De staking kruist het schaakspel


Trrrrinnnggg.

Het is half acht. Wanneer ik de deur open staan er twee jongens en één meisje mij aan te kijken. Er staat een taxi voor de deur, mijn buurvrouw, een lieve hoogbejaarde vrouw, zit voorin naast de chauffeur en roept door het open raampje naar mij.

'Dag, Dana, er is een staking op school, kan jij op de kinderen passen? Ik moet naar de buurtkamer, ik kom ze rond vier uur weer ophalen, dankjewel en doei.'

Vol verbazing sta ik in de deuropening, de taxi zoeft weg, de drie kijken me met smekende blik aan. Wegsturen kan niet, ik zou het niet over mijn hart kunnen verkrijgen en bovendien, waar moeten zulke jonge kinderen naar toe? Ik schat de jongens op een jaar of zes, het meisje is een halve kop groter. Wel vreemd. Ik vraag me af waar mijn buurvrouw zo snel drie kinderen vandaan tovert.

'Goedemorgen buuf, dit zijn Tim en Tom en mijn naam is Annie,' zegt het meisje en stapt over de drempel gevolgd door haar twee broertjes, die exact op elkaar lijken. 'Mogen we de wificode weten? We hebben twee tablets, er staan meer dan genoeg spelletjes op en we kijken graag naar Youtubefilmpjes.'

'Zo, da's lekker handig, jullie vermaken jezelf dus wel? Nou dat komt goed uit, ik ben jonge kinderen niet gewend, zie je, en heb het bovendien vreselijk druk.'

'O, dat is niet erg, dat zijn we wel gewend, iedereen heeft hartstikke veel te doen, onze ouders dumpen ons voor de school begint bij de voorschoolse opvangcrèche, en nu de scholen staken moet er een oppasoma opdraven, en die heeft het zelfs te druk. Hé, wat leuk, een heb je een hond? Daar heeft oma Grietje niets van verteld,' ratelt Annie aan een stuk door.

'Dat is de hond van iemand die ook op moest passen.'

Annie komt Annie besnuffelen, daarna is het de beurt aan Tim en Tom. De laatste is er duidelijk niet van gecharmeerd, duwt de hondenkop van zich af. Maar Annie laat zich er niet door ontmoedigen, ze zwiept met haar staart vrolijk heen en weer.

Wanneer ik de code doorgeef aan Annie, heeft die plotseling ook geen oog meer voor de kwispelende Annie. Snel is de verbinding van het net gezocht en binnen twee seconden zitten Annie en Tim verdiept in hun virtuele wereldje.

'Nu wil jij zeker graag op mijn tablet,' vraag ik aan Tom, die heftig zijn hoofd schudt.

'Nee, dank u, er moet toch één iemand zijn waar u zich blauw aan kunt ergeren. Ik offer me graag op.'

Nou lekker dan. Niet. Meteen loopt hij naar de achterdeur en gaat de tuin in, Annie glipt ook naar buiten, ik erachter aan.

Daar staat het witte paard, een verrassing van mijn Geert, die zich vast van de rode mantel en mijter heeft ontdaan en meer passende kleding aan het aantrekken is.

'O, gaaf! Het paard van Sinterklaas! Waar is de goede sint?'

'Nee, dat is niet het paard van Sinterklaas, dat paard is van een prins die me wou schaken. Zie je, daar heb ik het nogal druk mee. Dus als je nu naar binnen wil gaan en net zoals je zus en broer gewoon virtueel je wilt vermaken, kan ik me laten meevoeren door mijn prins.'

'Gaaf. Schaken kan ik ook. Maar daar komt geen prins in voor hoor, wel een Koning, een koningin, lopers, torens, pionnen en jawel, paarden, witte en zwarte. Zal ik je schaakmaatje worden?'

Ik kreun. Dat nou net vandaag de scholen moeten staken.