd ik niet daar was ik te lollig en mondig voor. Mijn eerste vriendje gehad op mijn vijftiende, moest ik ook allemaal zelf uit vogelen, doodeng. Sporten deed ik tot mijn vijftiende want toen ging ik zaterdags werken. Hierdoor groeide ik nog meer. Ik zag mensen op het hangpleintje die dertig jaar oud waren en dezelfde levensstijl als mij hadden. Nu werd ik wakker geschud en wilden wel wat gaan leren en serieuzer worden. Creatief en entertainen mijn sterke punten en ben hiermee in de kinderopvang in gegaan. Werken en leren de perfecte combi. Ik kreeg een familie erbij en dat waren mijn collega's. Wat een geweldige tijd en hier groeide ik ook innerlijk van. Wat is structuur en veiligheid belangrijk. Ieder kind zou eigenlijk een alarm ingebouwd moeten hebben. Als dit thuis niet gebeurd dat dit alarm gaat loeien en zo gered wordt voordat het beschadigd is. Rond mijn drieëntwintigste ging ik op mijn zelf wonen. Een prachtig appartement die helemaal tip en top was gemaakt door mijn veel te lieve vader. Maar met geld had ik niet om leren gaan. Koken kan ik wel, dat heb ik wel geleerd. Als je alleen woont kook je ook geen drie gangen diner. Af en toe had ik een opleving en gooide mijn vriezer vol op zondag met afgepaste zakjes groente en vlees. Dit zwakte altijd snel weer af naar gemakkelijk. Liters frisdrank dronk ik, mijn lijfdrank cola. In de ochtend begon ik al. Vaak pogingen gedaan om te lijnen maar vaak liep dit weer uit op meer kilo's eraan. Er is wel een keer geweest dat ik 30 kilo was afgevallen door samen met een vriendin de strijd aan te gaan, samen koken, samen sporten. Dit is er langzaam weer aangekomen. Na acht jaar te hebben gewerkt in de kinderopvang ging ik de gehandicaptenzorg in. Een hoop geleerd en gelachen. Veel vrienden ontmoet waar ik nog bevriend mee ben. Hier leerde ik echt te zorgen en hierdoor werd ik steeds socialer. Kwam vaak leuke jongens tegen maar was vaak van korte duur, het vertrouwen was er totaal niet. Iedereen vond mij leuk hoe ik was met overgewicht. Ik maakte hierdoor mij ook minder druk. Toch groeide ik door. Na de gehandicaptenzorg kwam ik in de psychiatrie terecht. Arbeidsrehabilitatie, super leuke baan maar zoveel leed gezien en heftige dingen pffff. Als ik er aan denk word ik er nog naar van. Het liefst wou ik de mensen allemaal mee naar huis nemen en een veilig onderkomen bieden en vertroetelen. Hier heb ik ook mijn eerste echte mega verliefdheid gehad. Gewoon niet kunnen eten hierdoor, hoe fijn was dat voor mij. Helaas geen happy end waardoor ik weer ging groeien. Na een zelfmoordpoging van dichtbij te hebben meegemaakt was het genoeg. Voor ik er aan onder door ging wegwezen! Gelukkig vond ik een leuke suffe baan als activiteitenbegeleidster, weinig energie kosten mij dat en lekker door kabbelen. Gamen is één van mijn favoriete bezigheden, vooral bord en kaartspelen. Klaverjassen ben ik dol op en heb ook zo mijn huidige vriend leren kennen. Twee mensen die al een aardig andere jeugd als het gemiddelde kind hebben gehad. We vonden warmte, humor en liefde bij elkaar. Gewoon bij elkaar zijn was al heerlijk. Na een jaar met vlinders in je buik te hebben geleefd en alles leuk was kwamen de eerste scheurtjes. Ik ging wonen waar mijn vriend vandaan kwam, wat een vreselijke tijd. Zo ongelukkig had ik mij nog nooit