×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Heb ik nou het Peter Pan Syndroom, of wil ik gewoon niet volwassen worden?

Heb ik nou het Peter Pan Syndroom, of wil ik gewoon niet volwassen worden?


Die hele 10 years challenge deed me toch nadenken, is die challenge tenminste ergens goed voor. 

Want waarom hoef ik die Krasse Knarren van mijn zogenaamde sociale vrienden niet voorbij te zien komen? Is het echt simpelweg omdat het mij herinnert aan mijn eigen sterfelijkheid?

Forever Young

Er waren dagen dat ik niet kon wachten tot ik oud genoeg was. Oud genoeg om het huis te mogen verlaten, oud genoeg om zelf mijn weg te mogen bepalen.

Dat heb ik jaren volgehouden, niks was er mooier dan eindelijk eigen baas zijn. Hoe moeilijk dat ook soms kan zijn ik heb nooit het Beateleleske "Help" gevoel gehad.

Niet dat ik hulp uit de weg ging, maar "I did it my way" zal ik maar zeggen.

Am I now going through my own Remix Phase?

Ik ging mijn gang, mijn weg en ben niet geëindigd in de club van 27 ook al had ook die weg voor mij open gelegen.

Ben toen wel gestopt met tellen en sindsdien 27 gebleven. Net oud genoeg om beter te weten en jong genoeg om het toch te doen.

Dus dacht ik altijd dat ik een soort van Peter Pan syndroom had.

Ik wilde namelijk niet ouder worden dan dat. Verzamelde jongere mensen om me heen, wat vrij eenvoudig is als DJ en voelde me daar thuis. Ook mijn volgende padje bracht mij geen mensen van mijn eigen leeftijd en ik zocht ze ook  niet op.  


Nu dacht ik dus bij mezelf vanmorgen na een leuke reactie op mijn 10 years challenge blog, toch eens kijken wat dat Peter Pan Syndroom inhoud:
  1. Puberaal, onvolwassen en narcistisch gedrag
  2. Bang zijn om zich te binden
  3. Onbetrouwbaarheid
  4. Rebelsheid
  5. Woede
  6.  Afhankelijkheid 
  7. Manipulatiedrang

Verder zijn de volgende zaken ook duidelijke aanwijzingen dat je als volwassen man nog te veel Peter Pant.

Chronische werkeloosheid: Ze werken niet of worden telkens ontslagen wegens wangedrag
Geen hulp in de huishouding: Ze doen niks of dragen minimaal bij in het huishouden 



Financieel afhankelijk: Ze verwachten dat andere alle kosten op zich nemen 

Verlaten het ouderlijk nest niet: Zelfs niet als dit financieel mogelijk is 

And that´s when I got scared!

Herkent u zich hierin lezer, sterkte want blijkbaar heeft u dan wat ik dacht dat ik had. Maar uit al die symptomen heb ik er maar 1,5.

He´s a Rebel


WTF en ik maar denken dat Peter Pan een hero was, maar dat syndroom dat lijkt helemaal niet op hoe deze Peter Pan zich zelf ziet. 

Freak it, ik ben al een eeuwigheid onafhankelijk, wordt nooit echt kwaad, haat manipulators, ben te lang getrouwd geweest en ben over het algemeen heel betrouwbaar.

Puberaal en Rebels kan ik niet  echter niet ontkennen, dus wat heb ik dan. Waarom blijf ik toch een leven lang 27? Waarom heb ik altijd jongere vriendinnen? Waarom vind ik mensen van mijn eigen leeftijd zo vaak niet boeiend en passé? 



Ben ik blijven hangen, kan ik moeilijk gaan met het conservatieve acceptatie gedrag van oudere generaties? Of is het toch mijn memento mori ontkenningsfase, mijn onuitgesproken angst voor de dood waardoor ik me liever omhul met wat jonger spul? 

Ik ben bang dat ik het antwoord nog niet ga vinden. Dat ik opzoek blijf naar mijn schaduw, wetende dat ik levenslang een 27-jarige Peter Pan zal zijn, maar dan wel een zonder syndroom.




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties