Uit de kast komen!? Blijf lekker in de kast!


DidI'Ms world

uit de kast komen.

Van de week had ik een gesprekje met mijn dochter over mensen die de laatste tijd "uit de kast" gekomen zijn en ik word daar altijd een beetje verdrietig van. De kast wordt momenteel flink opengetrokken merk ik. Zij maakte op een gegeven moment een opsomming wie zij allemaal kende die homoseksueel of biseksueel is en dat waren er inderdaad behoorlijk wat. Op de moeders van een vriendinnetje na gaat het dan om jongeren tussen de 16 en 25 jaar, schat is even ruw, en het waren er inderdaad een flink aantal.

Waar komt de term "uit de kast" vandaan?

Het is in elk geval een directe vertaling van de Engelse uitdrukking "coming out of the closet"

De oorsprong daarvan is 2-ledig:

  1. Het eerste deel is een verwijzing naar de coming out-feestjes die begin 20e eeuw werden gegeven wanneer een vrouw de huwbare leeftijd bereikte. Naar analogie daarvan gebruikten homo's deze term zodra ze in de homoseksuele gemeenschap werden geïntroduceerd.
  2. In de jaren 50 veranderde de betekenis en werden de woorden 'of the closet' aan de uitdrukking toegevoegd. De verandering viel samen met de opkomst van de homorechtenbeweging. Vanaf die tijd werd coming out geassocieerd met het ontsnappen aan onderdrukking en een stiekem leven, in plaats van met ergens geïntroduceerd worden. De term 'closet' is overgenomen uit de uitdrukking "skeleton in the closet". Die is  in het Nederlands bekend als "een lijk in de kast". Deze zegswijze wordt gebruikt voor een probleem dat al langer bestaat, maar dat nu pas aan het licht is gekomen. (bron)

Waarom word ik daar verdrietig van ?


Ik vind het in en in triest dat mensen/jongeren het idee hebben dat zij (blijkbaar)een probleem hebben en dat zij dit "probleem" publiekelijk moeten verkondigen. Als hetero maakt je toch ook geen plan van aanpak om de wereld te vertellen dat je je seksueel aangetrokken voelt tot iemand van het andere geslacht? Ik had er niet aan moeten denken dat ik dit had "moeten" doen? Het is zelfs nooit bij mij opgekomen. Mijn seksualiteit gaat toch alleen mij aan! Ik vind het zo'n inbreuk in de privacy van mensen dat "wij" het blijkbaar normaal vinden dat mensen openlijk moeten vertellen op welk geslacht ze vallen.

Nee,  dat gaat alleen op als ze vallen op iemand van het gelijke geslacht. Triest is het ook dat mensen die vallen op iemand van het gelijke geslacht blijkbaar zelf "die behoefte" ook voelen om het openlijk te (moeten) verkondigen. Dat ze geaccepteerd hebben dat je als homoseksueel blijkbaar niet "normaal" bent en dat je dit dan ook moet vertellen aan de rest van de wereld.

Of je nu denkt dat homoseksualiteit aangeboren is of dat het een ziekte is, of een experiment of een fase waar iemand doorheen gaan of een keuze is, dat doet er eigenlijk helemaal niet toe. Want het is niet jouw zaak. Stel je denkt dat het een ziekte is dan is het toch de ziekte van een ander en is het dan niet aan die persoon of hij/zij zelf wel "beter" wil worden? Als je denkt dat het een keuze is, misschien zelfs wel een foute keuze, het is dan de keuze van een ander. Ieder mens maakt zijn eigen keuzes. Je wilt toch ook niet dat andere mensen zich bemoeien met de keuzes die jij zelf maakt. Laat het los! Iemands seksuele voorkeur is een persoonlijke zaak. En wat iemand al dan niet qua seksualiteit doet ook trouwens ........ Het is okay!

Liefde kan nooit verkeerd zijn!


Misschien ben ik naïef om te denken dat het in de wereld draait om liefde, en dat het niet uitmaakt wie aan wie liefde geeft. Maar ik vind het echt idioot dat in de 21ste eeuw nog steeds mensen het gevoel hebben dat zij hun seksuele voorkeur moeten mededelen. En dat de mensen die het meegedeeld krijgen het normaal vinden dat ze het medegedeeld krijgen. Zolang we van beide kanten het normaal (blijven) vinden dat dit gebeurd, is het dus blijkbaar nog steeds niet "normaal" en daarom pleit ik er ook voor om niet langer "uit de kast" te komen. Ben wie je bent, leg "het probleem" bij de degene neer die er moeite mee heeft en maak het als homoseksueel of biseksueel niet langer tot jouw "probleem". Hetero's hoeven ook niet uit de kast te komen dus een homo ook niet.

Ik hoop in elk geval van harte dat mijn kinderen nooit de noodzaak zullen voelen om met mij "het gesprek" te moeten voeren. Dat mijn kinderen geen tijd zullen steken in het uitzoeken van HOE ze dan dit gesprek moeten voeren. De seksualiteit of seksuele voorkeur van mijn kinderen  is namelijk "niet mijn pakkie an", laat staan de seksuele voorkeur van mijn vrienden, of collega's. Als dit ( lees: HET gesprek) ooit wel mocht gebeuren dan denk ik echt dat ik het gevoel heb dat ik gefaald heb in de opvoeding. Ik hoop wel, dat als ze ooit de behoefte hebben om hun leven te delen met een partner dat ze dan een leuke partner vinden en dat ik dan alleen de mededeling krijg: "Mam, ik ben verliefd. Hij/zij is zo ontzettend leuk en ik wil hem/haar aan je voorstellen". Afhankelijk van met wie ze dan aankomen zie ik dan wel of ze homoseksueel of heteroseksueel zijn. Zolang diegene maar een goed mens en lief voor mijn kind is dan vind ik elke combinatie prima!


#homosexualiteit#uitdekastkomen#tolerantie | header: pixabay SatyaPrem |