roken in het openbaar, wat ging er mis?


#roken in het openbaarWat ging er mis? Roken in het openbaar: wat ging er mis?


Wanneer je rookt, ben je tegenwoordig een paria, terwijl vroeger het juist een teken van socialiteit was. Iedereen rookte, zelfs de regering rookte, tijdens het debat. Het hoorde er gewoon bij, nu ineens is roken "not done". Waarom worden mensen eerst aan een verslaving geholpen, om vervolgens als een paria te worden behandeld?

Roken is slecht voor je gezondheid, dat is onderhand wel bekend. Maar dat iedereen ineens moet stoppen met roken, is voor veel mensen onbegrijpelijk. Waarom tellen ze niet meer mee in onze maatschappij? Mogen ze niet meer naar hun stamcafé met hun sigaretje? O, ja, het stamcafé mag nog wel, maar hoe lang nog, voordat ook de wet wordt aangepast, zodat de café's geen schadelijke stoffen, zoals alcohol mogen verkopen! 

De rokers hebben het moeilijk gekregen. Eerst stonden ze vooraan in de sociale wereld, nu staan ze achteraan en worden als paria beschouwd. Welke roker heeft nu nog geen commentaar gehad van een niet-roker of van een arts? Wie heeft nog niet gehoord, dat stoppen beter is, dat roken slecht voor je is en dat ze het vinden stinken? Wie heeft nog nooit een (goed bedoeld) stoppen met roken advies gehad? 
Zijn we wilsonbekwaam? Het begint er aardig op te lijken, want ook de keuze van de café's wordt al voor ons bepaald. Wie dacht nog in een rokerscafé te kunnen genieten van een drankje met een rokertje, is nu helemaal uitgesloten van wilsbekwaamheid, want die café's bestaan niet meer. Kortom, zelfs de eigenaar mag niet meer, in eigen tijd, wanneer er niemand aanwezig is, roken in zijn eigen café! Omdat er met luchtmonsters gewerkt gaat worden, zal de eigenaar een boete krijgen, wanneer er uit de lucht blijkt dat er gerookt is. 

De niet-rokers, althans de fanatieke, hebben terrein gewonnen. Ook al zouden ze nooit in een café komen of in een andere horecagelegenheid, ze hebben het de restauranthouders afgedwongen hen de gelegenheid te bieden, om wanneer zij mogelijk een bezoek willen brengen aan deze gelegenheid, daar rookvrij te kunnen zitten. Nee, de keuze is er niet meer, er worden steeds minder keuzes mogelijk in ons land, er wordt voor ons gekozen. 

Sterker nog, iemand die rookt, zou ook al minder aanspraak mogen maken op de zorg. De zorg, die door iedereen moet worden betaald middels een zorgverzekeringspremie, maar waarvan er eerst een flinke som zelf moet worden aanbetaald. Dat wil zeggen, dat iedereen al in 2015 al eerst een som van 375 euro moest betalen, wil deze in aanmerking komen om aanspraak te maken op de zorgverzekering als premiebetaler en sindsdien is deze vorm van "eigen risico" alleen nog maar toegenomen.. Wanneer je een roker bent, al 50 jaar hebt gerookt en nooit aanspraak hebt gemaakt op de zorg, maar nu ineens een been breekt, zou je volgens velen geen recht hebben op zorg, omdat je rookt. Maar ook, wanneer je ineens een andere ziekte krijgt, gerelateerd aan het roken, zou je niet mogen profiteren van het geld wat je al die jaren aan de verzekering, die overigens verplicht is, hebt betaald.

Een alcoholist daarentegen zou gewoon aanspraak mogen maken, terwijl de kans op maagaandoeningen, maagkanker en leveraandoeningen of mogelijk Korsakov, net zo groot is en er heel veel geld gaat zitten in de verzorging van deze patiënten. Wat te denken aan de verslavingszorg en de steeds weer terugkerende drang naar de drank. Hoeveel mensen, die aan alcohol verslaafd zijn geweest, zijn weer terug in verval geraakt? Hoeveel rokers zijn na verslaving weer terug aan het roken gegaan?

Steeds weer vraag ik me af, waar het mis ging. Nee, ik wil geen lans breken voor het roken, ook ben ik niet tegen. Ik ben ook niet tegen het drinken van alcohol. Alles met mate, dan blijft het in balans. Niemand leeft helemaal gezond, zonder een pleziertje in het leven is het leven niet leuk meer. We moeten ons niet laten leven, maar zelf keuzes maken, we zijn volwassenen. We moeten niet op elkaar letten, maar op onszelf en zelf verantwoording nemen voor onze daden. Niet naar een ander wijzen en direct maar met sancties komen. Kijk naar je eigen tekortkomingen en doe daar eerst eens wat aan. 

Nee, ik ben geen roker (meer). Maar ik heb lang gerookt. Ik kreeg een hartinfarct in 2013. De oorzaak was een erfelijk te hoog cholesterolgehalte in het bloed. Niemand heeft me gezegd dat ik moest stoppen met roken op dat moment, hoewel ik het daarvoor wel honderd keer heb gehoord. Maar ik ben wel gestopt, want de kans op een hartinfarct wordt wel vergroot, wanneer je rookt. Het leven is me te lief om het lot te tarten. Het stoppen met roken ging me gemakkelijk af, geen probleem, geen ontwenningsverschijnselen, helemaal niets. Of ik me nu gezonder voel als toen? Nee, ook niet, ik mis het niet, maar ik merk ook geen verschil. Nooit zal ik iemand zeggen dat deze moet stoppen met roken. Dat is niet aan mij, iedereen kan beslissingen voor zichzelf nemen. Wanneer er in grote cafés niet gerookt mag worden en in kleine wel, zou dat voor mij helemaal niets uitmaken. Maar ik heb dan wel een keus. Nu is me dat afgenomen, ik kan niet meer kiezen voor een wel of niet roken café!