×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Zoekende

Zoekende


Eens in de zoveel jaren, dan ben ik zoekende. Ja, echt! Waarnaar? Niets in het bijzonder. 


Het heeft natuurlijk tijd gekost, voor ik dat ontdekte. Sluipend komt zoiets mijn huis, mijn kamer binnen, niets in de gaten nog. Meestal ontstaat wat wrevel, lopen de dingen, niet meer vanzelf. Heb ik steeds vaker, een zwaar gevoel, bij het opstaan. 

Geleidelijk kom ik in verzet. Het bevalt niet, soms maakt dat depressief. Eerst, schouderophalend, mijzelf halfslachtig bekennend; een dipje. Lang duurt dergelijk stadium niet. Mijn motivatie is niet gemotiveerd. Uiteindelijk ben ik niet meer vooruit te branden. De koek is op. Alles kost veel, teveel energie. 

In de jaren dat ik dit patroon nog niet herkende, duurde die fase, nu betitel ik hem als overgang ( nee niet DE), maanden. Het verzet was groot, wilde niet loslaten. Hoe kon het toch, dat mijn plezier, mijn liefde, verdwenen was? Diep ongelukkig werd ik ervan. Het voelde verloren. Ik had een weg, een pad gekozen en dat bleek nu toch niet zo ideaal te zijn. 

Vervolgens, dat kwam altijd, daar kon je gif op innemen, de leegte, het verloren zijn. Moeheid overheerste, niets interesseerde mij. Alles verwaarloosde, van de plantjes, tot mijn vriendenkring. Alleen het hoogst nodige. 

Met moeite stond ik op, waarom zou ik nog douchen? Er komt niemand op bezoek. Tegen de tijd dat ik over mijn eigen rommel struikelde, mijzelf begon te ruiken, was ik het spuugzat. Daar begon het dan, dat zaadje, dat het best gedijd in mest. Er moest wat. Ik, ik moest wat, moest iets. 

Onwetend, koos ik vroeger de gang naar hulpverlening, geen goed idee, dat vertraagde het proces. Dan dacht ik dat een ander, iemand die ervoor had geleerd, mij kon vertellen waar mijn passie was gebleven, of ik dat ooit wel had gehad. 

Een hoopje ellende, afhankelijk van mensen, die ik niet kende. Hoe aardig ook, het gaf mij nooit een goed gevoel over mijzelf. De spoeling werd, door de jaren heen, ook dunner, dat begrijpt u wel. 

De laatsts keer was slachtofferhulp, die stil met mij wou wandelen......

Ja, sorry, maar wie mij kent weet hoe absurd dat klinkt. Humor redde mij. Ik zag het voor me. Een sartire ontspon in mijn hoofd. 

Het heeft, moet ik bekennen, beter geholpen dan ik dacht, mij op het spoor terug gebracht. Zonder een voet te verzetten, luidkeels mij toch boos geworden. Niet op haar, die had allang weer opgehangen. Daar was de energie. Nu nog iets vinden. Het zoekende zoekt.

Vandaag gaan die dingen veel sneller, dan maak ik een blog of stort mij op facebook. 

Sinds vorige week heb ik yoors, die mij uitdaagt en triggert, verbaasd of bedroefd, mij laat lachen en huilen,  vermoeid en ook voedt. Dat doet mij leven, alles, ook zoeken, is goed.

 

Een terugkijken en meteen een update plaatsen. Erg leuk om zo nu en dan eens te doen.




marijke
kijk das goed je kan het nu zelf een mooie stap vooruit. Waar yoors al niet goed voor is.Liefs😘
05-10-2018 23:48
05-10-2018 23:48 • 1 reactie • Reageer
Miranda Tabor
Dank je, het zijn natuurlijk vooral de mensen op Yoors. 🌻
06-10-2018 00:40
06-10-2018 00:40 • 1 reactie • Reageer
Karin van der Straaten
en weer raak je dan in de stroomversnelling en gaat net ff iets te hard en huppah..weer ff terug naar af ja
05-10-2018 22:59
05-10-2018 22:59 • 1 reactie • Reageer
Miranda Tabor
Precies, geeft niets. 🌻
06-10-2018 00:39
06-10-2018 00:39 • Reageer
Marion's World
Bloggen kan zeker helpen. 'Anoniem' onderduiken en je verhaal vertellen. Zeker op yoors denk ik. Bijzonder om je kwetsbare leven van dit moment te mogen lezen. Ik herken  een gedeelte. Niet van nu, maar nog niet eens van zo heel lang geleden......
15-04-2018 23:01
15-04-2018 23:01 • 1 reactie • Reageer
Miranda Tabor
Lotgenoten treffen, of overeenkomsten in elkaars leven is echt fijn. Dank je wel dat je het bijzonder vindt. Anoniem is er niet bij, dit is gewoon mijn eigen naam. 
15-04-2018 23:55
15-04-2018 23:55 • 1 reactie • Reageer
Encaustichris
Wat fijn dat Yoors je helpt in je zoektocht! Ik ga je volgen
15-04-2018 19:41
15-04-2018 19:41 • 1 reactie • Reageer
Miranda Tabor
Nou....dan mag ik wel uitkijken (grapje). 
15-04-2018 23:59
15-04-2018 23:59 • 1 reactie • Reageer
1960-1980
Goed dat je de kracht nu in jezelf zoekt en ontdekt wat jou helpt.
15-04-2018 09:33
15-04-2018 09:33 • 1 reactie • Reageer
Miranda Tabor
Het duurde even....maar dan heb je ook wat! 
15-04-2018 11:06
15-04-2018 11:06 • Reageer
Mental Qi
Herkenbaar wat je schrijft. Het 'ontvangen' of 'loslaten' belemmert ons vaak in onze zoektocht. Ik wens je nog een mooie weg en alle goeds.
13-04-2018 22:13
13-04-2018 22:13 • 1 reactie • Reageer
Miranda Tabor
Dank je wel, kan ik nu dus oprecht zeggen.
15-04-2018 11:05
15-04-2018 11:05 • Reageer
Hans van Gemert
Mooi geschreven en een hele herkenbare zoektocht!
12-04-2018 13:50
12-04-2018 13:50 • 1 reactie • Reageer
Miranda Tabor
Dank je wel.
15-04-2018 11:04
15-04-2018 11:04 • Reageer