Geen gehaktballen...


'Hé, Dana, lang niet gezien. Wat brengt jou hier?'
'Hoi, Chantal, ik kom even poolshoogte nemen, of ik niet teveel onzin uit heb zitten kramen.'
'Ha ha, jij kraamt nooit genoeg onzin uit. Hoe meer, hoe liever, brengt me effe lekker uit de dagelijkse teringzooi.'
En Chantal's deur zwaait uitnodigend open. Een grote hond komt nieuwsgierig kwispelend kijken wie daar nou weer binnenkomt strompelen.
'Eéék, haal dat beest weg!'
'Dat beest? Ze heeft gewoon een naam hoor, ze heet Annie.'
'Annie, hou jij mijn tassie effe vast...' zeg ik en steek mijn schoudertas zo ver mogelijk naar voren. Ik ben als de dood voor honden, wil daar natuurlijk niet voor uitkomen, dus maak er maar een geintje over. Annie snuffelt aan de tas. 'Nee, er zitten geen gehaktballen in. Die heb ik allemaal in mijn vorige verhaaltje gepropt,' verontschuldig ik me.
'Voor Annie geen gehaktballen, al zou jij er in dit stukkie ook een paar douwen.'
'Nee, dat snap ik, die bewaar jij natuurlijk allemaal om in de kerstboom....eh, ik bedoel natuurlijk, om de nek van de kerstgiraf te hangen.'
'De ballen van mijn oma zijn allang weggegooid, ze zaten onder de schimmel...'
'Die van Sinterklaas?'
'Ja, juist, die.' Chantal slaakt een diepe zucht. 'Maar Dana, zullen we het onzingesprek voortzetten in de keuken? Ik was net druk bezig met winterpeen en uien. '
'Peen voor de piek, en uien in plaats van gehaktballen? Die giraf van je komt er mooi uit te zien.'
'Niet voor de giraf, het is nog lang geen kerst hoor,' zegt Chantal en wiebelt barrevoets naar haar kookdomein. Haar blote voeten maken een plakkerig geluidje op het zeil. Ik slik een opmerking daarover in, weet immers niet of er überhaupt wel zeil ligt in Chantal's keuken.
Niet alleen ik volg de vrouw, ook Annie zit ons op de hielen, kwijl druipt uit haar hondenbek.
En dan ben ik getuige van onzin die zelfs mijn pet te boven gaat. Chantal zet een pan met wortelen, uien en spruiten op de keukenvloer, die Annie dankbaar weg schrokt. Ze ziet mijn verbaasde blik en haalt alleen maar haar schouders op. ' Aangezien een grote hond veel moet eten. En Annie alles liet staan wat een normale hond eet. Eet ze nu maar gewoon mee met de pot. Ik weet dat een hoop mensen daar tegen zijn. We hebben echt alles geprobeerd. Stond er 3 soorten voer klaar, staat mevrouw met haar neus richting een pan peen en uien. Zelfs spruitjes. Annie wijkt een beetje af, maar dat doet iedereen hier.'