×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











camera_alt
Afbeelding toevoegen
Een nieuwe ski-poging van oom en tante

Een nieuwe ski-poging van oom en tante


Wat gaat hieraan vooraf?

Waar begint dit avontuur?

De volgende dag is het wintersporthotel waar oom Frits en tante Coby verblijven in rep en roer. Nee, met oom en tante heeft het deze keer niets te maken. Op de zwaarste piste wordt deze dag een belangrijke internationale wedstrijd geskied en tal van belangstellenden zijn afgereisd om dit spektakel van dichtbij mee te maken. Omdat zo'n reis voor slechts één wedstrijd zo kort is, wordt er door menigeen een wat langer verblijf aan vastgeknoopt. Je moet per slot van rekening het ijzer smeden als het heet is, hoewel je onder deze omstandigheden beter een nieuw spreekwoord kunt gebruiken: je moet een sneeuwpop maken als er sneeuw ligt.

Oom Frits zit aan het ontbijttafeltje bij het raam en trommelt met zijn vingers op de vensterbank, die geheel in steen is uitgevoerd.

'Jammer, wij kunnen die zware piste niet gebruiken vandaag.'

'Dat is misschien niet zo heel erg,' antwoordt tante Coby fijntjes, 'het ging gisteren nog niet helemaal goed.'

'Dat is misschien zo,' moet oom toegeven, 'maar dat komt omdat achterneef Harrie ons niet verteld heeft dat je je laarzen moest vastklikken. Vast met opzet!'

Een gevoel dat wellicht te begrijpen is, maar toch niet geheel realistisch. 'Misschien dacht hij dat je zoiets wel wist,' waagt tante, 'jij bent toch zo'n steengoede expert?'

Een opmerking waar je ofwel luidruchtig tegenin gaat, ofwel die hoogmoedig genegeerd dient te worden. Oom Frits kiest, met het oog op de andere gasten, deze keer voor het laatste, en houdt het bij een korte, veelbetekenende brom. Gelukkig is er iets anders waar hij zijn aandacht op kan vestigen. Het kaarsje op tafel is uitgegaan en oom strijkt snel een lucifer aan om dit euvel te verhelpen.

Een uurtje later staan oom Frits en tante Coby op de gehuurde ski's, de skilaarzen keurig volgens de voorschriften vastgeklikt, de skistokken in de hand.  Het hellinkje waarop ze staan biedt een prachtig overzicht over het rijkelijk besneeuwde dal. Hier en daar steken stukken steen vervaarlijk de kop op, maar gelukkig zover buiten de piste dat ze geen direct gevaar lijken te vormen. Met enige verbazing ziet oom hoe allerlei medeskiërs in bochtjes naar beneden glijden over de piste.

'Waarom doen ze dat nou?' vraagt hij aan tante.

'Geen idee. Misschien om langer onderweg te zijn en van het uitzicht te genieten.'

Oom haalt zijn schouders op. 'Dat kan natuurlijk.'

Naast de piste waarop ze nu staan ligt een tweede, de zwaarste van allemaal. Er staan mensen met spandoeken te juichen. Daar is dus die internationale wedstrijd, weet oom Frits.

 Ze halen diep adem. Nu gaat het echte ski-avontuur dan eindelijk beginnen.

Er is slechts een korte afzet noodzakelijk om in beweging te komen, en die afzet wordt door oom Frits en tante Coby met verve gegeven. Terwijl tante na haar afzet meteen de sneeuw van heel dichtbij bekijkt glijdt oom met een verder oplopende snelheid de helling af. Een stuur ontbreekt op ski's en ook een belangrijk attribuut als een rem is niet te vinden. Tot zijn afgrijzen bemerkt oom Frits dat de ski's eigenlijk maar één kant op kunnen: vooruit. In dit geval koerst hij regelrecht op de naastgelegen, zware piste af. Rakelings langs een steenhoop glijdt hij op een kleine verhoging af die de twee pistes op die plek van elkaar scheidt en enkele momenten later vliegt oom Frits met dichtgeknepen ogen van schrik door de lucht. 


(c)2019 Hans van Gemert

Afbeelding: Pixabay


Deze episode uit het wintersportavontuur van oom Frits en tante Coby bestaat uit vier deeltjes die passen in de 140-woorden-uitdaging van deze maand:

En natuurlijk past het ook in de schrijfuitdaging van januari 2019:

Schrijfuitdaging januari 2019

Je kunt de hele maand meedoen!

Hoe gaat dit verder?