Bijna op de fles (klein vervolgverhaaltje)

Bijna op de fles (klein vervolgverhaaltje)

Deel vier (het laatste deel) in mijn invulling van de schrijfuitdaging van mei van Hans van Gemert.

Hieronder deel 1, 2 en 3

daaronder de laatste episode.

#schrijfuitdaging , #flesje ,#minimensje

 

We zorgen dat we weer in ons normale formaat kunnen verschijnen en dan gaan we aan het werk. Het wordt zoeken, zoeken naar de eigendomsakte van de woningen boven. Een blik uit het raam verteld ons dat er al verschillende huizen tegen de vlakte zijn gegaan. Op één punt is zelfs al gestart met bouwen.

Dit kan toch niet, zijn die mensen hier dan onteigend? Is er een procedure geweest? Mijn verontwaardiging als startend advocaat is groot. Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Ik ren naar de deur om de bouwonderneming of projectontwikkelaar aan de tand te voelen.

Bij de deur aangekomen zie ik verschillende brieven liggen, aangetekend! Hoe kan dit dan weer, wie heeft ze aangenomen? Is Darik toch nog bij de deur geweest?

Ik open een paar van die brieven en zie dat er weldegelijk een procedure van onteigening is gestart, de bedoeling is dat er een vakantiepark wordt gebouwd. De huidige eigenaars wordt een forse vergoeding aangeboden voor hun woning en daarnaast de mogelijkheid om elders een woning te betrekken die door de projectontikkelaar gelijktijdig zal worden gebouwd.

De periode van bezwaar zal vandaag verstrijken. Ik zoek als een dolle naar een computer. Die projectontwikkelaar heeft blijkbaar haast en vergat even de normale termijnen in acht te nemen. Door het uitblijven van respons zijn ze gewoon vast van start gegaan. Ze moeten in de veronderstelling zijn geweest dat het dorp verlaten was en dat, is eigenlijk ook een logische aanname.

Ik heb een laptop gevonden en ben al aan het typen, het bezwaarschrift is een fluitje van een cent, maar de aanklacht die er achteraan komt vanuit mijn advocaten kantoor is iets minder makkelijk op te stellen.

Nadat ik beide epistels heb verstuurd met een digitale handtekening die ik bij inloggen op mijn eigen cloud omgeving nog net kon verkrijgen, is het wachten. Simpelweg wachten.

Het duurt bijna een uur en dan klinkt een grote zoemer en horen we even niets. Ik open mijn mail op de laptop en zie dat er een reactie is. Ze willen tot een schikking komen.

Ik had er nog niet aan gedacht maar nu heb ik de tijd om snel naar Hanneke te mailen dat alles in orde is en dat ze met mijn pak zo snel mogelijk naar de bouw moet komen, zal haar treffen bij de ingang.

We hebben een schikking kunnen treffen, Zelf heb ik de drie huisjes die aan de klif staan kunnen kopen door de vergoeding die de dorpelingen hebben gekregen. Er wordt in die buurt niet meer gebouwd. De andere woningen worden vervangen door recreatiewoningen die de projectontwikkelr kan uitbuiten. Daarvan krijgen de dorpsbewoners 3 procent van de opbrengst, dat zou ertoe kunnen leiden dat ze financieel onafhankelijk verder kunnen leven. Mijn minimensje is dan vertegenwoordiger van het dorp. En ik ik heb een heerlijk vakantiehuisje voor de toekomst.

Daar moet op geproost worden. Ongeveer twee uur later staan we op het grote plein in de rots. We zijn allemaal gekrompen (ook Hanneke en Elke mijn vrouw en andere dochter)

We proosten door een geheel andere fles open te maken: Het was maar een klein flesje. Heel voorzichtig draaide ik het dopje eraf en...Het feestgedruis ging van start!


Promote: support and profit

Support peerke70 with a promotion and this post reaches a lot more people. You profit from it by earning 50% of everything this post earns!


- The revenue of this ad will be returned to the Yoors members -
More