Deel 5: Pijnlijk verleden


Deel 1: https://yoo.rs/astrid.ijsselstein/blog/vervolg-verhaal-deel-1-1473253665.html

Deel 2: https://yoo.rs/astrid.ijsselstein/blog/deel-2-de-ontmoeting-1473325100.html

Deel 3: https://yoo.rs/astrid.ijsselstein/blog/deel-3-barcelona-1473406067.html

Deel 4: https://yoo.rs/astrid.ijsselstein/blog/deel-4-vol-met-vragen-1473494982.html

Deel 5: Pijnlijk verleden

Hij had vroeger nooit de behoefte gehad om ze te bekijken, dus het was voor hem de eerste keer dat hij de foto's van zijn geboorte en vroegste jeugd zag.

Bij het openen van het eerste boek schrok hij enorm. Hij kon zijn ogen niet geloven en staarde tien minuten met open mond naar de eerste foto. Ongemerkt ontsnapte een traan uit zijn oog en vond zijn weg langs zijn gezicht, en nog één. Onhoorbaar begon hij te huilen, steeds meer tranen bij elke bladzijde die hij omsloeg. Geleid door zijn verdriet en enigszins woede rende hij naar de slaapkamer van zijn ouders en maakte zijn moeder wakker. ' Meekomen, mam, nu.'

Zijn moeder was nog wat suf en keek verdwaasd om zich heen, maar binnen een fractie van een seconde wist ze wat er aan de hand was. Ze had gehoopt dat hij er nooit achter zou komen, dat alles kon blijven zoals het was. Maar tegelijk besefte ze dat dit het einde was iets moois en het begin van iets nieuws.

Midden in de nacht was ze naar haar ouders gereden. Als startpunt van haar onderzoek. Haar ouders woonden al haar hele leven in het zelfde huis dus wist ze het blindelings te vinden. Haar vader was nog wakker en schrok van de felle lampen die het landgoed op kwamen rijden, hij schrok nog meer toen hij zag dat het Anna was. Hij had haar en Jason zien lopen door de stad en de schrik was hem om het hart geslagen. Intuïtief had hij aangevoeld dat het niet lang meer kon duren voordat Anna achter de waarheid zou komen. Nooit was hij hier bang voor geweest. Maar sinds Anna definitief Anna werd was hij bang dat ze uit alle mannen ter wereld, juist de man zou kiezen die ze niet mocht kiezen.

Zijn gedachtes dwaalden af naar jaren geleden, hij bedacht zich wat een strijd Anna had gevoerd, en dat het waarschijnlijk makkelijker zou zijn gegaan met haar tweelingbroer aan haar zijde. Maar het verleden kon hij niet meer terug draaien. Al zou hij zijn hele vermogen er voor geven als het nu wel had gekund.

Anna stapte binnen en begon gelijk een heel verhaal tegen haar vader. Haar vader zag meteen dat ze niet tot nauwelijks had geslapen, en had gehuild. Ze zag er intens vermoeid uit en haar ogen waren dik, hij vader schrok van zijn dochter maar liet het niet merken. Hij gebood haar te gaan zitten, schonk een glas echte Spaanse wijn in en ging naast haar zitten. Anna voelde dat er iets ging komen, wat ze waarschijnlijk liever niet had willen weten.


Jason liep samen met zijn moeder naar zolder, ze gingen samen op de oude stoffige bank zitten die er stond en Jason pakte het fotoboek. Zijn moeder keek ernaar en begon te vertellen, aan een stuk door zonder dat Jason ook maar één woord in kon brengen.