Het bowlingavontuur van tante Coby (deel 5)


Wat gaat hieraan vooraf?

De beide mannen lopen naar het uiteinde van de bowlingbaan. Ze kijken links, ze kijken rechts, dan halen ze gelijktijdig de schouders op.

'Niks te zien hoor!'

De vraag 'weet u het écht zeker' wordt niet uitgesproken maar hangt bijna voelbaar in de ruimte. Gelukkig is daar de altijd hulpvaardige oom Frits. 'Ze zag die rat net toen we net een bal gegooid hadden. Misschien moeten we dat nu ook even doen. Dan jagen we hem misschien op!'

Voorwaar, een goed idee. De beide bowlingheren knikken en springen snel van de baan af als oom Frits de zware, bruine bowlingbal op professionele wijze watervlug over de baan laat rollen.

Het is een voortreffelijke worp, de kegels worden vol geraakt en vliegen alle kanten op.

Ingespannen tuurt tante of de rat zich nu ook weer laat zien.

'Ja, daar gaat hij!'

 

Tante wijst opnieuw. Inderdaad, er beweegt achter in de zaal wat. Maar als tante had verwacht dat de beide bowlingmannen nu de jacht op de rat zouden voortzetten dan kwam ze van een waterkoude kermis thuis. In plaats daarvan klonk er gelach. Een hard en onmiskenbaar gelach. Enigszins verstoord wees tante Coby nog maar eens. 'Kijk dan, daar gaat hij!'

Alle ogen in de bowlingzaal volgden de bruine beweging, die zich merkwaardig genoeg beperkt tot een mooie boog en een rechte lijn, om dan plotseling te verdwijnen.

'Nou zijn jullie te laat,' meende tante boos.

'Wacht maar,' grinnikt een van de mannen, 'we hebben 'm opgejaagd. Hij komt zo weer tevoorschijn.'

Nou, dat lijkt tante sterk.

'Nog drie, twee, één,' gaat de man verder.

En inderdaad. Precies op dat moment komt de bruine bowlingbal weer teruggerold naar de spelers.


(c)2019 Hans van Gemert

Afbeelding: pixabay

Dit verhaal is, écht waar, gebaseerd op een waargebeurde belevenis...


Deze twee episodes uit het leven van oom Frits en tante Coby passen allebei in:

140w Februari WATERRAT

FrutselenindeMarge