Gedicht- De taal van het luisteren


De taal van het luisteren


Een fluistering trilt zachtjes in mijn oor

Lieflijke woorden worden tegen mij gezegd

Ik weet heel goed wat ik hoor

Dat behoeft geen uitleg

 

Het is de taal van het luisteren

Die ik versta

Die mij doet begrijpen waar ik sta

En moet gaan, vandaag en morgen

Mag ik gaan zonder zorgen

Op weg naar het pad die mij verder brengt

Naar het onbekende, maar o zo bekende

De weg van het leven die mijn pad bepaald

Mag ik uiteraard zelf kiezen welke weg ik ga

Zal ik keer op keer proberen te luisteren naar die fluistering

Die zachtjes in mijn oor zegt: “Ga, mijn liefste, je mag gaan.”

“Je weet zelf welke weg je wilt gaan.”


Foto en gedicht:  Madeleine Bosch