Emigreren van Spanje naar Hongarije (dag 2)

Emigreren van Spanje naar Hongarije (dag 2)


Haak je net in bij de blogs over ons emigratie avontuur? lees dan eerst even dag 1 van deze blog hieronder, daarnaast vind je de blog waarin je alle blogs en berichten over onze emigratie terug kunt vinden (dus ook wat hier weer aan vooraf is gegaan)

Zoals ik al zei in de blog over dag 1, hadden we als een blok geslapen. Nou is het altijd ook wel een hoop gesjouw en gedoe dat vertrekken. Persoonlijk heb ik moeite met dit soort dingen, en kan ik me eigenlijk geen enkele reis herinneren die niet zo stressvol verliep en waar ik over kan zeggen achteraf dat ging soepel. Ben overigens wel heel blij dat de weken voor vertrek ik naar mijn eigen gevoel heb geluisterd, en inderdaad elke dag een beetje heb voorbereid, waardoor de stress de dag voor vertrek stukken lager lag dan hij anders had gelegen. En ik moet zeggen ik was die dag echt zo ontzettend moe, meer had ik niet getrokken.  Ken mijzelf en wat ik aan kan een beetje intussen, dus dit scheelde een hoop.

Alle stress van dag 1 was al vergeten hoor toen we onze dochter zo zagen genieten op het strand in Malaga. Oh wat had die meid plezier, prachtig om te zien, en daarmee was alles weer lang vergeten! Vandaag moesten we helaas wel om 12uur de kamer uit, en ik ben iemand die wel echt moet ontbijten niet te lang na ik wakker ben geworden. Vriend heeft er niet zo'n moeite mee wat langer te liggen en later te eten, maar ik wilde dus redelijk op tijd eruit om samen met de dame te gaan ontbijten ergens. 

Vriend laten liggen en zelf rond 8 uur/ half 9 de deur uit gelopen en om de hoek ergens gaan zitten. Dochter was zo ontzettend lief en goed aan het eten, echter moest madam wel zelf de vork vasthouden dat was het enige. Haar drinkfles waren we de dag ervoor verloren op het strand, dus ze moet nu gewoon net als wij uit een glas of flesje drinken.. We hebben lekker rustig ontbeten en samen 2 ham kaas croissants op, met ik een bak heerlijke koffie en zij water erbij. Totale kosten slechts 4,90 ! En lekker was het.

Daarna zijn we terug gelopen, en heb ik gevraagd of we de koffers in het hotel konden laten overdag, gezien het late tijdstip dat we zouden vertrekken naar het vliegveld. Dit was geen probleem, echter wel het advies voor 12 uur dit af te geven aangezien het soms vol was de kofferruimte. Dus ik ben meteen de grootste last in gaan pakken en heb hem even daar gewogen wat me wel 1 euro kostte helaas, maar goed dat ik het heb gedaan want had 3 kg overgewicht, en Ryanair schijnt er lastig over te kunnen doen, en een boete van 50 euro op te kunnen leggen. Nu kon ik tenminste nog ompakken. Ik had 2 winterjassen bij, een blauw en een zwarte, verder hetzelfde omdat ik ze in de opruiming kost voor een lage prijs. En wist vooraf al wel, misschien moet er een achterblijven. Deze hebben we aan de schoonmaak mevrouw daar gegeven die was er zichtbaar blij mee.

De dag ervoor was overigens ook het bovenste handvat van die grote koffer afgebroken dus die paar kg minder gewicht vond de koffer waarschijnlijk ook prettiger. Dit was echt de laatste reis voor deze koffer haha, de binnenvoering en ritsen enzo waren al kapot, nu was hij wel echt op zijn eind. (ben blij dat hij het nog heeft gered tot hier lol). 

Uiteindelijk is vriend rond 10 uur naar beneden gegaan met die koffer en een trolley vast, en bleken we maar 200 gram nog over het gewicht heen te zitten. We besloten we proberen het maar, indien niet goed, trekken we hem toch daar open en haal ik er wel iets uit nog. Nu waren we in elk geval vast verlost van de 2 zwaarste items, en zijn dochter en ik nog even lekker van de douche gaan genieten nu het nog kon.

