×

Yoors


Inloggen
×

Yoors














#

0 volgers
notifications_noneadd
Abrahm (deel 3)

Abrahm (deel 3)


Lees wat voorafging in deel 1 en 2

'Het begon allemaal nog niet eens zo lang geleden.'

Een gil vanuit de gang onderbreekt weer mijn  nog niet eens begonnen verhaal. De kreet gaat door merg en been en wordt gevolgd door een harde bons. Het is heel dichtbij, het lijkt wel of iemand tegen de deur van het klaslokaal gevallen is. Iedereen schrikt op en de aandacht is gevlogen.

'Mijn kat, mijn arme Poekie!' Sonja springt op van haar stoel.

'Hou toch eens op met dat kattengejammer,'  kat Ingrid haar meteen toe.

'Doe niet zo kattig,' bijt Aljo op haar beurt Ingrid toe. 'Jij hoort hier eigenlijk helemaal niet te zitten, indringster. Je hebt alleen maar een plaatsje bemachtigd om je lullige reactie onder deel 1.'

Ingrid steekt, bij gebrek aan onderbouwde tegenargumenten, haar tong uit.  

Ik maan mijn leerlingen tot rust en stap dapper op de deur af. Bij het openen valt Diaantje het lokaal binnen.

'Sorry,' stamelt ze rood aangelopen. 'Ik wou zo graag het vervolg horen, dat ik de kat op zijn schoot trapte, waardoor ik mijn evenwicht verloor...en mijn oor de deur raakte.'

'Heeft een kat een schoot?' Ingrid mengt zich natuurlijk weer in het gesprek, die bemoeit zich ook met alles. De arme luistervink haalt in haar verwarring haar schouders op en krijgt zo mogelijk nog een rodere boei.

'Natuurlijk niet!' zeg ik beslist. 'Diaantje bedoelt uiteraard de schootkat op zijn staart. Maar kom snel binnen  en zoek een plaatsje. Ik wil nu eindelijk mijn verhaal wel vertellen voordat de lezers afhaken. Ik hoor al ongeduldig gemopper.' Ik  kijk naar links en naar rechts in de gang, wanneer ik daar geen spoor kan ontdekken van poezenstaarten, Poekie en/of bolletjes wol, sluit ik deur.

Diaantje kijkt de klas rond. De enige plaats die nog onbezet is een stoel naast Ingrid. Met lichte tegenzin neemt ze daar plaats.

Opnieuw haal ik adem om het sprookje de wereld in te sturen. Driemaal is scheepsrecht en dus ga ik ervan uit dat ik  niemand mij nog eenmaal durft te storen.

'Alle elfjes die in het Hof-van-Elfeneden woonden zagen er uit alsof ze de eeuwige jeugd bij zich droegen. De elfjes in het hofje dansten er altijd vrolijk op los, ze gingen ook regelmatig op stap om mensenkinderen die verdrietig waren op te vrolijken, maar keerden 's avonds altijd terug in het hofje. Er was slechts één plaats die ze nooit en te nimmer mochten betreden. Dat was het warenhuis F & D*. Wanneer ze daar maar één voet over de drempel zouden zetten, zouden de gevolgen niet te overzien zijn. Toen Brammetje drie eeuwen en vijftig jaren oud was en hij  nog steeds een engelengezichtje had, verdwaalde hij per ongeluk in het doolhof van verleidingen.

Hij stond voor de draaideur van een warenhuis. Brammetje had een mislukte dag gehad. Het was hem tot nu toe nog niet gelukt om een verdrietig snoetje op te sporen die hij blij zou kunnen maken.  Buiten was het koud en binnen leek het zo aangenaam warm, en zag hij daar niet een jongetje met een bedroefd gezichtje?'

Prrrrr, prrrrr, prrrrr.

De bel dwingt me om af te sluiten.

'Tot morgen leerlingen, dan vertel ik verder.'


Wordt vervolgd

* Fantasie en Dana (what else)

Afbeelding header: Dinie de Zeeuw

verhaalkeuze: Jolandemooij

Tekst: Dana Martens

Wil je ook een verhaalkeuze doorgeven of klik dan op 'Samen samenwerken', wil je een rolletje in het vervolg, solliciteer dan door een leuke reactie achter te laten onder dit verhaal.

