×

Yoors


Inloggen
×

Yoors














#

0 volgers
notifications_noneadd
Stories: Is zij gek?

Stories: Is zij gek?


“Het is tijd om te gaan”, zei de stem. Vermoeid opende zij haar ogen, de weegschaal woog wat er niet was. Ja het is tijd om te gaan, dacht zij. Alweer!


Het oude busje was gepakt. Dit had zij in de afgelopen week zo onopvallend mogelijk gedaan, net als zoveel keren daarvoor. Zou die nieuwsgierige achterbuurvrouw het gezien hebben? Haar hobby was achter het raam van een slaapkamer staan en alles in de gaten houden. Een nare, bemoeizieke vrouw. Zij hitste de buurt op. Meerdere keren had zij verschillende instanties op haar afgestuurd. Zij had zelfs bijna hoogzwanger op straat gestaan met haar kinderen als die man niet ineens voor haar deur had gestaan en haar had gewaarschuwd.


Zij kroop uit bed en kleedde zich in het donker aan. Het was weer tijd om te gaan. “Kom”, zei ze tegen de weegschaal terwijl zij het ding oppakte en onder haar arm stak. Zij sloop de trap af. In het donker greep ze de tas met eten en drinken voor onderweg. Deze had zij al eerder gepakt. 


Zo stil mogelijk ging zij via de achterdeur de tuin door. Direct achter de poort, onder de oude eik, stond het busje, dat omgebouwd was als camper, geparkeerd. Zachtjes opende zij de deur en schoof de weegschaal naar binnen en zette de tas er bij. Nu moest zij alleen haar kinderen nog halen.


Weer sloop zij de tuin door. Voor de laatste keer ging zij de woning in, de trap op. Half slapend volgden de kleintjes haar. De trap af, de tuin door, zonder iets te vragen. Het zou voor hun een vakantie zijn, net als al die andere keren. 

Eenmaal in het busje kropen zij gelijk in hun bed en sliepen verder. 


Kort wierp ze een blik op het huis en de tuin die ze achter moest laten. “Gek, gek, gek”, dreunde het in haar hoofd, “jullie maken mij gek”

Was zij gek? 

Nee, de treiterijen, het groeps-stalken, de tegenslagen, de vele instanties waren geen toeval. Zij had geen kronkel in haar hoofd, zoals haar moeder altijd zei. Als zij nu niet vertrok dan zouden ze haar opsluiten, was zij haar kinderen kwijt. 


Net voordat zij de poort wilde sluiten viel haar oog op het kabouterpaar. Het meisje stond er wat verloren bij, een brief tegen zich aangedrukt. Zou zij op goed nieuws hopen of heeft zij hartezeer?“Kom”, zei zij, “we gaan op reis”. Zij pakte het meisje op en sloot de poort voor de laatste keer.


Een kraai vloog op uit de oude eikenboom toen zij de motor startte, de parkeerplaats afreed de straat uit. In een flits zag zij hem staan.  De man die haar toen ooit waarschuwde, zat er nou een kraai op zijn pet?


“Je moet nu echt gaan”, zei de stem, “als het licht is ben jij al lang en breed de grens over en een heel eind op weg”. Ze gaf een beetje meer gas. Als zij maar eerst voorbij het punt van de berg met die vreemde vogel was, dan zouden zij veilig zijn. 

De weegschaal woog en… zweeg.


help

Het busje is omgebouwd als camper, het is tijd om te gaan.

Haar lach is niet echt. Zou zij op goed nieuws hopen of heeft zij hartezeer?

De man die haar toen ooit waarschuwde, zat er nou een kraai op zijn pet?

... de berg met die vreemde vogel

#treiterijen #groep-stalking  #groepstalking #gekmakend #bully #pesten #schrijfuitdaging 




Ingrid Tips en meer
De reactie hieronder bevestigd mijn vermoeden dat het waargebeurd is. Vreselijk.
04-03-2018 13:14
04-03-2018 13:14 • Reageer
DiaantjesLife
Goed geschreven en ik hoop dat alles uiteindelijk goed is gekomen, moeten vluchten lijkt me vreselijk................
25-02-2018 07:44
25-02-2018 07:44 • 1 reactie • Reageer
wakeupkitty
Dat hoop ik ook , maar zal de tijd moeten uitwijzen.
25-02-2018 07:51
25-02-2018 07:51 • Reageer
Mieke Van Liefde
Het verhaal kan net zo goed waargebeurd zijn.
24-02-2018 15:55
24-02-2018 15:55 • 1 reactie • Reageer
wakeupkitty
Het is waargebeurd
24-02-2018 17:11
24-02-2018 17:11 • 1 reactie • Reageer
Soberana
Ik sluit me aan bij de reactie van Albert. Wbt de vetgedrukte woorden: ik ben het helemaal met je eens; er zijn steeds mensen die alles wat meer is dan een paar regels 'te lang' vinden. Voor deze 'koppensnellers' dus de mogelijkheid om toch iets van het verhaal mee te krijgen.
24-02-2018 14:47
24-02-2018 14:47 • 1 reactie • Reageer
wakeupkitty
Dan blijft het verder zoals het is. Heb het verhaal nog eens doorgelezen en vind het zelf niet storend.
24-02-2018 14:55
24-02-2018 14:55 • Reageer
Albert van den Berg
In beelden denken is toch ook een manier om emoties en ellende onder controle te houden. Goede reis en een behouden aankomst toegewenst.
24-02-2018 11:57
24-02-2018 11:57 • 1 reactie • Reageer
wakeupkitty
Dank je wel :)
24-02-2018 12:08
24-02-2018 12:08 • Reageer
Encaustichris
Een verdrietig verhaal, maar knap geschreven!
24-02-2018 11:54
24-02-2018 11:54 • 1 reactie • Reageer
wakeupkitty
Bedankt, ook voor het lezen
24-02-2018 12:09
24-02-2018 12:09 • Reageer
Dana
Oei, wat een bijzondere verborgen verdrietjes liggen hier aan ten grondslag. Je schrijft gaaf, Kitty, alleen die vetgedrukte woordjes werken een beetje storend, maar dat ligt geheel aan mijzelf. Het 'klinkt' harder in mijn hoofd, het leidt af van het oorspronkelijke verhaal. Ik vind het persoonlijk jammer, het werkt ontkrachtend, en dat verdiend dit verhaal niet.
24-02-2018 11:06
24-02-2018 11:06 • 2 reacties • Reageer
wakeupkitty
Voor velen is het blijkbaar te veel om een langer verhaal te lezen. Zodoende staat het er in. Het is op mijn telefoon aanzienlijk meer werk ben er al snel een uur mee bezig. Wie weet wijzig ik het nog als dat menu wil opstarten.
24-02-2018 11:38
24-02-2018 11:38 • Reageer
Mieke Van Liefde
Oei, ik gebruik ook vaak vetgedrukte woordjes in mijn blogs. Mijn bedoeling was zelfs om dit in mijn boeken te gaan doen omdat je er (volgens mij) beter de aandacht op legt.
24-02-2018 15:54
24-02-2018 15:54 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Bijzonder verhaal, ik hoop dat ze op tijd weg was én een goede bestemming heeft gevonden...
24-02-2018 10:52
24-02-2018 10:52 • 1 reactie • Reageer
wakeupkitty
Ik hoop het ook
24-02-2018 10:53
24-02-2018 10:53 • Reageer