Schrijvershotel in Benidorm deel 2B: Eerlijk communiceren, nieuw begin en in liefde verbonden.


Vanaf het begin lezen kan via de volgende link: Schrijvershotel deel A

Maaike, ik weet niet wat ik zeggen moet, maakte Carina na een paar minuten van totale stilte opnieuw contact, om zich naar ons toe te draaien, zodat zij onze handen zachtjes kon vast pakken.. Niets, fluisterde Maaike schor, elk woord is te veel, maakt het moment kapot, en dat wil ik niet... Besloot zij met een diepe zucht.. Geloof dat je daar helemaal gelijk in hebt, nee, ik weet het zeker, bevestigde Carina haar..

Wat een mooie omslagdoek heb je om, melde Vincent voor ons beide vanuit niets, merkte ik aan de reactie... Het is heel bijzonder, toch Maaike, ging Vriendje tegen haar verder, een mantel van de liefde, vulde zij op zachte toon aan...

Even een huishoudelijke mededeling, melde Leon van bij de terras deuren, wij hebben nog precies een half uur, voor het volgende onderdeel van het avond programma van start gaat... De eerste steen aan jullie bouw werk, waar van het fundament stevig genoeg is bevonden.. Richten hij zich nog een moment speciaal tot mij zelf en Vincent... Door de vragende en niet begrijpende blikken om ons heen, schoten wij samen een moment in de lach, helemaal toen Leon melde: Ik weet ook niet waarom, maar geloof werkelijk dat zij beide een bouw ondernemen zijn gestart.

Dank je wel lieverd, melde ik Maaike, zelf nu niet alleen via het denken maar ook hard op, maar wil je nu even met Anquelieck mee gaan naar het tussen station, Menno en Daantje wachten daar op je... Nadat zij nog even de tafel had rond gekeken, vertrok zij zonder nog een woord te zeggen en nam ik haar plaats weer in..

Ingeborg, vroeg Carina direct mijn aandacht, om even in mijn handen te knijpen, zodat ik oog contact met haar maakte.. Weet jij misschien wat Leon bedoelt met dat bouw bedrijf ? Het klinkt mij namelijk zo vreemd in de oren.. Dat kan ik mij voor stellen, maar naast het bouwen van een huis of kantoor, bestaat er nog een andere vorm namelijk het op bouwen van mensen, antwoorden ik om verder te gaan met een voorbeeld: Misschien kun je het ook wel vergelijken met die doos of beter gezegd tas blokken, die je samen met Motormuis had meegenomen, zodat er een aantal dingen duidelijk zouden worden wat betreft de behandeling en hoe zo wel Moeders als ik zelf daar op dat moment in stonden.. Besloot ik om haar vragende aan te kijken.. Dan zijn Vriendje en ik de basis of hoe zeg je dat, o ja, het fundament.. melde zij voorzichtig, en daar willen jullie nu een bouw steen of ook een blokje aan toevoegen, alleen dan vraag ik mij oprecht af, welke naam je die dan geeft ? Vriendschap ! Viel ik haar zonder er echt over na te denken in de reden...

Wil je nog van alles vragen, maar weet niet of dat veel zin heeft, want aan de andere kant heb ik heel sterk het gevoel dat ik er van zelf achter ga komen.. Ging zij verder, voor ik haar enkel bevestigde.. Dat klopt, heb al weer veel te veel gezegd, en toch wil ik je nog even bedanken voor je vertrouwen in mij, in ons, besloot ik wijzende naar Vincent en mijzelf...

Denk je dat het mogelijk is, dat wij nog steeds het fundament kunnen zijn ? Vroeg Vriendje zich hard op af.. Met een denkrimpel in mijn voorhoofd, observeerde ik hem, zodat ik een moment kon nadenken over zijn vraag, terwijl hij deze probeerde uitteleggen: Juist omdat er het afgelopen half jaar, zelfs een paar maanden langer, zo veel gebeurd is, wij zijn een half jaar op reis geweest en ook daarna zijn er een aantal dingen behoorlijk mis gelopen of verkeerd gegaan.. Legde hij kort en krachtig uit.. Om mij vragende te blijven aankijken..

Geloof dat je daarin gelijk hebt, maakte Vincent duidelijk een begin, maar de meeste dingen kun je denk ik het beste omschrijven als omstandigheden van buiten af, alleen gebaseerd op het verstand.. Kwam weinig gevoel bij kijken, wanneer ik denk aan alles wat te maken heeft met de organisatie, waar jullie beide werkzaam zijn, en dan vooral denkende aan het laatste intake gesprek, begin van dit jaar, nam ik het van Vincent over.. Maar dat heeft voor mij niets te maken met jullie persoonlijk, als mens.. Dat staat los van protocollen, regeltjes en dat soort dingen, omdat ik met Carina totaal andere ervaringen heb.. Misschien heb ik mij daar wel aan vast gehouden, gewoon omdat ik die periode niet wil vergeten, in de vuilnisbak wil gooien... Want ondanks alles er om heen, heb ik er veel van geleerd... Zo ver gekomen..

Natuurlijk hoop ik, dat ik nog een poosje hier mag blijven, misschien nog een paar maanden ! Nam Vincent opnieuw het woord.. Maar wanneer de tijd is gekomen om tijdelijk afscheid te nemen, hoop ik dat Ingeborg mijn lieve schat, mijn prinsesje, de kracht vind om verder te gaan.. Omdat zij weet, nog beter gezegd, mag voelen, dat wij nog steeds verbonden zijn met elkaar, want die liefde sterft nooit..

Met ingehouden adem luisterde ik naar zijn woorden, van vertrouwen, van zo veel liefde, dat ik zachtjes fluisterde: Dat beloof ik je, samen staan wij sterk...

Verder lezen kan via de volgende link: Schrijvershotel deel 2C