×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Samen: Rondje buren (5) 'Gardengate' nadert zijn einde...

Samen: Rondje buren (5) 'Gardengate' nadert zijn einde...



Het vorige deel:

De donkere wolken trekken langzaam weg...

Veel is er gebeurd de laatste tijd, tussen de buren en mij en de hele kwestie is ook in mijn blogs aan de orde gekomen. Het hele gedoe heeft z'n weerslag op mij gehad, dat hebben mijn vrienden op Yoors wel meegekregen. Ook mijn schrijfpartner Kitty heeft veel te stellen met haar buren, vandaar dat we ook hierin vaak samenwerken, door middel van een re-post, een 'deelblog' of een link over en weer. Zo ook in dit blog.

Vandaag, 01-06-2018 krijgen mijn buren de sleutel van hun nieuwe woning, zij verwachten binnen enkele weken op hun nieuwe adres te wonen. Maar sinds het vorige deel en nu is er nog wel het één en ander gebeurd en gezegd. Ook zou ik terugkomen op een heftige periode in mijn leven, wat iknog niet goed kan op dit moment merk ik... Maar goed, daar komt 'ie dan... 

Let op: (Het begin van) onderstaande kan als schokkend of confronterend worden ervaren!



Om kort te gaan; in 2014 heb ik een suïcidepoging gedaan. Voorafgaand hebben mijn buren mij in nood en tijdens angst- of paniekaanvallen opgevangen, wanneer ik daar aan de deur kwam. Zij zijn dus goed op de hoogte van mijn ziek zijn en waar ze toen mijn vertrouwen hadden, werd dat onlangs meerdere malen beschaamd; de laatste keer weliswaar naar aanleiding van een provocerende uitspraak van mij. Na het gesprek tussen de buren en ons, ontdekte ik -naast dat hun beredeneringen heel krom waren- dat buurman ook meerdere malen op een gemene manier had gelogen. Dat wou ik even laten voelen door hardop in de tuin te zeggen dat het toch wel erg vervelend is als mensen liegen. Fout! Had ik niet moeten doen, ik weet 't. Maar de prijs daarvoor heb ik betaald.

De volgende ochtend sprak de buurman de legendarische woorden uit Shakespeare: "To be or not to be, that's the question". Met heel overdreven, een Engels accent, heel langzaam en erg duidelijk. In eerste instantie schoot ik in de lach. 'Heb je niks beters', dacht ik... totdat ik ging Googelen naar de hele context van die zin. Dat ging dus over de depressieve 'Hamlet', die zich afvroeg of het beter was om te blijven leven of er een eind aan te maken. (Klik HIER voor dat artikel op Wikipedia.)

Deze opmerking vond ik zo walgelijk en laag bij de grond en was Absoluut het dieptepunt van deze hele burenruzie. Mijn vertrouwen dat ik in hun had gesteld destijds, toen ik zó in nood zat en zó ziek was... Maar goed, ik had het zelf uitgelokt. Vervolgens ben ik aan mijn kant van de schutting hun klimop weg gaan halen, elke dag een beetje, twee dagen lang. Maar ook elke dag werd er een inspectierondje gehouden door buurvrouw, wanneer ze van haar werk kwam. Dit leverde wederom commentaar op, omdat zij dit snoeien zagen als provocatie en omdat de schutting kennelijk over de gehele lengte aan beide zijden van hun was, ondanks dat ik 'm betaald had en hij voor het grootste deel op mijn helft staat.

Wat hun overweging is geweest weet ik niet maar in elk geval; na mijn tweede rondje 'onderhoud' en de daaropvolgende heisa, keek ik na het avondeten naar buiten en de klimop was helemaal verwijderd. Raar, ik had echt niet het gevoel dat ik 'gewonnen' had of zo en voelde zelfs met hun mee. Maar ik heb er zo'n diep respect voor dat ze kennelijk over hun eigen schaduw heen konden stappen en de overlast weg te nemen.

Op mijn beurt heb ik plaats gevonden in mijn hart om ze te vergeven, terwijl ik dacht dat ik niet meer tot zoiets in staat was. Door het leven wat ik geleefd heb ben ik immers verhard, gekwetst en ik dacht een rancuneus persoon te zijn geworden. Maar ik heb ze bedankt, weliswaar via mail maar als daar een positieve reactie op komt, hoop ik ze vandaag nog persoonlijk te kunnen feliciteren met hun nieuwe woning.

Na 10 jaar, waarvan sinds 2014 weinig contact, scheiden na een turbulente laatste periode hier onze wegen... Daar heb ik pijn en verdriet van en ik denk zij ook... Daarom heb ik als slot van 'Gardengate' een Rondeau gemaakt, in samenwerking met Kitty. Weer een hoofdstuk bijna afgesloten in mijn leven...

(Zie link onder)

© 01-06-2018 Copyright; Blog, titel(s), tekst(en), Rondeau en Header door: © Just you and me   Alle rechten voorbehouden/All rights reserved. Overige afbeelding(en) afkomstig van: Pixabay. Bij schending van het/de Copyright(s) worden passende maatregelen genomen. 'Special thanks' voor de Separators van en door: 'De Knutseljuf Ede'.

Rondeau: 'Een verre buur'.   In samenwerking met Kitty. (Binnenkort!)

Aanverwant:

Handmade separators door: 'De Knutseljuf Ede', waarvoor Hartelijk dank!

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!