Tot gas geperste gedachten

Tot gas geperste gedachten

De eerste dag van de maand mei van het jaar 2020 overhandig ik haar een kistje.

'Mam, morgen is het pas zover.'

'Ja, lieverd, ik weet het, maar wanneer ik het morgen pas geef, is het misschien al te laat.'

Met trillende vingers opent ze het kistje en haalt de inhoud eruit. Het is maar een klein flesje. Heel voorzichtig draait ze het dopje eraf en kijkt mij vragend aan. Er kringelt al wat rook omhoog uit de fragiele hals.

Met een bemoedigend knikje spoor ik haar aan.

'Toe maar, snuif het maar op.'

Haar ogen knijpt ze tot spleetjes, haar lippen klemt ze opeen, haar neusgaten sperren open en de magische dampen dringen haar neus binnen.

Een zucht ontsnapt uit de mond van mijn dochter. De schellen vallen van haar ogen en dromerig kijkt ze me nog eenmaal aan voordat ze haar wimpers definitief neerslaat en het flesje uit haar bevende handen laat glijden.

Het is leeg. Het was voor het oog ook al leeg voordat het dopje eraf gedraaid werd. Enkel gedachten opeen geperst tot een magisch gas vulden het flesje. Verbeeldingskracht ontsproten uit een wonderlijk brein liggen ten grondslag aan een comateuze droom waaruit mijn dochter ruim een jaar later zal ontwaken. Dan gaan we haar volwassenheid in alle glorie vieren, zoals het hoort.


(In 217 woorden geschreven voor de magische uitdaging van Hans)


More