×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Doodziek, ziek, dood...

Doodziek, ziek, dood...


Ik fietste langs een huis waar ik vorig jaar moest invallen: een jonge vrouw, iets ouder dan ik...( tussen de 35 en 40). Ik weet nog dat ik binnen kwam en er niemand was. Totaal niet op mijn gemak kantoor gebeld. Na contact met de moeder werd mij gezegt, dat ik rustig mijn gang mocht gaan: mevrouw zou later komen. Zij was bij haar moeder maar aldaar 'ingestort'...

Als ik ergens in kom te vallen heb ik soms maar weinig informatie over de cliënt. Ik wist enkel dat mevrouw ernstig ziek was. Anorexia, een vermoeidheidsziekte, depressie, iets met de spieren... Ik had het van te voren Gegoogeled om voorbereidt te zijn... maar soms kun je niet voorbereidt genoeg zijn... 

Ik ging aan het werk en zag een foto op de kast staan: overduidelijk mijn cliënt en ik stond versteld, echt versteld! Op de foto stond een vrouw met een prachtig gezicht, een wereldse glimlach en werkelijk het mooiste rode, lange krulhaar die ik ooit gezien had (jaloers!!! Zo jaloers, zal ik je zeggen: die háren!!!). Zij moest minstens topmodel zijn geweest voordat het noodlot toesloeg! Ik was nu wel heel benieuwd geworden maar toen zij een uur later de deur binnen schoof stond ik wederom versteld. Ik loerde even naar de foto. Is zij dat? Wat daar binnen kwam was nog niet eens een schrim van wat ze ooit was... De lach was verdwenen, ze was brood en brood mager en dat ooit prachtige haar hingt als dor stro langs haar ingevallen lijkwitte gezicht. Elk woord uit haar mond leek er èèn teveel te zijn en de ene voet kwam nauwelijks voor de ander... Ik was serieus bang dat ze terplekke dood neer zou vallen, maar ze sleepte zich naar boven om de rest van de tijd niet meer te verschijnen: "Jij redt je wel, toch?" fluisterde ze moeizaam.                                       Ik vroeg mij dat juist van haar af...                                                                                           Het moment dat ik boven haar slaapkamer deur hoorde dichtvallen, moest ik er even bij gaan zitten. Ik ben geen jankerd, maar ik heb op dat moment daar effe een potje zitten brullen. Wat was er in Godsnaam met deze vrouw gebeurd, dat ze zó diep in de put was geraakt? Dat ze zó depressief was, dat ze haar lichaam zó naar de klote heeft geholpen?

Ik fietste langs haar huis vandaag...en het staat leeg. Blijkbaar heeft ze niet meer willen vechten voor wat ze ooit was en heeft haar broze lijf het opgegeven... Ik ben er echt een beetje ziek van... Gelukkig niet zo ziek als zij...





kittydenhollander
Heel soms heb je geen andere keus als die van de minste weerstand en dat is een enorm gevecht voor deze vrouw zelf als voor haar omgeving.
09-09-2018 07:52
09-09-2018 07:52
Schorelaar
wat een drama, hoe wat en waarom, een groot drama
29-08-2018 22:07
29-08-2018 22:07
Verhalen uit de zorg
Wat sneu en wat een verschrikking moet het voor haarzelf geweest zijn.
28-08-2018 23:08
28-08-2018 23:08
Bibi Prospero
Zo'n intens mooi maar verdrietig verhaal. Wat hem je het mooi beschreven
06-04-2017 17:03
06-04-2017 17:03
Lariiss
Pff tranen in mijn ogen. Erg heftig..
06-04-2017 16:29
06-04-2017 16:29
Marion Wever
Wat heftig, ik zou er ook ziek van zijn. Sterkte !
04-04-2017 16:26
04-04-2017 16:26
Xandra
Ik word er een beetje stil van...
04-04-2017 15:42
04-04-2017 15:42
Mayke Muller
Jeetje wat heftig. Goed geschreven. Ik hield mijn adem in en moest denken aan die ene sigaretten reclame met een mooie roodharige vrouw die steeds meer verlepte.
04-04-2017 10:51
04-04-2017 10:51
Gertiena
Pfff wat heftig verhaal
04-04-2017 10:01
04-04-2017 10:01
Hans van Gemert
Verschrikkelijk zoiets, het is je zo moeilijk voor te stellen
04-04-2017 00:13
04-04-2017 00:13
LivingThaGoodLife
Dat hakt erin zoiets.. heftig.. bah.
03-04-2017 20:31
03-04-2017 20:31
charmedgirl
anorexia is een ernstige ziekte en je ziet maar al te goed welke sporen het nalaat, spijttig genoeg
03-04-2017 20:25
03-04-2017 20:25