NOTE: DE OPBRENGST DIE IK MET DIT BLOG GENEREER KOMT TEN GOEDE AAN ROPARUN/HAIR4HER


Direct door naar het volgende deel

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Ingrid Tips en meer
Je weet niet half hoezeer ik uit kijk naar het volgende deel...
08-03-2018 10:13
08-03-2018 10:13 • 1 reactie • Reageer
Dana
Dan wacht ik daar nog even mee, ik ga eerst iets anders plaatsen
08-03-2018 11:30
08-03-2018 11:30 • 1 reactie • Reageer
jolandemooij
O nee, gaat die stomme bel. Net nu het verhaal interessant wordt.
08-03-2018 00:53
08-03-2018 00:53 • 1 reactie • Reageer
Dana
Die hinderlijke onderbrekingen ook altijd, ik ben ze spuugzat
08-03-2018 09:07
08-03-2018 09:07 • Reageer
marijke
zo Diaantje komt ook ff lekker binnen vallen zeg. Zal mij benieuwen of dat goed gaat die 2 naast elkaar!!
07-03-2018 21:15
07-03-2018 21:15 • 1 reactie • Reageer
Dana
Ik denk het wel, Marijke, maar heb nu even rust, dankzij de bel, we gaan het morgen wel weer merken
07-03-2018 21:31
07-03-2018 21:31 • 1 reactie • Reageer
Judith Evelien
Wat fantastisch geschreven! Met een grote lach gelezen :-D
07-03-2018 20:54
07-03-2018 20:54 • 1 reactie • Reageer
Dana
Dat doet me goed, altijd plezierig te lezen dat iemand met een grote lach aan het genieten is.
07-03-2018 21:31
07-03-2018 21:31 • Reageer
1960-1980
Wat apart! Zou ik ook in die klas zitten? Ik ken al die kinderen...
07-03-2018 20:25
07-03-2018 20:25 • 1 reactie • Reageer
Dana
Ik dacht al, kon niet op je naam komen, maar ik meende je al te zien zitten. Je hebt helemaal gelijk.
07-03-2018 21:30
07-03-2018 21:30 • 1 reactie • Reageer
DiaantjesLife
Ik zwijg..................... wanneer komt het vervolg? Ik zal Ingrid binnenkort wel eens toespreken ;)
07-03-2018 17:48
07-03-2018 17:48 • 1 reactie • Reageer
Dana
Ik denk morgen (tenminste zo heb ik de leerlingen beloofd). En wanneer je weer een sprekende rol krijgt gaat de opbrengst van dat blog ook via jou naar Roparun etc.
07-03-2018 17:52
07-03-2018 17:52 • 1 reactie • Reageer
diniedezeeuw
Wordt steeds interessanter ;)
07-03-2018 17:21
07-03-2018 17:21 • 1 reactie • Reageer
Dana
Jij hebt het aanzetje gegeven, dus jij krijgt waarschijnlijk ook wel een rolletje
07-03-2018 17:51
07-03-2018 17:51 • 1 reactie • Reageer
Encaustichris
Als Diaantje en Ingrid nu maar niet aan de praat raken.... benieuwd wat er in warenhuis F&D gebeurt!
07-03-2018 16:40
07-03-2018 16:40 • 1 reactie • Reageer
Dana
Nee, die twee houden hun mond wel, Diaantje is ook veel te benieuwd hoe het verder gaat, en Ingrid zwijgt respectvol. (ja heus, dat kan ze)
07-03-2018 16:42
07-03-2018 16:42 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Ach dat Brammetje toch ... En áltijd gaat die bel nét als het nóg spannender wordt! (Ik móest gewoon éven wat accentjes zetten...)
07-03-2018 16:33
07-03-2018 16:33 • 1 reactie • Reageer
Dana
Háns, hóu dáár nou voor eens én áltijd op! Accentjes zetten alleen schrijvers uit armoe, omdat ze het met woorden alleen niet aankunnen (denken ze!)
07-03-2018 16:40
07-03-2018 16:40 • 1 reactie • Reageer