Tegen 12 uur alles ingepakt, nog enkele toiletartikelen en oude strand handdoeken (Zoals gepland overigens hoor die waren puur voor het strandbezoek meegekomen) weggegooid en alles in de kofferruimte gezet op 1 tas na waar we die dag mee konden doen. En nu was het wachten geblazen, nog 6 uur daar rondhangen in de hitte voor we richting het vliegveld zouden vertrekken met de trein. Dus maar gaan lunchen, en het station zoeken vast voor later, en nog maar ergens wat drinken, best vermoeiend. Zeker als dochter besluit ik ga niet meer in die buggy, en het echt veel te druk is haar te laten lopen daar.

Het had nogal wat voeten in de aarde hoor, en ze moest op den duur drinken, dat was allemaal onhandig in de lobby van het hotel, en ik had het al zo warm haha. Ik was eerlijk gezegd blij dat het tegen 6 uur liep en we dan die zware bepakking konden ophalen en naar het station lopen. Het zweet gutste letterlijk van ons gezicht zo heet was het, dus we waren blij dat we gearriveerd waren. Gelukkig behulpzame mensen die de buggy mee de trap af tilden zodat vriend de koffers kon doen, ipv 2x lopen. Heel fijn :)

We mistten net de trein voor ons neus (uiteraard hoe kan dit ook anders haha) om vervolgens dus 20 minuten ondergronds in dat benauwde station te wachten. Daarna waren we in 15 minuten ongeveer op het vliegveld. Yes, we made it! Gelukkig.. Intussen kon ik zelf door de pijn amper nog lopen, mijn lichaam trok het echt slecht, en dan wetende dat ik over een paar uur ook 3,5 uur met kind op schoot zou zitten zakte de moed me in de schoenen. Het hele stuk vliegveld stonden de tranen in mijn ogen. Ik kon wel janken. Zeker toen ook nog het besef kwam, dat dit wel heel definitief nu ging zijn, we gingen gewoon weg uit Spanje, en naar een land waar we beiden nog nooit een voet over de grens gezet hadden!

Wat als ik het niks zou vinden, dan zou ik daar helemaal alleen zitten met die kleine, de paniek sloeg een beetje toe, en ik wilde niks liever dan dat deze hele reis eindelijk achter de rug was. Zeker omdat dochter ook zoiets had van nu is het onderhand wel genoeg, ik wil niet in die buggy, en ik wil ook geen schoenen aan om te lopen. Maar ja wij hadden de handen vol dus tillen werd hem ook niet. Zeker niet met die rugpijn intussen. Gelukkig was het eigenlijk vrijwel direct tijd om naar de andere kant te wandelen van het vliegveld om door de veiligheidscontrole te gaan, dat duurde even ivm de drukte, maar daarna ging alles vrij snel. We zaten helemaal achterin het vliegveld en hadden priority boarding konden dus als eerste instappen. Eenmaal ingestapt zag ik het meteen, dit word niet fijn , zo krap.. dus even doorbijten.

Onze dame heeft zich slechts enkele keren even beginnend vervelend gedragen omdat ze moe was, dit was snel opgelost, hop aan de borst en drinken. Met opstijgen heeft ze nergens last van gehad...Vrij snel werd gevraagd of we eten of drinken wilden, hoewel we het duur vonden hadden we wel besloten als we honger hebben dan pakken we gewoon wat, dat moet dan maar, we hadden wel een flinke fles water vast op het vliegveld meegenomen dus dat scheelde al. Beiden een combinatie eten en drinken gepakt, toen vriend de 20 euro's (!!!) af wilde rekenen bleek de portemonnee verloren. Stress, paniek, boos, geërgerd  gaf ik de pinpas maar, want ja het was al besteld intussen, dus pin maar nu. Ik had wel de rest van die rekening afgehaald om dus cash te hebben (aangezien ik niet wist wat hier slimmer zou zijn) dus ik was best pissig hoor dat hij die kwijt was! Hij voelde zich ontzettend klote ook, en schuldig, en zocht alle tassen door. Niks te vinden. Klote zeg, en nu ik was echt in tranen intussen.

Na een half uur ineens de ingeving: ik weet waar hij is! Tussen het aanbiedingen boekje, Hij had schijnbaar (wist ik niet) het geld al bij de hand gepakt en op de bladzijde van wat hij wilde bestellen gelegd, zo van dan hoef ik zo niet te zoeken. Maar dat boekje was intussen op de grond beland nadat dochter bij papa wilde zitten. Pfffoe komen we goed mee weg zeg, echt wat een opluchting!