gevoeld. Wat een stugge mensen, ik voelde mij een buitenstaander in mijn eigen land. Mijn vriend deed hierdoor een stap naar achter. Alleen als het goed met mij gaat was het leuk. Zelf heb ik moeten opkrabbelen, vechten voor een baan. Want als je ging solliciteren was het eerste wat ik hoorde ....oh jij komt hier niet vandaan. Zo wat is dit????? Als we een straatfeest hadden stonden de buren van een afstand naar je te kijken want energie in nieuwe mensen steken ho maar. Mijn vriend had nog ergens in zijn achterhoofd om met mij in zijn ouderlijk huis te wonen. Nou no way! Na 4 jaar (uiteraard weer groeien) wou ik weg! Terug naar waar ik vandaan kwam of ieder geval een stad. Het werd het midden. Een nieuwbouwhuis, dan was je allemaal nieuw! Voordat het zover was gebeurde het heftigste in mijn leven. Mijn vader pleegde zelfmoord. Zeven maanden voor dat het gebeurden was hij opgenomen ivm een psychose en depressie. Nooit eerder gehad, hij was wel een persoon die niet veel praten, een piekeraar, een veel te lieve schat die voor iedereen klaar stond. De oorzaak weet ik diep van binnen wel maar zeg het niet hardop. Maar eigenlijk na 3 maanden kwam hij weer naar huis en ging het beter gelukkig. Maar hij speelde goed toneel. Natuurlijk groeiden ik weer verder. Mijn vriend kon er weer niet voor mij zijn. Veel te moeilijk. Het nieuwe huis werd gebouwd en ons oude huis werd binnen één week verkocht. Tijdelijk een huurwoning gehad midden in een centrum, geweldig! Het ging gelukkig beter met mij. Iedereen had vertrouwen in mij en kreeg de leukste banen als leidinggevende en zetten geweldige projecten op. Mijn energie kreeg ik van de leuke dingen dus mijn vriend en ik hobbelden door. We gingen naar ons nieuwe huis, afleiding genoeg. Gewoon ff cold-turkey gestopt met roken. Een super leuke baan gevonden, het ging weer voor de wind dus onze relatie ging ook beter. Leuke, behulpzame en gezellige buren wat wil je nog meer. Een kind, heel graag wilden we dat. Inmiddels was ik al een aantal jaar gestopt met de pil maar op één of andere manier geen zwangerschap. Uiteindelijk toch maar naar het ziekenhuis gegaan. We waren allebei vruchtbaar en nu??? Afvallen zou kunnen helpen klonk het in mijn oor....met tien procent minder lichaamsgewicht had je al zoveel meer kans. Ja als je iets wil dan moet je ervoor gaan!!!


Morgen het vervolg op deze blog, met de vraag krijgen ze een kind of niet??? Bedenk nu een spannende freez zoals in een soap ;-)

 



Soberana
Wat een veelbewogen leven heb jij al achter de rug. Dat gaat niet in je kouwe kleren zitten.
18-12-2015 02:43
18-12-2015 02:43 • Reageer
voedingscoachjenny
Wat een heftige tijd heb je meegemaakt en dan ook nog de zelfmoord van je vader. Wat je kinderwens betreft kan ik alleen maar zeggen, ga er voor want zeker weten dat als er pondjes verdwijnen je menstruatie weer op gang komt. Ik heb 2 cliënten van me meegemaakt met dezelfde verschijnselen als jij en die hebben beide een gezonde baby gebaard. 1 is zelfs naar mij genoemd, kippenvel als je merkt dat ze door mijn programma afvielen en daarna zwanger raakte.
17-12-2015 08:57
17-12-2015 08:57 • 1 reactie • Reageer
Van Hommel naar Wesp
bedankt voor je reactie! dit is mijn geschiedenis dus......er komt nog meer ;-)
17-12-2015 16:34
17-12-2015 16:34 • 1 reactie • Reageer