De landing werd al vrij snel ingezet hadden we het idee, kregen beiden wat last van onze oren. Dus het water was vrij snel op. Toen we echt gingen landen begon dochter ineens omhoog te komen en aan haar oren te grijpen, ik zag het meteen aan haar gezichtsuitdrukking, die heeft last. Gelukkig besloot ze ondanks dat gevoel toch half slapend door te drinken bij me, waardoor ze uiteindelijk niet meer last heeft gekregen of is gaan huilen. Wat fijn voor haar, want dat was een puntje waar ik me echt wel druk om maakte. Wat heerlijk is dat dan dat je de borst nog geeft, die geeft troost en verlichting tegelijk. Dat soort momenten koester ik het echt hoor. 

En toen waren we op de plek van bestemming, de plek waar we ons nieuw avontuur aan zouden gaan, a city you must love:

Hoe het ons vanaf aankomst af ging ga ik in de volgende blog verder vertellen!

De aankomst en onze start in #Hongarije

Hier vind je deel 3 van dit verhaal over onze emigratie

Welkom op mijn blog!

Ik schrijf met veel plezier over allerlei uiteenlopende onderwerpen. Ik schrijf over misstanden die ik aan het licht wil stellen, maar ook humoristische verhalen door mij geschreven. 

Verder ben ik bezig met het schrijven van een boek en heb ik sinds kort mijn creatieve tekentalent weer hervonden.

Kortom, bij mij kun je terecht voor vele onderwerpen.

©LivingThaGoodLife    

~~~

Deze blog mag gedeeld worden

 



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (12 reviews)
expand_more
Verberg reacties
De emotie van het reizen geweldig goed beschreven, ik bewonder de moed om dit alles te doorstaan.
| 22:56 |
Haha dank je ik vind het erg stressvol maar het is bij mij ook wel echt de combinatie van een meisje van 1.5 , mijn rugpijn die erger word met sjouwrn en stress/veel lopen, en overprikkelde op dit soort plekken. Ik heb echt de helft vd tijd tranen nader dan lache (heel klote lol) dank je wel. Vd week mogen we weer voor training. En guess what: alles moet nog worden geboekt :s
| 23:04 |
Gelukkig alsnog gevonden.
| 09:28 |
Ja haha
| 09:52 |
Wat een geplan en gedoe toch, maar wat knap dat het jullie allemaal toch gelukt is ook met de kleine meid erbij xxx
| 06:02 |
Och meid wat een gedoe steeds. Ik ga gauw naar de volgende blog.
| 23:11 |
Ja had ik gelezen.
| 10:55 |
fijn dat de reis er nu bijna op zit
| 19:39 |
Is intussen voorbij gelukkig haha
| 20:08 |
Wat een stress; gelukkig dat jullie die portemonnee terug hebben gevonden, maar vooral gelukkig dat je kleine meid de reis zo goed heeft doorstaan.
| 16:52 |
Ja dat was spannend hoor dat stukje... maar idd trots op de dame!
| 20:08 |
Dat heeft de dochter flink doorstaan!
| 15:55 |
Echt wel! Kanjer :)
| 20:07 |
weer een serieuze moeilijke dag achter de rug, het kan alleen maar beter gaan
| 13:46 |
Vooral voor mijn rug ja haha
| 20:07 |
Uiteindelijk toch goed aangekomen
| 09:34 |
Yes :)
| 20:06 |
Dat was stressen zeg. Vooral als je moet wachten en tijd overbruggen. Maar als is goed gekomen. Is een mooi land, succes met de taal!
| 09:17 |
Ja dat word nog wat gelukkig tot.heden spreekt men Engels
| 09:25 |
Een enerverende gebeurtenis, maar je bent er!
| 23:44 |
Haha nou idd
| 09:25 |
Gelukkig voor de kleine de reis goed verlopen, daar zag je flink tegenop.
Ik ben benieuwd hoe jullie leven daar gaat verlopen.
Let je wel op je rug.
| 23:26 |
Ja dat was echt een pak van mijn hart die dame! Die sliep als een blok zelfs op vliegveld en in taxi haha. Ja doe nu rustig, vriend sjouwde bijna alles , het is de combi stress, onrustig kind overdag en onhandig bagage geweest. Na zon dag moet ik een dag niks doen eigenlijk, maar ja we vlogen die dag. Expres de avondvlucht al gepakt.
| 23:29 |

Yoors Nieuws
Wat is Yoors?
Wat is Yoors?
Boeken & Taal
Kolja
Kolja
 

×

Yoors


exit_to_app Aanmelden